Αυτή είναι η ίδια απορία έχουμε διατυπώσει εγώ, ο Γκίλμπερτ Ντόκτοροου (Gilbert Doctorow) και ο Τζον Χέλμερ (John Helmer). Και τώρα προστέθηκε και ο φιλόσοφος Αλεξάντερ Ντούγκιν, διατυπώνοντας την ίδια αγωνία.
Πιθανώς να προκύπτουν και άλλα σχετικά ερωτήματα: Μήπως είναι ο ίδιος ο Τραμπ ο Αντίχριστος; Ή μήπως είναι ο Νετανιάχου ο Αντίχριστος; Ή μήπως τα άμεσα προδρομικά όργανα του που του στρώνουν το κόκκινο χαλί για να περάσει. Τι άλλο είναι ο Χριστιανικός-Σιωνισμός, που κυριαρχεί στον δυτικό κόσμο εκτός από ένα εργαλείο του Αντίχριστου; Παραθέτω το σημαντικό άρθρο του Ντούγκιν:
Ιράν: Η Τελευταία Αντίσταση Ενάντια στον Βάαλ
Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστηρίζει ότι η Αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν σηματοδοτεί την κατάρρευση του διεθνούς δικαίου και μια νέα εποχή όπου η παγκόσμια πολιτική διέπεται μόνο από ωμή δύναμη.
2 Μαρτίου 2026, Γράφει ο Αλεξάντερ Ντούγκιν
Αυτό που συνέβη την πρώτη ημέρα του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν αλλάζει ριζικά την ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο και τους κανόνες της διεθνούς πολιτικής. Ο Τραμπ έχει δηλώσει εδώ και καιρό ότι το διεθνές δίκαιο πλέον δεν υπάρχει: «Αυτό που είναι ηθικό είναι αυτό που εγώ θεωρώ ηθικό». Ουσιαστικά, μετά την απαγωγή του Μαδούρο και την επιβολή άμεσου εξωτερικού ελέγχου στη Βενεζουέλα, και τώρα μετά τα χτυπήματα στο Ιράν, τα οποία εξόντωσαν την στρατιωτικοπολιτική και θρησκευτική ηγεσία ─ ενός κυρίαρχου κράτους που διαπραγματευόταν με τις ΗΠΑ ─ δεν είναι πλέον δυνατό να μιλάμε για διεθνείς κανόνες, νόμους ή οποιουσδήποτε κανόνες διεθνών σχέσεων στον κόσμο.
Πράγματι, τώρα ισχύει μόνο ο νόμος του ισχυρού, ο νόμος της ζούγκλας και του πρώτου αστραπιαίου χτυπήματος. Αυτός που χτυπά πρώτος πιο γρήγορα ή δολοφονεί πρώτος έχει και το δίκιο. Όλα τα άλλα γίνονται απλώς μια συμπληρωματική δικαιολόγηση. Δηλαδή, είναι πλέον σημαντικό να καταφέρει κανείς ένα αποφασιστικό χτύπημα στον εχθρό, να σπάσει την αντίστασή του, να καταστρέψει την ηγεσία του και να κατεδαφίσει τις βασικές στρατιωτικές και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Μετά από αυτό, μπορείς να το διατυπώσεις όπως θέλεις, να το δικαιολογήσεις & κατανοήσεις όπως θέλεις και να αφιερώσεις πολύ χρόνο για να το διευθετήσεις.
Νομίζω ότι τώρα σχεδόν όλα εξαρτώνται από το πόσο καιρό και πόσο αποφασιστικά μπορεί να αντισταθεί το Ιράν. Αν συνεχίσει να διεξάγει αυτόν τον πόλεμο και μετά την καταστροφή της πολιτικής του ηγεσίας, αν δεν κουνήσει τη λευκή σημαία και δεν παραδοθεί, τότε αυτό θα μπορούσε να έχει άσχημη κατάληξη για την ίδια τη Δύση.
Άλλωστε, τότε όλοι οι άλλοι θα αρχίσουν να ενεργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, χωρίς να δίνουν σημασία σε τίποτα και υπερεκτιμώντας τις δικές τους δυνατότητες ανεξάρτητα από τις νομικές τους υποχρεώσεις. Αυτό θα δώσει την ελευθερία σε πολλές περιφερειακές δυνάμεις, να κάνουν ακριβώς το ίδιο, δηλαδή να κάνουν ό,τι θέλουν. Έτσι, οι συγκρούσεις θα μπορούσαν πολύ γρήγορα να κλιμακωθούν με την χρήση πυρηνικών όπλων ─ ίσως στη σύγκρουση Πακιστάν-Αφγανιστάν, ίσως σε άλλες συγκρούσεις. Σίγουρα δεν θα υπάρχουν κανόνες.
