Ἡ θεματολογία τῶν εἰδήσεων γιὰ τὰ σκάνδαλα στὴν Ἑλλάδα κατὰ τοὺς μῆνες Σεπτέμβριο, Ὀκτώβριο καὶ Νοέμβριο τοῦ 2026 κυριαρχεῖται ἀπὸ ἀποκαλύψεις οἰκονομικῶν ἀπατῶν μεγάλου μεγέθους, φοροδιαφυγῆς σὲ πασίγνωστες ἁλυσίδες, καθὼς καὶ ἀπό ὑποθέσεις διαφθορᾶς στὸν ἀθλητισμό.
Τὰ οἰκονομικὰ σκάνδαλα προσπαθοῦν νὰ δώσουν στὸν Ἕλληνα πολίτην ὅτι ἐκεῖνοι εὐθύνονται διὰ τὴν ἀκρίβειαν καὶ τὴν φτώχειαν ποὺ βιώνει. Δῶστε πίσω λοιπόν παλιότομαρα, τὰ ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια ποὺ χρωστοῦν τὰ πολιτικά σας κόμματα καὶ δὲν προσέφεραν τὰς ὑποσχομένας σωτηρίους λύσεις τώρα διὰ ὁλοκλήρους δεκαετίας. Πάνω ἀπὸ 1,16 δισεκατομμύρια εὐρὼ (1.167.000.000 €) ἀνέρχονται πλέον τὰ συνολικὰ χρέη τῶν δύο μεγαλυτέρων πολιτικῶν κομμάτων τῆς Ἑλλάδος (Νέας Δημοκρατίας καὶ ΠΑΣΟΚ), σύμφωνα μὲ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῶν οἰκονομικῶν καταστάσεων. Τὰ χρέη αὐτά, τὰ ὁποῖα αὐξάνονται κάθε χρόνο λόγω τόκων καὶ ἐλλειμμάτων, ἀποτελοῦν κεντρικὸ σημεῖο κατακραυγῆς τῆς κοινωνίας, καθὼς τὰ κόμματα ἐμφανίζουν μία ἰδιότυπη «χρηματοπιστωτικὴ ἀσυλία» τὴν ὥρα που οἱ ἁπλοὶ πολῖτες ἀντιμετωπίζουν κατασχέσεις ἀκόμη καὶ γιὰ μικρὰ ποσά. Πάνω ἀπὸ 30 ἑκατομμύρια εὐρὼ (30.000.000 €) ἐτησίως ἀνέρχεται πλέον ἡ συνολικὴ κρατικὴ χρηματοδότηση ποὺ ἐπιβαρύνει ἀπευθείας τὸν προϋπολογισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιὰ τὴ συντήρηση ὅλων τῶν κοινοβουλευτικῶν κομμάτων, περιλαμβανομένων καὶ ἐκείνων ποὺ κατηγοροῦνται ὅτι «πουλοῦν φροῦδες ἐλπίδες». Ὅλα αὐτὰ τὰ ποσά, εἴτε πρόκειται γιὰ τὴν ἐτήσια κρατικὴ χρηματοδότηση τῶν 30 ἑκατομμυρίων εὐρώ, εἴτε γιὰ τὰ συσσωρευμένα χρέη τῶν 1,16 δισεκατομμυρίων εὐρώ πρὸς τὶς ἀνακεφαλαιοποιημένες τράπεζες, ἐπιβαρύνουν ἀπευθείας ἢ ἐμμέσως τὸν φορολογούμενο Ἕλληνα πολίτη.
Εἶναι καιρὸς νὰ ἀναζητηθοῦν αἱ εὐθύναι, καὶ δι᾽ αὐτοὺς ποὺ παρανόμησαν, διότι ἐσκεμμένα τοὺς ἀφήσατε, καὶ λόγω τῆς ἀχρηστουσύνης τοῦ πολιτικοῦ μας συστήματος, καὶ διὰ τὸν τελικὸν ἐγκληματικόν σκοπόν σας: ἀπόσυρσιν μετρητῶν καὶ σφράγισμα καὶ ὁλοκληρωτικὴν ἠλεκτρονικὴν φυλακὴν διὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνας πολίτας.
