Από το Προσωπικό της PNW
Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του διαδικτύου, το άνοιγμα ενός ιστότοπου απαιτούσε λίγο περισσότερο από μια σύνδεση στο διαδίκτυο. Μπορούσες να διαβάζεις, να αναζητάς, να δημοσιεύεις, να συζητάς και να περιηγείσαι χωρίς πρώτα να αποδείξεις σε ένα κυβερνητικά υποστηριζόμενο σύστημα το ποιος είσαι.
Αυτή η εποχή μπορεί να αρχίζει να κλείνει.
Οι κυβερνήσεις θέλουν ολοένα και περισσότερο οι διαδικτυακές πλατφόρμες να γνωρίζουν κάτι για το άτομο που κάθεται πίσω από την οθόνη — ξεκινώντας από την ηλικία. Ο Καναδάς κινείται προς αυστηρότερες απαιτήσεις ηλικίας για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ η Ευρώπη αναπτύσσει τεχνολογία επαλήθευσης ηλικίας που μπορεί να ενσωματωθεί απευθείας στο νέο της Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας σε ολόκληρη την ήπειρο.
Η δικαιολογία είναι εύκολα κατανοητή: Προστασία των παιδιών από την πορνογραφία, την επιθετική συμπεριφορά, τα εθιστικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το επιβλαβές περιεχόμενο.
Αλλά μόλις υπάρξει η υποδομή για να αποδείξει κάτι για εσάς πριν σας επιτρέψει να περάσετε από μια ψηφιακή πόρτα, προκύπτει ένα τεράστιο ερώτημα.
Τι άλλο θα μπορούσε τελικά να απαιτήσει αυτό το ψηφιακό πιστοποιητικό;
Πρώτον, αποδείξτε την Ηλικία σας
Ο προτεινόμενος νόμος του Καναδά για την ασφάλεια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης θα συστήσει μια νέα Επιτροπή Ψηφιακής Ασφάλειας και θα της δώσει την εξουσία να αναπτύξει κανόνες σχετικά με την εκτίμηση και την επαλήθευση ηλικίας. Η κυβέρνηση αναφέρει ότι σκοπεύει να θεσπίσει ελάχιστη ηλικία 16 ετών για λογαριασμούς μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με την επιφύλαξη πιθανών εξαιρέσεων για πλατφόρμες με επαρκείς εγγυήσεις.
Η Ευρώπη προχωρά ακόμη περισσότερο τεχνολογικά.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναπτύξει ένα σύστημα επαλήθευσης ηλικίας που επιτρέπει σε κάποιον να αποδείξει ότι πληροί ένα όριο ηλικίας χωρίς απαραίτητα να αποκαλύψει την ταυτότητά του ή άλλα προσωπικά στοιχεία. Η Επιτροπή τονίζει ότι η τεχνολογία έχει σχεδιαστεί με γνώμονα την προστασία της ιδιωτικής ζωής.
Υπάρχει όμως και μια άλλη σημαντική λεπτομέρεια.
Η ΕΕ το αποκαλεί «μίνι πορτοφόλι». Χρησιμοποιεί τις ίδιες τεχνικές προδιαγραφές με τα Ευρωπαϊκά Πορτοφόλια Ψηφιακής Ταυτότητας που κυκλοφορούν σε όλα τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ και σχεδιάστηκε σκόπιμα έτσι ώστε η επαλήθευση ηλικίας να μπορεί τελικά να ενσωματωθεί σε αυτά τα πορτοφόλια.
Με άλλα λόγια, η Ευρώπη δεν κατασκευάζει απλώς μια διαδικτυακή πύλη ηλικιών.
Χτίζει ένα οικοσύστημα ψηφιακής ταυτότητας.
Αυτό δεν είναι Απλώς μια Ψηφιακή Ταυτότητα
Η φράση «ψηφιακή ταυτότητα» μπορεί να δημιουργήσει την παραπλανητική εντύπωση ότι οι κυβερνήσεις απλώς βάζουν την άδεια οδήγησής σας στο τηλέφωνό σας.
Το όραμα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι πολύ ευρύτερο.
Το Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας της ΕΕ έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει στους ανθρώπους να ταυτοποιούνται σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες, να αποθηκεύουν επίσημα πιστοποιητικά, να υπογράφουν ηλεκτρονικά έγγραφα και να αποδεικνύουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τους.
Οι προτεινόμενες χρήσεις του περιλαμβάνουν κυβερνητικές υπηρεσίες, άδειες οδήγησης, πιστοποιητικά απασχόλησης και εκπαίδευσης, ταξιδιωτικά έγγραφα, εγγραφή σε κάρτα SIM και πληροφορίες κοινωνικής ασφάλισης.
Έπειτα, έρχονται δύο ιδιαίτερα σημαντικές κατηγορίες: η υγεία και τα χρήματα.
