Ο διορισμός της Σάρα Μάλαλι ως «Αρχιεπισκόπου» του Καντέρμπουρι, που ανακοινώθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2025, έχει συγκλονίσει τον Αγγλικανισμό, επιδεινώνοντας τις αυξανόμενες διαιρέσεις που ταλανίζουν εδώ και δεκαετίες αυτόν τον κλάδο του υποτιθέμενου Προτεσταντισμού.
Πρώτη γυναίκα που κατέχει αυτή την εμβληματική θέση, διαδεχόμενη τον Τζάστιν Γουέλμπι, ο οποίος θα παραιτηθεί τον Ιανουάριο του 2026, η Σάρα Μάλαλι, ηγέτιδα της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Λονδίνου, σκοπεύει να ενσαρκώσει την «πρόοδο προς την ισότητα των φύλων» μέσα σε μια προτεσταντική ομολογία που φαίνεται πιο εξαντλημένη από ποτέ.
Η απόφαση, που εγκρίθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Γ΄, να τοποθετηθεί αυτή η γυναίκα στην Αρχιεπισκοπή του Καντέρμπουρι προκάλεσε σάλο σε όλο τον κόσμο, ειδικά στην αφρικανική ήπειρο, και σε ολόκληρη την αγγλικανική θρησκεία, η οποία αριθμεί περίπου 85 εκατομμύρια πιστούς κατανεμημένους σε 42 αυτόνομες επαρχίες σε όλο τον κόσμο.
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Αγγλικανισμός έχει έχει διχαστεί & διασπαστεί εδώ και δεκαετίες από προοδευτικές τάσεις: τη χειροτονία των γυναικών, τις ευλογίες για τα ομόφυλα ζευγάρια, του ίδιου φύλου, και την ερμηνεία της Βίβλου. Μέχρι τώρα, ωστόσο, ο «Αρχιεπίσκοπος» του Καντέρμπουρι, που θεωρείται «primus inter pares», («πρώτος μεταξύ ίσων»), ένα «όργανο ενότητας», έχει διαδραματίσει έναν ρόλο τόσο συμβολικό όσο και κρίσιμο στη διατήρηση μιας επίφασης συνοχής μέσα σε αυτή τη θρησκεία που γεννήθηκε από το σχίσμα του βασιλιά Ερρίκου VIII τον 16ο αιώνα.
Υπό την ηγεσία του Τζάστιν Γουέλμπι, οι διαιρέσεις & οι διχασμοί έχουν ενταθεί, ιδιαίτερα αφότου η Γενική Σύνοδος της Εκκλησίας της Αγγλίας ενέκρινε τις ευλογίες για τα ομόφυλα, του ίδιου φύλου, ζευγάρια το 2023, μια κίνηση που θεωρήθηκε από τους συντηρητικούς ως προδοσία των βιβλικών διδασκαλιών. Ο διορισμός της Σάρα Μάλαλι, η οποία υποστήριξε αυτά τα μέτρα ως «φάρο ελπίδας για την Εκκλησία», είναι σίγουρο ότι θα ενισχύσει περαιτέρω αυτές τις διαιρέσεις.
Συντηρητικές ομάδες όπως η “Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για το Μέλλον των Αγγλικανών” (GAFCON) και η “Παγκόσμια Νότια Αδελφότητα Αγγλικανικών Εκκλησιών” (GSFA) αντέδρασαν άμεσα στον διορισμό της Σάρα Μάλαλι: Η GAFCON, μια συμμαχία αγγλικανικών επαρχιών κυρίως από την Αφρική και την Ασία, εξέφρασε τη «δυσαρέσκειά» της για την επιλογή αυτή, η οποία επικυρώθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Γ΄.
Σε ανακοίνωσή του, ο πρόεδρός της, Laurent Mbanda από τη Ρουάντα, δήλωσε ότι η Εκκλησία της Αγγλίας (Αγγλικανική) επέλεξε έναν ηγέτη που «θα διχάσει περαιτέρω μια ήδη κατακερματισμένη Κοινότητα». Κατηγόρησε τη Σάρα Μάλαλι ότι προωθεί «αντιβιλικές και αναθεωρητικές διδασκαλίες για τον γάμο και τη σεξουαλική ηθική», επικαλούμενος την υποστήριξή της στις ευλογίες για τα ΛΟΑΤ+ ζευγάρια.
Η GAFCON επιμένει ότι η πλειοψηφία της Αγγλικανικής Κοινότητας υποστηρίζει ένα αποκλειστικά ανδρικό επισκοπικό αξίωμα, αρνούμενη οποιαδήποτε νομιμότητα στον νέο «Αρχιεπίσκοπο» του Καντέρμπουρι. Η δήλωση επαναλαμβάνει τη Διακήρυξη του Κιγκάλι του 2023, η οποία ανέφερε ότι ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι είχε χάσει τον ιστορικό του ρόλο ως «όργανο ενότητας της Αγγλικανικής Κοινότητας».
Τον ίδιο τόνο εξέφρασε και η GSFA, υπό την προεδρία του Τζάστιν Μπάντι, του αγγλικανού ηγέτη του Νότιου Σουδάν, ο οποίος χαρακτήρισε την προαγωγή της Σάρα Μούλαλι ως «σοβαρή» και «ένα περαιτέρω σύμπτωμα της κρίσης πίστης και εξουσίας» που εξαπλώνεται στην αγγλικανική κοινότητα.
Αυτές οι δηλώσεις υπογραμμίζουν ένα επίσημο και συνεχώς διευρυνόμενο ρήγμα: οι επαρχίες του Παγκόσμιου Νότου, που αντιπροσωπεύουν πάνω από 60 εκατομμύρια Αγγλικανούς – την πλειοψηφία – απορρίπτουν για άλλη μια φορά την εξουσία της Αρχιεπισκοπής του Καντέρμπουρι, την οποία είχαν ήδη κηρύξει «αφορισμένη» το 2023, επιλέγοντας εναλλακτικές δομές όπως το GAFCON και το GSFA.
Αυτές οι διαιρέσεις είναι πιο έντονες στην Αφρική, όπου ο Αγγλικανισμός γνωρίζει μια ανάπτυξη που έρχεται σε αντίθεση με την παρακμή του στην Γηραιά Ήπειρο. Η Υποσαχάρια Αφρική φιλοξενεί τις πιο ακμάζουσες Αγγλικανικές επαρχίες, όπως η Εκκλησία της Νιγηρίας, με 20 εκατομμύρια μέλη, και εκείνες της Ουγκάντα, της Κένυας και της Ρουάντα, οι οποίες υποστηρίζουν μια πιο παραδοσιακή ερμηνεία της Βίβλου.
Αυτό που συμβαίνει στις όχθες του Τάμεση μπορεί, σε κάθε περίπτωση, να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για όλους εκείνους τους “προοδευτικούς” ιεράρχες, που καθοδηγούνται από έναν λανθασμένο μεταρρυθμιστικό ζήλο: όσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από την Αποκάλυψη – και από τις δύο πηγές της, την Αγία Γραφή και την Παράδοση – τόσο περισσότερο πρέπει να προετοιμαζόμαστε για ένα απογοητευτικό μέλλον…
Άρθρο που δημοσιεύτηκε προηγουμένως στο FSSPX.News
renovatio21.com
