Ενότητα 0: Σημείωμα στον αναγνώστη
Το παρόν δοκίμιο, όπως και τα προηγούμενα
είναι μια πολυήμερη προσπάθεια να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου. Οι ενότητες γράφτηκαν σβήστηκαν και ξανά γράφτηκαν με σκοπό να μπορέσω να επικοινωνήσω τη δική μου σκοπιά στον αναγνώστη. Η σκέψη για την απόδοση του νοήματος ήταν επίπονη δουλειά, κάποιες φορές μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Πέρα από το ρόλο μου σαν εργαζόμενος αλλά και οικογενειάρχης ανέλαβα και το ρόλο μου σαν αρθογράφος λόγω των συνθηκών που ζούμε. Οπότε, αναγνώστη, όταν αποφασίσεις να κριτικάρεις τη σκέψη μου απαιτώ από σένα την ίδια προσοχή λαμβάνοντας υπόψιν την ψυχική ταραχή να αποκαλύπτω μέσω της συγγραφής το επαίσχυντο σκηνικό στο οποίο ζούμε.
Ενότητα 1: Εισαγωγή
Κάποτε έβλεπα πολλή τηλεόραση σαν ένα παράθυρο στον κόσμο. Δεν είχα καταλάβει το ύπουλο παιχνίδι που έπαιζε το Σύστημα προσπαθώντας να με διαπαιδαγωγήσει στα ψέματά του. Η κορωνο-χούντα ήταν ένα άγριο ξύπνημα για μένα. Παρόλο που εκείνη τη στιγμή είχα αποκρυσταλλωμένες απόψεις για την κοινωνική δικαιοσύνη και για τους πολιτικούς, δεν είχα καταλάβει το μέγεθος της σήψης. Καθώς η “πανδημία” άρχισε να ανθίζει στην πραγματική της μορφή άρχισα να αναθεωρώ τις απόψεις προσπαθώντας να κατανοήσω τα κίνητρα που μας οδήγησαν σε αυτή τη διαδρομή. Είδα πολλές ανεξάρτητες διαδρομές να συγκλίνουν προς αυτήν την κατεύθυνση λες και το Σύστημα είχε αποφασίσει να πιάσει όλες τις δυνατές περιπτώσεις διαφυγής. Σήμερα θα αναλύσω μια από αυτές της διαδρομές. Αφού το συγκεκριμένο e-magazine, αναλύει θρησκευτικά θέματα και την αλληλεπίδρασή τους με τις πολιτικές εξελίξεις, θα επικεντρωθώ στη διαχρονική εξαγορά της “Εκκλησίας” από το Κεφάλαιο και την εναλλακτική πρόταση της κοινωνίας. Πρέπει να πάμε όμως λίγο πίσω. Θα δούμε το θεσμό της “Εκκλησίας” να ανθίζει σε ένα δηλητηριώδες για όποιον το μυρίσει λουλούδι. Θα δούμε όμως και τον Κομμουνισμό σαν αντίδραση σε αυτήν την κατάπτωση και παραλήπτη της σκυτάλης του Λόγου του Θεού ο οποίος όμως δεν ανταποκρίθηκε στη Θεία Αποστολή του, με τραγικά (όχι εξίσου) αποτελέσματα.
Μερικές ημερομηνίες είναι σημαδικές.
Warp 9 speed Scotty..
Ενότητα 2: Ημερομηνίες σταθμοί
536 AD: Η Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης αναγνωρίζει ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει στην Εκκλησία χωρίς τη θέληση και την εντολή του Αυτοκράτορα. Κράτος και Θρησκεία δένονται μαζί ασύμμετρα.
862 AD: Η Ορθόδοξη Χριστιανική Θρησκεία διαδίδεται στους Σλάβους. Το Βυζάντιο έχασε εδάφη αλλά κέρδισε πολιτισμικά.Η Ανατολική πλευρά της Εκκλησίας κάνει πολιτική αλλά άθελά της και αφύπνιση.
1054 AD: Το Σχίσμα. Ο Πάπας μετά από χρόνια αποξένωσης από την Ανατολή και νιώθωντας ο Δυτικός Καίσαρας κόβει τους δεσμούς με το ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος. Έχει χρόνια ήδη αναστήσει το δυτικό ρωμαϊκό κράτος σαν μια ΕΕ των γερμανικών βαρβαρικών φυλών. Κράτος και Θρησκεία είναι πλέον δεμένα και στα δυτικά αλλά με τη Θρησκεία ισότιμη ή από “πάνω”.
