Ο ΜΩΑΜΕΘ Β´ΟΥΡΛΙΑΖΕ: <ΝΑ ΑΝΑΣΚΟΛΟΠΗΘΕΙ Ο ΝΑΥΑΡΧΟΣ>.
Πολύ λίγοι γνωρίζουν ὃτι λίγο πρίν τήν ἃλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, καί ἐνῶ ὁ Μωάμεθ Β´(Μαχμούτ) εἶχε ἀποκλείσει ἀπό ξηρά καί θάλασσα τήν Βασιλεύουσα, διεξήχθη μία μεγάλη ναυμαχία ἒξω ἀπό τά τείχη τῆς Κωνσταντινουπόλεως, στό Κεράτιο Κόλπο, πού τελοῦσε ὑπό τόν σιδηροῦν κρῖκο 400 τουρκικῶν πλοίων καί 300.000 ἀνδρῶν.
Ἡ πολιορκία εἶχε ἀρχίσει στίς 6 Ἀπριλίου 1453, ἀλλά τό πρωί τῆς ἡμέρας αὐτῆς φάνηκαν νά ἀναπλέουν τήν Προποντίδα ἓνα μεγάλο βασιλικό σκάφος καί τρία μικρότερα, μέ ἀναπεπταμένη τήν ἑλληνική σημαία, φέροντας ἐφόδια στούς πολιορκουμένους. Μόλις ἒγιναν ἀντιληπτά, ὁ σουλτάνος διέταξε τόν ναύαρχο Σουλεϊμάν Μπέη νά ἐκπλεύσει καί νά συλλάβει ἢ νά καταστρέψει τά τέσσερα πλοῖα.
Ὁ Τοῦρκος ναύαρχος ἐξέπλευσε μέ…145 πλοῖα γιά νά κατατροπώσει τά 4 ἑλληνικά, καί ἂρχισε πρό τῶν τειχῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως μία ἂνιση ναυμαχία, θεατές τῆς ὁποίας ἦσαν μυριάδες Τοῦρκοι καί Ἓλληνες, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τίς θέσεις τους. Σύντομα ὁ Σουλεϊμάν Μπέης, ἀφοῦ δέχθηκε κανονιοβολισμούς, ἒμπηξε τό ἒμβολο τῆς ναυαρχίδας στήν πρύμνη τοῦ βασιλικοῦ πλοίου, πού κυκλώθηκε καί ἀπό πολλά ἂλλα τουρκικά πλοῖα, ἐνῶ πολλά ἂλλα συσσωρεύθηκαν γύρω ἀπό τά ὑπόλοιπα τρία πλοῖα.
Ἒτσι ἡ ναυμαχία μετετράπη σέ…πεζομαχία, ἀπό κατάστρωμα σέ κατάστρωμα, γιατί ἦταν ἀδύνατος ὁποιοσδήποτε χειρισμός. Ἐπανελήφθη δηλαδή τό πρό αἰώνων κατόρθωμα τῆς ναυμαχίας τῆς Σαλαμῖνος, ὃταν ὁ Ἀμεινίας, ἀδελφός τοῦ Αἰσχύλου, ἒμπηξε τό ἒμβολό του στήν ναυαρχίδα τῶν Περσῶν, μετατρέποντας τήν ναυμαχία σέ παζομαχία. Οἱ ῝Ελληνες ἒρριχναν ὑγρό πῦρ στά ἐχθρικά πλοῖα, ἐνῶ ἂλλοι ἒκοβαν τά χέρια ὃσων προσπαθοῦσαν νά ἀναρριχηθοῦν στά ἑλληνικά.
Οἱ ἀρχηγοί παρώτρυναν τά πληρώματα: <ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ, ΠΑΡΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΗΤΕ>. Καί τότε ἀνεπήδησε ἓνα σπουδαῖο παλικάρι, ἓνας μοναδικός ἣρωας, πού ἂκουγε στό ὂνομα Φλαντανελάς καί ἦταν κυβερνήτης τοῦ βασιλικοῦ πλοίου. Ὁ Φλαντανελάς αὐτός, πηγαινοερχόμενος συνεχῶς ἀπό πρύμνη σέ πρώρα καί τἀνάπαλιν, ἐμψύχωνε μέ τό παράδειγμά του καί τήν μαχητικότητά του τήν καρτερία τῶν ἀνθισταμένων.
2.000 ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ
Ἐπί τρεῖς ὣρες ἡ ναυμαχία δέν εἶχε κριθεῖ, ὁπότε ἐπί τέλους φάνηκε ὃτι ἡ νίκη ἒκλινε ὑπέρ τῶν Χριστιανῶν Ἑλλήνων. Οἱ Τοῦρκοι εἶχαν χάσει πολλά πλοῖα ἀπό τό ἑλληνικό πῦρ καί μεγάλο πλῆθος ἂρχισαν νά δείχνουν σημεῖα ὑποχωρήσεως. Πάνω στίς ἐπάλξεις οἱ πολιορκημένοι ἀνέπεμπαν δεήσεις στήν Παναγία γιά τήν σωτηρία τῶν ναυμάχων, ἐνῶ τά πληρώματα τῶν τουρκικῶν σκαφῶν, πού ἦσαν ἒξω ἀπό τήν ἀλυσίδα τοῦ Κερατίου, ἐξετράπησαν σέ ὓβρεις κατά τῶν Τούρκων μαχητῶν.
