Έχετε αναρωτηθεί γιατί δίδονται χρυσό, αργυρό και χάλκινο μετάλλιο στους νικητές των Ολυμπιακών, και όχι μόνον, αγώνων; Η απονομή μετάλλων στους νικητές σε αθλητικούς αγώνες είναι εφεύρεση των νεοτέρων χρόνων. Στην αρχαιότητα εστεφανούτο ο νικητής του αθλήματος με στέφανο από κλαδί ιερής ελαίας, ελιάς. Τώρα όμως το φυτό, σύμβολο της ειρήνης, αντικαταστάθηκε από τρία διαφορετικά μέταλλα, διότι πλέον στις σύγχρονες Ολυμπιάδες οι νικητές είναι τρεις.
Η επιλογή των τριών μετάλλων δεν έγινε με βάση την χρηματική τους αξία, όπως επιπολαίως νομίζουν οι περισσότεροι, αλλά με βάση τον Ησίοδο. Σύμφωνα με τον Ησίοδο οι Θεοί έπλασαν πέντε γένη ανθρώπων. Να ειπωθεί εδώ ότι μ’ αυτήν την θεωρία συμφωνεί το Βατικανό, σύμφωνα με τις ζωγραφικές παραστάσεις που υπάρχουν στην Καπέλα Σιστίνα και ο εβραίος ψαλμογράφος Δαυίδ με τον 81ο ψαλμό του σύμφωνα με τον οποίο: «Ο Θεός έστη εν συναγωγή θεών, κλπ». Το «θεών», είναι «ελοχείμ» στο πρωτότυπο.
Ο Ησίοδος έδωσε ονόματα μετάλλων στα γένη των ανθρώπων που υπήρξαν στην γη για να παραλληλίσει τις ιδιότητες των μετάλλων με τις ιδιότητες των ανθρωπίνων γενών. Σύμφωνα λοιπόν με τον μέγα έλληνα ποιητή, που είναι ο σπουδαιότερος μετά τον Όμηρο, τα γένη των ανθρώπων που υπήρξαν μέχρι τώρα είναι το χρυσό, το αργυρό, το χάλκινο, των ηρώων ή ημιθέων και το τελευταίο γένος, το πέμπτο, είναι το σιδηρούν γένος. Το πιο ευτελές, το οποίο είμαστε εμείς. Το σιδηρούν γένος είναι ότι πιο άθλιο γένος έζησε επί της γης.
Γράφει ο Ησίοδος για το χρυσό γένος (το κείμενο αποδίδεται σε μετάφραση του Δ. Ν. Μαρωνίτη):
Χρυσό πρωτόπλασαν το γένος των βροτών ανθρώπων οι αθάνατοι του Ολύμπου.
Στην εποχή του Κρόνου, όταν εκείνος δέσποζε στον ουρανό,
ζούσαν κι εκείνοι σαν θεοί· ο νους τους ξέγνοιαστος,
…
Κι όταν με τον καιρό της γης το χώμα σκέπασε τούτο το γένος,
έγιναν επιχθόνια πνεύματα, αγνά, καλόγνωμα, να διώχνουν
το κακό, φύλακες των θνητών ανθρώπων.
Αυτοί φυλάν το δίκιο, αυτοί αποτρέπουνε τα ανόσια έργα·
κυκλοφορούν, ντυμένοι την ομίχλη, σ᾽ όλη την οικουμένη,
πηγή ευτυχίας και πλούτου – τέτοια βασιλική τιμή τους έλαχε.
Για το αργυρό γένος των ανθρώπων γράφει ο Ησίοδος:
Μετά, δεύτερο γένος, πολύ χειρότερο, αργυρό
έπλασαν οι θεοί του Ολύμπου· σε τίποτε δεν έμοιαζε με το χρυσό,
μήτε στην όψη μήτε και στο φρόνημα.
…
Γι᾽ αυτό ο Κρονίδης Δίας τους έκρυψε από θυμό,
που δεν σεβάστηκαν τις οφειλές τους
στους μάκαρες ολύμπιους θεούς.
Και μ’ όλα ταύτα, όταν της γης το χώμα κάλυψε κι αυτό το γένος,
τους είπαν μάκαρες θνητούς του κάτω κόσμου,
έστω και δεύτερης σειράς -κάποια τιμή κι αυτούς τους συνοδεύει.
