Victoria Nikiforova © RIA Novosti
Η εμφάνιση του “Ορεσνίκ” είχε έναν παράδοξο αντίκτυπο: από την πλευρά της γραμμής επαφής (ΛΒΣ), άρχισαν αμέσως να ακούγονται εκκλήσεις για ειρήνη, κατάπαυση του πυρός και παύση των εχθροπραξιών. “Σταματήστε, ο Βίτια πρέπει να βγει!” ακούστηκε από τον συλλογικό Δυτικό κόσμο.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης καθημερινά παρουσιάζουν νέες ιδέες για το πώς να προσεγγίσουν τη Μόσχα χωρίς να προσβάλλουν την Ουκρανία, να αποφύγουν την πλήρη οικονομική κατάρρευση των Ευρωπαίων και να διατηρήσουν την εικόνα ηγετών όπως ο Τραμπ.
Προτάσεις της Δύσης:
- Ουκρανία ως Νότια Κορέα
- Η Ρωσία και οι νέες περιοχές της να παίζουν το ρόλο της Βόρειας Κορέας, με ζώνες αποστρατικοποίησης υπό τον έλεγχο δυτικών ειρηνευτικών δυνάμεων.
- Νέα Ρωσία ως Ανατολική Γερμανία
- Οι περιοχές που ελέγχει η Ρωσία να μη λαμβάνουν διεθνή αναγνώριση αλλά να διατηρηθεί μια ασταθής ειρήνη αντί για συνεχιζόμενη σύγκρουση.
- Σενάριο Κύπρου
- Η Νέα Ρωσία να παραμείνει ως “Βόρειος Κύπρος”, μη αναγνωρισμένη, ενώ η Ουκρανία θα αντιστοιχεί στη “Νότια Κύπρο”.
- Ουκρανία ως Ισραήλ
- Βαριά εξοπλισμός, ενίσχυση της στρατιωτικής βιομηχανίας και εκπαίδευση στρατού από δυτικούς εκπαιδευτές. Ωστόσο, αυτό προκαλεί ανησυχία στην Ευρώπη για την πιθανότητα η Ουκρανία να γίνει ανεξέλεγκτη με έναν ηγέτη εχθρικό προς τη Δύση.
- Ουκρανία ως Φινλανδία
- Όχι η τωρινή Φινλανδία του ΝΑΤΟ, αλλά η προηγούμενη ουδέτερη εκδοχή της, που ισορροπούσε μεταξύ ΕΣΣΔ και Δυτικής Ευρώπης.
Γιατί αυτή η αναταραχή;
Υπάρχουν τρεις κύριοι λόγοι:
- Η πίεση του χρόνου
- Ο χρόνος λιγοστεύει πριν από την πλήρη ήττα των ουκρανικών δυνάμεων, κάτι που η Δύση προσπαθεί να αποφύγει καθώς θα αποτελούσε καταστροφή χειρότερη από τον πόλεμο στο Αφγανιστάν.
- Περιορισμένη δυνατότητα κλιμάκωσης
- Οι δυτικοί έχουν εξαντλήσει επιλογές για περαιτέρω εμπλοκή χωρίς σοβαρό αντίκτυπο στους ίδιους.
- Εσωτερική ρωσική αστάθεια
- Η Δύση ελπίζει σε εσωτερικές αναταράξεις στη Ρωσία, εάν ένα μέρος της κοινωνίας διαφωνήσει με ενδεχόμενη ειρηνευτική συμφωνία. Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες να διχαστεί η ρωσική κοινωνία, αλλά καμία δεν είχε επιτυχία ως τώρα.
Η Δύση, παρά τις προσπάθειες, δεν έχει καταφέρει να διασπάσει τη ρωσική κοινωνία ή να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό της Ρωσίας. Η αναζήτηση μιας λύσης συνεχίζεται, αλλά τα περιθώρια στενεύουν.
Η Δύση και το τελευταίο της στοίχημα για τη Ρωσία
Είναι προφανές ότι κανείς δεν θα γράψει ανοιχτά στην Washington Post: «Προκαλέστε αναταραχές στη Ρωσία». Ωστόσο, αυτός φαίνεται να είναι ο τελευταίος τρόπος της Δύσης να μετατρέψει την ήττα της σε νίκη, οδηγώντας τη Ρωσία σε στρατηγικό αδιέξοδο.
