Η απόφαση της Μασαχουσέτης να καταργήσει κάθε χρονικό όριο στις εκτρώσεις τοποθετεί τις ΗΠΑ στη θλιβερή λίστα των 8 χωρών παγκοσμίως που νομιμοποιούν τον τερματισμό μιας ανθρώπινης ζωής ακόμη και λίγο πριν τη γέννα.
Είναι γεγονός που δύσκολα χωρά ο ανθρώπινος νους: μόλις οκτώ κράτη σε ολόκληρο τον πλανήτη επιτρέπουν νομικά την άμβλωση χωρίς κανέναν χρονικό περιορισμό, ακόμη και την τελευταία ημέρα της κύησης. Ένα από αυτά είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Και αυτή τη στιγμή, η λίστα της ντροπής εντός της αμερικανικής επικράτειας μόλις μεγάλωσε: δέκα πολιτείες συν την Ουάσιγκτον D.C. έχουν πλέον άρει πλήρως τα χρονικά όρια για τις εκτρώσεις, ανοίγοντας τον δρόμο σε μια άνευ προηγουμένου ηθική κατάρρευση.
Η ιστορική αλλαγή που πέρασε στα ψιλά
Την προηγούμενη εβδομάδα, η Μασαχουσέτη, η γενέτειρα της Αμερικανικής Επανάστασης και λίκνο της δημοκρατίας στην Αμερική, έγινε η 10η πολιτεία που υπογράφει νόμο υπέρ των υστεροχρόνιων αμβλώσεων. Η Δημοκρατική Κυβερνήτης Maura Healey υπέγραψε την Πράξη για την Πρόσβαση στη Φροντίδα των Ασθενών, καταργώντας τους προηγούμενους περιορισμούς που επέτρεπαν την άμβλωση μόνο έως τις 24 εβδομάδες. Στο εξής, η διαδικασία θα είναι διαθέσιμη καθ’ όλη τη διάρκεια των 40 εβδομάδων της κύησης, χωρίς συγκεκριμένες ιατρικές προϋποθέσεις, παρά μόνο βάσει της “επαγγελματικής κρίσης του ιατρού”.
Η τελετή υπογραφής συνοδεύτηκε από χειροκροτήματα και χαμόγελα, σε μια εικόνα που έγινε viral και έφτασε τα 12 εκατομμύρια προβολές στην πλατφόρμα X. Η ευφορία των υποστηρικτών της νέας νομοθεσίας έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη φρίκη που προκαλεί σε εκατομμύρια συντηρητικούς πολίτες και υπερασπιστές της ζωής, τόσο στην Αμερική όσο και σε όλο τον κόσμο.
Το νομικό πλαίσιο και η “επαγγελματική κρίση”
Ο νέος νόμος δεν αναφέρει πλέον συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους επιτρεπόταν μια άμβλωση μετά τις 24 εβδομάδες – όπως η διάσωση της ζωής της μητέρας, η σοβαρή βλάβη της σωματικής ή ψυχικής υγείας της ή η διάγνωση θανατηφόρου εμβρυϊκής ανωμαλίας. Τώρα, η απόφαση εναπόκειται αποκλειστικά στην “επαγγελματική κρίση” του γιατρού, κάτι που αφήνει τεράστια περιθώρια κατάχρησης και υποκειμενικών εκτιμήσεων. Ειδικοί από την Αμερικανική Ένωση Υπέρ της Ζωής Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (AAPLOG) τονίζουν ότι ποτέ δεν είναι ιατρικά απαραίτητος ο σκόπιμος τερματισμός της ζωής ενός προγεννητικού παιδιού για να σωθεί η μητέρα. Σε πραγματικά επείγουσες καταστάσεις, απαιτείται απλώς ο διαχωρισμός μητέρας και βρέφους – μια διαδικασία αποκαλούμενη «μητρικο-εμβρυϊκός διαχωρισμός» – και όχι η θανάτωση του εμβρύου.
Η συγκεκριμένη νομοθεσία ψηφίστηκε με συντριπτικές πλειοψηφίες στη Βουλή της Μασαχουσέτης (119-33) και στη Γερουσία (15-4), με τους Ρεπουμπλικάνους να την καταψηφίζουν στο σύνολό τους και μόλις εννέα Δημοκρατικούς βουλευτές να αντιστέκονται.
