Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης: «Νέος πατριωτισμός»: Επάνοδος Τσίπρα χωρίς καθόλου τσίπα

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.

Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!

Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:

kvathiotis.substack.com/subscribe

Για να βγαίνει ανερυθρίαστα ο άνευ τσίπας Τσίπρας και να μας λέει κατάμουτρα ότι είναι οπαδός του νέου πατριωτισμού (δηλαδή του αφελληνισμού), του διεθνισμού και της παγκοσμιοποίησης (δηλαδή της παγκόσμιας δικτατορίας), παρουσιάζοντας τα ζοφερά οράματά του ως προοδευτικές λύσεις, ενώ πρόκειται για νεοταξίτικες πλύσεις εγκεφάλου, σημαίνει ότι υποτιμά την νοημοσύνη του ελληνικού λαού, θεωρώντας ότι ο τελευταιος δεν διαθέτει ούτε μνήμη ούτε κρίση.

Ο κ. Τσίπρας αποτελεί ένα ακόμη πολιτικό κατασκεύασμα τύπου Φρανκενστάιν, ο οποίος ασέλγησε κατ’ επανάληψιν επί του ελληνικού (εκλογικού) σώματος που τον εμπιστεύθηκε ως έναν διαφορετικό ούριο άνεμο.

Έναν άνεμο που υποτίθεται ότι θα έφερνε την πολυπόθητη αλλαγή στο διεφθαρμένο και προδοτικό πολιτικό σκηνικό της Ελλάδος, αναπτερώνοντας το καταρρακωμένο ηθικό των Νεοελλήνων από τους αλλεπάλληλους μνημονιακούς βιασμούς.

Η διάψευση υπήρξε εκκωφαντική, ενώ ως καραμπινάτο παράδειγμα ανάποδου κόσμου θα μείνει στην ιστορία το πραξικοπηματικό αναποδογύρισμα του ΟΧΙ σε ΝΑΙ.

Φυσικά, ήδη από την δεκαετία του 1990, οι αόρατοι μαριονετίστες που καθορίζουν την τύχη της Ελλάδος γνώριζαν άριστα ότι κάποια στιγμή το δήθεν ντροπαλό παιδαρέλι με την φράντζα (βλ. την εμφάνισή του στην εκπομπή «Τετ-α-τετ με την Άννα» το 1990), που αργότερα έγινε φοιτητοπατέρας με σοφιστικέ γενειάδα (βλ. την εμφάνισή του στην εκπομπή «Από Σπόντα» το 1995)1, θα κυβερνούσε την Ελλάδα.

Αλίμονο σε μας, που τώρα πρέπει να ξαναλουστούμε το σερβίρισμα του κ. Τσίπρα σαν να πρόκειται για καλοψημένη Τσιπούρα. Αφού έμαθε στου κασίδη το κεφάλι, τώρα θέλει να ξανακυβερνήσει!

Αλλά το πολιτικό ψάρι βρομάει από την προπαγανδιστική-αηδιαστική γλώσσα του. Ιδού γιατί:

ΕΥΗΧΑ, ΑΛΛΑ ΚΕΝΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΔΟΛΩΜΑΤΑ

Eπειδή οι περισσότεροι πολιτικοί, και ιδίως πρώην πρωθυπουργοί, νομίζουν ότι απευθύνονται σε χαυνοπολίτες, επείγει να θυμηθούμε τι οραματίσθηκε προ ολίγων μηνών ο Αλέξης Τσίπρας στην «2η Διεθνή Διάσκεψη για την Δημοκρατία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη» (Μάιος 2025), ώστε να αντιληφθούμε το μέγεθος του εμπαιγμού μας σχετικά με την επιθυμία του να επανέλθει στα πολιτικά πράγματα της χώρας, δήθεν για να μας γλυτώσει από την ολιγαρχική λαίλαπα Μητσοτάκη.

Κατ’ αρχάς, ο κ. Τσίπρας αναμάσησε όλους εκείνους τους όρους που πληκτικά (και διαχρονικά) επαναλαμβάνονται από τους δημαγωγούς πολιτικούς μας, οι οποίοι είναι «εμβολιασμένοι» με τις τεχνικές της προπαγάνδας. Οι λέξεις αλληλεγγύη, ανάπτυξη, ανθεκτικότητα, ασφάλεια, δημιουργικότητα, εμπιστοσύνη, καινοτομία, πρόοδος, είναι τα κλασικά εύηχα, αλλά κενού περιεχομένου γωσσικά δολώματα, με τα οποία προσπαθεί και ο κ. Τσίπρας, μιμούμενος τις ομηρικές Σειρήνες, να υπνωτίσει τους Νεοέλληνες και να κερδίσει την εύνοιά τους.