Εν ολίγοις, εάν το Ιράν συνεχίσει να αντιστέκεται υπό τη νέα του ηγεσία, αυτό θα μπορούσε να έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για την ίδια τη Δύση, επηρεάζοντας τον Τραμπ, τις ΗΠΑ και τις χώρες του ΝΑΤΟ. Αλλά εάν η κατάσταση με τη Βενεζουέλα επαναληφθεί ─ είτε η νέα ηγεσία κηρύξει συνθηκολόγηση και παραδοθεί, είτε ο στρατός απλώς δεν είναι σε θέση να συνεχίσει να πολεμά ─ τότε ο πόλεμος θα είναι σύντομος. Και σε αυτή την περίπτωση, τότε θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι μας περιμένει και εμάς [την Ρωσία] ένα παρόμοιο σενάριο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Τραμπ και η Δύση, βλέποντας ότι αυτό το σχέδιο λειτουργεί & είναι αποτελεσματικό, απλώς θα εξαλείψουν την βασική πολιτική και στρατιωτικοπολιτική ηγεσία της Ρωσίας ως επόμενη κίνησή τους.
Σήμερα, είναι ήδη σαφές ότι εμείς [η Ρωσία] ενεργούμε εντελώς πλημμελώς, χωρίς αποφασιστικότητα. Και ακολουθώντας το ίδιο μοτίβο, θα μπορούσαμε να βρεθούμε αντιμέτωποι με μια επίθεση με πυρηνικούς πυραύλους ακριβώς στη μέση των επόμενων διαπραγματεύσεων με τους απεσταλμένους του Τραμπ, τον Κούσνερ και τον Βίτκοφ. Το τονίζω ίσως δεχθούμε ακόμη και ένα πυρηνικό χτύπημα. Επομένως, πιστεύω ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη για εμάς. Δεν έχουμε υπερασπιστεί ούτε τη Βενεζουέλα ούτε το Ιράν, και η Κίνα παραμένει επίσης ουδέτερη. Αλλά σε αυτή την περίπτωση, η Κίνα θα είναι το επόμενο θύμα μετά από εμάς. Και τότε το «βασίλειο» του Έπσταϊν, η αυτοκρατορία του Έπσταϊν, θα βασιλεύσει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Χωρίς αντίπαλο δέος.
Θα ήθελα να τονίσω ότι σήμερα μπορούμε ήδη να ισχυριστούμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τη φιλελεύθερη Δύση. Ο φιλελευθερισμός έχει γρήγορα μαραθεί, ξεθωριάσει και εξαφανιστεί από την ατζέντα. Κανείς δεν μιλάει πια για φιλελεύθερες αξίες ή δημοκρατία ─ όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα η Λατρεία του Βάαλ, η λατρεία του χρυσού μοσχαριού, η λατρεία της παγκόσμιας εξουσίας, η λατρεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ βασιλεύουν. Αυτός είναι ένας πολιτισμός βίας, σατανισμού, κανιβαλισμού, διαστροφής και παιδοφιλίας. Και τώρα αυτός ακριβώς ο «παιδοφιλικός πολιτισμός του Βάαλ», μπροστά στα μάτια μας, πετάει τις μάσκες του και αρχίζει να επιτίθεται αποφασιστικά και αστραπιαία.
Αυτό που συμβαίνει θυμίζει τους Έσχατους Καιρούς, από κάθε άποψη. Και αν δεν βρούμε τη δύναμη μέσα μας να κατανοήσουμε, να διαγνώσουμε την κατάσταση, θα βρεθούμε ταχύτατα σε μια καταστροφική κατάσταση. Πολλοί λένε: «Δεν είναι ώρα για πανικό», αλλά μερικές φορές είναι καλύτερο να πάρουμε τα πράγματα στα σοβαρά για το τι συμβαίνει παρά να υποθέσουμε ότι θα το ξεπεράσουμε αλώβητοι. Τώρα είναι σαφές & σίγουρο ότι δεν θα ξεπεράσουμε αυτή την κατάσταση αλώβητοι, «αβρόχοις ποσί». Το Ιράν είναι το τελευταίο πράγμα που στέκεται εμπόδιο σε έναν άμεσο πόλεμο μεταξύ του πολιτισμού του Βάαλ και της Ρωσίας.
Αν είχαμε αρκετή θέληση και την αποφασιστικότητα (αν και αμφιβάλλω σοβαρά αν θα τα αποκτήσουμε ποτέ), θα έπρεπε να αρχίσουμε να ενεργούμε σύμφωνα με τους ίδιους κανόνες που ήδη ενεργούν όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς. Δηλαδή, θα μπορούσαμε να εξαλείψουμε ταχύτατα, την στρατιωτικοπολιτική ηγεσία της Ουκρανίας και, ανεξάρτητα από το κόστος, και έτσι να πετύχουμε τους στόχους της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (SVO).
