Για τους περισσότερους Αμερικανούς, είναι αδύνατο να φανταστούν έναν λιμό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης (1929), τα παντοπωλεία μας ήταν γεμάτα με τρόφιμα. Μέχρι τα τελευταία χρόνια, ήταν στην πραγματικότητα πολύ προσιτά, αλλά φυσικά αυτό έχει πλέον αλλάξει . Παρόλο που τα τρόφιμα είναι πλέον σημαντικά πιο ακριβά, εξακολουθούν να υπάρχουν άφθονα. Έτσι, η ιδέα ότι κάποια μέρα θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε έναν ολοκληρωτικό λιμό φαίνεται ανοησία σε πολλούς ανθρώπους. Το καταλαβαίνω απόλυτα. Αλλά η Αγία Γραφή είναι πολύ σαφής σε αυτό το θέμα. Οι αποκαλυπτικοί λιμοί βρίσκονται στο μέλλον της ανθρωπότητας και ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων θα πεθάνει από την πείνα.
Στο Κατά Ματθαίον 24, ο Ιησούς προσδιορίζει συγκεκριμένα για τους τους «λιμούς» ως ένα από τα σημάδια που πρέπει να προσέχουμε τις ημέρες λίγο πριν από την επιστροφή Του…
6 Και θα ακούσετε πολέμους και φήμες πολέμων· προσέχετε να μην ταραχθείτε· επειδή, όλα αυτά πρέπει να γίνουν, αλλά δεν είναι ακόμα το τέλος.
7 Διότι έθνος θέλει εγερθή εναντίον έθνους και βασιλεία εναντίον βασιλείας· και θέλουσιν γείνει πείναι και λοιμοί και σεισμοί εν τόποις.
8 Πάντα ταύτα αρχή ωδίνων είναι.
Το Βιβλίο της Αποκάλυψης μας δίνει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τους λιμούς των έσχατων καιρών.
Στην Αποκάλυψη 6, μπορείτε να διαβάσετε για το άνοιγμα των πρώτων έξι σφραγίδων.
Μόλις ανοιχτεί η τρίτη σφραγίδα, οι ετήσιες καλλιέργειες όπως το σιτάρι γίνονται πολύ ακριβές.
Και μόλις ανοιχτεί η τέταρτη σφραγίδα, ο λιμός είναι μια από τις πληγές που σκοτώνουν ένα σημαντικό μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού…
5 Όταν άνοιξε την τρίτη σφραγίδα, άκουσα το τρίτο ζωντανό πλάσμα να λέει: «Έλα!». Κοίταξα, και να ένα μαύρο άλογο, και αυτός που καθόταν πάνω του είχε μια ζυγαριά στο χέρι του. 6 Τότε άκουσα μια φωνή ανάμεσα στα τέσσερα ζωντανά πλάσματα να λέει: «Ένα λίτρο σιτάρι για ένα ημερομίσθιο, και τρία λίτρα κριθάρι για ένα ημερομίσθιο, και μην βλάψεις το λάδι και το κρασί».
7 Όταν άνοιξε την τέταρτη σφραγίδα, άκουσα τη φωνή του τέταρτου ζωντανού πλάσματος να λέει: «Έλα!» 8 Και είδα, και να ένα χλωμό άλογο, και το όνομα αυτού που καθόταν πάνω του ήταν Θάνατος, και ο Άδης τον ακολουθούσε. Δόθηκε σε αυτούς εξουσία πάνω στο ένα τέταρτο της γης, να σκοτώνουν με μάχαιρα, με πείνα, με θάνατο, και με τα θηρία της γης.
Καθώς έκανα έρευνα για το νέο βιβλίο που γράφω, συνάντησα πολλούς ανθρώπους που έχουν δει με υπερφυσικό τρόπο τους λιμούς που έρχονται στο μέλλον της ανθρωπότητας.
Και σε μερικούς από αυτούς έχουν δοθεί υπερφυσικές εικόνες του μεγάλου λιμού που έρχεται στην Αμερική.
Δεν θα συμπεριληφθούν απαραίτητα στο νέο βιβλίο όλα όσα πρόκειται να μοιραστώ μαζί σας.
Καθώς περνάω από τη διαδικασία επεξεργασίας, κάποια πράγματα προστίθενται και κάποια άλλα αφαιρούνται.
