Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης
Βόλος: Πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Βόλου η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της «Σοσιαλιστικής Προοπτικής», το Σάββατο 10 Μαΐου 2014. Στην πολιτική Εισήγηση που ενέκρινε η Συνδιάσκεψη γίνεται αναφορά και στην στάση που πρέπει να τηρήσουν τα μέλη του πολιτικού φορέα στις επικείμενες εκλογές.
Εντός των ημερών θα αναρτηθούν στο Διαδίκτυο όλα τα σχετικά κείμενα.
Η κατεύθυνση: Παρά το γεγονός ότι η «Σοσιαλιστική Προοπτική» δεν συμμετέχει στην εκλογική διαδικασία και δεν είχε μέχρι πρότινος συγκροτηθεί ως πολιτικός φορέας, η εγκριθείσα στον Βόλο εισήγηση αναφέρεται ξεκάθαρα στη στάση που πρέπει να κρατήσουν τα μέλη της «Σοσιαλιστικής Προοπτικής» (στάση που προτείνεται και στους Έλληνες και τις Ελληνίδες) στις εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου.
Η πολιτική ανάλυση της εισήγησης στο συγκεκριμένο θέμα καταλήγει στα εξής: «Σε αυτήν την πολιτική συγκυρία οι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά κυρίως οι αμέσως μετά πολιτικές εξελίξεις αποκτούν τεράστια σημασία για την «επιβίωση» της ελληνικής κοινωνίας και δημοκρατίας. Ο ελληνικός λαός πρέπει να δείξει πολιτική ωριμότητα, να μην παρασυρθεί από τα επικοινωνιακά τερτίπια των κυβερνητικών εταίρων και των συμμάχων τους, τους φασίστες και τα παρασιτικά, άνομα επιχειρηματικά συμφέροντα, ή από τους ετερόφωτους μιντιακούς αστέρες, απολογητές και θιασώτες της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας».
Η θέση αναφορικά με τις εκλογές διατυπώνεται με εξαιρετική καθαρότητα και σαφήνεια, αποφεύγοντας πιθανές παρερμηνείες και παρανοήσεις: «…καλούμε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες, να στηρίξουν στις επικείμενες διπλές εκλογές δυνάμεις που αντιμάχονται τη μνημονιακή πολιτική, το συντηρητισμό και το φασισμό. Από τους δήμους, στις περιφέρειες και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα ψηφοδέλτια που σηματοδοτούν τη συντήρηση και την αυτοκαταστροφική λογική του νεοφιλελευθερισμού πρέπει να ηττηθούν, όσο πιο καθαρά, όσο πιο εκκωφαντικά γίνεται. … οφείλουμε να συνδράμουμε εκλογικά στις δυνάμεις που αποπνέουν πραγματικά «πολιτική νεότητα», κοινωνική και δημοκρατική ευσυνειδησία και μπορούν να συμβάλλουν στη δημιουργική, προοδευτική, σοσιαλιστική αναδόμηση των τοπικών κοινωνιών και της Ευρώπης».
Εν κατακλείδι, στην Εισήγηση διατυπώνεται η προτροπή προς τους πολίτες, τους ψηφοφόρους: «…οι υποτακτικοί της τρόικας να πάρουν οριστικά το δρόμο της λήθης και του περιθωρίου και οι Έλληνες να απαλλαχθούν οριστικά από τους κομπάρσους της νεοφιλελεύθερης μανίας που αφαίμαξε πλήρως τους εργαζόμενους, τις παραγωγικές τάξεις, τη νεολαία και τους συνταξιούχους».
Η έμφαση: Με αιχμηρό σχετικώς τρόπο υπογραμμίζεται στην εισήγηση το φαινόμενο της συμμετοχής στις εκλογικές διαδικασίες ατόμων από τον «ποικιλόχρωμο» κόσμο του επιχειρείν: «… αντιστεκόμαστε στα φαινόμενα εκχυδαϊσμού του παραπαίοντος πολιτεύματός μας. Η περίπτωση υποψηφιοτήτων στον Δήμο του Πειραιά και στον Δήμο Βόλου δεν αποτελούν τυχαία γεγονότα, αλλά μια πρόβα τζενεράλε για την απευθείας άλωση του πολιτικού συστήματος από παρασιτικά και/ή άνομα επιχειρηματικά συμφέροντα».
Η συγκρότηση: Η σαφής αυτή πρόταση εκλογικής συμπεριφοράς προς όλους τους Έλληνες πολίτες συνοδεύεται από την αντίστοιχη συμπληρωματική προγραμματική: «… οι πολιτικές δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται τουλάχιστον ως προοδευτικές δημοκρατικές και αντινεοφιλελεύθερες οφείλουν να είναι έτοιμες προκειμένου να υποδεχθούν την αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας και να τη μετατρέψουν σε ριζοσπαστική, δημιουργική δυναμική».
Τα παραπάνω μεθερμηνευόμενα σημαίνουν ότι για τους Σοσιαλιστές η επόμενη ημέρα μετά τις εκλογές, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, αποτελούν την νέα αφετηρία για την ανασυγκρότηση του πολιτικού χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού.
Και στο σημείο αυτό η εισήγηση που εγκρίθηκε από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη είναι απολύτως σαφής: «…καλούμε, όλες και όλους που προσβλέπουν στην κοινωνική δικαιοσύνη και στην εθνική ανεξαρτησία, στη δημοκρατική αναδόμηση της πολιτείας, στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην κοινωνικά και περιβαλλοντικά ισόρροπη ανάπτυξη και στη σοσιαλιστική μετεξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας να συστρατευθούν ισότιμα σε αυτήν την αυτόνομη, «από τα κάτω» συγκρότηση του [σοσιαλιστικού] χώρου».
