Αυτό το άρθρο γράφτηκε από τον Brandon Smith και δημοσιεύτηκε αρχικά στο Birch Gold Group
Στις αρχές του 2020, στην αρχή της υστερίας της πανδημίας, παρατήρησα ότι ο πανικός λόγω της covid φαινόταν να συμπίπτει απόλυτα με την επιτάχυνση των επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Federal Reserve) και το ντάμπινγκ περιουσιακών στοιχείων. Αυτή η τάση, υποστήριξα, ήταν προάγγελος ενός σεναρίου Catch-22 για το οποίο προειδοποιούσα εδώ και καιρό.
Από την κρίση του 2008, η κεντρική τράπεζα έχει χρησιμοποιήσει μέτρα τόνωσης και σχεδόν μηδενικά επιτόκια για να προστατεύσει τις εταιρείες που θεωρούνται «πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν», διατηρώντας παράλληλα τις δομές χρέους σε ισχύ παγκοσμίως. Για να γίνει αυτό, απαιτήθηκε η ψηφιακή εκτύπωση δεκάδων τρισεκατομμυρίων δολαρίων fiat και, αναπόφευκτα, μια απότομη υποτίμηση του δολαρίου.
Προέβλεψα ότι αυτό θα οδηγούσε σε συνθήκες στασιμοπληθωρισμού (οι οποίες τελικά χτύπησαν το 2022) και στο αίνιγμα του πληθωρισμού έναντι του αποπληθωρισμού. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ θα μπορούσε να συνεχίσει να διατηρεί τα επιτόκια χαμηλά και να αγνοεί τις πληθωριστικές πιέσεις προκειμένου να αποφύγει την κατάρρευση του χρέους. Ή, θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά τα επιτόκια, να αφήσει το σύστημα χρέους να υποστεί μια κατάρρευση (και να πάρει το φάρμακό του) και να καταπνίξει τις επιπτώσεις του πληθωρισμού καταστέλλοντας τη ζήτηση των καταναλωτών.
Και οι δύο επιλογές θα μπορούσαν να προκαλέσουν οικονομική κρίση. Η Fed αποφάσισε να μην επιλέξει. Αντ’ αυτού, αύξησε τα επιτόκια, αλλά όχι αρκετά για να αντιστρέψει τα φαινόμενα του στασιμοπληθωρισμού. Επέλεξε τη μέση οδό και αρνήθηκε να επιτρέψει στην οικονομία να πάρει το φάρμακό της.
Αυτό σημαίνει ότι εξακολουθούμε να έχουμε κολλήσει με τις τεράστιες αυξήσεις τιμών που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν. Ο ΔΤΚ έχει σταματήσει τη δραματική του άνοδο, αλλά τα περισσότερα από τα απαραίτητα προϊόντα μας παραμένουν υπερτιμημένα σε σύγκριση με πριν από πέντε χρόνια.
Το 2020 έγραψα ένα άρθρο με τίτλο «Ο φυσικός χρυσός σύντομα θα απελευθερωθεί από την αγορά χάρτου με θεαματικό τρόπο» , προβλέποντας ραγδαία αύξηση των τιμών των πολύτιμων μετάλλων μόλις αυτή η κατάσταση Catch-22 γινόταν εμφανής στους επενδυτές. Προέβλεψα ότι οι αγοραστές θα εγκατέλειπαν όλο και περισσότερο τα ETF χάρτου υπέρ της φυσικής παράδοσης χρυσού και ασημιού, προκαλώντας παραβολική πορεία των φυσικών τιμών. Αυτό συμβαίνει τώρα.
Από τότε που έγραψα αυτό το άρθρο, οι τιμές του χρυσού ανά ουγγιά έχουν εκτοξευθεί πάνω από 200% και οι τιμές του ασημιού έχουν εκτοξευθεί κατά 400%.
Τα παγκόσμια αποθέματα φυσικών μετάλλων έχουν καταρρεύσει. Τα θησαυροφυλάκια του Λονδίνου φέρονται να έχουν μειωθεί κατά 30% από το 2022. Οι εταιρείες διύλισης αναφέρουν καθυστερήσεις 10-14 εβδομάδων για νέες ράβδους (έναντι 2-4 εβδομάδων που είναι συνήθως). Οι φυσικές εξαγορές ETF σε χάρτινα ομόλογα έχουν επιταχυνθεί.
Το ασήμι έχει ξεπεράσει το όριο των 90 δολαρίων ανά ουγγιά τη στιγμή που γράφω αυτό, και ο χρυσός πλησιάζει τα 4800 δολάρια ανά ουγγιά. Φαίνεται ότι οι μηχανισμοί καταστολής καταρρέουν ή ότι μεγάλες τράπεζες όπως η JP Morgan σκόπιμα αποφεύγουν τη χειραγώγηση της αγοράς τίτλων για κάποιο λόγο. Πολλές κεντρικές τράπεζες έχουν αυξήσει τα αποθέματά τους σε μέταλλα από το 2024, ακόμη περισσότερο από ό,τι έχουν κάνει τα τελευταία 10 χρόνια.