Οἱ κυριώτεροι ἄξονες τῆς ἐπικαιρότητος= ΣΤΑΧΤΥ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ἐπικεντρώνονται στα ἑξῆς ζητήματα:
Ἡ λίστα τῶν οἰκονομικῶν σκανδάλων καὶ ἀπατῶν στὴν Ἑλλάδα κατὰ τοὺς μῆνες Σεπτέμβριο, Ὀκτώβριο καὶ Νοέμβριο τοῦ 2026 διαμορφώνεται ἀριθμητικῶς ὡς ἑξῆς:
- Σκάνδαλο Μαζωνάκη: Ἡ Ἀρχὴ Καταπολέμησης Μαύρου Χρήματος πάγωσε τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν ἐμπλεκομένων ἰατρῶν γιὰ κακουργηματικὴ ἀπάτη καὶ φοροδιαφυγή.
- Ἀπάτη ΜΚΟ: Ἀποκαλύφθηκε ὑπεξαίρεση 5,8 ἑκατομμυρίων εὐρὼ ἀπὸ δωρεὲς ποὺ προορίζονταν γιὰ ἄρρωστα παιδιά καὶ κατέληγαν σὲ χλιδάτη ζωή.
- Φοροδιαφυγὴ Pizza Fan: Ἡ γνωστὴ ἁλυσίδα ἐλέγχεται ἀπὸ τὶς ἀρχὲς γιὰ οἰκονομικὴ ἀπάτη καὶ φοροδιαφυγὴ ὕψους 25 ἑκατομμυρίων εὐρώ.
- Σκάνδαλο Χωριάτικο: Ἐπιβλήθηκαν δέκα προφυλακίσεις γιὰ παράνομο πλουτισμὸ ἄνω τῶν 70 ἑκατομμυρίων εὐρώ μὲ τὴν ἐμπλοκὴ ἐπιθεωρητῶν καὶ ἀστυνομικῶν.
- Υπόθεση Basketgate: Δεκάδες παράγοντες καὶ διαιτητὲς κατηγοροῦνται γιὰ χρηματισμὸ καὶ χειραγώγηση ἀγώνων μπάσκετ στὸ πλαίσιο παράνομου στοιχηματισμοῦ.
- Κακοδιαχείριση ΟΠΕΚΕΠΕ: Ἡ Δικαιοσύνη ἐρευνᾷ τὴν ἀδιαφάνεια καὶ τὶς ἀπευθείας ἀναθέσεις στὴν διανομὴ τῶν ἀγροτικῶν ἐπιδοτήσεων καὶ τῶν εὐρωπαϊκῶν κονδυλίων.
ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΟΥΝ;
1) Ἡ δημοσιογραφικὴ κάλυψη οἰκονομικῶν ἀδικημάτων (ὅπως ἡ φοροδιαφυγή, τὸ ξέπλυμα χρήματος ἢ τὸ οἰκονομικὸ ἔγκλημα) προλεαίνει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν εἰσαγωγὴ αὐστηρότερων μέτρων καὶ τὴν ἐπέκταση τοῦ ἠλεκτρονικοῦ χρήματος ἀποτελεῖ κεντρικό σημεῖο συζήτησης στὴν πολιτικὴ καὶ τὴν κοινωνιολογία τῶν μέσων ἐνημέρωσης.
ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ἐντείνοντας τὴ μάχη κατὰ τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ τῆς παραοικονομίας, ἐφαρμόζει καὶ προγραμματίζει μία σειρὰ ἀπὸ νέα ψηφιακὰ καὶ φορολογικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα συνδέονται στενὰ μὲ τὴν ἐπέκταση τοῦ ἠλεκτρονικοῦ χρήματος καὶ τὸν περιορισμὸ τῶν μετρητῶν.
2) Αὐξάνονται παγκοσμίως αἱ κυβερνοαπάται οἱ ὁποῖαι στοχεύουν τὰ ψηφιακὰ συστήματα ἀσφαλείας καὶ τοὺς τραπεζικοὺς λογαριασμούς. Οἱ σύγχρονοι «ψηφιακοὶ διαρρῆκται» δὲν παραβιάζουν φυσικὰς κλειδαριάς, ἀλλὰ χρησιμοποιοῦν ἐξελιγμένα μέσα διείσδυσης στὶς ἠλεκτρονικὲς «κλειδαριές» τοῦ e-banking.
ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Οἱ κυβερνήσεις καὶ οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοὶ λαμβάνουν συνεχῶς νέα, αὐστηρότερα ἐπιπρόσθετα μέτρα, καθὼς ἡ ραγδαία αὔξησις τῶν κυβερνοαπατῶν ἀπειλεῖ τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν πολιτῶν στὸ ψηφιακὸ χρῆμα.