1492 AD: Ανακάλυψη της Αμερικής. Η Παπική Εκκλησία ΑΕ ανοίγεται σε νέες αγορές με την Φεουδαρχία. Ο ένας πουλάει υποταγή στον Πάπα, ο άλλος αλυσίδες. Όποιος δεν αγοράζει πεθαίνει. Προσπαθούν να εκτονώσουν την κρίση της Φεουδαρχίας και την αντίδραση στη στήριξής της από τον Πάπα. Κερδίζουν τρεις αιώνες στιβάζοντας πτώματα. Στην ανατολή απλά άλλαξε ο Αυτοκράτορας σε Σουλτάνο ή Τσάρο.
1517 AD: Ξεκινάει το Προτεσταντικό Σχίσμα. Ο κόσμος αμφισβητεί τις μεθοδεύσεις του Πάπα και τις δολοπλοκίες του με τους φεουδάρχες. Οι βόρειοι φεουδάρχες νιώθουν δυνατοί και δεν δέχονται αμφισβήτηση ή “προστάτη”. Ξεκινάει μια αιματοβαμμένη περίοδος πολέμων συμμοριών όπου οι μπράβοι του Παπα ορμώμενοι και από τα δικά τους οικονομικά κίνητρα συγκρούονται με τους αποστάτες που έχουν τα δικά τους οικονομικά κίνητρα.Το αίμα ρέει ποτάμι, οι λαοί άγονται και φέρονται από τα αφρόντιστα ελαττώματα, όπως πάντα, με δικιά τους ζημιά. Οι συμμορίες κουράζονται να παίζουνε και τα βρίσκουν.
1793 AD: Πέφτει το κεφάλι της Αντουανέτας μαζί με τη Φεουδαρχία στη Γαλλία. Ο λαός κουρασμένος από το ξεκαθάρισμα συμμοριών και αμφισβητώντας το ρόλο της Εκκλησίας στη Δύση είναι ώριμο φρούτο για να εξυπηρετήσει τον Καπιταλισμό που γεννήθηκε στην Προτεσταντική πλευρά. Του υπόσχονται νέα ηγεσία και ένα νέο Θεό. Το Καπιταλιστικό Κεφάλαιο. Το Φεουδαρχικό Κεφάλαιο αποτελειώνεται στον πόλεμο Βόρειων/Νότιων και τις ενοποιήσεις στην Ευρώπη. Η Εκκλησία είναι πλέον ένα ακόμη μαγαζί με μεγάλο κύκλο εργασιών. Εκτός από την Ανατολή.
1821 AD: Ξεκινάει η αποψίλωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.Στα απελευθερωμένα μέρη, υιοθετείται η Δυτική άποψη για την Εκκλησία. Ένα καπιταλιστικό μαγαζί με έλεγχο του Κράτους, του Μπάτσου του Καπιταλισμού. Στην Ανατολή πιστοί παπάδες αντιδρούν αλλά είναι μειοψηφία. Ο Καπιταλισμός εκδικείται τη Ρωσία γιατί δεν υποκύπτει.
1847 AD: Κομμουνιστικό μανιφέστο. Γρήγορα ο κόσμος καταλαβαίνει ότι ο Καπιταλισμός, είναι μια νέα Φεουδαρχία και ένας νέος Πάπας. Τίποτε δεν άλλαξε, αφού δεν άλλαξε ο λαός Το 1517 δεν επαναλαμβάνεται γιατί η αντίδραση δε συμφέρει το Κράτος.Ξεκινάει λαϊκή αντίδραση.
1917 ΑD: Πέφτει η Φεουδαρχία στη Ρωσία και αντικαθίσταται από το πείραμα του Μαρξισμού-Λενινισμού.Η εμμονή τους με την αμφισβήτηση τους κατατρώει και 74 χρόνια μετά πεφτουνε βάζοντας κακή ρετσινιά στον κομμουνισμό.
1945 ΑD: Η Ευρώπη σε συντρίμμια. Ο Πέμπτος Αντίχριστος ανατέλλει. Η Εκκλησία απών, είναι μια ΑΕ και δεν έχει καμία σχέση με την Εκκλησία του Χριστού.
