Ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δωδεκανήσου κ. Καλλινίκου, εἰς τήν ἑορτήν τῆς Ἁγίας Τριάδος.
Κάλυμνος 2024
Πρῶτα ἀπό ὅλα Χρόνια Πολλά μέ ὑγεία πνευματική καί σωματική καί τό Πανάγιον Πνεῦμα νά φωτίζη καί νά χαροποιῆ κάθε θλιμμένον καί πονεμένον πιστόν τοῦ Χριστοῦ ἄνθρωπον.
Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπό τόν Χριστόν τά κλειδιά τοῦ Παραδείσου, βλέποντας τά τελευταῖα χρόνια, μετά τό σχίσμα τοῦ ἡμερολογίου, τούς παλαιοημερολογίτας τῶν διαφόρων παρατάξεων, νά ζητοῦν νά τούς ἀνοίξη τήν θύραν τοῦ Παραδείσου διά νά μποῦν μέσα, παρατήρησε, ὅτι ὅπως εἰς τόν κόσμον, ἔτσι καί ἐδῶ, κρατοῦν ἀποστάσεις μεταξύ των καί τούς ἐρωτᾶ, τί σᾶς χωρίζει μεταξύ σας, καί δέν πλησιάζει ὁ ἕνας τόν ἄλλον; Καί μία ἐκ τῶν παρατάξεων τοῦ ἀπαντᾶ. Αὐτοί ἅγιε ἀπόστολε δέν πιστεύουν τήν εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος, Πατήρ Υἱός καί Ἅγιον Πνεῦμα, ἀλλά μόνον τήν Φιλοξενίαν τοῦ Ἀβραάμ. Καί ἀπαντᾶ ἡ ἄλλη: Ἡμεῖς ἅγιε ἀπόστολε, γνωρίζομεν ὅτι, τόν Θεόν Πατέρα, «οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε», δι᾿ αὐτό τόν λόγον καί δέν τόν ζωγραφίζομεν. Ἔπειτα, ὁ ἀπόστολος ἐρωτᾶ τήν ἄλλην παράταξιν, ἐσεῖς, τί ἔχετε νά μοῦ εἰπῆτε; Ἡμεῖς ἅγιε ἀπόστολε, δέν δεχόμεθα τά μυστήρια τῶν νεοημερολογιτῶν ὅτι εἶναι ἔγκυρα, διότι κοινωνοῦν καί συμπροσεύχονται μετά τῶν αἱρετικῶν, ἐνῶ οἱ ἄλλες παρατάξεις τά δέχονται κατ᾿ οἰκονομίαν. Καί ἐσεῖς, τί ἔχετε νά μοῦ εἰπῆτε; Ἡμεῖς ἅγιε ἀπόστολε, δέν δεχόμεθα τά μυστήρια τῶν ὑπό ἑνός χειροτονημένων ὅτι εἶναι ἔγκυρα, δι᾿ αὐτό τόν λόγον δέν εἴμεθα ἑνωμένοι πνευματικῶς.
