Παρασκευή Σιδέρη : Κατευθύνσεις γεμάτες στοργή προς ιδιωτικούς και δημόσιους υπαλλήλους, συνταξιούχους και γονείς μαθητών..

Γράφει η Παρασκευή Σιδέρη

Θα κάνω ένα πρόλογο όσον αφορα το θέμα της αρθρογραφίας γενικά και συγκεκριμένα.. ο καθένας από εμάς που αρθρογραφούμε καταβάλουμε προσπάθεια αφιερώνοντας πολύτιμο χρόνο και κάνοντας ίσως κάποιες έρευνες που απαιτούν και χρόνο και σκέψη και ο στόχος μας είναι η ψαγμενη και εναλλακτική ενημερωση σας.. μέσα στα σχόλια λοιπόν είναι καλοδεχούμενες οι όποιες κριτικές σας αρνητικές ή θετικές χωρίς όμως να μας προσβάλουν.. τώρα όσον αφορά τα δικά μου άρθρα επιδίωξη μου είναι η αλήθεια και μόνο η αλήθεια όπως την βιώνω και με μεγάλη μου χαρά επιθυμώ να σας την μεταδώσω.. μέρος της προσπάθειάς μας είναι και οι “πιασαρικοι”τίτλοι που αποσκοπούν στην αναγνωση των άρθρων όλο και περισσότερων αναγνωστων με σκοπό την διάδοση της.. η σχέση μας δεν είναι πελατειακή και αυτοί που επιλέγουν την ανάγνωση των άρθρων μου θέλω να είναι άνθρωποι που πραγματικά είδαν κάτι σε μένα και με επιλέγουν με γνώμονα την αλήθεια μου.. επειδή είμαι σχετικα νέα αρθρογράφος όταν κρίνω ότι η σχέση μας είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο, ο τίτλος του άρθρου θα έρχεται σε τελευταία μοίρα και τα άρθρα μου δεν θα προορίζονται για “κατανάλωση” αλλά θα προσελκύουν αναγνωστες οι οποίοι με νιώθουν ,με αντιλαμβάνονται, με κατανοούν και παραβλέπουν τυχόν αστοχίες μου και προπάντων αναζητούν την αλήθεια.. και θα τους ανταμείψω με την ακούραστη προσπάθεια μου και μεράκι μου να τους προσφέρω έγκυρη και αληθινή αρθρογραφία. να ξέρετε οτι έχω όμορφα αισθήματα για όλου σας και συμπάσχουμε όλοι μαζί με την ” κατάντια” που μας έφτασαν αλλά όλοι μαζί με τον Κύριο μας, θα την βρούμε την λύση! στο θέμα μας τώρα…

Θα ήθελα να κάνουμε μια κουβέντα μεταξύ μας, έστω και νοερά! εγώ θα προσποιηθώ για καλό σκοπό ότι σας έχω απέναντι μου και θα σας θέτω ερωτήματα με σκοπό να σας δώσω κατευθύνσεις, πιστεύω χρήσιμες για τον εαυτό σας! πάμε λοιπόν…

Η συνταγή είναι η ίδια με μικρές παραλλαγές.. ο εχθρός-ιος και τα πρωτοπαλίκαρα που το εμβόλιο ή η ταυτότητα ή κάτι άλλο δεν έχει σημασία! δεν θα αναφερθώ για αυτούς που ήταν επιλογή τους η τήρηση των μέτρων γιατί σέβομαι την επιλογή τους αλλά θα αναφερθώ σ’αυτους που εμμέσως πλην σαφώς εκβιάστικαν..

Καταρχην να το γνωρίζετε άπαντες, αν ο καθένας μας έκανε αυτό που πραγματικά επιθυμεί δεν θα καταλήγαμε εδω που είμαστε.. π.χ δεν θέλεις να πάρεις την ταυτότητα; οκ.. θα μου πεις μα με υποχρεώνουνε .. ποιοι σε υποχρεώνουν; τα ανθρωποειδή που σήμερα είναι και αύριο δεν είναι; αυτοί που κανονικά πρέπει να εκτελούν το θέλημα σου και όχι εσύ τα αυταρχικά θελήματα τους; και το καλύτερο είναι ότι δεν χρειάζεται καν να οργανωθείτε σε ομάδες ή να βγείτε στους δρόμους και να διεκδικήσετε τα δικαιώματα σας.. απλά δεν θα πάτε να την πάρετε.. αν ο καθένας δεν πάει να την πάρει, πάμε στοίχημα ούτε και θα ξανακουσετε για αυτήν; πάμε πάλι πίσω…

Εκβιάστικαν οι συνταξ/οι με περικοπή 120 € μηνιαίως, οκ; δεν είμαι υπεράνω χρημάτων και ούτε με φεύγουν από τα μπατζακια μου καθώς κατανοώ ότι έχουν ανάγκες όπως φάρμακα ,γιατρούς, επιβίωση… και σας ρωτάω.. αν έρθει το κράτος και σας ανακοινώσει μπαμ και κάτω ότι αναγκαστικά πρέπει να κάνουμε περικοπές στην σύνταξη, εσείς τί θα κάνετε; θα το δεχτείτε και μουγκα στρούγκα! και μπορεί να το κάνει και πλαγίως μέσω κάποιων έξτρα φόρων, έξτρα εισφορές, έξτρα “προστιμάκια” κ.α.. το ζητούμενο είναι ότι θα τα στερηθείτε αυτά τα 120€.. και σας ρωτάω: εσείς για τον εαυτό σας γιατί δεν πήρατε μια δυναμική απόφαση; γιατί επιτρέπετε να αποφασίζει το κράτος για εσάς και όχι εσείς για τον εαυτό σας; έτσι και έτσι χαμένοι θα ησασταν.. θα τα χάνατε τα 120€! γιατί όμως να μην είναι δική σας η επιλογή και γιατί να μην διεκδικήσετε το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής; ορίστε, δεν ήταν κάτι μόνιμο, ίσα ίσα για να σας εκβιάσουν..
Πάμε τώρα στους εργαζόμενους.. εκβιαστηκατε από τους εργοδότες σας, οκ; και θέλω να σας ρωτήσω.. αν η επιχείρηση που εργάζεστε κλείσει ή αν το αφεντικό σας απολύσει χωρίς προειδοποίηση τι θα κάνατε; θα πεθάνετε; όχι βέβαια αλλά σαν λογικοί άνθρωποι θα ψάχνατε να βρείτε άλλη δουλειά αναγκαστικά… γιατί λοιπόν δεν χρησιμοποιησατε την κοινή σας λογική όταν εκβιαστηκατε και σας έπιασε πανικός και τρέλλα;