Η τεκμηρίωση της ΕΕ περιγράφει τη χρήση του πορτοφολιού για ιατρικές συνταγές και πιστοποιητικά που σχετίζονται με την υγεία. Το σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης προβλέπει ότι οι πολίτες θα αποθηκεύουν μια βεβαίωση ταυτότητας υγείας στο πορτοφόλι τους και θα την παρουσιάζουν σε ένα φαρμακείο για την ανάκτηση συνταγών.
Το πορτοφόλι μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για το άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών και την επαλήθευση πληρωμών. Η τεχνική τεκμηρίωση της ΕΕ περιγράφει την επαλήθευση πληρωμών τόσο για ηλεκτρονικές αγορές όσο και για αγορές εντός καταστήματος.
Σκεφτείτε τι συγκλίνει μέσα σε ένα τεχνολογικό πλαίσιο:
■ Ταυτότητα.
■ Ηλικία.
■ Τραπεζιτικές Συναλλαγές & Εργασίες.
■ Πληρωμές.
■ Διαπιστευτήρια Υγείας.
■ Φαρμακευτικές Συνταγές.
■ Κυβερνητικές Υπηρεσίες.
■ Ταξίδια.
■ Εκπαίδευση.
■ Προσόντα Απασχόλησης.
■ Κοινωνικά Οφέλη.
■ Και Ενδεχομένως Πρόσβαση σε μεγάλες διαδικτυακές πλατφόρμες.
Η ΕΕ το παρουσιάζει αυτό κυρίως ως ευκολία & άνεση, ασφάλεια και έλεγχο των χρηστών. Και υπάρχουν προφανείς ευκολίες. Ένα πιστοποιητικό ταυτότητας θα μπορούσε να εξαλείψει αμέτρητους κωδικούς πρόσβασης, φόρμες, φωτοτυπίες, ελέγχους ταυτότητας και επαναλαμβανόμενες υποβολές προσωπικών πληροφοριών.
Αλλά η ευκολία και ο έλεγχος δεν είναι αντίθετα.
Ένα σύστημα μπορεί να προσφέρει τεράστια ευκολία, δημιουργώντας ταυτόχρονα μια υποδομή ικανή να ασκήσει τεράστιο έλεγχο σε περίπτωση που αλλάξουν οι κανόνες, η αρχιτεκτονική ή το πολιτικό περιβάλλον του.
Όταν το Προαιρετικό γίνεται Δύσκολο να Αποφευχθεί
Οι αξιωματούχοι της ΕΕ τονίζουν ότι η χρήση του ψηφιακού πορτοφολιού είναι προαιρετική και ότι η αρχιτεκτονική του έχει σχεδιαστεί για να ελαχιστοποιεί την αποκάλυψη δεδομένων, να αποτρέπει την παρακολούθηση και να δίνει στα άτομα τον έλεγχο των πληροφοριών που μοιράζονται. Αυτές οι προστασίες είναι σημαντικές και δεν πρέπει να αγνοούνται.
Υπάρχει όμως και ένα άλλο είδος πίεσης που οι κυβερνήσεις δεν χρειάζεται να νομοθετήσουν.
Πρακτική αναγκαιότητα.
Φανταστείτε ότι το ψηφιακό σας πορτοφόλι τελικά γίνεται ο ευκολότερος τρόπος για να έχετε πρόσβαση σε κυβερνητικές υπηρεσίες, να αποδεικνύετε την ηλικία σας online, να ανοίγετε τραπεζικό λογαριασμό, να εξουσιοδοτείτε μια πληρωμή, να ανακτάτε μια συνταγή, να υπογράφετε ένα συμβόλαιο, να επαληθεύετε τα επαγγελματικά σας διαπιστευτήρια και να συνδέεστε σε μεγάλες διαδικτυακές πλατφόρμες.
Κανείς δεν χρειάζεται απαραίτητα να ανακοινώσει ότι «Η ψηφιακή ταυτότητα είναι υποχρεωτική».
Η ίδια η ζωή μπορεί να κάνει ολοένα και πιο δύσκολη τη λειτουργία χωρίς αυτό.
Εκεί ακριβώς τα εύλογα ερωτήματα σχετικά με την ολίσθηση των λειτουργιών καθίστανται αναπόφευκτα. Τα συστήματα που κατασκευάζονται για έναν σκοπό σπάνια περιορίζονται σε αυτόν τον σκοπό για πάντα. Οι βάσεις δεδομένων επεκτείνονται. Οι κανονισμοί αλλάζουν. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν. Οι ορισμοί της απαγορευμένης συμπεριφοράς αλλάζουν.
Και από τη στιγμή που η ταυτότητα γίνεται η πύλη μέσω της οποίας οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν με μεγάλα τμήματα του ψηφιακού κόσμου, οι συνέπειες της απώλειας πρόσβασης γίνονται δραματικά μεγαλύτερες.
Από την Εποπτεία Περιεχομένου έως την Αναγνώριση Χρηστών
Αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν η ψηφιακή ταυτότητα τέμνεται με τις προσπάθειες ρύθμισης του λόγου και της διαδικτυακής συμπεριφοράς.