Καλῶς, κατάλαβα τούς λέγει ὁ ἀπόστολος . Μετά τούς ἐρωτᾶ μέ ἀπορία, πῶς ἐσεῖς γνωρίζετε μετά βεβαιότητος, πότε ἐνεργεῖ ὁ Θεός τήν Χάριν Του καί πότε ὄχι; Ἡμεῖς τό ἀγνοοῦμεν: <Τίς γάρ ἔγνων νοῦν Κυρίου ἤ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο>;
Ἐν πάσει περιπτώσει, θά ἐρωτήσω τόν Χριστόν τί πρέπει νά κάνω καί θά ἐπιστρέψω νά σᾶς δώσω τήν ἀπάντησίν Του. Καί ἔφυγε. Ὅλοι εὑρισκόταν ἐν ἀγωνία… Ὁ Ἀπόστολος, ἀφοῦ προσκύνησε τόν Χριστόν, τοῦ λέγει: Κύριε, ἔξω εἰς τήν θύραν τοῦ Παραδείσου, εὑρίσκονται πιστοί δοῦλοι Σου, ὅλοι των μέ γουρλωμένα μάτια, βλέπει ὁ ἕνας τόν ἄλλον, τί νά τούς κάνω; Καί ὁ Χριστός, τοῦ λέγει, νά τούς εἰπῆς, νά ἀγκαλιασθοῦν καί νά φιληθοῦν μεταξύ των, ἄν δεχθοῦν, τότε νά τούς ἐρωτήσης, διατί δέν τό κάνατε αὐτό εἰς τόν κόσμον; Καί ὅσοι, δέν δεχθοῦν νά φιληθοῦν, νά τούς πετάξης ἔξω, εἰς τό πῦρ τό ἐξώτερον. Οἱ ἄλλοι, ὅταν θά ἀνοιχθοῦν τά βιβλία τῶν πράξεών των, θά ζυγισθοῦν λεπτομερῶς τά ἔργα των, καί ἄν εὑρεθοῦν ἄξια σωτηρίας, θά δοξασθοῦν ἀναλόγως τῶν ἀρετῶν των, τώρα ὅμως τούς ἀφήνω νά προγεύωνται τί θά γίνη εἰς τήν Δευτέραν Παρουσίαν μου. Αὐτά θά τούς εἰπῆς . Ἔπειτα προσκύνησε καί ἔφυγε διά νά τούς δώση τήν ἀπάντησιν.
Μετά ἀπό τούς παλαιοημερολογίτας, ὁ ἀπόστολος Πέτρος, βλέπει ἕνα μεγάλο <γκρούπ> ἀπό νεοημερολογίτας πιστούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσαν καί αὐτοί, νά τούς ἀνοίξη τήν θύραν τοῦ Παραδείσου.
Καί ὁ ἀπόστολος ἐρωτᾶ ἕναν ἐπίσκοπον, διατί ἐσεῖς ἀλλάξατε τό ἑορτολόγιον τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί τήν ἐσχίσατε εἰς παλαιοημερολογίτας καί νεοημερολογίτας; Τότε, ὅλοι οἱ πιστοί εὑρέθησαν σέ μεγάλην ἀγωνίαν, καί ἔσπρωχναν τόν ἐπίσκοπόν τους νά εἰπῆ κάτι, ὅτι αὐτοί δέν εὐθύνονται. Τότε ὁ ἐπίσκοπος ἀναγκάζεται νά ἀπολογηθῆ: Ἅγιε τοῦ Θεοῦ ἀπόστολε Πέτρε, ἡ ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου ἔπρεπε νά γίνη, τό Ἰουλιανόν ἡμερολόγιον ἔχανε πολλάς ἡμέρας, ἀκόμη, ἔπρεπε νά προσαρμοσθῆ ἡ Ἐκκλησία μέ τό κράτος, διά νά μήν ἔχωμεν δύο ἡμερολόγια. Δίπλα μου εἶναι ὁ καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου τῆς θεολογίας καί ἐπίσκοπος καί θά σᾶς δώση περισσοτέρας πληροφορίας. Ἔπειτα λέγει ὁ καθηγητής. Καλῶς τά εἶπε, ὁ ἀδελφός ἐπίσκοπος. Ἅγιέ μου ἀπόστολε, ἔπρεπε ὅλο τό ποίμνιον νά ἀκολουθήση τήν Μητέρα ἐκκλησία ὡς ὑπεύθυνη καί ὄχι νά κάνη σχίσμα ἕνα μικρόν ποίμνιον, μία ὁμάδα