Ἐὰν πραγματικὰ δὲν ἤθελαν τὰς ἐγκληματικὰς παρανομίας τῶν ἐμπλεκομένων, δὲν θὰ περίμεναν ὁλόκληρα χρόνια, 5 καὶ 10, ὥστε νὰ προλάβουν οἱ παρανομοῦντες νὰ ολοκληρώσουν τὸ ἔργο τους. Θὰ εἶχαν ἐξ ἀρχῆς δημιουργήσει κρατικοὺς μηχανισμοὺς καὶ θὰ ἀπέτρεπαν τὴν παρανομίαν. Ὅμως αὐτὸ δὲν τοὺς ἐνδιέφερε, εἶχαν λάβει ἀπὸ τὰς μασονικὰς στοὰς τὸν ἀπώτερον στόχον: τὸ σφράγισμα τῶν πολιτῶν. Οἱ κρατικοὶ φορεῖς καὶ οἱ διεθνεῖς ἀναλυταὶ ἀποδίδουν αὐτὲς τὶς καθυστερήσεις στὴ δυσκαμψία τῆς γραφειοκρατίας, στὴν ἔλλειψη ἐξειδικευμένου προσωπικοῦ καὶ στὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ψηφιακὸ ἔγκλημα ἐξελίσσεται ταχύτερα ἀπὸ τὴ νομοθεσία. Οἱ κρατικοὶ φορεῖς καὶ οἱ διεθνεῖς ἀναλυταὶ μετα ἀποδίδουν αὐτὲς τὶς καθυστερήσεις στὴ δυσκαμψία τῆς γραφειοκρατίας, στὴν ἔλλειψη ἐξειδικευμένου προσωπικοῦ καὶ στὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ψηφιακὸ ἔγκλημα ἐξελίσσεται ταχύτερα ἀπὸ τὴ νομοθεσία. Ὄχι, μὴν τοὺς πιστεύετε· ἡ δυσκαμψία τῆς γραφειοκρατίας, ἡ ἔλλειψη ἐξειδικευμένου προσωπικοῦ καὶ τὸ ὅτι τὸ ψηφιακὸ ἔγκλημα ἐξελίσσεται ταχύτερα ἀπὸ τὴ νομοθεσία ὑπῆρξαν μέρος τοῦ σχεδίου. Ἀπόδειξις: ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Παΐσιος μᾶς τὸ ἀπεκάλυψε ὅταν εἶπε ὅτι πάνω ἀπὸ 200 χρόνια ἐργάζονται οἱ μασόνοι διὰ νὰ παγιδεύσουν τὴν ἀνθρωπότητα στὰ κολάσιμα σχέδιά τους. ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: «Ἐδῶ καὶ χρόνια, ἐδῶ καὶ αἰῶνες, οἱ ἄνθρωποι τοῦ σκότους ἐργάζονται γιὰ νὰ βγάλουν τὴν ἁγιότητα ἀπὸ τὴν ζωὴ τῶν Χριστιανῶν καὶ νὰ τοὺς ἀποκοιμίσουν. Πίσω ἀπὸ τὸ «σύστημα ἐξυπηρετήσεως», τὸ ἠλεκτρονικὸ ἀσφαλιστικὸ σύστημα ποὺ φτιάχνουν, κρύβεται ἡ παγκόσμιος δικτατορία, τὸ σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου.»
Ὅταν λοιπόν, ἀργὰ ἢ γρήγορα παραβιασθεῖ καὶ ἡ ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα, τί ἀναμένεται ἀπὸ τὰς κυβενήσεις; Τί κάνει νιάου-νιάου στὰ κεραμίδια;
ΙΔΟΥ ΛΟΙΠΟΝ : τὸ κείμενο στὴν Ἁγία Γραφή (στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα ) ἔχει ὡς ἑξῆς:
«Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξσ΄.»
Καὶ ποῦ θὰ εἰσχωρήσει αὐτὸ τὸ νούμερο;»
Στὸ δεξὶ χέρι ἢ στὸ μέτωπο τῶν ἀνθρώπων εἶναι ἡ γεωγραφικὴ καὶ σωματικὴ ἐντόπισις ποὺ περιγράφει ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ χαράγματος.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Τὸ μοντέλο τῆς «διαχειριζομένης κρίσεως» (Managed Crisis), ἡ «Προβοκάτσια» (Agents Provocateurs) καὶ ἡ στρατηγικὴ «Πρόβλημα-Ἀντίδραση-Λύση» (Problem-Reaction-Solution) εἶναι οἱ βασικοί ὅροι ποὺ περιγράφουν ἕνα σύστημα ὅπου ἕνας φορέας (κρατικός, κυβερνητικὸς ἢ διεθνὴς) γνωρίζει ἢ ἀνέχεται ἐκ τῶν προτέρων μία παράνομη συμπεριφορά, ἐπιτρέποντας ἢ διευκολύνοντας τὴν ἐκδήλωσή της, μὲ ἀπώτερο σκοπὸ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἐπιβολὴ ἐπιπρόσθετων περιοριστικῶν μέτρων.
