Η ειρήνη ξεκινά όταν τα όπλα σωπάσουν, αλλά για να διαρκέσει η πραγματική ειρήνη, ο πόλεμος των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας πρέπει να ηττηθεί. Μπορεί το αυτοκρατορικό κράτος των ΗΠΑ να το χειριστεί αυτό;
Η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο της Ρωσίας, σύμφωνα με την κυβέρνηση Τραμπ, σχετικά με μια προτεινόμενη εκεχειρία 30 ημερών στην Ουκρανία.
Η προτεινόμενη εκεχειρία ανακοινώθηκε μετά από συζητήσεις την Τρίτη στη Σαουδική Αραβία μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, και εκπροσώπων του καθεστώτος της Ουκρανίας που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ. Ο Ρούμπιο δήλωσε ότι τώρα εξαρτάται από τη Ρωσία να ανταποκριθεί στην υποτιθέμενη προθυμία της ουκρανικής πλευράς για εκεχειρία.
Σε απάντηση, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε τακτικά ότι η Ρωσία είναι ανοικτή σε μια εκεχειρία, αλλά μόνο αν αυτή οδηγούσε σε μια πλήρη και ολοκληρωτική ειρηνευτική διευθέτηση. Ο Πούτιν επανέλαβε ότι οποιαδήποτε μόνιμη λύση πρέπει να αντιμετωπίζει τις ρίζες της σύγκρουσης και τις θεμελιώδεις στρατηγικές ανησυχίας ασφαλείας της Ρωσίας.
Ο Ρώσος ηγέτης συνάντησε τον ειδικό απεσταλμένο του Τραμπ την Πέμπτη. Μετά τις συζητήσεις στη Τζέντα μεταξύ των ΗΠΑ και του καθεστώτος του Κιέβου, ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, ταξίδεψε στη Μόσχα όπου συνάντησε τον Πούτιν. Οι λεπτομέρειες της συζήτησής τους δεν αποκαλύφθηκαν. Αλλά αναφέρθηκε ότι ο Γουίτκοφ παρέδωσε «πρόσθετες πληροφορίες» από τον Τραμπ στον Πούτιν σχετικά με την προτεινόμενη εκεχειρία. Αναφέρθηκε ότι ο Γουίτκοφ επέστρεψε στην Ουάσιγκτον με λεπτομέρειες από τον Πούτιν. Μπορεί να υποτεθεί ότι η ρωσική θέση για τους όρους της επαναλήφθηκε. Ο Τραμπ χαρακτήρισε τις συζητήσεις ως «παραγωγικές».
Εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Τα βασικά ζητήματα είναι η επιθετική επέκταση του ΝΑΤΟ και ο εξοπλισμός ενός νεοναζιστικού καθεστώτος στην Ουκρανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι εταίροι τους στο ΝΑΤΟ προκάλεσαν τη σύγκρουση στην Ουκρανία για αρκετές δεκαετίες, τουλάχιστον από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1991. Ο τριετής πόλεμος στην Ουκρανία είναι απλώς ένα σύμπτωμα μιας μακρότερης και συστηματικής εχθρότητας. Ο Τραμπ φαίνεται να έχει επίγνωση αυτών των ζητημάτων.
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει εγκαταλείψει την ψεύτικη πολεμική προπαγάνδα της κυβέρνησης Μπάιντεν. Στην Ουάσιγκτον πλέον αναγνωρίζεται ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία είναι ένας πόλεμος μεσολάβησης μεταξύ του άξονα των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και της Ρωσίας.
Όπως φαίνεται από τη θεαματική στρατιωτική ήττα των δυνάμεων μεσολάβησης του ΝΑΤΟ στο Κουρσκ αυτή την εβδομάδα – καθώς και τις γρήγορες προόδους που κάνει η Ρωσία ενάντια στο καταρρέον καθεστώς του Κιέβου – το «Πρόγραμμα Ουκρανίας» των ΗΠΑ έχει ηττηθεί. Η Ρωσία έχει σχεδόν κερδίσει τον πόλεμο μεσολάβησης.
Οι Αμερικανοί (φράξιες εντός) και οι υποστηρικτές τους στο ΝΑΤΟ προσπαθούν να αποφύγουν την παραδοχή της ήττας δημιουργώντας μια επιφανειακή ειρηνευτική διαδικασία που καταλήγει σε μια «παγωμένη σύγκρουση» στα σύνορα της Ρωσίας.
Ο καλύτερος τρόπος για να τελειώσει ο πόλεμος είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες να σταματήσουν να εξοπλίζουν το καθεστώς του Κιέβου και να του παρέχουν πληροφορίες και λογιστική υποστήριξη.