Η προτεινόμενη νομοθεσία του Καναδά παρουσιάζεται κυρίως γύρω από την προστασία των παιδιών και τη δημιουργία ασφαλέστερων διαδικτυακών περιβαλλόντων. Επίσης, θεσπίζει κυβερνητική εποπτεία των ρυθμιζόμενων υπηρεσιών και αντιμετωπίζει πολλαπλές κατηγορίες επιβλαβούς περιεχομένου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Καναδάς προτείνει επί του παρόντος οι πολίτες να προσκομίζουν κυβερνητική ψηφιακή ταυτότητα πριν εκφράσουν πολιτικές ή θρησκευτικές απόψεις στο διαδίκτυο.
Αλλά η τεχνολογική κατεύθυνση αξίζει να εξεταστεί.
Το ανώνυμο διαδίκτυο συγκρούεται ολοένα και περισσότερο με απαιτήσεις για διασφάλιση ηλικίας, λογοδοσία πλατφόρμας και επαλήθευση ταυτότητας.
Μόλις οι ιστότοποι πρέπει να προσδιορίσουν με αξιοπιστία εάν κάποιος είναι 12, 15, 17 ή 18 ετών, πρέπει να πραγματοποιηθεί κάποια μορφή αξιόπιστης επαλήθευσης κάπου.
Η Ευρώπη ήδη επιδεικνύει μια πιθανή απάντηση: τη σύνδεση αυτής της υποδομής επαλήθευσης με ένα τυποποιημένο ψηφιακό πορτοφόλι.
Το Προφητικό Ερώτημα
Για τους Χριστιανούς που παρακολουθούν αυτές τις εξελίξεις, υπάρχει μια αναπόφευκτη προφητική διάσταση.
Η Αποκάλυψη 13 περιγράφει ένα μελλοντικό σύστημα κάτω από καθεστώς του Αντίχριστου στο οποίο η οικονομική συμμετοχή γίνεται υπό όρους. Όσοι δεν έχουν το απαιτούμενο χάραγμα δεν μπορούν να αγοράσουν ή να πουλήσουν.
Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, η κατασκευή ενός τέτοιου συστήματος σε παγκόσμια κλίμακα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη.
Τώρα όμως Όχι πια.
Οι ψηφιακές πληρωμές, η βιομετρική επαλήθευση ταυτότητας, οι κεντρικές πλατφόρμες, τα προγραμματιζόμενα χρηματοοικονομικά συστήματα & νομίσματα και η διαλειτουργική ψηφιακή ταυτότητα δημιουργούν ραγδαία τεχνολογικές δυνατότητες που οι προηγούμενες γενιές δεν κατείχαν ποτέ.
Ένα ψηφιακό πορτοφόλι ταυτότητας δεν είναι απλώς μια ψηφιακή έκδοση του διαβατηρίου σας, όταν η ίδια αρχιτεκτονική μπορεί ενδεχομένως να επαληθεύσει την ταυτότητά σας, την ηλικία σας, τις οικονομικές σας συναλλαγές, τα διαπιστευτήρια υγείας σας, τις κυβερνητικές υπηρεσίες και την πρόσβασή σας στον ψηφιακό κόσμο.
Και ο κίνδυνος δεν απαιτεί κάθε πληροφορία να βρίσκεται μέσα σε μια γιγαντιαία κυβερνητική βάση δεδομένων. Ο έλεγχος μπορεί να λειτουργήσει μέσω διασυνδεδεμένων συστημάτων που απλώς ζητούν την ίδια πιστοποίηση εάν είστε εξουσιοδοτημένοι να προχωρήσετε.
- Εγκρίθηκε; Εισέλθετε.
- Επαληθεύτηκε; Μπορείτε να Αγοράσετε.
- Έγκυρο πιστοποιητικό; Η πρόσβαση παραχωρήθηκε.
- Απορρίφθηκαν τα πιστοποιητικά; Η πρόσβαση απαγορεύτηκε.
Γι’ αυτό το ερώτημα που αφορά την ψηφιακή ταυτότητα είναι πολύ ευρύτερο από το αν η μεταφορά εγγράφων σε ένα smartphone είναι βολική.
Αναμφίβολα είναι.
Το ερώτημα είναι τι συμβαίνει όταν τα πιστοποιητικά που αποδεικνύουν ποιος είσαι γίνονται ολοένα και πιο συνυφασμένα με αυτά που σου επιτρέπεται να κάνεις.
Ο κόσμος κατασκευάζει μια άνευ προηγουμένου ψηφιακή υποδομή γύρω από την ταυτότητα, τα χρηματοοικονομικά, την επικοινωνία και την πρόσβαση. Η Αποκάλυψη προειδοποίησε πριν από σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια για ένα ενδεχόμενο καθεστώς ικανό να ελέγχει τη συμμετοχή στην οικονομική ζωή.
Η τεχνολογία που απαιτείται για να καταστεί δυνατός ένας τέτοιος έλεγχος δεν είναι πλέον δύσκολο να φανταστεί κανείς.
Σήμερα στις ημέρες μας, παρακολουθούμε κομμάτια του να κατασκευάζονται.