Ήθελα όμως να μοιραστώ μερικές από τις πρώτες μου έρευνες που κάνω, ώστε να σας δώσω μια ιδέα για το τι έχω κάνει.
Την άνοιξη του 1973, η Χριστιανή ευαγγελίστρια Τζόαν Σμιτς είχε δύο υπερφυσικά οράματα.
Στο πρώτο όραμα, της δόθηκαν μερικές φευγαλέες εικόνες από τον επερχόμενο λιμό της Αμερικής…
«Ενώ μεσολάβησα την άνοιξη του 1973, έλαβα δύο οράματα. Αυτά που είδα και άκουσα τώρα τα γράφω, καθώς ο Κύριος έχει επιβεβαιώσει ότι αυτή είναι η ώρα Του να τα γράψω, γιατί είναι για το Σώμα του Χριστού.
Σκηνή 1 Καθώς άνοιξε το όραμα, είδα τον εαυτό μου να σκάβει σε μια σακούλα σκουπιδιών. Αυτό με εξέπληξε τόσο πολύ που είπα μέσα από το πνεύμα μου: «Κύριε, τι κάνω σκάβω σε μια σακούλα σκουπιδιών;» Τότε ήταν που ένας άνθρωπος εμφανίστηκε μπροστά μου. Ήταν από δέρμα και κόκαλα, με κούφια μάτια. Ο Κύριος μίλησε στο πνεύμα μου – «ΠΕΙΝΑΣ».
Σκηνή 2: Η επόμενη σκηνή που μου ήρθε ήταν μια σκηνή δρόμου. Η ατμόσφαιρα ήταν κάπως σκοτεινή, αλλά μπορούσα να δω κόσμο μαζεμένο στη γωνία. Σε αυτό το σημείο συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν μάχες και μεγάλη αναταραχή. Τότε ήταν που ο Κύριος μίλησε στο πνεύμα μου ότι «πολλοί θα πέθαιναν από σπαθί και πείνα».
Περιττό να πούμε ότι η ώρα αυτού του λιμού δεν έχει φτάσει ακόμα.
Αλλά η πείνα σίγουρα αυξάνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ζήτηση στις τράπεζες τροφίμων βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ και το 27% των Αμερικανών παραλείπουν πλέον γεύματα σε τακτική βάση.
Τον Μάρτιο του 2010, ο Μάικλ Μπολντέα είδε μια αξιοσημείωτη σειρά ονείρων με λιμό. Την τρίτη νύχτα, του είπαν ότι «ο κόσμος θα γνωρίσει την πείνα, οι πιστοί θα γνωρίσουν τη δύναμη του Θεού τους» …
«Ονειρεύτηκα ότι στεκόμουν μπροστά σε ένα μεγάλο χωράφι με σιτάρι. Από το χρυσαφένιο κόψιμο που είχαν πάρει τα κοτσάνια του σιταριού, στο όνειρό μου, ήξερα ότι πλησίαζε η εποχή του θερισμού, είτε στα τέλη του καλοκαιριού είτε στις αρχές του φθινοπώρου. Ήταν όμορφα και γαλήνια τα πράγματα να βλέπω το σιτάρι να λικνίζεται απαλά στο αεράκι κάτω από έναν τέλειο γαλάζιο ουρανό.
Καθώς εξοικειωνόμουν με τη σκηνή μπροστά μου, άρχισα να κοιτάζω γύρω μου και είδα τρεις άντρες, ισόποσα κατανεμημένους στην άκρη του χωραφιού. Ένας άντρας στεκόταν στην αριστερή γωνία του ορθογώνιου γηπέδου, ο δεύτερος άντρας στη μέση και ο τρίτος άντρας στην άκρη της δεξιάς πλευράς.
Και οι τρεις άντρες ήταν ντυμένοι στα λευκά, και επειδή τους έβλεπα από πίσω δεν μπορούσα να διακρίνω τα πρόσωπά τους. Κάθε ένας από τους τρεις άντρες κρατούσε κάτι στο δεξί του χέρι. Ο άντρας στα αριστερά κρατούσε έναν αναμμένο πυρσό, ο άντρας στη μέση κρατούσε κάτι που έμοιαζε με ασκί, και ο άντρας στην άκρη δεξιά γωνία κρατούσε ένα παλιομοδίτικο δρεπάνι, και ένα καλάθι βρισκόταν στο έδαφος δίπλα του. Αναγνώρισα το δρεπάνι, επειδή συνήθιζα να παίζω με ένα στην εφηβεία μου, όταν ζούσα στη Ρουμανία.