Ενότητα 3: Ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος: Ιερώνυμος
Στη σημερινή εποχή ο CEO της Εκκλησίας ΑΕ είναι ο Ιερώνυμος. Ένας άνθρωπος που προήλθε από το διοικητικό συμβούλιο χωρίς κάποιο ιδιαίτερο χάρισμα πέρα από το ήταν φυτευτός ως σωστός νενέκος. Επί της διοικήσεώς του η Ελληνική Κυβέρνηση AE σταμάτησε να μιλάει για διαχωρισμό από τη στιγμή που οι εταιρείες τα βρίσκουν μεταξύ τους και δουλεύουν για εξουσία και χρήμα. Είναι μια περίοδος απόλυτης σιωπής για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Πολλοί ιερείς εγκλωβίστηκαν στη μετάβαση αυτή προσπαθώντας να υπηρετήσουν το Θεό και ελπίζοντας ότι θα αλλάξουν το σύστημα από μέσα. Αντιθέτως η Εκκλησία ΑΕ είναι μια βιομηχανία παραγωγής προϊόντων πίστης. Οι εκκλησιαστικοί παράγοντες φοράνε τη φόρμα τους και δουλεύουν στο μαγαζί τους. Το βασικό πρόβλημα που έχουν είναι ότι ο κόσμος δεν τους πιστεύει, και λογικό με τα αυξανόμενα σκάνδαλα. Ωστόσο υπηρετούν τις μεταφυσικές ανάγκες του ανθρώπου, εξίσου σημαντικές όπως οι υλικές πουλώντας (γιατί είναι δημόσιοι υπάλληλοι) κάποια ψίχουλα μέσα από πατροπαράδοτες τελετές. Γιατί στο κάτω κάτω να αλλάξεις κάτι που δουλεύει.Ο Ιερώνυμος υπηρετώντας αυτή την φάμπρικα και την επιβίωσή της είναι ένας CEO οποίος σχεδιάζει μέσω του Οικουμενικού Πατριάρχη τη συγχώνευση με την Παπική Εκκλησία ΑΕ. Όπως είναι της μόδας. Το κάθε μαγαζί έχει τις βλέψεις του και τον τρόπο κερδοφορίας.
Ο Ιερώνυμος δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά η κεφαλή μιας μακράς εξελικτικής πορείας. Μιας πορείας που έκανε την Εκκλησία ανταγωνιστή των άλλων μαγαζιών, με όλο το εταιρικό τρόπο σκέψης. Δεν κατέκρινε τα άλλα μαγαζιά, έκανε outsource την νουθεσία στις άλλες εκκλησίες του Καπιταλισμού τις εταιρίες, όπου σφυρηλατείται ο μετάνθρωπος μεθοδικά με διδασκαλία και τρομοκρατία, πούλησε προστασία στο Κράτος όταν έκανε Εμφύλιο με το τραγικό αποτέλεσμα οι Έλληνες να χτίζουν τα σπίτια των Ναζί,άνοιξε το γάμο και γενικά θαύμαζε τις υλικές κατακτήσεις της επιστήμης και όχι τον Θεό. Η αλλοίωση της Εκκλησίας την έκανε ξεκάθαρα μια ΑΕ η οποία προσπαθούσε να παγιδεύσει τον κόσμο στη δικιά της υλιστική ερμηνεία της ζωής ενώ έψελνε. Δεν είναι τυχαίες οι αντιθέσεις μέσα της και οι διωγμοί των πιστών ιερέων που μείνανε στις αρχές της πίστης. Ούτε είναι τυχαίο το μίσος που διέσπειρε για τον κομμουνισμό ως Καπιταλιστικό μπακάλικο, ενώ στη φιλοσοφία έχουνε πάρα πολλά κοινά. Με άλλα λόγια δεν έχει το Σύστημα να φοβάται τίποτε και ο Ιερώνυμος δουλεύει για να διασφαλίσει αυτό ακριβώς και μόνο.Από πλευράς ηθικής, άστο καλύτερα, μπόλια, σιωπή στη Γάζα, μοιχοί παντρεύονται στις εκκλησίες, δάνεια από την ΕΕ του Κακού, σιωπή για τη Ρωσία, χαϊδέματα με τον Τζιτζικώστα και όλη τη διαφθορά των δοσιλόγων, διαφθορά των νέων και ανειλικρίνεια. Business As Usual. Είναι ο καλός μπάτσος, ο κακός έριχνε τους Χριστιανούς στα θηρία.