Απαιτείται, είπε ο κ. Τσίπρας, «μια νέα προοδευτική [διάβαζε ορθώς: προδοτική] ατζέντα που μπορεί να δώσει έμπνευση, όραμα και αποτελεσματικότητα απέναντι στην επέλαση της ακροδεξιάς και της αντιπολιτικής». Επίσης, «χρειάζεται ένα νέο εθνικό σχέδιο ανάταξης και ανασυγκρότησης με ορίζοντα πενταετίας. Με στόχο την ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα, την ασφάλεια αλλά και τη δικαιοσύνη, τους θεσμούς, τη δημοκρατία. Με στόχο την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη. Αλλά πρωτίστως αυτό που χρειάζεται είναι ένα νέο όραμα που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει».

«ΝΕΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ», «ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ» ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Πέραν αυτών, όμως, των κοινότοπων λέξεων, ο κ. Τσίπρας μίλησε και για τον «νέο πατριωτισμό». Τον όρο αυτόν είχε χρησιμοποιήσει στις 25 Μαρτίου 2020 η πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, φανατική οπαδός της Νέας Τάξης Πραγμάτων, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία είχε διευκρινίσει τότε ότι:

στην καρδιά του «νέου πατριωτισμού» βρίσκονται «η ατομική ευθύνη, η συνεργασία και η αλληλεγγύη».

Σε αντίθεση, ωστόσο, με την κ. Σακελλαροπούλου, ο κ. Τσίπρας προσδιόρισε τον «νέο πατριωτισμό» ως έννοια που πρέπει να αντιταχθεί «στην ολιγαρχία και στην κλεπτοκρατία», υποκρινόμενος ότι εκείνος δεν ανήκει στο ίδιο κλαμπ.

Για να κατανοήσει ο Νεοέλληνας ότι ο εκάστοτε πρωθυπουργός αλλά και, αντιστοίχως, ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιλέγεται από τον ανθέλληνα αόρατο μαριονετίστα με βάση κάποιες κοινές ιδεολογικές γραμμές που πρέπει να ακολουθεί, ώστε η εκλογή του από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού να μη διαταράσσει την κεντρική φιλοσοφία και τα θεμελιώδη συμφέροντα του κυρίαρχου λόμπι, πρέπει να ακούσει ή να διαβάσει με προσοχή τι δήλωσε ο κ. Τσίπρας στην συνέχεια εκείνης της ομιλίας του σχετικά με αυτόν τον «νέο πατριωτισμό», τον οποίο τοποθέτησε δίπλα στον «νέο διεθνισμό»:

«Από την μια η πατρίδα μας, από την άλλη τα πλούτη τους. Αυτή είναι η σύγχρονη διαχωριστική γραμμή. Απέναντι σε πολιτικές και πρακτικές που οξύνουν τις ανισότητες και το άδικο. Ένας νέος πατριωτισμός σε κάθε χώρα ξεχωριστά και ένας νέος διεθνισμός για το συντονισμό της δράσης μας σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία και οικονομία».

Σήμερα, όμως, είναι πολλοί οι υποψιασμένοι πολίτες, που έχουν αντιληφθεί ότι η προπαγανδιζόμενη παγκοσμιοποίηση δεν είναι τίποτε άλλο από μία καμουφλαρισμένη αποδοχή της Παγκόσμιας Κυβέρνησης, μέσω της οποίας θα εδραιωθεί η ήδη εξελισσόμενη Παγκόσμια Δικτατορία2.

Η υλοποίηση αυτού του σατανικού σχεδίου υπό την παραπλανητική ετικέτα «παγκοσμιοποίηση» προϋποθέτει κατ’ ανάγκην την αποδόμηση όλων των εθνών-κρατών και την ομογενοποίησή τους σε έναν οικουμενικό χυλό με κοινό (ψηφιακό) νόμισμα και κοινή θρησκεία. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να κτισθεί η σύγχρονη Βαβέλ!

«ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ» ΚΑΙ «ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ»

Έτσι εξηγείται γιατί (και) ο κ. Τσίπρας εμφανίζεται ως οπαδός του «διεθνισμού», πολεμώντας λυσσαλέα κάθε πολίτη που τολμά να υπερασπίζεται με όλη του την ψυχή την Ελλάδα και την Ορθοδοξία. Στην Νέα Εποχή του «νέου πατριωτισμού», όποιος μάχεται για να κρατήσει ζωντανές τις παραδοσιακές αξίες, τις οποίες μεταλαμπάδευσαν με περηφάνεια στους σημερινούς μεσήλικες οι γονείς τους, κηλιδώνονται ανερυθρίαστα ως «ακροδεξιοί» και «εθνικιστές».