Παρεμπιπτόντως, σε σύγκριση με ονόματα όπως «Ασπίδα του Ιούδα», «Επιχείρηση Επική Οργή» ή «Τέλος του Κατακλυσμού» που χρησιμοποιούνται από τις αντίπαλες παγκόσμιες δυνάμεις, θα μετονόμαζα την Επιχείρηση μας στην Ουκρανία από SVO σε «Το Ξίφος του Κατέχοντος»*. Και αυτό θα άλλαζε αμέσως πολλά. [*Η φράση «ο κατέχων» (ή «το κατέχον») αναφέρεται στη Β΄ Επιστολή προς Θεσσαλονικείς (2:6-7) του Αποστόλου Παύλου περιγράφοντας μια ισχυρή δύναμη που συγκρατεί την εμφάνιση του «ανθρώπου της ανομίας» (Αντιχρίστου) πριν τη Δευτέρα Παρουσία.]
Αλλά φοβάμαι ότι δεν θα τολμήσουμε να το κάνουμε αυτό, αλλά θα συνεχίσουμε να προχωρούμε τραγουδώντας το ίδιο παλιό τραγούδι. Και μετά, επαναλαμβάνω, πυρηνικοί πύραυλοι θα εκτοξευθούν ξαφνικά εναντίον της Μόσχας ακριβώς κατά τη διάρκεια των παραπλανητικών διαπραγματεύσεων με τον Κούσνερ και τον Βίτκοφ, ακολουθώντας κυριολεκτικά το Ιρανικό σενάριο. Ο πολιτισμός του Βάαλ είναι απλός: Επαναλαμβάνει τα ίδια σενάρια ξανά και ξανά, και είναι αποτελεσματικά κάθε φορά. Επειδή όλοι πιστεύουν ότι αυτό ισχύει μόνο για τον Καντάφι, για τον Σαντάμ Χουσεΐν, τον Μιλόσεβιτς, τον Μουμπάρακ, τον Νασράλα, τον Άσαντ ή τον Χαμενεΐ, και τόσους άλλους, αλλά όχι για μας τους ίδιους προσωπικά. Και έτσι, βήμα προς βήμα, ο πολιτισμός του Βάαλ επιτυγχάνει τους στόχους του, χωρίς σθεναρή αντίσταση.
Επομένως, πρέπει είτε να κινητοποιηθούμε αμέσως, είτε η κατάσταση θα γίνει εξαιρετικά δύσκολη. Και αν εξακολουθούμε να τρέφουμε ψευδαισθήσεις, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κάποιο είδος βαθιού ψεύδους μέσα στα μυαλά μας. Αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό βλέποντας αυτό που συνέβη στο Ιράν ─ μια παγκόσμια καταστροφή. Υπέροχοι άνθρωποι, αξιοσημείωτοι πνευματικοί ηγέτες, χάθηκαν εκεί, ξαφνικά.
Για λόγους σύγκρισης, είναι σαν να σκοτώθηκαν ταυτόχρονα ο Πατριάρχης της Μόσχας, ο Πρόεδρος, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου και όλοι οι βασικοί υπουργοί μαζί με περισσότερες από εκατό μαθήτριες, αθώες ψυχές, από πυραύλους & βόμβες. Μετά από κάτι τέτοιο, πώς μπορούμε να παραμένουμε αδιάφοροι και να προσποιούμαστε ότι δεν μας αφορά ιδιαίτερα, ή ότι δεν είναι δική μας δουλειά;
Επομένως, λοιπόν, αν ανεχθούμε όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα και σιωπήσουμε, τότε την επόμενη φορά θα μας κάνουν και εμάς το ίδιο. Επομένως, είμαι απολύτως βέβαιος ότι στην τρέχουσα κατάσταση, θα πρέπει να κηρύξουμε αμέσως κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Γενικό συναγερμό, τουλάχιστον στο υψηλότερο επίπεδο διακυβέρνησης. Άλλωστε, η κατάσταση γίνεται απολύτως κρίσιμη για εμάς.
Σχόλιο του Πολ Κρεγκ Ρόμπερτς:
Ο Ντούγκιν έχει ένα βάσιμο επιχείρημα. Τα μουσουλμανικά κράτη, είναι ανίκανα να κατανοήσουν την πραγματικότητα, και για αυτό στάθηκαν αναποφάσιστα στην άκρη ενώ χτυπήθηκαν το ένα μετά το άλλο. Η αδυναμία τους να κατανανοήσουν την τρέχουσα πραγματικότητα και τα σχέδια των εχθρών τους τα κατέστρεψε. Σπατάλησαν το στρατηγικό τους πλεονέκτημα.