Μου φαίνεται ότι γινόμαστε μάρτυρες μιας οικονομικής μοναδικότητας – μιας μεγάλης στιγμής αλλαγής. Ή, τουλάχιστον, των προειδοποιητικών σημαδιών μιας αλλαγής που βρίσκεται στα πρόθυρα να εμφανιστεί. Τα πολύτιμα μέταλλα προσπαθούν να μας πουν κάτι.
Το πρόβλημα είναι ότι η μοναδικότητα αγνοείται ως επί το πλείστον, ακόμη και από πιο συντηρητικές πλατφόρμες. Δεν μιλάνε αρκετοί άνθρωποι για το τι συμβαίνει με τα μέταλλα και τι σημαίνει αυτό για την οικονομία στο σύνολό της.
Καταρχάς, η βιασύνη για φυσικά περιουσιακά στοιχεία υποδηλώνει ότι τα τραπεζικά ιδρύματα, οι κυβερνήσεις και οι επενδυτές του 1% σπεύδουν να αντισταθμίσουν την αγορά τους ενόψει μιας κρίσης. Όπως σημείωσα το 2020, όταν οι τράπεζες αρχίζουν να σπεύδουν να αγοράσουν χρυσό και ασήμι, τότε ο μέσος άνθρωπος θα πρέπει να κάνει το ίδιο. Πιθανότατα ενεργούν για να μετριάσουν τις οικονομικές απώλειες σε άλλους τομείς ή αναμένουν κάποιο είδος γεωπολιτικού σεισμού που θα εκτοξεύσει τις τιμές.
Δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς το ενδεχόμενο παγκόσμιων εντάσεων αυτή τη στιγμή. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν γίνει εχθρικές προς τις ατομικές ελευθερίες, καταπιέζοντας τους ίδιους τους πολίτες τους για την ελευθερία του λόγου. Έχουν επίσης γίνει εχθρικές προς τις ΗΠΑ λόγω των δασμών. Προστατεύουν τους μετανάστες του τρίτου κόσμου έναντι των δικαιωμάτων των ιθαγενών Ευρωπαίων. Συνεχίζουν να προσπαθούν να ξεκινήσουν τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη Ρωσία και προτιμούν να υιοθετήσουν μια επιθετική στάση εναντίον της κυβέρνησης Τραμπ παρά να κλείσουν μια συμφωνία για τη Γροιλανδία.
Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν έχουν πλέον τίποτα κοινό όσον αφορά τη διακυβέρνηση, αν και θα έλεγα ότι οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πιθανότατα θα γιόρταζαν αν οι ΗΠΑ παρέλαυναν και τους απελευθέρωναν από τους αριστερούς αυταρχικούς ηγέτες τους.
Έπειτα, υπάρχουν τα εσωτερικά προβλήματα που προκαλούνται από τις ΜΚΟ που υποστηρίζουν την παγκοσμιοποίηση και τους ακροαριστερούς ακτιβιστές που πληρώνουν για να διαταράξουν την επιβολή της νομοθεσίας για τη μετανάστευση. Το ζήτημα των απελάσεων είναι απλώς μια βολική δικαιολογία για ευρύτερη σύγκρουση. Αν οι πράκτορες της ICE επέστρεφαν αύριο σπίτι τους και σταματούσαν τις συλλήψεις τους, η πολιτική αριστερά θα έβρισκε κάτι άλλο για να ξεσηκωθεί.
Όπως ακριβώς είδαμε το 2020, το εγχώριο χάος αποτελεί εργαλείο εκβιασμού της κοινωνίας-στόχου. Ακτιβιστές και ΜΚΟ λένε: «Απλώς δώστε μας αυτό που θέλουμε και θα κάνουμε τον πόνο να εξαφανιστεί…»
Εν τω μεταξύ, η πολιτική αστάθεια συμβάλλει στην τροφοδότηση της ανόδου των μετάλλων.
Έπειτα, υπάρχουν οι εντάσεις με τη Ρωσία και την Κίνα, οι οποίες δεν είναι καθόλου ευχαριστημένες με τη σύλληψη του κομμουνιστή δικτάτορα Νικολάς Μαδούρο. Οι εξαγωγές πετρελαίου της Βενεζουέλας αποτελούν βασικό πόρο που τροφοδοτεί τη βιομηχανική ικανότητα της Κίνας. Αν και οι προμήθειες της Βενεζουέλας αποτελούσαν μόνο περίπου το 4,5% των εισαγωγών της Κίνας, μια απώλεια 4% ή περισσότερο σε μια ασταθή παγκόσμια αγορά θα μπορούσε να είναι επιζήμια.
Η Βενεζουέλα έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από την Κίνα και τη Ρωσία ως σημείο εκκίνησης για στρατιωτικά μέσα στο δυτικό ημισφαίριο (συμπεριλαμβανομένων συστημάτων επιτήρησης για την παρακολούθηση των ΗΠΑ). Τα κινεζικά και ρωσικά οπλικά συστήματα φαίνεται να έχουν αποτύχει παταγωδώς έναντι των αμερικανικών επιχειρήσεων, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο εχθρική ρητορική στο μέλλον.
Οι επιπτώσεις της απομάκρυνσης του Μαδούρο δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν ακόμη, αλλά θα είναι συνεπείς πολύ πέρα από αυτά που λέγονται στο κοινό στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.
Η πλειοψηφία του λαού της Βενεζουέλας φαίνεται ενθουσιασμένη με τις ενέργειες του Τραμπ. Το ερώτημα είναι, μπορούμε να αποφύγουμε ένα μακροπρόθεσμο τέλμα; Οι ΗΠΑ είναι εξαιρετικές στο να ανατινάζουν εχθρούς με ακρίβεια, αλλά είναι πραγματικά χάλια όταν πρόκειται για στρατιωτική κατοχή. Όσο οι Βενεζουελάνοι υποστηρίζουν σε μεγάλο βαθμό την αλλαγή καθεστώτος και δεν υπάρχει κίνδυνος για τις ζωές των Αμερικανών, τότε τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.
Και ας μην ξεχνάμε τις διαμαρτυρίες στο Ιράν και την πιθανότητα αλλαγής καθεστώτος στην περιοχή. Δεν έχω κανένα προσωπικό συμφέρον όσον αφορά το τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή. Νομίζω ότι οι ΗΠΑ πρέπει να μείνουν μακριά από το χάος όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ότι ο Τραμπ θα μείνει σιωπηλός και δεν θα κάνει τίποτα.
Πρέπει να παραδεχτώ ότι οι αποφάσεις του για την εξωτερική πολιτική ήταν εκπληκτικά αποτελεσματικές και χαιρετίστηκαν από τους εμπλεκόμενους πληθυσμούς στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο, όταν οι γεωπολιτικές συνθήκες αλλάζουν τόσο γρήγορα, αυτό φυσικά προκαλεί κραδασμούς στην οικονομία, ακόμη και όταν η αλλαγή είναι ηθικά σωστή και στρατηγικά απαραίτητη.
Τέλος, η Fed φαίνεται αποφασισμένη να μειώσει τα επιτόκια χωρίς ποτέ να διορθώσει στην πραγματικότητα το αρχικό πρόβλημα του στασιμοπληθωρισμού. Οι καταναλωτικές δαπάνες δεν μειώθηκαν ποτέ. Η συσσώρευση χρέους συνεχίζει να αυξάνεται. Οι τιμές εξακολουθούν να είναι υψηλές στα περισσότερα αγαθά σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την πανδημία. Οι ΗΠΑ πρέπει να υποστούν τουλάχιστον ένα βραχυπρόθεσμο αποπληθωριστικό γεγονός για να διορθώσουν τον στασιμοπληθωρισμό, και οι τράπεζες έχουν κάνει ό,τι περνάει από το χέρι τους για να το αποφύγουν αυτό.
Με άλλα λόγια, εάν η Fed συνεχίσει να μειώνει τα επιτόκια, τότε ο πληθωρισμός θα επανέλθει το 2026.
Πιστεύω ότι όλοι οι σωστοί παράγοντες παίζουν ρόλο για μια συνεχιζόμενη ανοδική πορεία χρυσού και ασημιού. Δεν θα με εξέπληττε αν έβλεπα την τιμή του ασημιού κοντά στο όριο των 200 δολαρίων ανά ουγγιά έως το 2027. Προβλέπω ότι η αναλογία ασημιού προς χρυσό θα βελτιωθεί στα επίπεδα που παρατηρήθηκαν τελευταία φορά κατά την κορύφωση του 2011 (αναλογία 35:1), γεγονός που θα έφερνε την τιμή πιο κοντά στα 131 δολάρια ανά ουγγιά στη σημερινή αγορά.
Δεν βλέπω καμία ένδειξη ότι οι παγκόσμιες πιέσεις πρόκειται να επιβραδυνθούν σύντομα. Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι τα πολύτιμα μέταλλα μας λένε ότι τα πράγματα πρόκειται να γίνουν πολύ πιο χαοτικά.
