Τα νέα ήθη και έθιμα στη «Νέα Έλλαδα», όπως θέλει να αναφέρει ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, απαιτούν κατάργηση των όποιων δημοκρατικών διαδικασιών έχουν απομείνει. Και σε αυτό το πλαίσιο συμπεριλαμβάνεται και η Βουλή, που σε λίγο καιρό δεν θα έχει καμιά ουσιαστική αρμοδιότητα.
Άλλωστε, εδώ και αρκετό καιρό οι περισσότεροι νόμοι που έρχονται προς ψήφιση στην ολομέλεια έχουν συνταχθεί εκτός Ελλάδας. Πλέον στο στόχαστρο μπαίνει η κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών, για το πρώτο κόμμα των εθνικών εκλογών. Και σε αυτή την κίνηση θα προχωρήσει η κυβέρνηση αμέσως μετά τις ευρωεκλογές του Μαϊου.
Και δεν θα κάνει πίσω, αφού αποτελεί ακόμα μά δέσμευση προς τους δανειστές (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο). Και μπορεί να παρουσιάζεται ως μια καλή κίνηση από πλευράς κυβέρνησης, ωστόσο όπως πάντα έχει τον δικό της σκοπό.
Τα «μεγάλα αφεντικά» δεν θέλουν πλέον να υπάρχει ένα κόμμα στην εξουσία, αφού αυτό τους χαλάει τα σχέδια. Θέλει συνεργασίες έτσι ώστε να εξυπηρετούνται τα δικά τους συμφέροντα.
Για να το πούμε πιο απλά, θέλουν υποδούλωση της χώρας με την υπογραφή όλων των πλευρών. Και θέλουν να το εξασφαλίσουν και με τον νόμο, έτσι ώστε όποιος θέλει να υψώσει μια διαφορετική γραμμή από το σύστημα να μην μπορεί να το κάνει αφού δεν θα έχει τον προαπαιτούμενο αριθμό βουλευτών για να το κάνει.
Ο νέος εκλογικός νόμος βρίσκεται στο στάδιο της επεξεργασίας κοινής επιτροπής που έχουν συγκροτήσει τα κόμματα της κυβέρνησης και θα ισχύσει στις επόμενες εθνικές εκλογές καθώς δεν θα περάσει από τη Βουλή – όπου έπρεπε να ψηφιστεί από 180 βουλευτές – αλλά θα τεθεί σε εφαρμογή με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Και πάλι δημοκρατικά.
Ο νέος εκλογικός νόμος θα δίνει την πλειοψηφία των 151 εδρών σε εκείνο το κόμμα, ή τη συμμαχία κομμάτων, που στις 23 Απριλίου του 2014 πέτυχε την αναγνώριση πρωτογενούς πλεονάσματος από την Eurostat. Αποφασίζουν λοιπόν αυτοί που κατέστρεψαν τη χώρα να παραμείνουν δια βίου στις θέσεις τους για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη συνέχισε της πολιτικής των «μεγάλων αφεντικών».