Ο Πούτιν έμεινε στην άκρη, αδρανής & αναποφάσιστος, ενώ οι Αμερικανοί Σιωνιστές νεοσυντηρητικοί ανέτρεψαν την νόμιμη κυβέρνηση της Ουκρανίας και εγκατέστησαν μια αντιρωσική μαριονέτα της Ουάσιγκτον. Ο Πούτιν παρέμεινε απαθής στην άκρη για άλλα 8 χρόνια προφασιζόμενος τη Συμφωνία του Μινσκ, ενώ η Ουάσιγκτον εκπαίδευε και εξόπλιζε έναν μεγάλο ουκρανικό στρατό για να ανακαταλάβει τους Ρώσους του Ντονμπάς. Ο Πούτιν αρνήθηκε να επέμβει και να κερδίσει μια μικρή σύγκρουση στην Ουκρανία επειδή δεν ήθελε να έρθει σε σύγκρουση με τους Αμερικανούς. Ο Πούτιν εκδιώχθηκε από τη Συρία ονειρευόμενος ένα γελοίο ιδεαλιστικό όνειρο.
Ο Πούτιν παρέμεινε αδρανής στην επίθεση εναντίον του Ιράν, ίσως η χειρότερη στρατηγική απόφαση που ελήφθη ποτέ από Ρώσο. Ο Πούτιν πιστεύει ότι κλείνοντας τα μάτια στην πραγματικότητα, οι Αμερικανοί θα τον ανταμείψουν με μια συμφωνία στην Ουκρανία και ένα καλάθι γεμάτο χρήματα που του υποσχέθηκαν ο Ντμίτριεφ και ο Βίτκοφ. Όνειρο θερινής απατηλής νυχτός.
Έτσι, στην συνέχεια, κατά τον ίδιο τρόπο, ο Πούτιν θα αποχωρήσει διαδοχικά από τη Λευκορωσία, και από το Καλίνινγκραντ; Μήπως, έχει ήδη απομακρυνθεί από τον ρωσικό πατριωτισμό; Και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι;
_________
Κοιτάζοντας το ιστορικό του Πούτιν, ο αντίχριστος Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη απαντήσει «ναι» σε αυτά τα ερωτήματα;
Ο Τζον Χέλμερ καταγράφει & τεκμηριώνει την απαράδεκτη, χλιαρή στάση του Πούτιν και του Σι της Κίνας να δουν κατάματα την σημερινή ζοφερή παγκόσμια κατάσταση που χρειάζεται σοβαρή & αποφασιστική αντιμετώπιση, η οποία απειλεί την ύπαρξη όλης της ανθρωπότητας: https://johnhelmer.net
Επιδεικνύοντας τέτοια αδυναμία, και μη στεκόμενοι στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων τόσο ο Ρώσος Πούτιν όσο και ο Κινέζος Σι ενθάρρυναν τον Ντόναλντ Τραμπ να κλιμακώσει την κυριαρχία του καταφεύγοντας στην ωμή βία. Αργά ή γρήγορα, η Ρωσία και η Κίνα θα είναι τα επόμενα θύματα, όπως προβλέπει πολύ σωστά ο Αλεξάντερ Ντούγκιν.
__________
*Η φράση «Το Ξίφος του Κατέχοντος» αναφέρεται σε μια σύγχρονη, συχνά ρωσική, γεωπολιτική και θεολογική ερμηνεία της βιβλικής έννοιας του «Κατεχών, Κατέχοντος» (αυτός ο οποίος ο «συγκρατεί», «αναχαιτίζει» ή «συγκρατητής» από τη Β ́ Θεσσαλονικείς 2:6-7), η οποία υποστηρίζει ότι μια συγκεκριμένη ισχυρή κρατική δύναμη — συχνά αναφέρεται η Ρωσία, ως η συνέχεια της 2ης Ρώμης — που έχει οριστεί από τον Θεό να χρησιμοποιεί βία για να περιορίσει την άνοδο του Αντίχριστου και να αναβάλλει το τελικό Τέλος του Κόσμου.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το «Ξίφος» συμβολίζει τη στρατιωτική και πολιτική δύναμη που χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της τάξης, της ευταξίας του Κόσμου, μην επιτρέποντας να εμφανιστεί ο Άνομος. Επομένως, το «Κατέχον» αντιπροσωπεύει την πνευματική/μεταφυσική κρατική δύναμη (την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία & τους διαδόχους της = ερμηνεία του Α. Ιωάννη του Χρυσοστόμου) που διατηρεί τους νόμους.
