Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστηρίζει ότι η αποχώρηση της Τούλσι Γκάμπαρντ σηματοδοτεί το τέλος του αρχικού σχεδίου MAGA και την κατάρρευση των ελπίδων για μια νέα αμερικανική πορεία προς τη Ρωσία και την πολυπολικότητα – Ο θρίαμβος του Βαθέως Κράτους και του δικτύου Epstein επί της αμερικανικής πολιτικής έχει γίνει ολοκληρωτικός. Η παραίτηση της Tulsi Gabbard είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Κάθε ελπίδα που είχε συνδεθεί με τον Trump έχει πλέον εξανεμιστεί εντελώς…
Πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, ο Τράμπ πιθανότατα θα επιχειρήσει κάτι άλλο σε μεγάλη και επιθετική κλίμακα – επιθέσεις κατά του Ιράν, εισβολή στην Κούβα, ίσως κάτι εντελώς διαφορετικό. Μετά από αυτό, θα αρχίσει να ετοιμάζει τις βαλίτσες του και να διαπραγματεύεται με τους Δημοκρατικούς, ώστε ούτε αυτός ούτε η οικογένειά του να καταλήξουν πίσω από τα κάγκελα…
Πηγή: Multipolar Press
Άρθρο του Αλεξάντερ Ντούγκιν
Απόδοση: Ελλήνων Αφύπνιση
Η Τούλσι Γκάμπαρντ, Διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ, παραιτήθηκε από τη θέση της. Ήταν το τελευταίο άτομο στην ομάδα του Τραμπ που παρέμεινε πιστό στα ιδανικά και τις αρχές πάνω στις οποίες ξεκίνησε η δεύτερη προεδρική θητεία του Τραμπ. Αντιτάχθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία και επίσης στον πόλεμο με το Ιράν.
Αυτό είχε προβλεφθεί εδώ και πολύ καιρό. Τώρα συνέβη. Μετά την ήττα του Τόμας Μάσι στις προκριματικές εκλογές του Κεντάκι, ουσιαστικά δεν έχει απομείνει κανείς στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα από την αρχική ομάδα του MAGA.
Ο θρίαμβος του Βαθύ Κράτους και του δικτύου Epstein επί της αμερικανικής πολιτικής έχει γίνει ολοκληρωτικός. Η παραίτηση της Tulsi Gabbard είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Κάθε ελπίδα που είχε συνδεθεί με τον Trump έχει πλέον εξανεμιστεί εντελώς.
Φαίνεται ότι ο Τραμπ προετοιμάζεται για έναν νέο γύρο κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή και για μια επίθεση στο Ιράν.
Οι Ρεπουμπλικάνοι είναι σίγουρο ότι θα χάσουν τις ενδιάμεσες εκλογές, ωστόσο οι Δημοκρατικοί εκπροσωπούν ακριβώς το ίδιο Βαθύ Κράτος και την ίδια τάξη Επστάιν. Επιπλέον, οι Δημοκρατικοί μισούν ακόμη περισσότερο τη Ρωσία και τον πολυπολικό κόσμο. Αυτό σηματοδοτεί το άδοξο τέλος της προσπάθειας του αμερικανικού λαού να εκδιώξει την σατανική ελίτ.
Πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, ο Τραμπ πιθανότατα θα επιχειρήσει κάτι άλλο σε μεγάλη και επιθετική κλίμακα – επιθέσεις κατά του Ιράν, εισβολή στην Κούβα, ίσως κάτι εντελώς διαφορετικό. Μετά από αυτό, θα αρχίσει να ετοιμάζει τις βαλίτσες του και να διαπραγματεύεται με τους Δημοκρατικούς, ώστε ούτε αυτός ούτε η οικογένειά του να καταλήξουν πίσω από τα κάγκελα. Για τους επόμενους έξι μήνες, ωστόσο, μπορεί κανείς να αναμένει περαιτέρω βίαιες εκρήξεις και εντατικοποίηση της κλιμάκωσης.
Βλέπω μια σιωπηλή αλλά αυξανόμενη δυσαρέσκεια να εξαπλώνεται αθόρυβα στην κοινωνία μας. Είναι προφανές ότι όλοι θέλουν αλλαγή. Αυτή τη φορά, ωστόσο, όσοι θέλουν φιλελεύθερες αλλαγές αποτελούν μια απόλυτη μειονότητα. Θέλουν τέτοιες αλλαγές να προέρχονται από το εξωτερικό, και αυτό δεν μετράει.
Η συντριπτική πλειοψηφία επιθυμεί πατριωτική αλλαγή και ένα σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό δικαιοσύνης. Το ζήτημα δεν είναι τόσο η ίδια η κατεύθυνση, όσο η ταχύτητα και η ουσία της διαδικασίας. Η κατεύθυνση προς ένα πολιτισμικό κράτος είναι απολύτως σωστή. Ωστόσο, περιλαμβάνει επίσης μια κοινωνία που βασίζεται στην αλληλεγγύη και την κοινωνική δικαιοσύνη, την πιστότητα στις παραδοσιακές αξίες και την γνήσια ιστορική εκπαίδευση. Όλα αυτά έχουν ήδη διακηρυχθεί. Αυτό που μένει είναι να τα εφαρμόσουμε στην πράξη. Και εδώ το ζήτημα είναι η ταχύτητα. Πρέπει να αρχίσουμε να εφαρμόζουμε όλα αυτά τώρα και επειγόντως. Απλώς δεν υπάρχει πλέον χρόνος για δισταγμούς. Απολύτως κανέναν.
Ένα αδρανειακό σενάριο γίνεται όλο και πιο επικίνδυνο μέρα με τη μέρα. Απλώς παύει να λειτουργεί και μετατοπίζεται σε μια ολοένα και πιο αρνητική κατεύθυνση. Απαιτούνται διαφορετικές ταχύτητες, διαφορετικές μέθοδοι, διαφορετικές κλίμακες και διαφορετικές δομές.
Σε αρκετούς τομείς τα προβλήματα έχουν γίνει ιδιαίτερα έντονα: τεχνολογία, διαφθορά και πολιτισμός. Δεδομένου ότι καμία χαλάρωση ή αποκλιμάκωση στη σύγκρουση με τη Δύση δεν είναι ορατή ούτε στο ελάχιστο, η μόνη επιλογή που απομένει είναι να τεθεί η κοινωνία σε μια βάση κινητοποίησης. Όλα αυτά θα έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και πολύ καιρό. Μερικά από αυτά έχουν γίνει και γίνονται, αλλά μόνο με ανησυχητικά αργό ρυθμό.
Η Ρωσία πρέπει να καθαριστεί από τον φιλελευθερισμό, πλήρως και με σταθερό χέρι. Πρόκειται για μια αποικιακή νοοτροπία που μας επιβάλλεται από τη Δύση προς το συμφέρον της και με σκοπό την καταστροφή της ταυτότητάς μας.
Οι άνθρωποι θέλουν τάξη και δικαιοσύνη. Δεν τις θέλουν απλώς. Τις λαχταρούν. Οι συμβιβασμοί έχουν πάψει να λειτουργούν. Τώρα τα πράγματα πρέπει να γίνουν πραγματικά. Τα όρια των προσομοιώσεων έχουν εξαντληθεί.