φανατικῶν πιστῶν. Ὁ ἀπόστολος, παίρνει τόν λόγον. Καλῶς, κατάλαβα, ὅμως <…ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει>(Α΄ Κορινθ. Γ΄,13,). Γνωρίζω τούς διαλογισμούς καί τά ἔργα ὅλων σας, κληρικῶν καί λαϊκῶν. Μέσα εἰς τόν Παράδεισον, θά δημιουργηθῆ θόρυβος. Διότι ὅλοι οἱ διαλογισμοί σας γίνονται φανεροί εἰς ὅλους τούς παλαιούς ἁγίους. Δηλαδή θά διαλογίζεσθε κατά τῶν παλαιοημερολογιτῶν καί θά λέγετε. Βλέπετε μπήκαμε καί ἐμεῖς μέσα εἰς τόν Παράδεισον, ἄν καί ἐμνημονεύαμε τούς οἰκουμενιστάς συνεπισκόπους μας, ὅτι ὀρθοτομοῦν τόν λόγον τῆς Αὐτοῦ Ἀληθείας, εἴχαμε καί συμπροσευχάς καί κοινωνίαν μετά τῶν αἱρετικῶν, εἴχαμε καί τούς μισθούς μας, τά τυχερά μας καί τάς συντάξεις μας, καί ἐζήσαμε ὅλοι μας μαζί μέ τά ποίμνιά μας, μέ ὅλας τάς ἀνέσεις. Δέν εἴχαμε δίκιο; Ἐνῶ ἐσεῖς οἱ Γ.Ο.Χ. ἐφανήκατε κορόϊδα, διότι ἐκρατήσατε τό παλαιό ἡμερολόγιον, καί ἐστερηθήκατε ὅλα αὐτά, δεχθήκατε διώξεις, περιφρονήσεις καί εἴχατε μία ζωή γεμάτη θλίψεις, ἐσεῖς καί τά ποίμνιά σας. Βλέπετε; Ὅλοι μας εἴμεθα μέσα εἰς τόν Παράδεισον. Ὅλα αὐτά γίνονται φανερά, δι᾿ αὐτό σᾶς εἶπα ὅτι <…ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει>. Ὅμως καί πάλι θά πρέπει νά πάω εἰς τόν Χριστόν διά νά τόν ἐρωτήσω καί διά σᾶς, καί φεύγει… Οἱ πιστοί νεοημερολογῖται, ὅταν ἄκουσαν τόν ἀπόστολον νά τούς λέγη αὐτά, πάγωσαν ἀπό φόβον καί ὅλοι εὑρίσκοντο εἰς ἀγωνίαν, τί θά τοῦ ἀπαντήση ἄραγε ὁ Κύριος!
Σύντομα ὁ ἀπόστολος ἐπιστρέφει καί τούς λέγει, ὅ,τι ὁ Κύριος ἀπό καταβολῆς κόσμου προγνωρίζει πώς θά χρησιμοποιήση ὁ καθείς τό αὐτεξούσιόν του καί πού θά τόν ὁδηγήση. Ἐπίσης, θά ἀποδώση πολύ δικαιοσύνην, ἔτσι ὥστε θά χορτασθῆ κάθε πιστός. Καί οἱ ἅγιοί Του εἰς τόν Παράδεισον, τοῦ ζητοῦν ἀπό τώρα νά τούς κάμη ἐκδίκασιν, καί νά τούς ἀποδώση δικαιοσύνην, διά ὅσα μαρτύρια, διωγμούς καί θλίψεις ἔχουν ὑποστῆ, ἐξ αἰτίας τῆς πίστεώς των, πρός Αὐτόν. Καί ὁ Κύριος τούς ἀπαντᾶ, ἀναπαύεσθε καί περιμένετε νά τελειωθοῦν καί οἱ ὑπόλοιποι ἀδελφοί σας. Ὅπως οἱ παλαιοί ἅγιοι ἀναμένουν, ἔτσι καί ὅσοι ἔρχονται, μποροῦν νά λάβουν μίαν πρόγνωσιν, μέσα ἀπό τήν πρός Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολήν τοῦ ἀποστόλου μου Παύλου, τήν ὁποίαν ἀπέστειλε εἰς τούς πιστούς τῆς ἐποχῆς του, τί θά συμβῆ εἰς τόν καθένα, κατά τήν Δευτέραν Παρουσίαν Μου. Ἐγώ ὁ Κύριος τοῦ εἶπα τί νά γράψη, ἔτσι ὥστε ἀπό τώρα νά προγεύωνται ὅλοι, τί θά γίνη τότε .