Στὸν χῶρο τῆς πολιτικῆς ἐπιστήμης, τῆς ἐγκληματολογίας καὶ τῆς κοινωνιολογίας τοῦ ἐλέγχου, τὸ σύστημα αὐτὸ ἀναλύεται μέσω τῶν ἑξῆς μηχανισμῶν:
- Ἡ Στρατηγικὴ «Πρόβλημα – Ἀντίδραση – Λύση»
- Τὸ Πρόβλημα: Ὁ φορέας εἴτε γνωρίζει ὅτι πρόκειται νὰ συμβεῖ μία παρανομία (π.χ. κυβερνοαπάτες, φοροδιαφυγή, οἰκονομικὸ ἔγκλημα) εἴτε τὴν ἀφήνει ἐσκεμμένα νὰ διογκωθεῖ, δημιουργώντας αἴσθημα ἀνασφαλείας.
- Ἡ Ἀντίδραση: Ἡ κοινὴ γνώμη, τρομοκρατημένη ἢ ἀγανακτισμένη ἀπὸ τὰ συνεχή κρούσματα, ἀντιδρᾶ καὶ ἀπαιτεῖ ἀπό τοὺς διοικοῦντας προστασία καὶ τάξη («Κάντε κάτι!»).
- Ἡ Λύση: Ὁ φορέας παρουσιάζει τὴν προαποφασισμένη «λύση» (π.χ. κατάργηση μετρητῶν, ψηφιακές ταυτότητες, καθολικὴ βιομετρικὴ ἐποπτεία), ἡ ὁποία ὑπὸ κανονικὰς συνθήκας θὰ ἀπορρίπτετο ὡς καταχρηστική, ἀλλὰ τώρα γίνεται ἀποδεκτὴ ὡς σωτήριος.
- Ἡ Ἐγκληματολογικὴ Μέθοδος τῆς «Παγίδευσης» (Entrapment / Sting Operations)
Σὲ ἐπίπεδο διωκτικῶν ἀρχῶν, τὸ σύστημα αὐτὸ ὑλοποιεῖται μὲ ἐλεγχόμενες παγίδες.
- Προλεάνιση: Δημιουργοῦνται τεχνητὰ «κενὰ ἀσφαλείας» ἢ ἐλεγχόμενα δίκτυα (π.χ. κρυπτογραφημένες ἐφαρμογὲς ἐπικοινωνίας ποὺ κρυφὰ ἐλέγχει τὸ κράτος).
- Ἡ Παγίδα: Οἱ παρανομοῦντες παρασύρονται νὰ δράσουν ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ πλαισίου.
- Τὸ Ἀποτέλεσμα: Ἡ δημόσια ἀποκάλυψη τῆς μαζικῆς παρανομίας χρησιμοποιεῖται ὡς τὸ ἀπόλυτο ἐπιχείρημα γιὰ τὴ θέσπιση νέων, μόνιμων καὶ καθολικῶν νόμων ἐλέγχου ποὺ ἐπηρεάζουν ὅλους τοὺς πολίτας.
- «Κατασκευασμένη Συναίνεση» (Manufacturing Consent)
Τὸ σύστημα αὐτὸ δὲν στοχεύει ἁπλῶς στὴ σύλληψη τῶν παρανομούντων, ἀλλὰ στὴν ψυχολογικὴ διαχείριση τῆς κοινωνίας. Ἡ παρανομία χρησιμοποιεῖται ὡς «δούρειος ἵππος». Ὁ φορέας γνωρίζει ὅτι ὁ μέσος νομοταγὴς πολίτης θὰ δεχθεῖ νὰ παραχωρήσει μέρος τῆς ἐλευθερίας του (ἢ τῆς ἰδιωτικότητός του), ἀρκεῖ νὰ αἰσθανθεῖ ὅτι προστατεύεται ἀπὸ τὸν «ἀόρατο ἐχθρό» (τοὺς ἀπατεῶνας ἢ τοὺς φοροφυγάδας).
Τὰ ἱστορικὰ παραδείγματα τῆς στρατηγικῆς «Πρόβλημα-Ἀντίδραση-Λύση»:
Ὁ Νόμος «Patriot Act» (2001): Μετὰ τὸ τρομοκρατικὸ χτύπημα τῆς 11ης Σεπτεμβρίου (Πρόβλημα), ἡ ἀμερικανικὴ κοινωνία ἀπαίτησε ἀσφάλεια (Ἀντίδραση). Ἡ «Λύση» ἦταν ὁ νόμος Patriot Act, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεψε γιὰ πρώτη φορὰ τὴ μαζικὴ καὶ καθολικὴ παρακολούθηση τῶν τηλεφωνικῶν κλήσεων καὶ τῶν ἠλεκτρονικῶν μηνυμάτων ἑκατομμυρίων ἀνυποψιάστων πολιτῶν.