Οι δημόσιοι υπάλληλοι τώρα… άντε οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα δεν έχουν να χάσουν και κάτι, ο δημ. υπαλληλος όμως; πως θα ξαναμπουμε στο δημόσιο αναρωτηθηκατε…τόσοι και τόσοι συνάδελφοι σας που κάνανε την αρχή γιατί δεν τους στηρίξατε; μέσα ήταν και γιατροί και νοσ/τες, γιατί δεν πήρατε δύναμη από αυτούς που ήταν και οργανωμένοι και δεν τους ακολουθήσατε; ορίστε όμορφα και ωραία και ξαναγύρισαν στις δουλειές τους και το εμβόλιο δεν κάνανε! μα θα μου πεις, είχα ανάγκες… οι ανάγκες όμως δεν σταματούν ποτέ και αξιολογούνται από την αρχή.. μακάρι να ειχα οικογένεια να σταθώ και ας έτρωγα μετά βίας ένα πιάτο φαγητό, ας είχα πέντε δεκάρες στην άκρη για την δύσκολη αυτή ώρα και ας μηδενιζε ο λογαριασμός μου στην τράπεζα, ας είχα ένα αυτοκίνητο ή ένα χωράφι, ή ένα σπίτι (αν δεν είχα στον ήλιο μοίρα) και ας το πουλούσα για να επιβιώσω στους δύσκολους εκείνους καιρούς… και πες δεν είχες τίποτα από τα παραπάνω… ο Θεός θα σ’αφηνε πιστεύεις έτσι; χωρίς διέξοδο; χωρίς φροντίδα; εμένα πως με έδειξε τον δρόμο της αυτοεξορίας μου (ανεφερα την στάση ζωής μου, στο άρθρο “η ιστορία της ζωή μου“)..γιατί κιοτεψες και δεν έδειξες εμπιστοσύνη στον Κύριο σου; γιατί δεν το συζητήσες μαζί Του; γιατί υπερηφανευτηκες και έδειξες εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και την λαθεμένη κρίση σου; γιατί;

Πάμε τώρα στα έρμα τα παιδάκια που την πλήρωσαν άδικα των αδίκων.. έβλεπα μαμάδες να “τσουβαλιαζουν” μέσα στις αγκαλιές τους τα λατρεμένα τους παιδιά για να τους κάνουν το τεστ 3 φορές την εβδομάδα και αυτά δεν είχαν το δικαίωμα να αντιδράσουν.. βασανιζόταν από την χρήση της μάσκας και σεις τα ενθαρρύνατε να την βάζουν ακριβώς μέχρι πάνω στην μυτούλα τους.. κάποιοι γονείς αποξενωσαν τα παιδάκια τους μη επιτρέποντας τα να παίζουν με άλλα παιδάκια… κάποια παιδάκια δέχθηκαν μπουλιγκ επειδή δεν φορούσαν μάσκα κ.α.. υπήρχαν μαμάδες που σας καλούσαν και ζητιάνευαν την συμπαράσταση σας στον αγώνα που ετοίμαζαν για την μη τήρηση της υποχρεωτικότητα των μετρων στα σχολεία.. και ενώ μαζί τα λέγαμε μαζί τα συμφωνούσαμε πριν λαλήσει πετεινός τα είχατε ήδη ετοιμοπόλεμα! σας βλέπαμε με το πιστοποιητικό στο χέρι και την μασκουλα στην σωστή θέση της να περνάτε το προαύλιο του σχολειου και να μένουμε στα κάγκελα εγώ και ο κούκος… και σας ρωτάω.. αν,5,10,15 μαμάδες στεκομασταν έξω από την βαριά πόρτα του σχολείου και αρνουμασταν να βάλουμε τα παιδιά μας μέσα, τι θα γινότανε, το σκεφτήκατε; οι 10,15 θα γινότανε 20,40 και ίσως παίρναμε φωτιά και διαδίδονταν και σε άλλα σχολεία ..και είμαι σίγουρη ότι κάτι θα κερδίζαμε…αλλά!

Στο δια ταύτα.. ακλόνητη πίστη στην μέριμνα, στην αγάπη, στην οικονομία και στο έλεος του κυρίου Ιησού Χριστού μας καθώς και όχι πανικός, όχι βιαστικές κινήσεις, χρήση της κοινής λογικής και όλα θα πάρουν τον όμορφο δρόμο τους που οδηγούν στον Κύριο μας… δεν αξίζει να θυσιάσουμε και κάτι για αυτόν; τόσα κάνει για εμάς…

Υ.Γ Η στοργή δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται μόνο με χάδι..ο συνδυασμός της με την σκληρη αλήθεια και την σωστή πυξίδα είναι πιστεύω η ιδανική στοργή…