Νέοι -ξενόφερτοι μάλιστα- όροι μπήκαν στη ζωή μας:
Thrifting: Αγορά μεταχειρισμένων ρούχων (ή και άλλων ειδών).
Cucina povera: Μαγειρική με ευτελή υλικά / σκουπίδια. (Υπήρξε και ανάλογη δοκιμασία στο Μάστερ σεφ με αναφορές βεβαίως βεβαίως στην κλ1μ@τική κρίση.)
Staycation: Δεν πάω διακοπές αλλά μένω σπίτι.
Κανένα από τα τρία δεν είναι μεμπτό ως επιλογή. Ο καθένας δικαιούται, να κινείται ανάλογα με τις ορέξεις και το βαλάντιό του.
Κακό είναι, ότι προωθούν αυτές τις τάσεις, ίσως και άλλες ανάλογες που θα δούμε σύντομα, στα πλαίσια της κλ1μ@τικής βλακείας.
Εσύ, πληβείε, για να μην επιβαρύνεις το περιβάλλον και φυσικά το ατομικό σου αποτύπωμα άνθρακα, που είναι καθ’ οδόν, κάτσε σπίτι σου, άντε το πολύ στις πόλεις – φυλακές των 15 λεπτών που σου ετοιμάζουμε, φόρα απόρουχα άλλων και τρώγε σκουπίδια, άντε στο τσακίρ κέφι και έντομα.
Εμείς οι ελιτάνθρωποι και κάποιοι παρατρεχάμενοι τριγύρω μπορούμε, να ζούμε μες στη χλίδα, να τρώμε τα καλύτερα, να φοράμε τα καλύτερα και να ταξιδεύουμε, όπου γουστάρουμε με τα ιδιωτικά μας τζετ.
Σκοπός να αντιληφθεί η μάζα, ότι αφεντικά και δούλοι δεν μπορούν και δε θα έχουν τα ίδια προνόμια πλέον αλλά οι πρώτοι θα ελέγχουν και θα καταδυναστεύουν τους δεύτερους σε κάθε πτυχή της ζωής και της καθημερινότητάς τους.
Οι πληβείοι καλά θα κάνουν, να το αποδεχτούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ώστε να προχωρήσουν ανεμπόδιστα τα σχέδια του Great reset του…
Δε θα έχεις τίποτα και θα είσαι ευτυχισμένος…
Δε θα είσαι άνθρωπος αλλά ρομποτάκι με αριθμό…
Δε θα έχεις φυσικό χρήμα αλλά ψηφιακό, που οι πατρίκιοι θα αποφασίζουνε, πού, πώς, πότε και αν θα το χρησιμοποιήσεις…
Άλλο πράγμα η επιλογή και άλλο η ύπουλα προβαλλόμενη “μόδα” που μάλιστα ισχύει μόνο για εμάς την πλέμπα. Τους πατρίκιους δεν τους ακουμπά.