Ἡ Ἐπιχείρηση «Trojan Shield» / Anom (2021): Σε ἐγκληματολογικὸ ἐπίπεδο, τὸ FBI καὶ ἡ Αὐστραλιανὴ Ἀστυνομία δημιούργησαν κρυφὰ μία «ασφαλή» ἐφαρμογὴ ἐπικοινωνίας (Anom) καὶ τὴν διέδωσαν στοὺς παρανομοῦντες (Πρόβλημα). Οἱ ἐγκληματίες παγιδεύτηκαν ἐπί ἔτη. Ἡ «Λύση» (μετὰ τὴ μαζικὴ σύλληψη) ἦταν ἡ διεθνὴς δικαιολόγηση γιὰ τὴν ἀνάγκη κρατικῶν «κερκίδων» (backdoors) σὲ ὅλες τὶς κρυπτογραφημένες ἐφαρμογὲς (Viber, WhatsApp κ.λπ.).
ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ
Τί ἐπιδιώκουν; Ἡ κοινωνία νὰ ἀποδεχθεῖ τελικὰ ἐθελοντικὰ και τὴν ἀρχικὴν και την τελικήν ἐπιδίωξιν τοῦ πολιτικοῦ τους συστήματος ὡς τὴ μοναδικὴν σωτηρίαν. Διὰ τοῦτο ἄλλωστε ὑπάρχουν καὶ αἱ ἰδεολογίαι τῶν πολιτικῶν κομμάτων (ὅλαι). Ὑπάρχουν μὲ μοναδικὸν σκοπὸν νὰ ἀντικαταστήσουν τὸν Σωτήριον Λόγον Τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸ ἱερὸν Εὐαγγέλιον, καὶ οἱ ἀρχηγοί των νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἐπίγειοι θεοί. Θὰ μπορούσαν νὰ ὑπάρχουν μόνο πρόσωπα (καλοὶ ὀρθόδοξοι χριστιανοί) χωρὶς νὰ ἐμπλέκουν τὴν θρησκείαν, ἀλλὰ νὰ τηροῦν τὰς ἀρχὰς τοῦ Εὐαγγελίου. Γιατί δὲν τὸ ἔκαναν; Ἀπάντησις: Γιατί εἶχαν στόχον νὰ αντικαταστήσουν τὴν Ἁγίαν Γραφὴν μὲ τὰς πολιτικάς των ἰδεολογίας. Οἱ πολιτικὲς ἰδεολογίες (δεξιά, αριστερά, κέντρο) λειτούργησαν ὡς «ἐπίγειοι σωτῆρες» καὶ κοσμικὰ ὑποκατάστατα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὥστε νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἡ κοινωνία ἀπὸ τὸ Χριστόκεντρο βίωμα καὶ οἱ ἡγέτες νὰ ἀποκτήσουν ἀπόλυτο ἔλεγχο ἐπὶ τῶν συνειδήσεων. Ἡ ἀληθινὴ κοινωνικὴ εὐημερία πηγάζει ἀπὸ τὸ πρόσωπο καὶ τὴν ἐσωτερική του μεταμόρφωση, καὶ ὄχι ἀπὸ τὶς «ἀπρόσωπες» ἰδεολογίες. Ἡ ἀληθινὴ κοινωνικὴ εὐημερία πηγάζει ἀπὸ τὸ πρόσωπο καὶ τὴν ἐσωτερική του μεταμόρφωση, καὶ ὄχι ἀπὸ τὶς «ἀπρόσωπες» ἰδεολογίες. Βάλαμε τὴ λέξη «ἀπρόσωπες» ἐντὸς εἰσαγωγικῶν, διότι εἶχαν σκοπὸ νὰ θεοποιηθοῦν οἱ ἀρχηγοὶ αὐτῶν τῶν ἰδεολογιῶν, ὅπως ὁ Μάρξ κ.λπ. Οἱ ξένοι ἀρχηγοὶ τῶν κοσμικῶν ἰδεολογιῶν βρῆκαν τοὺς δικούς τους «ἀποστόλους» στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι μετέφεραν τὰ δόγματά τους στὴν ἑλληνικὴ ἐπικράτεια, ἀντικαθιστώντας τὴν Ἁγίαν Γραφήν. Ἡ στάσις καὶ ὁ ζῆλος αὐτῶν τῶν προσώπων στὴν ἑλληνικὴ ἐπικράτεια δὲν ἦταν ἁπλῶς διαχειριστικός, ἀλλὰ εἶχε ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ μίας κοσμικῆς ἱεραποστολῆς ὅπου ἐκπηγάζει ἀπὸ τὴν πολιτικοθρησκευτικὴν ἐκκλησίαν τοῦ διαβόλου: τὴν μασονίαν. Ἡ «Μαραδονικὴ Ἐκκλησία» (Iglesia Maradoniana), ἡ ὁποία ἱδρύθη στὴν Ἀργεντινὴ τὸ 1998 ἀπὸ ὀπαδοὺς τοῦ ποδοσφαιριστοῦ Ντιέγκο Μαραντόνα, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἀκραῖα καὶ σύγχρονα παραδείγματα τοῦ πῶς ἡ κοσμικὴ κοινωνία μπορεῖ νὰ «θεοποιήσει» ἕνα ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἐπιβεβαιώνοντας τὴν τάση ἀντικαταστάσεως τῆς παραδοσιακῆς πίστεως.