Καθώς στεκόμουν και παρακολουθούσα αυτή την παράξενη σκηνή μπροστά μου, ο άντρας στην άκρη αριστερά έγειρε ελαφρά τον πυρσό του και άγγιξε ένα από τα κοτσάνια σιταριού με τον αναμμένο πυρσό. Ξαφνικά, περίπου το ένα τρίτο ολόκληρου του χωραφιού με το σιτάρι τυλίχτηκε στις φλόγες. Η φωτιά έσβησε τόσο γρήγορα όσο ξεκίνησε μια ξαφνική έκρηξη φλόγας, ακολουθούμενη από τα καμένα απομεινάρια ενός κάποτε όμορφου χωραφιού με σιτάρι.
Καθώς συνέχιζα να παρακολουθώ, ο δεύτερος άντρας άνοιξε το πώμα του ασκιού, το σήκωσε περίπου στο ύψος των ώμων και το έγειρε ελαφρώς. Μια μοναχική σταγόνα νερό χύθηκε από το ασκί, αλλά καθώς ήρθε σε επαφή με το σιτάρι, ένα άλλο τρίτο του χωραφιού ισοπεδώθηκε σαν να το είχε μόλις περάσει ένα μεγάλο κύμα.
Δεν καταλάβαινα τι έβλεπα, αλλά συνέχισα να παρακολουθώ την σκηνή να εκτυλίσσεται. Περίμενα ότι ο τρίτος άντρας θα έκανε κάτι τόσο δραματικό όσο οι δύο πρώτοι, αλλά αντ’ αυτού απλώς έσκυψε από τη μέση, άρπαξε μια χούφτα κοτσάνι σιταριού με το αριστερό του χέρι και, με μια εξοικειωμένη κίνηση του δρεπανιού, το έκοψε. Στη συνέχεια, έβαλε το σιτάρι που είχε κόψει στο καλάθι. Αν και υπήρχε μια σοβαρότητα στις ενέργειες και των τριών ανδρών, η ευγένεια και η φροντίδα με την οποία ο τρίτος άντρας έβαλε το σιτάρι στο καλάθι ξεχώριζαν για κάποιο λόγο. Ο άντρας συνέχισε τη διαδικασία κοπής σιταριού και το έβαλε στο καλάθι μέχρι να γεμίσει, και στη συνέχεια, με εξοικειωμένη ευκολία, έδεσε το σιτάρι σε ένα μικρό μπούσελ με ένα κομμάτι σπάγκο που έβγαλε από τη μέση του. Άφησε το μπούσελ στην άκρη και επέστρεψε στο να κουνάει το δρεπάνι και να γεμίζει το καλάθι. Αυτό συνεχίστηκε για αρκετή ώρα καθώς ο άντρας μεθοδικά και γρήγορα έφτιαχνε το ένα μπούσελ μετά το άλλο σιτάρι.
Τις πρώτες δύο νύχτες, εδώ τελείωνε το όνειρό μου, και καθώς ήξερα ότι αυτό δεν θα μπορούσε να είναι το τέλος του, άρχισα να προσεύχομαι είτε να δω το τέλος του ονείρου είτε να λάβω την ερμηνεία.
Την τρίτη νύχτα, το όνειρο ξεκίνησε όπως και τις δύο προηγούμενες νύχτες, με τον πρώτο άντρα να βάζει φωτιά στο ένα τρίτο του χωραφιού, τον δεύτερο άντρα να πλημμυρίζει το ένα τρίτο και τον τρίτο άντρα να μαζεύει σχολαστικά το τελευταίο τρίτο. Νόμιζα ότι θα ήταν το ίδιο όνειρο για άλλη μια φορά, μέχρι που ο άντρας με το δρεπάνι γύρισε, με κοίταξε και είπε: «ο κόσμος θα γνωρίσει την πείνα, οι πιστοί θα γνωρίσουν τη δύναμη του Θεού τους». Τον αναγνώρισα. Τον είχα δει και στα όνειρά μου και στα οράματά μου πριν.
Ξύπνησα και συνέχισα την ημέρα μου σκεπτόμενος ότι θα έβλεπα το όνειρο ξανά εκείνο το βράδυ, αλλά το όνειρο δεν επέστρεψε.»
