Αυτό προβλέπει τροπολογία του Υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπου Αθανασίου με την οποία γίνεται ξεκάθαρο πλέον το τοπίο γύρω από τη μετατροπή των ποινών καθώς στην πράξη είχε παρατηρηθεί διχογνωμία στα δικαστήρια, λόγω έλλειψης μεταβατικής διάταξης στο ν.4093/2012, αν μπορούν ή όχι να μετατρέπουν τις ποινές αυτές, δεδομένου ότι ο νόμος αυτός καταλάμβανε μόνο τις υποθέσεις που δεν είχαν εκδικαστεί αμετακλήτως. Δηλαδή μόνο για εκείνες τις υποθέσεις που εκκρεμούσαν
Πλέον με την τροπολογία αυτή –για λόγους ίσης μεταχείρισης των καταδικασθέντων- επεκτείνεται η μετατροπή των ποινών φυλάκισης έως και τα πέντε έτη και για τις αμετάκλητες υποθέσεις. Δηλαδή όσοι κρατούμενοι εκτίουν ήδη ποινές έως 5 χρόνια, και στις οποίες είχαν καταδικαστεί αμετάκλητα (πριν τη δημοσίευση του νόμου αυτού) θα αποφυλακιστούν άμεσα. Ο αριθμός αυτών των κρατουμένων είναι πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, μικρός. Για τη μετατροπή θα αποφασίζει το Δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, ύστερα από κλήτευση του αιτούντος.
Κατ’ οίκον περιορισμός και όχι «διανυκτέρευση» στη ΓΑΔΑ
Με την ίδια τροπολογία:
Σε περίπτωση διαφωνίας ανακριτή και εισαγγελέα για την προσωρινή κράτηση κατηγορούμενου μετά το πέρας της απολογίας του θα επιβάλλεται, με διάταξη του ανακριτή, ο κατ΄ οίκον περιορισμός του κατηγορουμένου, μέχρι την επίλυση της διαφωνίας από το δικαστικό συμβούλιο, χωρίς να περιορίζονται με οποιονδήποτε άλλο τρόπο τα ατομικά του δικαιώματα. Δηλαδή, στο μεταξύ διάστημα (μέχρι να αποφασίσει το αρμόδιο συμβούλιο) με διάταξη του ανακριτή θα επιβάλλεται ο κατ΄ οίκον περιορισμός του κατηγορουμένου, η αφαίρεση διαβατηρίου ή άλλου ισοδύναμου ταξιδιωτικού εγγράφου του και η απαγόρευση εξόδου του από τη χώρα και όχι η έκδοση εντάλματος σύλληψης που συνεπάγετο την προσωρινή κράτησή του στο Αστυνομικό Τμήμα.
Μεταβάλλεται ( επανερχόμενη στην προισχύσασα ρύθμιση ) η διαδικασία προαγωγών στις θέσεις του προέδρου, αντιπροέδρων του Συμβουλίου της Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του γενικού επιτρόπου της Επικρατείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή του γενικού επιτρόπου της Επικρατείας των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, έτσι ώστε να μην αποτελεί στάδιο της διαδικασίας επιλογής η γνώμη της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, μετά από ακρόαση των υποψηφίων. Και αυτό διότι η ρύθμιση αυτή παρουσίαζε προβλήματα συνταγματικότητας, ενώ δεν έχει λειτουργήσει στην πράξη η διαδικασία αυτή.