Κατά τον κ. Τσίπρα και τους Νεοταξίτες ομοϊδεάτες του, «πρόοδος» στην τρίτη δεκαετία του 21ου (απατ)αιώνα θεωρείται οτιδήποτε συμβάλλει στην αποδόμηση της Πατρίδας και του Έθνους. Ως εκ τούτου, ο «παλιός πατριωτισμός» των προγόνων μας, που έχυσαν το αίμα τους για να αποτινάξουν, χάριν όλων ημών, τον τουρκικό ζυγό οδήγησε το 1821 σε μια… «εθνικιστική επανάσταση». Αυτό υποστηρίζει και ο Thomas W. Gallant στο βιβλίο «Νεότερη Ελλάδα. Από τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας μέχρι τις μέρες μας» (εκδ. πεδίο, Αθήνα 2017, σελ. 63), το οποίο διανέμεται ως σύγγραμμα στο Α΄ έτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης!

«ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ» ΚΑΙ «ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ»

AMETANOHTOΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΗΣ-ΔΗΜΑΓΩΓΟΣ

Συμπερασματικώς: Επιλέγοντας ο κ. Τσίπρας ως ρητορικό πυρήνα της ομιλίας του τον όρο «νέο πατριωτισμό» έδωσε το παγκοσμιοποιητικό-διεθνιστικό και, κατά τούτο, εθνομηδενιστικό-ανθελληνικό στίγμα του, που στην ουσία δεν διαφέρει σε τίποτε από εκείνο του υπερ-Νεοταξίτη συναδέλφου του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ταυτοχρόνως, συνοδεύοντας τον «νέο πατριωτισμό» με τις λοιπές ρητορικές γιρλάντες περί αλληλεγγύης, ανθεκτικότητας, ασφάλειας κ.λπ., δηλ. με τα τετριμμένα προπαγανδιστικά γλωσσοδόκανα που χαϊδεύουν τ’ αφτιά του ταλαιπωρημένου ακροατηρίου του, πιστοποίησε ότι παραμένει ένας αμετανόητος προπαγανδιστής-δημαγωγός, βγαλμένος από την κολυμβήθρα όσων έχουν την αποστολή να κατασκευάζουν πολιτικές περσόνες με μεγάλο ταλέντο στην εξαπάτηση του λαού.

O λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του.

Ελπίζουμε ο ελληνικός λαός να έχει πάρει το μάθημά του από το πάθημα Τσίπρα και να διατηρεί ακέραιη την μνήμη του, ώστε να μην έχει την τύχη της κοκκινοσκουφίτσας. Με την προσθήκη του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική σκηνή, η λίστα των ευάριθμων «πολιτικών ιδιοκτητών» της Ελλάδος απέκτησε μία ακόμη «νεοταξίτικη μαριονέτα», την οποία ο αόρατος μαριονετίστας έβαψε με χρώμα κόκκινο, ώστε να μην πλήττει ο εμπαιζόμενος ελληνικός λαός από την αέναη εναλλαγή του «μπλε» και του «πράσινου», που εν τέλει κατήντησε γαλαζοπράσινο.

Το μάπετ σόου πρέπει να λήξει εδώ. Δει δη γνήσιων πατριωτών και όχι πολύχρωμων προδοτών.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1: Το ανωτέρω κείμενο δημοσιεύθηκε στην στήλη ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ της εφημερίδας ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (5/9/2025) και στην ιστοδελίδα www.antinews.gr3.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2: Ο υποτιμητικός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο δήθεν κυρίαρχος λαός από τους αλαζόνες εξουσιαστές του («μας θεωρούν κουτάβια και κορόιδα με πατέντα» / «κουτεντέδες, χάπατα και κουτορνίθια» / «μας περνάνε για λειψούς, χαζούς και μπουνταλάδες»), καθώς και η ανάποδη γλώσσα που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί απατεώνες για να κρατούν ευνουχισμένους τους βρεφοποιημένους πολίτες, των οποίων ζητούν την ψήφο ταΐζοντάς τους άφθονο σανό («προσπαθούν να σε πείσουν με ύφος ζωηρό και λαύρο ότι είναι άσπρο αυτό που βλέπεις μαύρο»), αναδεικνύονται έξοχα σε ένα σατιρικό ποίημα που είχε δημοσιεύσει το 1984 ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Παπαδούκας στο βιβλίο του «ΕΘΝΙΚΟΝ ΑΠΟΡΡΗΤΟΝ (ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΝ). Διατριβή σατιρική / Κοινωνικο-πολιτική» (εκδ. Φιλιππότη, Αθήνα 1984, σελ. 69-71). Βλ. εδώ: