Αυτό το άρθρο γράφτηκε από τον Τζόρντι Πίγκεμ (Jordi Pigem) & δημοσιεύτηκε στο “Ινστιτούτο Brownstone”.
«Θα διασκεδάσουμε», έγραψε ο Τζέφρι Έπσταϊν στις 7 Δεκεμβρίου 2009. Αυτή η φράση είναι η απάντησή του σε ένα email που του έστειλε ο επιστημονικός σύμβουλος του “Ιδρύματος Μπιλ & Μελίντα Γκέιτς” (και επιστημονικού συμβούλου του Μπιλ Γκέιτς), ο Μπόρις Νίκολιτς (Boris Nikolic), ο οποίος συνέτασσε μια λίστα με τα «ανερχόμενα αστέρια», πολλά από τα οποία ήταν επιστήμονες, τα οποία «θα έπρεπε να επισκεφθούν μαζί» τον Έπσταϊν.
Εκείνη την εποχή (12/2009), όλοι θα έπρεπε να γνώριζαν ότι ο Έπσταϊν ήταν ένας γνωστός σεξουαλικός θηρευτής και εγκληματίας, που είχε ήδη καταδικαστεί. Είχε αποφυλακιστεί μόλις λίγους μήνες νωρίτερα, στις 22 Ιουλίου. Ήταν υπό έρευνα από το 2005: Οι ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι (FBI) είχαν εντοπίσει τρεις δωδεκάδες κορίτσια που ο Έπσταϊν τα είχε κακοποιήσει σεξουαλικά (μετά από μια αμφιλεγόμενη συμφωνία που συνήψε το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, και έτσι έπεσε στα μαλακά και καταδικάστηκε μόνο για δύο εγκλήματα).
Γιατί ένας υψηλόβαθμος επιστημονικός αξιωματούχος του “Ιδρύματος Γκέιτς” να ήθελε να διοργανώσει συναντήσεις μεταξύ του Έπσταϊν και των διακεκριμένων επιστημόνων; Αν επρόκειτο για χρήματα, σίγουρα θα μπορούσαν να βρουν άλλους επενδυτές πολύ πιο αξιοπιστους να προσφέρουν βοήθεια. Με τι, τελικά, «θα διασκέδαζαν»; Ποιο θα ήταν το διασκεδαστικό “θέαμα”;
Μία από τις αποκαλύψεις της τελευταίας σειράς εγγράφων για τον Έπσταϊν είναι το έντονο ενδιαφέρον του για τους ιούς, τα εμβόλια, τις πανδημίες και το mRNA. Δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του — δεν τον απασχολεί τίποτε άλλο αλλά — γράφει για τους ιούς, τις μολυσματικές ασθένειες και αυτό που αποκαλεί «την ΜΕΓΑΛΗ μου ιδέα».
Ή, για παράδειγμα, τον Ιανουάριο του 2010 συζητούσε για το mRNA και τα κωδικόνια.
Η τελευταία παρτίδα εγγράφων από την έρευνα για τον Τζέφρι Έπσταϊν, που δημοσιεύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2026, αποτελείται από πάνω από 3 εκατομμύρια σελίδες, με πολλά ονόματα να έχουν λογοκριθεί (και έχουν μαυριστεί). Έχει δημιουργηθεί μια χρήσιμη, πλήρως αναζητήσιμη προσομοίωση των εισερχομένων email του Έπσταϊν, η οποία παρέχει πρόσβαση στο περιεχόμενο πάνω από 7.000 email. Με τις κατάλληλες λέξεις-κλειδιά και οπλισμένη με υπομονή, τα πρωτότυπα έγγραφα μπορούν στη συνέχεια να βρεθούν στον ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.
Το τρίο Έπσταϊν-Νίκολιτς-Γκέιτς εμφανίζεται επίσης σε εξέχουσα θέση σε μια μακροσκελή επιστολή διακανονισμού (συμφωνίας) που έστειλε ο Έπσταϊν στον Γκέιτς. Σύμφωνα με αυτό το έγγραφο του 2013, ο Γκέιτς «ζητά ρητά» από τον Έπσταϊν να «εκπροσωπήσει προσωπικά» τον Νίκολιτς στις διαπραγματεύσεις για τη λήξη της εργασιακής του σχέσης με τον Γκέιτς. Το πρώτο τμήμα αυτής της επιστολής έξι σελίδων αναφέρει:
«Ο κ. Γκέιτς αναγνωρίζει ότι ο κ. Έπσταϊν έχει μια υπάρχουσα σχέση συνεργασίας με τον κ. Γκέιτς, σύμφωνα με την οποία ο κ. Έπσταϊν έχει λάβει εμπιστευτικές ή/και αποκλειστικές πληροφορίες από τον κ. Γκέιτς». Μια ανάλυση του περιεχομένου και των ευρύτερων επιπτώσεών της είναι διαθέσιμες σε ένα λεπτομερές άρθρο του Sayer Ji σχετικά με τον Έπσταϊν, τον Γκέιτς και τις “Πανδημίες ως Επιχειρηματικό Μοντέλο”.
Τον Μάρτιο του 2017, δυόμισι χρόνια πριν από (την άσκηση πανδημίας) το Event 201, τρία χρόνια πριν ο COVID-19 κηρυχθεί επίσημα πανδημία από τον ΠΟΥ, μια συζήτηση που διεξάγεται μέσω email μεταξύ του Γκέιτς και της bgC3 (= Bill Gates Catalyst 3, τώρα Gates Ventures) αναφέρεται στην «προσομοίωση πανδημίας».
Αρκετά email που περιέχονται στα έγγραφα του Έπσταϊν αναφέρονται στην προετοιμασία που πρέπει να υπάρχει για τις πανδημίες. Ένα από αυτά, που χρονολογείται από τον Μάρτιο του 2015, καλεί ρητά να συζητηθεί «σχετικά με το πώς πρέπει θα εμπλακεί επίσημα ο ΠΟΥ» για χάρη της «κοινής εμπορικής προώθησης» («co-branding»). Φαίνεται ότι το «προϊόν» που θα «προωθηθεί από κοινού εμπορικά » φαίνεται να είναι μια πανδημία.
Το 2017, ένα email του Μπόρις Νίκολιτς προς τους Έπσταϊν και Γκέιτς (τέσσερα χρόνια μετά την επιστολή συμφωνίας στην οποία ο Έπσταϊν φέρεται να μεσολάβησε για τη διάλυση μεταξύ του Νίκολιτς και του Γκέιτς) αναφέρει την «πανδημία» ως βασικό τομέα για ένα “Ταμείο Συμβουλευόμενων Δωρητών” (ένα Donor Advised Fund).
Ο Νίκολιτς αργότερα ορίστηκε ως ο εκτελεστής της διαθήκης του Έπσταϊν, η οποία υπογράφηκε δύο ημέρες πριν από τον θάνατό του, επίσημα αποδιδόμενη ως αυτοκτονία, τον Αύγουστο του 2019. (Καθώς γράφω αυτές τις φράσεις, ένας φίλος μου επισημαίνει ότι, σύμφωνα με το Fortnite Tracker, ένας παίκτης με το όνομα χρήστη του Έπσταϊν, littlestjeff1, εξακολουθούσε να παίζει, από το Ισραήλ, το 2024…)
Επομένως, συμπερασματικά: Ο Έπσταϊν ήταν ένας κόμβος ενός τεράστιου σκοτεινού δικτύου, και η δημοσίευση των αρχείων θα μπορούσε να αποτελέσει ένα κατώφλι πρόσβασης σε αυτό το σκοτεινό δίκτυο. Σε μια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη που περιλαμβάνεται στην δημοσιοποίηση, ο Έπσταϊν λέει στον Στιβ Μπάνον ότι ήταν μόνο το «επίπεδο ένα», «το χαμηλότερο επίπεδο» ενός σεξουαλικού αρπακτικού. Όπως δήλωσε η ερευνήτρια Γουίτνεϊ Γουέμπ σε μια συνομιλία με τον Τζέιμς Κόρμπετ:
Ο Τζέφρι Έπσταϊν ήταν τόσο οικονομικός εγκληματίας όσο και σεξουαλικός εγκληματίας. Υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο τα κυρίαρχα ΜΜ ενημέρωσης θέλουν να μιλούν μόνο για τα σεξουαλικά του εγκλήματα μεταξύ 2000 και 2006. Ο Τζέφρι Έπσταϊν δεν ήταν καν μια ανωμαλία στο δίκτυο στο οποίο δραστηριοποιούνταν. Πολλοί άνθρωποι εμπλέκονται σε σεξουαλικούς εκβιασμούς και εμπορία ανθρώπων. Αν νομίζετε ότι αυτά τα προβλήματα εξαφανίστηκαν με τον Τζέφρι Έπσταϊν, κάνετε μεγάλο λάθος. (…) Και αν τραβήξετε το νήμα του Έπσταϊν, θα έλεγα ότι τώρα μόλις αρχίζει να ξετυλίγεται & να αποκαλύπτεται ένα μεγάλο μέρος της συνολικής εικόνας που ο κόσμος αγνοεί».
Στις αρχές του 2020, δεν ήταν όλοι εξοικειωμένοι με τη λέξη πανδημία ─ ούτε την γνώριζαν καν. Ακόμα λιγότερο γνωστή ήταν η λέξη (η οποία ήταν πιο συνηθισμένη μέχρι το 1900) πανδαιμόνιο (pandemonium). Το Λεξικό Shorter Oxford English Dictionary ορίζει το pandemonio (πανδαιμόνιο), στην πρώτη του έννοια, ως «την κατοικία όλων των δαιμόνων» και, στη δεύτερη σημασία της, ως «ένα τόπο ή μια κατάσταση στην οποία επικρατεί απόλυτη σύγχυση, αναταραχή & χάος». Το COVID ήταν ένα Πανδαιμόνιο: Δημιούργησε μια «κατάσταση απόλυτης σύγχυσης & χάους». Η λέξη αυτή επινοήθηκε από τον Άγγλο ποιητή Τζον Μίλτον (1608-1674) στο αριστουργηματικό βιβλίο του “O Απολεσθείς Παράδεισος” (“Paradise Lost”) (1667), όπου το «πανδαιμόνιο» είναι «το παλάτι του Σατανά», «η υψηλή πρωτεύουσα του Σατανά και των ακολούθων του» και «η πόλη και η υπερήφανη έδρα του Εωσφόρου (Λούσιφερ)». Εκτός από το πρόθεμα «pan-» (ελληνική λέξη που σημαίνει «τα πάντα όλα»), αυτές οι λέξεις δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους.
Φαίνεται ότι ο Γκέιτς και ο Έπσταϊν ήταν πολύ πιο κοντά από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Ο Γκέιτς φέρνει στο νου, μεταξύ άλλων, την προετοιμασία για πανδημίες (όπως στην περίπτωση του CEPI, της “Συμμαχίας για Καινοτομίες στην Προετοιμασία για Επιδημίες” και του Event 201, μια και τα δύο ήταν χρηματοδοτούμενα από το “Ίδρυμα Μπιλ & Μελίντα Γκέιτς”).
Ο Έπσταϊν φέρνει στο νου μας ένα ζοφερό περιβάλλον, μια σκοτεινή ατμόσφαιρα που περιλάμβανε φρικτή κακοποίηση παιδιών και, πολύ πιθανόν, την ρητή επίκληση ισχυρών δαιμονικών δυνάμεων της κόλασης, όπως συμβαίνει ολοένα και πιο συχνά στις κορυφές της πολιτικής, οικονομικής και τεχνολογικής εξουσίας. Ο Γκέιτς και ο Έπσταϊν, η Πανδημία και το Πανδαιμόνιο, μπορεί να είναι πιο κοντά από ό,τι πιστεύαμε, μέχρι σήμερα. Να συνδέονται με ένα ισχυρό, αλλά αόρατο σε μας νήμα.
Μια τελευταία λέξη. Βρισκόμαστε σε έναν κόσμο που, σε μεγάλο βαθμό, ήδη καταρρέει ηθικά, γνωστικά και πνευματικά. Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το σκοτάδι χωρίς να μας καταβάλει, και να μας παρασύρει μαζί του στην άβυσσο στην οποία βυθίζεται είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε ότι η πρωταρχική Πηγή της πραγματικότητας (ας την ονομάσουμε Θεό ή όπως αλλιώς θέλετε εσείς) είναι τελικά το Φως, η Καλοσύνη, η Αγαθότητα και Αλήθεια. Και αυτό είναι που τελικά θα επικρατήσει, οπώσδήποτε στο τέλος.
Ο Τζόρντι Πίγκεμ (Jordi Pigem) είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στη φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Δίδαξε Φιλοσοφία της Επιστήμης στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ολιστικών Επιστημών του Schumacher College στην Αγγλία. Μεταξύ των βιβλίων του περιλαμβάνεται μια πρόσφατη τριλογία, στα ισπανικά και τα καταλανικά, για τον σημερινό κόσμο: Pandemia y Posverdad (Πανδημία και Μετα-Αλήθεια), Técnica y Totalitarismo (Τεχνολογία και Ολοκληρωτισμός) και Conciencia o Colapso (Συνείδηση ή Κατάρρευση). Είναι μέλος του Brownstone Institute και ιδρυτικό μέλος του Brownstone Spain.