Αυτή την εβδομάδα ο Τραμπ επανέλαβε τις στρατιωτικές και πληροφοριακές προμήθειες στο καθεστώς του Κιέβου, ταυτόχρονα με την προφανή προσφορά εκεχειρίας από το ουκρανικό καθεστώς. Αυτό ισοδυναμεί με ένα βήμα μπροστά, δύο βήματα πίσω.
Ήταν αρκετά γελοίο να ακούσουμε τον Μάρκο Ρούμπιο, τον κορυφαίο διπλωμάτη των ΗΠΑ, να προσποιείται την εικόνα ενός ειλικρινούς μεσάζοντα για την ειρήνη, λέγοντας στη Ρωσία ότι η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδό της για να ανταποκριθεί στην ειρήνη ως «συμβιβασμός» με την Ουκρανία.
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει μια λανθασμένη άποψη της σύγκρουσης αν πιστεύει ότι η Ρωσία μπορεί να πιεστεί σύμφωνα με τις μονόπλευρες και επιδεικτικές απαιτήσεις των ΗΠΑ.
Η Ρωσία κερδίζει έναν σημαντικό πόλεμο, δεν παίζει τένις.
Σε κάθε περίπτωση, η μπάλα, όπως λέγεται, είναι και θα παραμείνει σταθερά στο γήπεδο των Ηνωμένων Πολιτειών μέχρι να αποδεχτεί την ήττα και τους όρους νίκης της Ρωσίας. Είναι οι ΗΠΑ και όχι οι ευρωπαϊκοί υποτελείς τους ούτε το καθεστώς του Κιέβου που θα πρέπει να πάρουν αυτή την απόφαση.
Αυτοί οι όροι έχουν επανειλημμένα καθοριστεί από τη Μόσχα: μια διαρκή συνθήκη ασφαλείας στην Ευρώπη σύμφωνα με τις δίκαιες και βασικές απαιτήσεις της Ρωσίας για το ΝΑΤΟ να υποχωρήσει και να σταματήσει τις επιθετικές του τάσεις· η Ουκρανία να είναι μια ουδέτερη χώρα για πάντα, χωρίς να γίνει ποτέ μέλος του ΝΑΤΟ· το νεοναζιστικό καθεστώς να εξαλειφθεί και τα πολιτιστικά δικαιώματα των εθνοτικών Ρώσων να εγγυηθούν και να σεβαστούν· και οι ιστορικές ρωσικές περιοχές του Ντονέτσκ, του Λουγκάνσκ, του Χερσόν, του Ζαπορίζια και φυσικά της Κριμαίας να παραμείνουν ανέπαφες ως μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Η Μόσχα διατηρεί το δικαίωμα να αλλάξει τους όρους ανάλογα με τις συνθήκες στο έδαφος εάν η σύγκρουση συνεχιστεί, όπως η ανάκτηση των ιστορικών της εδαφών της Οδησσού, του Χάρκοβου, του Νικολάεφ και η επιβολή μιας ζώνης απαγόρευσης πυρός στην περιοχή Σούμι της Ουκρανίας, από όπου ξεκίνησε η αποτυχημένη επίθεση του ΝΑΤΟ στο Κουρσκ τον περασμένο Αύγουστο.
Σχετικά με την επιτυχημένη ανάκτηση του Κουρσκ από τη Ρωσία, όπως επισημαίνει ο Πούτιν, υπάρχουν σοβαρές ενδεχόμενες συνέπειες που πρέπει να αντιμετωπιστούν ακόμη και πριν από την εξέταση μιας εκεχειρίας. Οι εισβολείς, συμπεριλαμβανομένων των μισθοφόρων του ΝΑΤΟ, διέπραξαν εγκλήματα πολέμου εναντίον αμάχων. Αναμένεται να αφεθούν ελεύθεροι; Αυτός είναι αναμφίβολα ένας λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ και η Ουκρανία πιέζουν ξαφνικά την ιδέα μιας εκεχειρίας ως τρόπο διάσωσης της αποτυχίας και επανεξοπλισμού.
Ο Τραμπ θα πρέπει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα της κυρίαρχης θέσης της Ρωσίας: τη στρατιωτική της νίκη και την ιστορικά δίκαιη υπόθεσή της για την αντιμετώπιση της επιθετικότητας του ΝΑΤΟ.
