Γράφει ο Αλέξανδρος Ιτιμούδης, γεωστρατηγικός αναλυτής
Ο τέταρτος πυλώνας που δεν προβάλλεται συχνά στις διάφορες αναλύσεις και που αποτελεί τον ισχυρότερο από πλευράς διαχρονικότητας και επίδρασης, είναι ο Πολιτισμός/Πληροφορία.
Με την εξάπλωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, του microblogging καθώς και των βίντεο, ανοίγεται ένα πεδίο άσκησης επιρροής στο οποίοι οι μεγάλοι παίκτες θα επιδιώξουν να καταλάβουν αυτό που λέμε “την καρδιά και το μυαλό” των επιμέρους ανθρώπων, οι οποίοι αποτελούν είτε στόχους είτε τους “χρήσιμους ηλίθιους”.
Από την εξάπλωση ιδεών, μέχρι τα πολιτισμικά ιδεώδη και πρότυπα και την διαμόρφωση του λόγου, ο τέταρτος πυλώνας μέσω της τεχνολογίας και της ανάπτυξης των επικοινωνιακών μέσων αποτελεί τον φθηνότερο και πιο ύπουλο τρόπο για να ασκηθεί ενός υβριδικού τύπου νοητικός πόλεμος.
Το βασικό πρόβλημα της σύγχρονης εποχής μας είναι η υπερπληροφόρηση η οποία πλέον καθορίζει τον αμόρφωτο από τον μορφωμένο. Δυστυχώς έχει αποδειχθεί πως η διαχείριση των πληροφοριών δύναται να φέρει το άτομο σε σύγχυση και κόπωση καθώς και να του αντιστρέψει την πραγματικότητα.
Στην δημοσιογραφία υπάρχει ο όρος agenda setting, ο οποίος δύναται να εργαλειοποιηθεί μέσω της δημόσιας διπλωματίας και να αποτελέσει προέκταση της γεωστρατηγικής κρατικών αλλά και μη κρατικών δρώντων.
Ήδη η Κίνα με το ΤικΤοκ και οι ΗΠΑ με το Facebook και το Instagram διαθέτουν ένα τεράστιο όγκο πληροφοριών αλλά και υποπροϊόντων πληροφοριακού περιεχομένου τα οποία αξιοποιούνται για αποδόμηση της ψυχοσύνθεσης του ατόμου και αποπροσανατολισμό του.
Συχνά έχω αναφερθεί στις Ψυχολογικές Επιχειρήσεις οι οποίες θεωρώ πως αποτελούν μια μεγάλη πρόκληση ασφαλείας και κοινωνικής συνοχής.
Προλέγω πως η σύγχρονη εποχή είναι η κατάλληλη για δράση των Υπηρεσιών Πληροφοριών οι οποίες έχουν εντάξει στη φαρέτρα τους πέρα από παραστρατιωτικές και άλλες επιχειρήσεις, και τις αντίστοιχες επηρεασμού μέσω της επικοινωνίας.
Μεγάλη προσοχή στα ΜΜΕ τα οποία πλέον αποτελούν Δούρειους Ίππους και δύνανται να προκαλέσουν πέρα από επιχειρήσεις προπαγάνδας και καθοριστές του τι είναι ηθικό, τι αποδεκτό και τι πρέπει να εξοβελίζεται.