Για το χάλκινο γένος γράφει:
Ύστερα ο Δίας‒πατέρας έφτιαξε τρίτο γένος των βροτών ανθρώπων,
χάλκινο, που να μη μοιάζει στο ασημένιο πουθενά·
φράξινο, ανελέητο, φριχτό. Άλλο δεν είχαν στο μυαλό τους
πάρεξ τα υπερφίαλα έργα του πολέμου,
…
κατέβηκαν στον σκοτεινό, άραχλο δόμο του Άδη,
ανώνυμοι. Όσο κι αν ήταν τρομεροί, τους εξαφάνισε
μαύρος ο χάρος, κι άφησαν πίσω τους το φως, τη λάμψη του ήλιου.
Επομένως ο Ησίοδος, ο οποίος δεν ήθελε με τίποτα να ζήσει στην γενεά του σιδήρου, παραλλήλισε τα χαρακτηριστικά των γενών των ανθρώπων με τις ιδιότητες μετάλλων τα οποία είναι εντελώς ξένα μεταξύ τους, όπως και οι γενεές των ανθρώπων που έζησαν στην Γη πριν από ‘μάς. Με βάση αυτό το δεδομένο και σε συνδυασμό με το ότι, σύμφωνα πάντα με τον Ησίοδο, οι άνθρωποι φτιάχτηκαν από τους Ολυμπίους, οι αθλητικοί αγώνες καθιερώθηκαν προς τιμήν τους και γι αυτό ονομάσθηκαν Ολυμπιακοί. Καθιερώθηκαν προς τιμήν τους μετά την νίκη των Ολυμπίων επί των αιωνίων εχθρών μας στην Ολυμπία. Και γι αυτό οι αιώνιοι εχθροί μας τους διαστρεβλώνουν έως ότου να θεωρηθούν τελικά ότι γίνονται προς τιμήν των παντοτινά ηττημένων. Δηλαδή θέλουν να παρουσιάσουν την ήττα τους ως νίκη. Η νίκη των Ολυμπίων τους πονάει μέχρι σήμερα, όπως και η νίκη μας στην Ατλαντίδα.
Οπότε στους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες καθιερώθηκαν τα τρία μέταλλα ως βραβεία και μαρτυρία δόξης για τους τρεις πρώτους νικητές. Αυτοί παίρνουν το αντίστοιχο μετάλλιο συμβολικά διότι με την περιφανή νίκη τους οι πρώτοι, οι χρυσοί ολυμπιονίκες, είναι σαν να είναι άνθρωποι του πρώτου γένους, του χρυσού, του ανωτέρου όλων των υπολοίπων. Αντίστοιχοι είναι οι συμβολισμοί και για το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο για τους αθλητές που τα παίρνουν. Δηλαδή, οι σύγχρονοι ολυμπιονίκες είναι ανώτεροι και δεν ανήκουν στο ποταπό σιδηρούν γένος. Αυτός είναι ο συμβολισμός απόδοσης των μεταλλίων στους ολυμπιονίκας.
Σχετικά με την όψη των μεταλλίων τώρα. Με απόφαση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) αποφασίσθηκε, από την Ολυμπιάδα των Αθηνών το 2004 και μετά, στην πρώτη όψη να απεικονίζει ότι θέλει η διοργανώτρια Ολυμπιακή επιτροπή, μετά από άδεια της ΔΟΕ φυσικά, και στην πίσω όψη των μεταλλίων πάντα να απεικονίζονται ανάγλυφα το άγαλμα της Νίκης, το Παναθηναϊκό καλλιμάρμαρο στάδιο στο οποίο έγιναν οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί αγώνες και ο Παρθενών στην Ακρόπολη.
Σε όλους τους Ολυμπιακούς αγώνες, μετά αυτούς των Αθηνών, έγινε σεβαστή η απόφαση της ΔΟΕ εκτός από τους Γάλλους οι οποίοι διοργανώνουν τώρα τους Ολυμπιακούς αγώνες με τα περίεργα αθλήματα. Στα «γαλλικά» μετάλλια, απέναντι από τον Παρθενώνα οι φράγκοι έβαλαν και τον Πύργο του Άιφελ. Ότι να ‘ναι. Καμία επαφή δεν έχουν με την Ιστορία και τις αξίες, μόνο το αιώνιο σύμπλεγμα κατωτερότητος τους οδηγεί προβάλλοντας τη σιδεριά ως στοιχείο ταυτότητος και τίποτα περισσότερο.
Η μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων στην κοιτίδα τους είναι η μόνη λύση. Τώρα κατάντησαν διαστρέβλωση, προπαγάνδα και εμπόριο.