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τον λιμό ως κάτι που συμβαίνει στην άλλη άκρη του πλανήτη.
Αλλά θα έρθει και εδώ, στην Αμερική.
Ο AC Valdez Jr., γιος του διάσημου ιεροκήρυκα AC Valdez, είχε μια πολύ δυνατή υπερφυσική εμπειρία στην οποία του έδειξαν πολλά πράγματα για το μέλλον μας.
Σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια αυτής της υπερφυσικής εμπειρίας, του έδειξαν τα τρομερά βάσανα που θα προκαλέσει η έλλειψη τροφής στους έσχατους καιρούς.
Του είπαν ότι «ένας μεγάλος λιμός θα σαρώσει ολόκληρη τη γη» και του είπαν επίσης ότι «εκατομμύρια θα πεθάνουν»…
«Τότε με μετέφερε το Πνεύμα σε μια μεγάλη πόλη. Και ήταν σαν να περπατούσα σε ένα γιγάντιο νεκροτομείο. Ήταν μια πόλη θανάτου. Γιατί οι άνθρωποι πέθαιναν από την πείνα εξαιτίας ενός μεγάλου παγκόσμιου λιμού που είχε πλήξει τη χώρα. Οι άνθρωποι περπατούσαν στους δρόμους σαν ανθρώπινοι σκελετοί: τα μάτια τους βυθισμένα μέσα, τα μάγουλά τους βυθισμένα και κούφια. Ήταν χλωμοί και φρικιαστικοί, περπατώντας σιωπηλά στους δρόμους αυτής της τεράστιας πόλης, πεθαίνοντας από την πείνα.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια γυναίκα που έμοιαζε με σκελετό, με ένα μικρό μωρό σφιχτά στο στήθος της, με τα οστεώδη δάχτυλά της να κρατούν σφιχτά το μικρό βρέφος στην αγκαλιά της. Το μικρό μωρό έμοιαζε με σκελετό. Ήταν ένα πολύ αηδιαστικό, φρικιαστικό θέαμα. Αυτό το μωρό με κοίταξε στα μάτια. Δεν είχα ξαναδεί τέτοιο θέαμα στη ζωή μου. Έμοιαζε με σκελετό με δέρμα τεντωμένο πάνω του – ένα μικρό μωρό που πεθαίνει από την πείνα – ένα φρικτό θέαμα!
Τότε άκουσα τον Κύριο να λέει: «Γιε μου, άκουσε· γιατί αυτά τα πράγματα θα συμβούν αληθινά· γιατί έχω καλέσει τα παιδιά των ανθρώπων. Έστειλα τον Υιό μου, τον Ιησού Χριστό, να πεθάνει για τον κόσμο. Το Ευαγγέλιο έχει κηρυχθεί. Άνδρες και γυναίκες έχουν ακούσει το Ευαγγέλιο, αλλά δεν έχουν ακούσει τον Κύριο τον Θεό τους. Έχουν ακολουθήσει τους δικούς τους εγωιστικούς τρόπους. Έχουν εγκαταλείψει τον οίκο του Κυρίου.
Απομακρύνθηκαν από τον Θεό των πατέρων τους. Συνέχισαν τους εγωιστικούς τους δρόμους. Ήταν ανυπάκουοι. Ναι, γιε μου, η οργή μου άναψε ενάντια στα παιδιά της ανυπακοής.
«Μια μεγάλη πείνα θα σαρώσει ολόκληρη τη γη· και θα έρθει κατάθλιψη. Ύφεση μεγαλύτερη από ποτέ θα έρθει στο πρόσωπο της γης, και εκατομμύρια θα πεθάνουν· γιατί ο Κύριος είναι αυτός που μίλησε. Αλλά, γιε μου, πήγαινε στα πέρατα της γης, πες σε άνδρες και γυναίκες παντού ότι αυτά τα πράγματα θα έρθουν· γιατί σίγουρα, γιε μου, έχω μιλήσει, και σίγουρα θα γίνει. Θα έρθει, αλλά, αληθινά, αυτοί που με αγαπούν, αυτοί που με υπηρετούν, και αυτοί που με λατρεύουν, αυτοί που είναι τα πρόβατα της μάντρας μου, θα τους προστατεύσω στο κοίλο της παλάμης μου, και ούτε μια τρίχα από το κεφάλι τους δεν θα πάθει κακό.»