Δέκα πολιτείες και η λίστα της ντροπής
Με τη Μασαχουσέτη, ο αριθμός των αμερικανικών πολιτειών που επιτρέπουν την άμβλωση μέχρι τη γέννα αυξάνεται σε δέκα, συν την Ουάσιγκτον D.C. Ο πλήρης κατάλογος περιλαμβάνει: Αλάσκα, Κολοράντο, Μέριλαντ, Μίσιγκαν, Μινεσότα, Νιου Τζέρσεϋ, Νέο Μεξικό, Όρεγκον, Βερμόντ και πλέον Μασαχουσέτη. Στην πράξη, η πρόσβαση σε υστεροχρόνια άμβλωση είναι διαθέσιμη σε κάθε Αμερικανίδα που μπορεί να ταξιδέψει σε μία από αυτές τις πολιτείες – και μάλιστα, με τα έξοδα καλυμμένα.
Εταιρική υποστήριξη στην κουλτούρα του θανάτου
Το γεγονός αποκτά ακόμη πιο δυστοπικές προεκτάσεις όταν διαπιστώνουμε πως μερικοί από τους μεγαλύτερους εταιρικούς κολοσσούς της Αμερικής χρηματοδοτούν το ταξίδι και την ίδια την επέμβαση για τις εργαζόμενές τους που επιθυμούν να προβούν σε άμβλωση εκτός πολιτείας. Ονόματα όπως Yelp, Dick’s Sporting Goods, Starbucks, Apple, Amazon, Microsoft και Meta περιλαμβάνουν πακέτα κάλυψης εξόδων ταξιδιού και ιατρικών εξόδων για εκτρώσεις σε άλλες πολιτείες. Είναι μια σαφής ένδειξη της προτεραιότητας που δίνει το σύγχρονο εταιρικό κατεστημένο στην κερδοφορία έναντι της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Στατιστικές φρίκης: 60 εκατομμύρια θύματα
Πολλοί πίστεψαν πως η ανατροπή της ιστορικής απόφασης Roe v. Wade το 2022 θα ανέκοπτε το κύμα των αμβλώσεων στις ΗΠΑ. Η πραγματικότητα είναι συγκλονιστική: ο αριθμός των αμβλώσεων αυξάνεται κάθε χρόνο έκτοτε. Το σύνολο από το 1973, όταν και νομιμοποιήθηκε η πρακτική σε ομοσπονδιακό επίπεδο, ξεπερνά πλέον τα 60 εκατομμύρια χαμένες ζωές. Πρόκειται για μια βιομηχανία θανάτου που δεν έχει προηγούμενο στη σύγχρονη ιστορία της Δύσης.
Το μέλλον της Αμερικής και η ηθική βαρύτητα
Η εικόνα μιας κοινωνίας που θανατώνει βιομηχανοποιημένα τα ίδια της τα παιδιά είναι ζοφερή. Δεν πρόκειται απλώς για μια νομοθετική λεπτομέρεια αλλά για το ξεγύμνωμα μιας ηθικής πτώσης που διαβρώνει τα θεμέλια του δυτικού πολιτισμού. Τη στιγμή που η Ελλάδα και πολλές ευρωπαϊκές χώρες συζητούν ζητήματα δημογραφικής κατάρρευσης και προστασίας της παραδοσιακής οικογένειας, η αμερικανική πραγματικότητα στέλνει ένα ανατριχιαστικό μήνυμα: η ανθρώπινη ζωή έχει καταντήσει αντικείμενο επιλογής και ευκαιριακής εξουδετέρωσης, ακόμη και τις παραμονές της γέννησης.
Το ερώτημα δεν είναι πια νομικό αλλά υπαρξιακό. Τι αξίζει ένα έθνος που έχει εξοντώσει πάνω από 60 εκατομμύρια αγέννητα παιδιά του; Η ώρα της κρίσης δεν φαίνεται πια μακρινή· βρίσκεται ήδη εδώ, αποτυπωμένη στις στατιστικές και στην κοινή συνείδηση όσων αρνούνται να συνηθίσουν στο κακό.