Τούς λόγους αὐτούς μετέφερε ὁ ἀπόστολος Πέτρος εἰς τό <γκρούπ> τῶν νεοημερολογιτῶν καί ἡ ἀγωνία ὅλων συνεχίσθη, διότι ἤθελον νά πληροφορηθοῦν, τί γράφει ἡ ἐπιστολή αὐτή τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί ἐρωτοῦσε ὁ ἕνας τόν ἄλλον ἐάν γνωρίζη κάτι σχετικό διά νά μάθη, καί τήν ὁποίαν παραθέτομεν κατωτέρω σέ μετάφρασιν.
(Τό κείμενον ἔχει ὡς κάτωθι. (Β΄ Ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Θεσσαλονικεῖς, Κεφ. Α΄)
Ὀφείλομεν νά εὐχαριστοῦμεν τόν Θεόν πάντοτε διά ἐσᾶς, ἀδελφοί, καθώς εἶναι
ἄξιον θαυμασμοῦ, ὅτι ἡ πίστις σας αὐξάνει πολύ καί περισσεύει ἡ ἀγάπη τοῦ καθενός καί ὅλων πρός ἀλλήλους, ὥστε ἡμεῖς οἱ ἀπόστολοι, νά καυχώμεθα διά σᾶς τούς Θεσσαλονικεῖς, εἰς τάς ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ, διά τήν ὑπομονήν σας καί τήν πίστιν τήν ὁποίαν ἐδείξατε, εἰς ὅλους τούς διωγμούς σας καί εἰς τάς θλίψεις σας τάς ὁποίας ὑπομένετε χάριν τοῦ Χριστοῦ. Ὅλα αὐτά, εἶναι βεβαίωσις τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ Θεοῦ, εἰς τό νά καταξιωθῆτε τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, διά τήν ὁποίαν καί πάσχετε. Εἶναι λοιπόν δίκαιον εἰς τόν Θεόν, ἐάν θλίβεσθε ἐξ αἰτίας τῆς πίστεώς σας εἰς Αὐτόν, νά ἀνταποδώση εἰς τούς θλίβοντάς σας θλῖψιν, καί εἰς ἐσᾶς τούς θλιβομένους ἀνακούφισιν, διότι, μαζί μέ ἡμᾶς τούς ἀποστόλους, εἰς τόν οὐρανόν κατά τήν ἡμέραν τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, μαζί μέ τούς ἀγγέλους τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ὅπου μέ ἄσβεστον πῦρ · θά κάμη ἐκδίκησιν εἰς τούς μή θέλοντας νά γνωρίσουν τόν Θεόν καί εἰς τούς μή ὑπακούοντας εἰς τό Εὐαγγέλιον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί θά τούς τιμωρήση μέ ὄλεθρον αἰώνιον, ἀπό Προσώπου τοῦ Κυρίου καί ἀπό τῆς δόξης τῆς δυνάμεως αὐτοῦ· Ὅλα αὐτά, θά γίνουν ὅταν βεβαίως θά ἔλθη διά νά δοξασθῆ ἐνώπιον τῶν ἁγίων αὐτοῦ καί νά θαυμάσουν ὅλοι οἱ πιστεύσαντες εἰς τόν Χριστόν, ὅτι ἡ ἀπόδειξις πώς εἶσθε τό καύχημά μας, θά γίνη πιστευτή ὅταν θά δοξασθῆτε εἰς ἐκείνην τήν ἡμέραν. Δι᾿ αὐτό καί προσευχόμεθα πάντοτε διά ἐσᾶς, ὅπως ὁ Θεός ἡμῶν, ἀξιώσει τῆς κλήσεως αὐτῆς καί ἐκπληρώσει πᾶσαν ἀγαθήν ἐπιθυμίαν καί κάθε σας ἔργον μέ δύναμιν