Ενότητα 4: Ο δεύτερος Αρχιεπίσκοπος: Δημήτριος Κουτσούμπας
H 23/9/1974 είναι μια πολύ σημαντική ημερομηνία για τη χώρα. Νομιμοποιείται το μέχρι τότε ΚΚΕ που ήδη από το 1968 είχε διασπαστεί. Για αρκετούς ήταν μια απόδειξη ότι το ΚΚΕ “τα βρήκε” με το Σύστημα. Ας μην ξεχνάμε ότι ήταν ένας πολιτικός φορέας που μέχρι τότε βρισκόταν στην παρανομία, και η αλλαγή στον εθνάρχη από τον δικτάτορα Παπαδόπουλο σηματοδοτούσε μια άλλη προσέγγιση του Συστήματος, γνωστή από την ευρεία χρήση της από τη Microsoft έναν πυλώνα του Καπιταλισμού, ως “Embrace, extend, and extinguish”. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες ψάξτε το. Από τη μια η διαίρεση σε ΚΚΕ εξωτερικού/εσωτερικού τους έδωσε μια φανταστική ευκαιρία με επιλογή-ενίσχυση κατάλληλων προσώπων να διαιρέσουν το ΚΚΕ ανεπιστρεπτί αλλά και να εξαφανίσουν το ΚΚΕ εσωτερικού από το χάρτη, που έβαζε νερό στο κρασί του μέχρι που ξεφτιλίστηκε και έσβησε συνεργαζόμενο με το Κεφάλαιο. Πάμε τώρα στον πυρήνα του ΚΚΕ.
Το ΚΚΕ είχε ένα ιδιαίτερα δύσκολο πρόβλημα στα χέρια του. Από τη μία η ταξική πάλη έχει γίνει συμβιβασμός (έχει αναλυθεί στο προηγούμενο άρθρο) ή θαυμασμός των ψευδοθαυμάτων του Κεφαλαίου. Πώς να νικήσεις μια θρησκεία με πολιτικά μέσα έ;;. Η διαπαιδαγώγηση στα σχολεία έχει γίνει μια απλή προετοιμασία γραναζοποίησης του ανθρώπου ή μέσο δικαιολόγησης της υποταγής σαν φυσική αναγκαιότητα. Από την άλλη, αποτυχίες από άλλα ΚΚ αρνητικά προβεβλημένες από τα ΜΜΕ με τη γνωστή τους διαστρέβλωση της αλήθειας έχουν αποθαρρύνει τον κόσμο. Όπως έγινε και με τον Χριστιανισμό. Τέλος το ΚΚΕ δεν αντιλαμβάνεται την ελληνική πραγματικότητα της κομμουνιστικής παράδοσης της Ορθοδοξίας και αυτό το καταδικάζει σε απομόνωση. Έχω αναλύσει σε άλλο άρθρο τα πλεονεκτήματα αλλά και τις ατέλειες του Κομμουνισμού.
Σε μια χώρα που αποσιωπείται ο λόγος του Θεού, το ΚΚΕ παίζει το ρόλο της Εκκλησίας. Ενώ οι άμβωνες είναι σιωπηλοί για τη νέα θρησκεία/πολιτική μπανανόφλουδα του Καπιταλισμού το ΚΚΕ αλλά και τα άλλα μικρά ΚΚΕ στα οποία διασπάστηκε αλλά προσωπικά τα θεωρώ το ΚΚΕ, κοντράρουν το σύστημα. Μιλάνε για την τοξικότητά του, τη φονικότητά του, την αδικία που αναπαράγει. Οι ελευθεριακοί κομμουνιστές μάχονται στους δρόμους για λιγότερο κράτος παρακολούθησης. Το κήρυγμα που θα έπρεπε να κάνει η Εκκλησία έχει αντικατασταθεί από αφίσες, διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις. Και υπάρχει μια δεύτερη αρχιεπισκοπή που κάνει ό,τι δεν κάνει η πρώτη σε πολιτικό αλλά και ηθοπλαστικό επίπεδο στον Περισσό. Η αρχιεπισκοπή αυτή όπως και η πρώτη, έχει το κονκλάβιό της, τις τελετές της και τη διοικητική οργάνωση. Έχει μια θέση στην Κοινωνία, παρευρίσκεται σε γεγονότα και διάγει βίο παράλληλο.