Αυτό ακούγεται απολύτως τρομακτικό, και αυτό επειδή θα είναι απολύτως τρομακτικό.
Πραγματικά μπαίνουμε στις πιο αποκαλυπτικές εποχές της ανθρώπινης ιστορίας.
Υπάρχει ένα ακόμη παράδειγμα που ήθελα να μοιραστώ μαζί σας σε αυτό το άρθρο.
Το 1979, η Σάρα Χόφμαν είχε μια εμπειρία κοντά στον θάνατο, κατά την οποία ο Θεός της έδειξε πολλά αποκαλυπτικά γεγονότα που θα συμβούν στο μέλλον.
Ένα από τα πράγματα που είδε ήταν ότι οι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα κυριολεκτικά θα σκάβουν στο έδαφος για σκουλήκια επειδή πεινάνε τόσο πολύ…
«Υπήρξε ένας εξαιρετικά μακρύς χειμώνας που κράτησε μέχρι το καλοκαίρι. Ξαφνιάστηκα όλοι και ξεκίνησε τον πλήρη λιμό. Στην πραγματικότητα, συνειδητοποίησα ότι ο μακρύς χειμώνας στην πραγματικότητα απλώς αύξησε σημαντικά τον λιμό στο έπακρο, επειδή ο λιμός είχε ήδη ξεκινήσει λόγω των καταιγίδων, των ξηρασιών, των πλημμυρών και άλλων λοιμών που συνέβαιναν τα λίγα χρόνια που προηγήθηκαν του μακρύ χειμώνα. Φάνηκε τότε ότι η χρονιά που ακολούθησε τον μακρύ χειμώνα ήταν όταν όλα άρχισαν να κατεβαίνουν πολύ γρήγορα ή τα πράγματα στοιβάζονταν το ένα πάνω στο άλλο χωρίς διακοπή. Η αίσθηση του χρόνου όμως δεν ήταν πολύ καθαρή επειδή έβλεπα πολλά πράγματα που φαινόταν να συμβαίνουν όλα ταυτόχρονα ή πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Κατά τη διάρκεια και μετά τον μακρύ χειμώνα, η ασθένεια εξαπλώθηκε παντού και επιδεινώθηκε σε σοβαρότητα. Η οικονομία είχε εξαφανιστεί εντελώς και το ηλεκτρικό ρεύμα είχε επίσης χαθεί. Υπήρχε απόλυτο χάος και αναρχία σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν υπήρχε κυβέρνηση, απλώς μια ολοκληρωτική κατάρρευση. Δεν υπήρχε καθόλου φαγητό. Είδα ανθρώπους να προσπαθούν να βρουν φαγητό και πανικοβλήθηκαν εντελώς επειδή δεν υπήρχε φαγητό. Είδα ανθρώπους να σκάβουν στο έδαφος για σκουλήκια και να τα τρώνε επειδή πεινούσαν πολύ.»
Μπορείτε να φανταστείτε να πεινάτε τόσο πολύ που κυριολεκτικά να ψάχνετε στο χώμα για σκουλήκια;
Σύμφωνα με τον Χόφμαν, θα υπάρχουν πολλοί Αμερικανοί που θα είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν για φαγητό.
