Η Αγγλία σύντομα θα εμβολιάζει τα παιδιά στο σπίτι. Εξειδικευμένοι «εμβολιαστές παιδικής ηλικίας» —όχι γιατροί— θα πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα για να αυξήσουν τα ποσοστά εμβολιασμού.
Ένα πιλοτικό πρόγραμμα ύψους 2 εκατομμυρίων λιρών θα ξεκινήσει στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Ιανουάριο, γράφει ο Thomas Oysmüller . Σε δώδεκα επιλεγμένες περιοχές σε πέντε περιοχές – Λονδίνο, Μίντλαντς, Βορειοανατολική Αγγλία και Γιορκσάιρ, Βορειοδυτική Αγγλία και Νοτιοδυτική Αγγλία – οι γονείς που διστάζουν να εμβολιαστούν σύντομα θα δεχτούν επισκέψεις. Οι λεγόμενοι «επισκέπτες υγείας», εξειδικευμένες νοσοκόμες και μαίες, θα κάνουν κατ’ οίκον επισκέψεις, θα μιλούν με τους γονείς και στη συνέχεια θα χορηγούν τους εμβολιασμούς.
Το έργο αποτελεί σαφώς μέρος μιας νέας εκστρατείας εμβολιασμού: ένα στα πέντε παιδιά ξεκινά το σχολείο χωρίς να έχει εμβολιαστεί κατά ασθενειών όπως η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η ερυθρά, η πολιομυελίτιδα ή ο κοκκύτης. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πέσει κάτω από το όριο του 95% του ΠΟΥ για την ανοσία της αγέλης για τα λεγόμενα «βασικά εμβόλια». Τα ποσοστά εμβολιασμού για το εμβόλιο ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς (MMR) ήταν 91,9% για την πρώτη δόση και 83,7% για τη δεύτερη δόση μεταξύ των πεντάχρονων – τα χαμηλότερα ποσοστά εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία.
Επισήμως, το πρόγραμμα στοχεύει σε οικογένειες που μειονεκτούν λόγω κόστους μετακίνησης, φροντίδας παιδιών, γλωσσικών εμποδίων ή έλλειψης εγγραφής σε γενικό ιατρό. Ωστόσο, είναι πιθανό τα ανεμβολίαστα παιδιά να αποτελούν την κύρια ομάδα-στόχο – ανεξάρτητα από γλωσσικά εμπόδια ή παρόμοια προβλήματα. Τα παιδιά αναγνωρίζονται χρησιμοποιώντας αρχεία του NHS, σημειώσεις νοσηλευτών της περιοχής και τοπικές βάσεις δεδομένων. Αυτό καταδεικνύει για άλλη μια φορά πώς το κράτος μπορεί να επεκτείνει τον έλεγχό του μέσω της ψηφιοποίησης. Κάποιος μπορεί μόνο να φανταστεί τον πιθανό αντίκτυπο του υποχρεωτικού ψηφιακού μητρώου εμβολιασμού της Αυστρίας σε αυτό το πλαίσιο.
Ο Υπουργός Υγείας Γουές Στρίτινγκ: « Κάθε γονέας αξίζει την ευκαιρία να προστατεύσει το παιδί του από ασθένειες που μπορούν να προληφθούν. Οι νοσηλευτές της κοινότητας είναι ήδη οικεία πρόσωπα στις κοινότητες. Με το να τους προσφέρουμε εμβολιασμούς, αξιοποιούμε τις υπάρχουσες σχέσεις για να προσεγγίσουμε οικογένειες που χρειάζονται τη μεγαλύτερη υποστήριξη».
Ένα μήνυμα από το NHS είναι γεμάτο επαίνους: « Μια ώθηση για τους εμβολιασμούς στην παιδική ηλικία – οι κατ’ οίκον επισκέψεις διευκολύνουν και προστατεύουν από ασθένειες».
Παρά την επίσημη δικαιολόγησή του, το πρόγραμμα έχει επικριθεί έντονα. Οι γονείς και οι πολίτες το αποκαλούν παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και των γονικών δικαιωμάτων. Σε ποιο βαθμό είναι δυνατή η ενημερωμένη συναίνεση όταν οι επισκέψεις κατ’ οίκον που επιβάλλονται από το κράτος χρησιμοποιούνται για να ασκήσουν πίεση στους γονείς;