Υπάρχει μια γενικότερη άποψη ότι το ΚΚΕ τα έχει βρει με το Σύστημα και μεθοδεύει τη μετάβαση σε μια σοσιαλ-δημοκρατία οδεύοντας στην τραγωδία του ΚΚΕ εσωτερικού. Μπορεί να είναι και αλήθεια. Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι ο νέος Αρχιεπίσκοπος στον Περισσό (όπως και οι προκάτοχοί του) δεν καταλαβαίνουν ότι λέγοντας το λόγο του Θεού για ισότητα αλληλεγγύη και υποσχόμενοι μια κοινωνία ίδια με αυτή της Αποκάλυψης θα έχουν την ίδια μοίρα, αν δεν τα τηρήσουν, με κάθε ιερέα που πρόδωσε την Εμπιστοσύνη του Θεού., Τη μέρα της Κρίσης, θα βρεθούν στο ίδιο καζάνι με τον Πάπα και τον Ιερώνυμο. Δεν μπορούν να βγάζουν το Χριστό από το λόγο τους, τον Μέγιστο Κομμουνιστή. Είναι απλά λάθος και μοιραίο στις επιδιώξεις τους. Η προδοσία του Κόμματος με τα “εμβόλια” που ουσιαστικά παρέδωσε τα μέλη του στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, τον υποτιθέμενο εχθρό τους, και η σιωπή στον Π.Α., ο οποίος θα αποτελειώσει το κόμμα, δίνοντας στο Σύστημα ευχερεία για εκδίκηση είναι πολύ κακά σημάδια. Ουλάχιστον μιλάνε στη Βουλή και έχουν και θετικές στιγμές, όπως στην ψηφοφρία για το γάμο ομοφυλοφίλων ή για την καταδίκη της μεθόδευσης της εκπόρνευσης των φοιτητών για να ταΐζουν το Κεφάλαιο (sugar daddies). Ίσως και να κουράστηκαν και να θέλουν να πάρουν σύνταξη. Θα δείξει.
Ενότητα 5: Τις “ευλογίες” τους να έχουμε, επίλογος δοκιμίου
Ο συνειδητοποιημένος Χριστιανός δεν παίρνει όμως σύνταξη. Διανύοντας τις έσχατες μέρες βλέπουμε ότι έχουμε στη χώρα μας δυο Αρχιεπισκοπές οι οποίες δεν στέκονται στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων. Η μία, απευθείας διάδοχος της αρχικής Εκκλησίας έχει μετατραπεί σε μια Α.Ε. Συμβιβασμένη με την κάθε εξουσία, δρώντας ως κρεατομηχανή σε όποιον ιερέα προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του αλλά και ως όργανο προπαγάνδας του νέου διπόλου Καπιταλισμού-Νεοφεουδαρχίας, σιωπεί στο Λόγο του Θεού..Η άλλη αρχιεπισκοπή, λαλίστατη στο Λόγο του Θεού για αλληλεγγύη ισότητα και πρόνοια σιωπεί για τον ίδιο το Θεό, το μόνο ελαφρυντικό είναι ότι είναι πολιτικό κόμμα αλλά αυτό τους φέρνει κοντά στην Εκκλησία Α.Ε., “που κοιτάει τη δουλειά της”. Για μας παλιά τέχνη κόσκινο. Σταχυολογούμε και παίρνουμε τα καλά από κάθε πλευρά από οργανισμούς ζωντανούς ή πεθαμένους. Παρόλο που δεν κάνουν τη δουλειά τους, την κάνουμε εμείς. Είμαστε Κιβωτός ψυχών αλλά και ιδεών.Συμπορευόμαστε με τους δυο Αρχιεπισκόπους, παλεύοντας για την κάθαρση της Εκκλησίας αλλά και τις πολιτικές διεκδικήσεις βαδίζοντας στις διαδηλώσεις του ΚΚΕ (κρίμα που δεν έρχονται στις δικές μας, κακό του κεφαλιού τους, θα κριθούν). Βέβαια είμαστε ξένο σώμα, με τη δικιά μας ιδεολογία αλλά παρόμοια πολιτική πρόταση και εντελώς διαφορετική υλοποίηση.
Κλείνω με τα λόγια του Χαρίλαου Φλωράκη που αντηχούν οικεία σε κάθε Χριστιανό.(βγάλε το ΚΚΕ, βάλε Χριστιανισμό)
«Το δεύτερο δίδαγμα της ζωής στα χρόνια αυτά είναι ότι το ΚΚΕ δεν εξαφανίζεται επειδή έτσι το θέλουν η ολιγαρχία του χρήματος κι ο ιμπεριαλισμός, ότι, παρά τους σκληρούς διωγμούς μελών του, το ΚΚΕ συνέχισε αδιάλειπτα την ύπαρξη και τη δράση του. Αυτό δεν οφείλεται σε καμιά συγκυρία ή ιδιοτροπία της ιστορίας. Η ύπαρξή του αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα»
Πηγή: https://www.protothema.gr/stories/article/1630701/i-nomimopoiisi-tou-kke-apo-ton-konstadino-karamanli-to-1974/
Θεόφιλος Θεόφοβος