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ . Ἀπόδειξις τρανή εἶναι ὅτι ἐχθρεύονται μέσῳ τῶν ἀντιχριστιανικῶν νόμων τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ. Πόσοι ψήφισαν ἢ ἀπουσίαζαν ἐσκεμμένα ἀπὸ τὴν ψηφοφορίαν ποὺ ἀφοροῦσε τὴν ὑγιῆ οἰκογένειαν ; φέρνοντας τὴν ἀνωμαλίαν; Πόσοι διακηρύττουν τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα τῶν κολασμένων ὡς δικαιώματα ποὺ εἰσέρχονται ἔμπροσθεν ἀπὸ τὰ Δικαιώματα Τοῦ Θεοῦ; Ἀπάντησις: ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ. Ὡς ἐκ τούτου, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς θὰ πρέπει νὰ τοὺς κόψει τὴν φόρα: Θέλετε νὰ πολιτευθῆτε; Ἀρνηθῆτε τώρα τὴν πολιτικήν σας ἰδεολογίαν, ἀλλιῶς στὰ τσακίδια νὰ πᾶτε ὅλοι. Πάνω ἀπὸ 1,16 δισεκατομμύρια εὐρὼ (1.167.000.000 €) ἀνέρχονται πλέον τὰ συνολικὰ χρέη τῶν δύο μεγαλυτέρων πολιτικῶν κομμάτων τῆς Ἑλλάδος (Νέας Δημοκρατίας καὶ ΠΑΣΟΚ), σύμφωνα μὲ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῶν οἰκονομικῶν καταστάσεων. Τὰ χρέη αὐτά, τὰ ὁποῖα αὐξάνονται κάθε χρόνο λόγω τόκων καὶ ἐλλειμμάτων, ἀποτελοῦν κεντρικὸ σημεῖο κατακραυγῆς τῆς κοινωνίας, καθὼς τὰ κόμματα ἐμφανίζουν μία ἰδιότυπη «χρηματοπιστωτικὴ ἀσυλία» τὴν ὥρα που οἱ ἁπλοὶ πολῖτες ἀντιμετωπίζουν κατασχέσεις ἀκόμη καὶ γιὰ μικρὰ ποσά. Πάνω ἀπὸ 30 ἑκατομμύρια εὐρὼ (30.000.000 €) ἐτησίως ἀνέρχεται πλέον ἡ συνολικὴ κρατικὴ χρηματοδότηση ποὺ ἐπιβαρύνει ἀπευθείας τὸν προϋπολογισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιὰ τὴ συντήρηση ὅλων τῶν κοινοβουλευτικῶν κομμάτων, περιλαμβανομένων καὶ ἐκείνων ποὺ κατηγοροῦνται ὅτι «πουλοῦν φροῦδες ἐλπίδες». Ὅλα αὐτὰ τὰ ποσά, εἴτε πρόκειται γιὰ τὴν ἐτήσια κρατικὴ χρηματοδότηση τῶν 30 ἑκατομμυρίων εὐρώ, εἴτε γιὰ τὰ συσσωρευμένα χρέη τῶν 1,16 δισεκατομμυρίων εὐρώ πρὸς τὶς ἀνακεφαλαιοποιημένες τράπεζες, ἐπιβαρύνουν ἀπευθείας ἢ ἐμμέσως τὸν φορολογούμενο Ἕλληνα πολίτη. Διὰ νὰ καλυφθεῖ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν ἀχρήστων καὶ ἐπιζημίων πολιτικῶν, ἐφευρέθησαν φόροι ἄδικοι, ὅπως ὁ ΕΝΦΙΑ, καὶ ὄχι μόνον. Κατήντησε ἡ Ἑλλὰς μία παλιοπαράγκα ὅπου βιώνουν οἱ φτωχοὶ πολῖτες καὶ παραδίπλα ζοῦν πλουσιοπάροχα οἱ πολιτικοὶ ἀπατεῶνες.
Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΜΟΡΕΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ
Τὸ τρίγωνο τῆς παγκοσμίου ἐποπτείας συμπλέκει τοὺς 1) τεχνολογικοὺς κολοσσούς (Big Tech) ποὺ ὑποκλέπτουν τὰ δεδομένα, 2) τὰ χρηματοπιστωτικὰ ἱδρύματα ποὺ ἐλέγχουν τὸ ἠλεκτρονικὸ χρῆμα καὶ τοὺς 3) κρατικοὺς μηχανισμοὺς ποὺ ἐκτελοῦν τοὺς νόμους, ἐπιστρατεύοντάς την Τεχνητὴν Νοημοσύνη (AI) ὡς τὸν ἀόρατον ἐνορχηστρωτὴν γιὰ τὴν καθολικὴν παγίδευσιν καὶ χειραγώγησιν τῆς κοινωνίας.Ἡ συνέργεια: Μέσῳ ἐξελιγμένων λογισμικῶν παρακολούθησης, οἱ ἀρχαὶ ἀνέχονται ἢ κατευθύνουν ψηφιακὰς κρίσεις (ὅπως ἐλεγχόμενες κυβερνοεπιθέσεις ἢ διαρροὰς δεδομένων) γιὰ νὰ δικαιολογήσουν μετὰ τὴν ἀνάγκη μίας παγκοσμίου ψηφιακῆς διακυβέρνησης.
Αὐτὸ τὸ τρίγωνο τῆς συνέργειας μετατρέπει τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη ἀπὸ ἕνα ἁπλὸ ἐργαλεῖο ἐξυπηρέτησης σὲ ἕναν ἀόρατο μηχανισμό, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὸ ἀποτέλεσμα ἐκ τῶν προτέρων, παγιδεύει τὴν κοινωνία μέσω τεχνητῶν ἢ ἀνεκτῶν κρίσεων καὶ ἐπιβάλλει τὸ ἑπόμενο στάδιο τῆς καθολικῆς ἐποπτείας.
Οἱ πολῖτες πρέπει νὰ ἀντιστοῦν σὲ αὐτὰς τὰς μεθοδείας τῆς κολάσεως.
Θὰ πρέπει ἀνώτατοι δικαστικοὶ καὶ ἕνα ἰσχυρὸν σῶμα ἀπὸ δικηγόρους νὰ καταγγείλει αὐτὰς τὰς μεθοδείας μὲ τὰς ἀδιαψεύστους ἀποδείξεις ὅτι γνώριζαν τὰ προβλήματα αὐτὰ στὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν καὶ τὰ ἄφηναν ἐπίτηδες ὅπως τὰ χρησιμοποιήσουν διὰ νὰ ἐπιτελέσουν τὰ ἀνίερα σχέδιά τους.
Ἡ νομικὴ καὶ θεσμικὴ ὁδὸς γιὰ τὴν κλήση σὲ ἀπολογία ἢ λογοδοσία ὅσων συμπράττουν σὲ καταχρηστικὲς μεθοδεῖες ἐναντίον τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν πραγματώνεται, σύμφωνα μὲ τὸ ἑλληνικὸ Σύνταγμα καὶ τὸ Διεθνὲς Δίκαιο, μέσω τῶν ἑξῆς συγκεκριμένων βημάτων:
- Συλλογικαὶ Προσφυγαὶ (Class Actions): Ἡ κατάθεσις μαζικῶν προσφυγῶν ἀπὸ δικηγορικοὺς συλλόγους καὶ ἑνώσεις πολιτῶν ἐνώπιον τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων (ὅπως τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας) γιὰ τὴν ἀκύρωση ἀντισυνταγματικῶν νόμων.
- Μηνυτήριοι Ἀναφοραὶ μὲ Ἀποδεικτικὰ Στοιχεῖα: Ἡ κατάθεσις ἐξειδικευμένων μηνύσεων στὴν Εἰσαγγελία γιὰ παράβαση καθήκοντος καὶ ἔκθεση τῶν πολιτῶν σὲ κίνδυνο, συνοδευομένων ἀπὸ τεκμήρια ὅτι οἱ ἁρμόδιοι γνώριζαν τὰ κενὰ ἀσφαλείας ἀλλὰ ἀδράνησαν σκόπιμα.
- Προσφυγὴ εἰς Εὐρωπαϊκὰ Δικαστήρια: Ἡ παραπομπὴ τῶν ὑποθέσεων στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου (ΕΔΔΑ) γιὰ τὴν καταδίκη τῶν κρατικῶν πρακτικῶν ποὺ παραβιάζουν τὴν οἰκονομικὴ καὶ προσωπικὴ ἐλευθερία.
Ἐὰν οἱ δικαστικὲς ἀποφάσεις ὁδηγήσουν σὲ ἀθώωση τῶν ὑπαιτίων, μετὰ οἱ πολῖτες ὀφείλουν νὰ ἀσκήσουν ἔντονη δημοκρατικὴ πίεση, ἀπαιτώντας θεσμικὴ κάθαρση τῆς δικαιοσύνης μέσω τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ καὶ διεθνῆ δικαστικὴ δικαίωση. Διεθνῆ δικαστικὴ δικαίωση με τοὺς πολίτας ὅλου τοῦ κόσμου ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Ἡ δημιουργία ἑνὸς παγκοσμίου μετώπου πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι θα ἀρνοῦνται μαζικῶς νὰ συμμορφωθοῦν μὲ καταχρηστικὰ ψηφιακὰ μέτρα, ἐπιβάλλοντας de facto τὴν ἀκύρωσίν των μέσω τῆς καθολικῆς εἰρηνικῆς ἀνυπακοῆς.
Ἡ στρατηγικὴ τῆς κολάσεως: Πρόβλημα-Ἀντίδραση-Λύση, μὲ τελικὸ σκοπὸ τὸ σφράγισμα τῶν πολιτῶν δὲν θὰ περάσει.
Εἴμαστε οἱ πολλοὶ ἀπέναντι σὲ μερικὲς δεκάδες κολασμένους ποὺ ὑπηρετοῦν τὴν πολιτικο-θρησκευτική εκκλησία τους: τὴν τρισκατάρατη μασονία. ΕΔΩ ΕΛΛΑΣ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ. Οἱ Ἕλληνες θὰ τεθοῦν ἐπικεφαλῆς καὶ θὰ σᾶς κατατροπώσουμε . Ὁ μέγας Ἀλέξανδρος θὰ κατεβεῖ καὶ θὰ ἡγηθεῖ τῆς στρατιᾶς. Ὅταν ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁμιλοῦσε διὰ τὴν ὀρθοδοξίαν ποὺ θὰ κυριαρχήσει αὐτὸ ἐννοοῦσε. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος τόνιζε συχνὰ ὅτι ἡ Ἑλλάς, παρὰ τὰς δοκιμασίας καὶ τὰς πτώσεις της, προστατεύεται ἀπὸ τὴν Θείαν Πρόνοιαν λόγῳ τῆς πίστεώς της καὶ τῶν Ἁγίων της. Ἀνέφερε ὅτι «μετὰ τὴν μπόρα τὴν δαιμονική, θὰ ἔλθει λιακάδα θεϊκὴ» , προμηνύοντας μίαν ἐποχὴν ὅπου ἡ Ὀρθόδοξος πίστις θὰ λάμψει ἐκ νέου, ὄχι ὡς ἐξουσιαστικὴ ἰσχύς, ἀλλὰ ὡς πνευματικὴ ἀλήθεια ποὺ θὰ ἑλκύσει τοὺς λαοὺς τῆς γῆς. Φθάνει ἡ ὥρα διὰ μίαν καθολικὴν ἀπαξίωσιν καὶ κατάρρευσιν τοῦ πολιτικοῦ συστήματος. Στὶς γνωστές του ἀναφορές, ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὑπογράμμιζε τὰ ἑξῆς: «Θὰ τοὺς σιχαθεῖ ὁ κόσμος καὶ θὰ τοὺς κυνηγήσει». Ὁ Ἅγιος ἔλεγε χαρακτηριστικὰ ὅτι ὁ λαὸς θὰ ἀπογοητευθεῖ τόσο πολὺ ἀπὸ τὰ ἔργα τῶν πολιτικῶν, ὥστε «θὰ τοὺς σιχαθεῖ καὶ θὰ τοὺς κυνηγήσει», ἐνῶ σὲ ἄλλες μαρτυρίες ἀναφέρεται ἡ λαϊκὴ φράση ὅτι «θὰ φύγουν νύχτα». –