Αλλά θα υπάρχουν και καλοί άνθρωποι που θα ενωθούν σε αυτές τις απίστευτα δύσκολες στιγμές…
«Άλλοι σκότωναν για φαγητό ή για πράγματα, αλλά οι άνθρωποι που σκότωναν απλώς για να σκοτώσουν ήταν απολύτως απαίσιοι. Έμοιαζαν με θηρία, ζώα εντελώς ανεξέλεγκτα καθώς βίαζαν, λεηλατούσαν, έκαιγαν και έσφαζαν ανθρώπους. Τους είδα να μπαίνουν στα σπίτια των ανθρώπων και να τραβούν έξω τις οικογένειες που κρύβονταν εκεί, να τους βιάζουν και να τους σφάζουν. Υπήρχε ένας τέτοιος φόβος και μίσος που κυρίευσε τους ανθρώπους – οικογένειες, συζύγους, συζύγους – οι δεσμοί αγάπης δεν είχαν πλέον σημασία. Έγινε μόνο η επιβίωση. Οι σύζυγοι σκότωναν τις συζύγους και τα παιδιά τους για φαγητό ή νερό. Οι μητέρες σκότωναν τα παιδιά τους. Ήταν απολύτως φρικτό, πέρα από κάθε περιγραφή. Ο αέρας φαινόταν γεμάτος καπνό καθώς πολλά κτίρια και πόλεις καιγόντουσαν και κανείς δεν τα έσβηνε. Καθώς κοίταζα το σκηνικό του χάους, της καταστροφής και του καπνού, παρατήρησα ότι υπήρχαν αυτές οι μικρές θύλακες φωτός διάσπαρτες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπήρχαν, θα έλεγα, περίπου είκοσι ή τριάντα από αυτές. Παρατήρησα ότι οι περισσότερες από αυτές τις θέσεις φωτός βρίσκονταν στο δυτικό τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών, με μόνο τρεις ή τέσσερις στην Ανατολή. Αυτά τα μέρη φωτός φάνηκαν να λάμπουν μέσα στο σκοτάδι και τράβηξαν την προσοχή μου, γι’ αυτό επικεντρώθηκα σε αυτά, ρωτώντας: «Τι είναι αυτά τα πράγματα;» Τότε μπορούσα να δω ότι ήταν άνθρωποι που είχαν συγκεντρωθεί και ήταν γονατιστοί και προσεύχονταν. Το φως ερχόταν από αυτούς και κατάλαβα ότι αντιπροσώπευε την καλοσύνη και την αγάπη τους. Κατάλαβα ότι είχαν συγκεντρωθεί για ασφάλεια και ότι νοιάζονταν περισσότερο ο ένας για τον άλλον παρά για τον εαυτό τους. Μερικές από τις ομάδες ήταν μικρές, με μόνο εκατό άτομα περίπου, αλλά σε άλλες ομάδες υπήρχαν αυτό που φαινόταν αρκετές χιλιάδες. Συνειδητοποίησα ότι με κάποιο τρόπο πολλές, αν όχι οι περισσότερες, από αυτές τις πόλεις φωτός είχαν ιδρυθεί λίγο πριν από την επίθεση της ασθένειας και ότι ήταν πολύ οργανωμένες. Ήταν σαν να γνώριζαν τι θα ερχόταν και να είχαν προετοιμαστεί γι’ αυτό. Δεν είδα ποιος ή τι τις είχε οργανώσει, αλλά είδα πολλούς ανθρώπους να αγωνίζονται να φτάσουν σε αυτές με τίποτα άλλο παρά με ό,τι μπορούσαν να κουβαλήσουν. Αυτές οι πόλεις φωτός είχαν φαγητό και μοιράζονταν το φαγητό τους με όσους τους ενώθηκαν στις ομάδες τους. Υπήρχε ειρήνη και ασφάλεια στις ομάδες. Ζούσαν σε σκηνές, κάθε είδους σκηνές, πολλές από τις οποίες ήταν απλώς κουβέρτες που κάλυπταν στύλους. Παρατήρησα ότι οι συμμορίες άφηναν αυτές τις ομάδες ήσυχες, επιλέγοντας να επιτίθενται σε ευκολότερους στόχους και απροστάτευτους ανθρώπους. Επίσης, θύμωναν με θήραμα σε ανθρώπους που προσπαθούσαν να φτάσουν στις πόλεις του φωτός. Πολλοί άνθρωποι σε αυτές τις πόλεις του φωτός είχαν όπλα για να αμυνθούν και έτσι οι συμμορίες τους άφησαν ήσυχους, αλλά φαινόταν ότι οι συμμορίες απλώς δεν ήθελαν να τους επιτεθούν.»
Αυτό ακούγεται απολύτως τρομακτικό, και αυτό γιατί θα είναι πράγματι τρομακτικό.
Αλλά αν πραγματικά ζούμε στους έσχατους καιρούς, η Αγία Γραφή είναι πολύ σαφής ότι η πείνα είναι στο μέλλον μας.
Δεν θα είναι μόνο μερικοί άνθρωποι που θα πεθάνουν από την πείνα.
Θα συμβεί σε μαζική κλίμακα.
Το ότι οι περισσότεροι άπιστοι δεν ακούν, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να τους προειδοποιούμε για το τι έρχεται.
Θα υπάρχουν τουλάχιστον μερικοί που θα λάβουν υπόψη τις προειδοποιήσεις μας, και για αυτούς αυτό θα μπορούσε να κάνει όλη τη διαφορά.