Γι’ αυτό, οι περισσότερες «ειρηνευτικές προτάσεις» από τη Δύση μοιάζουν είτε άστοχες είτε προσβλητικές. Δεν υπάρχει ουσιαστικό έδαφος για διαπραγματεύσεις – είναι καθαρές προκλήσεις.
Οι «ιδέες» της Δύσης
Μερικά παραδείγματα τέτοιων προτάσεων:
- Υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα
- Να δοθεί στην Ουκρανία υπόσχεση ένταξης στο ΝΑΤΟ, αλλά να καθυστερήσει για 10 ή 20 χρόνια. Πρόκειται για ένα τέχνασμα: να εξαναγκάσουν τη Μόσχα σε συμφωνία, ενώ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Ουκρανία θα εξοπλίζεται και θα προετοιμάζεται για νέα σύγκρουση.
- Δυτικοί “ειρηνευτές” στην Ουκρανία
- Η πρόταση να σταλούν ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις για να «εγγυηθούν την ασφάλεια» του καθεστώτος του Κιέβου, εκτός του πλαισίου του ΝΑΤΟ. Αυτό στην πραγματικότητα σημαίνει τη μαζική παρουσία δυτικών στρατευμάτων – πεζικού, πυροβολικού, αεροπορίας – στην ουκρανική επικράτεια. Η ονομασία αυτών των δυνάμεων είναι άνευ σημασίας· το πρόβλημα είναι η στρατιωτική παρουσία τους, κάτι που η Μόσχα έχει ξεκάθαρα απορρίψει.
Στόχος: Διχασμός στη Ρωσία
Όλες αυτές οι «ιδέες» εμφανίζονται στο πληροφοριακό πεδίο με έναν κύριο στόχο: να προκαλέσουν διχόνοια στη ρωσική κοινωνία. Η Δύση ελπίζει να δει ρωσικές εσωτερικές αντιπαραθέσεις για τις ειρηνευτικές συμφωνίες, με μια μερίδα πολιτών να τις θεωρεί προδοσία και άλλη να τις βλέπει ως αναγκαίες.
Ακόμα κι αν υπάρξει μια ευνοϊκή για τη Μόσχα συμφωνία, η Δύση θα την παρουσιάσει ως «ήττα» της Ρωσίας, με σκοπό να υποδαυλίσει αντιδράσεις. Στα κοινωνικά δίκτυα, ήδη παρατηρούνται «δικτυακοί πολεμιστές» που πυροδοτούν τέτοιες συζητήσεις, ενώ το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην πραγματική ζωή.
Μαθήματα από την Ιστορία
Ένας αιώνας πριν, κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρωσία έχασε την ευκαιρία να κερδίσει έναν ήδη κερδισμένο πόλεμο, καθώς η χώρα διαλύθηκε λόγω εσωτερικών κατηγοριών και αλληλοκατηγοριών για προδοσία.
Εκείνη την εποχή, τόσο ο τσάρος Νικόλαος Β’ όσο και η σύζυγός του, Αλεξάνδρα Φιοντόροβνα, κατηγορούνταν άδικα για προδοσία. Παρά το γερμανικό της υπόβαθρο, η Αλεξάνδρα ήταν πατριώτισσα, όπως και ο σύζυγός της. Ωστόσο, ψευδείς ειδήσεις και προπαγάνδα κατάφεραν να οδηγήσουν στη διάλυση μιας γιγαντιαίας αυτοκρατορίας.
Η σημερινή πρόκληση
Η ελπίδα της Δύσης για κρίση στη Ρωσία μετά το τέλος της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (ΣΒΟ) είναι η τελευταία της ευκαιρία για νίκη. Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης είναι να διατηρηθεί η ψυχραιμία και να φιλτράρεται η πληροφορία.
Η Ρωσία έχει αντιμετωπίσει πολλές πληροφοριακές επιθέσεις στο παρελθόν και έχει αντεπεξέλθει με επιτυχία. Ας μην αφήσουμε τους αντιπάλους μας να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες μας αυτή τη φορά.