πίστεως, διά νά δοξασθῆ τό ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξ αἰτίας σας καί νά εἶσθε βέβαιοι ὅτι καί ἐσεῖς μαζί μέ τόν Χριστόν θά ἀντιδοξασθῆτε, συμφώνως μέ τήν δοθεῖσαν εἰς τόν καθένα χάριν τοῦ Θεοῦ καί Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἀπό τό ἀνωτέρω θεόπνευστον κείμενον τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ἀπορρέει ὅτι οἱ πιστοί δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ προγνωρίζουν, πώς ὅταν ἔχουν ἀγάπην μεταξύ των καί κάμνουν ὑπομονή εἰς τούς διωγμούς, εἰς τάς κατηγορίας καί εἰς τάς θλίψεις, ἐξ αἰτίας τῆς πίστεώς των πρός τόν Χριστόν, θά ἀπολαύσουν δόξαν αἰώνιον, ἐν ἀντιθέσει, ὅσοι ἀγνοοῦν τόν Χριστόν θεληματικῶς καί ὅσοι δέν ὑπακούουν εἰς τό Εὐαγγέλιόν Του θά καταδικασθοῦν εἰς τό πῦρ τό αἰώνιον, διότι αὐτοί προκαλοῦν τάς θλίψεις καί τούς διωγμούς εἰς τούς πιστούς δούλους τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἀπόστολος εἰς τό κείμενόν του, δέν ἀναφέρει τίποτε διά τούς πιστούς τούς μή ἔχοντας διωγμούς καί θλίψεις.
Τό συμπέρασμα εἶναι: Ὅτι ἀπό τόν ὑποθετικόν αὐτόν διάλογον, ὡδηγηθήκαμε εἰς τήν ἐπιστολήν τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ὅπου τό Ἅγιον Πνεῦμα δίδει ἀπάντησιν καί εἰς ἡμᾶς τούς σημερινούς πιστούς, τό τί θά συμβῆ εἰς τόν καθένα, εἰς ἐκείνην τήν ἡμέραν.
Ἡμεῖς παρακαλοῦμεν καί προσευχόμεθα ὅπως τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, τό ὁποῖον σήμερον ἑορτάζομεν ἀπό κοινοῦ ὅλοι, νά φωτίζη κάθε ἄνθρωπον μέσα εἰς τόν κυκεῶνα τῆς συγχύσεως ὅπου ζεῖ, νά εὕρη τόν ὀρθόν δρόμον, διά μετανοίας καί ἐξομολογήσεως, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ εἰς τήν σωτηρίαν του, καί νά προσέχη νά μή σφραγισθῆ μέ τόν ἀριθμόν τοῦ ἀντιχρίστου 666 καί νά μήν παραλάβη τόν Προσωπικόν ἠλεκτρονικόν Ἀριθμόν, διότι ὁ ἄνθρωπος ὁ πλασθείς κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ, θά γίνη ἕνας ἀριθμός, μέ τόν ὁποῖον παντοῦ εἰς κάθε Ὑπηρεσίαν θά τοῦ τόν ζητοῦν. Ἐάν τόν χάση, δέν θά γνωρίζουν αἱ Ὑπηρεσίαι ποιός εἶναι καί θά τόν διώχνουν! Ἀργότερον ἡ Κυβέρνησις θά ἀλλάξη τά τρία πρῶτα ψηφία, τά ὁποῖα τώρα εἶναι προαιρετικά, καί θά βάλλη τό 666 τοῦ ἀντιχρίστου. Προσοχή νά μήν ὑποκύψωμεν !