Μένει να δούμε πώς θα ανταποκριθεί ο Τραμπ. Πρέπει να απομακρύνει τις αλαζονικές παρερμηνείες ότι η Ουάσιγκτον δρα ως μεσάζων για την ειρήνη. Οι ΗΠΑ είναι ο κύριος πρωταγωνιστής σε έναν πόλεμο μεσολάβησης εναντίον της Ρωσίας. Το καθεστώς του Κιέβου είναι απλώς ένας δευτερεύων παίκτης. Η Μόσχα δεν έχει ανάγκη ή διάθεση να συμμετάσχει σε ένα διεφθαρμένο νεοναζιστικό καθεστώς με επικεφαλής έναν πρόεδρο-μαριονέτα που δεν έχει πλέον καν την εμφάνιση νομιμότητας μετά την ακύρωση των εκλογών πέρυσι και τη διακυβέρνηση με στρατιωτικό νόμο.
Εάν ο Τραμπ είναι σοβαρός για τον τερματισμό του πολέμου μεσολάβησης στην Ουκρανία, μπορεί να το κάνει αμέσως τερματίζοντας τη ροή όπλων σε αυτή τη χώρα. Η επανέναρξη των προμηθειών όπλων αυτή την εβδομάδα δεν είναι καλό σημάδι.
Ο Τραμπ πρέπει επίσης να αγνοήσει τα κλαψούρισμα των Ευρωπαίων υποτελών, ιδιαίτερα των Βρετανών, οι οποίοι δεν έχουν τίποτα θετικό να προσφέρουν. Το Λονδίνο ήταν «συμμετέχον» στην τελευταία πρόταση εκεχειρίας από τις ΗΠΑ και την Ουκρανία, σύμφωνα με την BBC. Αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί ως μια προειδοποίηση για ένα βρώμικο κόλπο.
Είναι ένα αρνητικό σημάδι ότι η κοινή δήλωση ΗΠΑ-Ουκρανίας αυτή την εβδομάδα στη Σαουδική Αραβία προώθησε άθλιες ψέμματα για την απαγωγή Ουκρανών παιδιών από τη Ρωσία. Ήταν επίσης κατακριτέο ότι η δήλωση ζήτησε «μελλοντικές εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία» (τον επιτιθέμενο!) ενώ δεν είπε τίποτα για τις ανησυχίες ασφαλείας της Ρωσίας. Η απουσία των τελευταίων υποδηλώνει ότι η αμερικανική πλευρά έχει ελάχιστη κατανόηση των «ριζικών αιτιών» της σύγκρουσης.
Επιπλέον, η κοινή δήλωση ΗΠΑ-Ουκρανίας ζήτησε τη συμμετοχή των ευρωπαϊκών εταίρων στις ειρηνευτικές συνομιλίες. Η τρέχουσα γενιά των Ευρωπαίων ηγετών δεν έχει καμία πρόθεση ή ικανότητα να διαπραγματευτεί μια διαρκή ειρήνη με τη Ρωσία. Επιμένουν ότι η Ουκρανία θα γίνει μελλοντικό μέλος του ΝΑΤΟ και θέλουν να εμπλακούν στον διάλογο για να εμποδίσουν μια ειρηνευτική συμφωνία με την ανάπτυξη «ειρηνευτικών» δυνάμεων. Οι Βρετανοί και οι Γάλλοι θέλουν, σύμφωνα με πληροφορίες, οι ΗΠΑ να παρέχουν αεροπορική κάλυψη για την παρουσία των στρατευμάτων τους, γεγονός που θα κλιμακώσει τον πόλεμο.
Θα εξαπατηθεί ο Τραμπ από τους δόλιους Βρετανούς, Γάλλους και άλλους Ευρωπαίους Ρωσσοφόβους; Ίσως με μια πρόκληση ψεύτικης σημαίας;
Οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες έχουν ελάχιστη αξιοπιστία για την προσφορά μιας εκεχειρίας στη Ρωσία, πόσο μάλλον μιας διαρκής ειρήνης. Άρχισαν αυτόν τον πόλεμο και κρυφά θέλουν να τον συνεχίσουν με άλλα μέσα υπό το πρόσχημα μιας ειρηνευτικής διαδικασίας που δεν αντιμετωπίζει τις ρίζες της σύγκρουσης.
Αυτό υπονοεί ότι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστούν οι ρίζες και να εδραιωθεί μια διαρκή ειρήνη είναι η Ρωσία να νικήσει τον εχθρό του ΝΑΤΟ με μια σαφή, άνευ όρων παράδοση. Μπορεί το εγώ του Τραμπ να το χειριστεί αυτό;
Η ειρήνη ξεκινά όταν τα όπλα σωπάσουν, αλλά για να διαρκέσει η πραγματική ειρήνη, ο πόλεμος των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας πρέπει να ηττηθεί. Μπορεί το αυτοκρατορικό κράτος των ΗΠΑ να το χειριστεί αυτό;
Όπως και να έχει, σύντομα θα δούμε.
