«Νέος πατριωτισμός» ή πολιτική μεταμφίεση;
Υπάρχουν λέξεις που δεν σηκώνουν πολιτικά παιχνίδια. Λέξεις ποτισμένες με αίμα, θυσίες και ιστορία. Μία από αυτές είναι η λέξη Πατρίδα.
Και όμως, ο Αλέξης Τσίπρας, ο άνθρωπος που επί χρόνια αντιμετώπιζε κάθε παραδοσιακή μορφή εθνικής συνείδησης περίπου ως «εθνικισμό», εμφανίζεται τώρα ως κήρυκας ενός δήθεν «νέου πατριωτισμού». Μόνο που ο πατριωτισμός δεν είναι πολιτικό rebranding. Δεν είναι διαφημιστικό σύνθημα. Δεν αλλάζει μορφή ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις.
Ο αληθινός πατριωτισμός γεννήθηκε στις Θερμοπύλες, στο Μεσολόγγι, στη Μακεδονία του Παύλου Μελά, στην Κύπρο του ’74. Και πάνω απ’ όλα, ο αληθινός πατριωτισμός δεν εκχωρεί όνομα, ιστορία και ταυτότητα του Γένους.
Η πληγή των Πρεσπών
Ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα μιλά για «πατρίδα» είναι εκείνος που υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο άνθρωπος που παρέδωσε το όνομα της Μακεδονίας σε ένα σλαβικό κράτος. Που αναγνώρισε «μακεδονική» εθνότητα και «μακεδονική» γλώσσα σε ανθρώπους που ούτε Έλληνες είναι ούτε ιστορικά Μακεδόνες.
Και το έκανε ενώ εκατομμύρια Έλληνες φώναζαν στους δρόμους: «Η Μακεδονία είναι ελληνική».
Για τον παραδοσιακό Έλληνα πατριώτη, η Μακεδονία δεν είναι «γεωπολιτικός φάκελος». Είναι ο Φίλιππος, ο Αλέξανδρος, οι Μακεδονομάχοι, ο Παύλος Μελάς, τα χώματα που ποτίστηκαν με ελληνικό αίμα.
Η Ιστορία δεν είναι ιδεολογικό παιχνίδι. Και τα έθνη δεν επιβιώνουν όταν αποκόπτονται από τη μνήμη τους.
Ο «νέος πατριωτισμός» και η πολιτική υποκρισία
Τώρα ο κ. Τσίπρας μάς λέει ότι πατριωτισμός είναι η αντίσταση στις ελίτ, η κοινωνική δικαιοσύνη, η δημοκρατία, η λαϊκή κυριαρχία.
Αλήθεια; Αυτός δεν ήταν που έφερε τα αρπακτικά funds και τα τραπεζικά ζόμπι στην ελληνική κοινωνία; Που κατήργησε ουσιαστικά την προστασία της πρώτης κατοικίας; Που άνοιξε τον δρόμο για να περάσουν σπίτια Ελλήνων σε διεθνή κερδοσκοπικά κεφάλαια; Ποιος πατριωτισμός αφήνει τον λαό του να χάνει το σπίτι του;
«Υπερασπίστηκε τη δημοκρατία»;
Ποιος; Ο άνθρωπος που μετέτρεψε το περήφανο ΟΧΙ του ελληνικού λαού σε ΝΑΙ μέσα σε λίγες ημέρες; Δεν υπάρχει μεγαλύτερη προσβολή της λαϊκής κυριαρχίας από αυτό. Ο λαός μίλησε. Και η κυβέρνηση Τσίπρα ανέτρεψε πλήρως τη λαϊκή εντολή.
Αυτό δεν είναι υπεράσπιση της δημοκρατίας. Είναι η ακύρωσή της.
«Υπερασπίστηκε τον λαό»;
Με ποιον τρόπο; Με ΜΑΤ, χημικά και καταστολή απέναντι σε διαδηλωτές; Με δακρυγόνα σε συνταξιούχους; Με βία στις κινητοποιήσεις κατά των Πρεσπών; Τελικά, όλοι μιλούν στο όνομα του λαού, μέχρι να βγει ο λαός στον δρόμο.
Ο ψηφιακός έλεγχος ως νέο πρόσωπο της εξουσίας
Και τώρα, ο ίδιος άνθρωπος υπόσχεται περισσότερο «ψηφιακό κράτος για τον πολίτη».
Φιλικό, λέει. Αλλά ποιος έφερε τη νομοθεσία για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες; Ποιος άνοιξε τον δρόμο για τη διαρκή ψηφιακή διασύνδεση του πολίτη με το κράτος;
Ο παραδοσιακός πατριωτισμός δεν βλέπει τον άνθρωπο ως barcode ή ψηφιακό φάκελο. Τον βλέπει ως πρόσωπο. Ως ελεύθερη ψυχή. Ως φορέα ιστορίας, πίστης και πολιτισμού. Ο Έλληνας δεν είναι «χρήστης υπηρεσιών». Δεν είναι αριθμός σε μια βάση δεδομένων.
Ο πατριωτισμός δεν είναι πολιτική μόδα
Ο αληθινός πατριωτισμός δεν είναι ούτε αριστερός ούτε δεξιός.
Είναι αγάπη για το Γένος, σεβασμός στους προγόνους, προστασία της πατρίδας, υπεράσπιση της ελευθερίας του λαού, και άρνηση να μετατραπεί ο άνθρωπος σε υπήκοο μιας απρόσωπης τεχνοκρατίας.
Γι’ αυτό και ο λαός δυσκολεύεται να πιστέψει όσους ανακάλυψαν ξαφνικά τον «πατριωτισμό», αφού πρώτα πολέμησαν κάθε παραδοσιακή μορφή του. Διότι ο πατριωτισμός δεν είναι πολιτικό σύνθημα. Είναι ρίζα. Και όποιος κόβει τις ρίζες ενός λαού, αργά ή γρήγορα αφήνει τον ίδιο τον λαό χωρίς μέλλον.
