21 Σεπτεμβρίου 2026
Τα αποτελέσματα των εκλογών στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία δεν αφήνουν περιθώρια για δικαιολογίες. Ούτε υπάρχει καμία διέξοδο διαφυγής για τον Μερτς, τον χλωμό Καγκελάριο που ανέκαθεν εξυπηρετούσε μη γερμανικά οικονομικά συμφέροντα και που επιθυμεί διακαώς πόλεμο με τη Ρωσία. Σε αντίθεση με την ευρέως διαδεδομένη άποψη στη Γερμανία.
Το CDU (το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας) του Μερτς, βρίσκεται σε δεινή θέση, αντιμέτωπο με μια συντριπτική ήττα. Στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, βρίσκεται μάλιστα κάτω από το 5% και, ως εκ τούτου, δεν αναμένεται να εκπροσωπηθεί στο Κοινοβούλιο των ομόσπονδων κρατιδίων.
Μια ιστορική ήττα.
Που, εξάλλου, δεν αντισταθμίζεται ούτε καν από το Βερολίνο. Εκεί καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση, πίσω από το Αριστερό Κόμμα, «Linke», την αριστερά που φέρεται να έχει αποδυναμώσει το SPD (Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα). Και η οποία προτείνει μια ριζοσπαστική πολιτική, δύσκολα συμβατή με εκείνη των παραδοσιακών συστημικών κομμάτων.
Η πραγματική είδηση, όμως, είναι η νέα επιτυχία της AfD, των εναλλακτικών πατριωτών της Γερμανίας.
Η ακροδεξιά κερδίζει στο Μεκλεμβούργο-Πομερανία και φαίνεται να κατευθύνεται προς την τρίτη θέση, με 16-18%, ακόμη και στο κοσμοπολίτικο και ελάχιστα «γερμανικό» Βερολίνο.
Και αυτό είναι πραγματικά αξιοσημείωτο αποτέλεσμα, δεδομένου ότι πάνω από το ένα τέταρτο των Βερολινέζων έχει διπλή υπηκοότητα. Και ότι η πόλη, στην πραγματικότητα, έχει πολυπολιτισμική σύνθεση, στην οποία οι αληθινοί Γερμανοί αποτελούν σχεδόν μειονότητα.
Πάντως, ένα γεγονός είναι πλέον αδιαμφισβήτητο. Η CDU οδεύει προς μια παρακμή που φαίνεται γενικευμένη. Και ασταμάτητη.
Μια παρακμή που, εξάλλου, δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από τη συνέπεια μιας αυτοκτονικής πολιτικής.
Και αυτό, προφανώς, προκαλεί έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της CDU.
Ο Μερτς φαίνεται απρόθυμος να το καταλάβει αυτό και παραμένει προσκολλημένος σαν στρείδι στην εξουσία, παρότι αναγνωρίζει την εκλογική ήττα.
Υπόσχεται μεταρρυθμίσεις… γενικά & αόριστα. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα έχει τον χρόνο να αποδείξει τις «καλές του προθέσεις».
Στο CDU, που αντιμετωπίζει την πιο σοβαρή εκλογική συντριβή στην ιστορία του, πνέουν βίαιοι άνεμοι. Άνεμοι εξέγερσης.
Μια νέα πολιτική εποχή είναι επειγόντως απαραίτητη. Πρέπει να βάλουν τέλος στην πολεμοχαρή στάση που η πλειοψηφία των Γερμανών δεν την συμμερίζονται. Και πρέπει να προσπαθήσουν να χαλαρώσουν τις σχέσεις αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, και να επαναλάβουν τις εισαγωγές φτηνού φυσικού αερίου και πετρελαίου.
Πολλοί από τους Γερμανούς ηγέτες πιστεύουν ότι μόνο απαλλαγμένοι από το βαρύ φορτίο του Μερτς θα είναι δυνατό να σταματήσει η κατάρρευση..
Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε η Γερμανία να ανακτήσει τον ρόλο, που έχει πλέον χάσει, του κύριου κόμβου, σαν την ατμομηχανή της Δυτικής Ευρώπης.
Και, ως εκ τούτου, να βγει από την κρίση στην οποία βυθίζεται όλο και περισσότερο.
Στην πραγματικότητα, αυτή είναι η πολιτική που προτείνει σταθερά το AfD, το οποίο, μέρα με τη μέρα, αναλαμβάνει ολοένα και περισσότερο τον ρόλο του κόμματος που υπερασπίζεται τα αληθινά συμφέροντα των Γερμανών.
Και για αυτό ανταμείβεται από αυτούς στις κάλπες.
Ένας νέος ούριος άνεμος πνέει που, ίσως θα μπορέσει να εκδιώξει τον Μερτς από το γραφείο της Καγκελαρίας, προτού αυτός πετύχει στην ανίερη προσπάθειά του να παρασύρει τη Γερμανία, και κατά συνέπεια όλη την Ευρώπη, σε έναν όχι μόνο παρανοϊκό αλλά ολέθριο πόλεμο με τη Μόσχα.