Ὁ σουλτάνος ἦταν ἐκτός ἑαυτοῦ. Κραύγαζε πρός τούς δικούς του ἀπό τήν παραλία ὃτι εἶναι δειλοί καί ἂνανδροι καί, καταληφθείς ἀπό ἀκατάσχετη μανία, κέντρισε τό ἂλογό του καί πήδησε στά ρηχά τῆς θαλάσσης, σάν νά ἢθελε νά βοηθήσει τούς μαχητές του, οἱ ὁποῖοι, μόλις εἶδαν αὐτά, καί φοβηθέντες τήν τιμωρία του, ἐπανέλαβαν τόν ἀγῶνα, ἀλλά ὓστερα ἀπό λίγο ἀναγκάσθηκαν νά ὑποχωρήσουν μπροστά στήν μαχητικότητα καί τήν ἀνδρεία τῶν Ἑλληνικῶν πληρωμάτων.
Τά τέσσερα χριστιανικά πλοῖα πλησίασαν τότε πρός τά τείχη τῆς πόλεως καί κατά τό ἀπόγευμα ἐξέπλευσαν τοῦ Κόλπου δύο γαλέρες, σαλπίζοντας θριαμβευτικά, καί ρυμούλκησαν τά πλοῖα τῶν ναυμάχων μέσα στόν Κεράτιο, κλείνοντας καί πάλι τήν ἀλυσίδα. Ὁ Φραντζής ἀναφέρει ὃτι τήν ἡμέρα ἐκείνη οἱ Τοῦρκοι ἒχασαν πάνω ἀπό 2.000 ἂνδρες, ἐνῶ ἀπό τά ἑλληνικά πλοῖα δέν σκοτώθηκε κανείς. Νίκη πρωτοφανής καί περιφανής.
Οἱ Ἓλληνες χριστιανοί ἀνεδείχθησαν ἀνέκαθεν ἀνώτεροι τῶν Ὀθωμανῶν στούς κατά θάλασσα ἀγῶνες, καί τήν φορά αὐτή τούς κατέφεραν ἰσχυρό πλῆγμα, καταστρέφοντας καί πολλά πλοῖα μέ τό ὑγρό πῦρ.
<ΑΝΑΣΚΟΛΟΠΗΣΤΕ ΤΟΝ>
Ὁ Μαχμούτ μπροστά στό ἀπίστευτο αὐτό γεγονός πού συνέβη μπροστά στά μάτια του, καθώς ἒβλεπε τά πλοῖα νά μεταφέρουν ἐφόδια στούς πολιορκουμένους, διέταξε νά ἀνασκολοπηθεῖ ὁ ναύαρχός του. Ἒπεσαν ὃμως ἐπάνω του ὃλοι οἱ ἀξιωματοῦχοι, φοβούμενοι προφανῶς καί γιά τήν δική τους τύχη, καθώς φοβήθηκαν καί γιά τά δικά τους κεφάλια, διότι ὁ Μαχμούτ δέν δίσταζε νά ἀποκεφαλίζει, ὃπως ἒκανε μέ τούς πρέσβεις πού ἒστειλε ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος γιά νά τοῦ μεταβιβάσει ὃτι θά ἀμυνθεῖ τῆς πόλεως μέ ὃσα μέσα διαθέτει, καί μετά βίας τόν ἒπεισαν νά ἀλλάξει γνώμη.
Ὃμως ὁ Μωάμεθ τόν καθαίρεσε, διέταξε 100 ραβδισμούς μπροστά στόν στρατό καί μοίρασε τήν περιουσία τοῦ ναυάρχου του. Ὁ Φλαντανελάς ἒτυχε τιμές ἣρωος, καθώς ἡ συμβολή του στήν μεγάλη νίκη ὑπῆρξε ἀποφασιστική καί τά ἐφόδια πολύτιμα γιά τούς πεινῶντες πολιορκουμένους. Ὁ Μωάμεθ τότε ἦταν 28 ἐτῶν, καλῆς κράσεως, μετρίου ἀναστήματος, φοβερός στήν ὂψη καί σπανίως γελῶν.
Ἦταν φιλόδοξος καί γνώστης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας, καθώς καί τῆς Σλαυικῆς. Ἡ ἀπίστευτη ἦττα του μπροστά στά τείχη τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τόν ἐνέπνευσε νά ἐπαναλάβει τήν τεχνική τῶν ἀρχαίων ὑπερνεωλκήσεων στόλων στόν ἰσθμό τῆς Κορίνθου καί νά περάσει διά ξηρᾶς στόλο 72 πλοίων μέσα στόν Κεράτιο Κόλπο.
<ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΑΡΗ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ;>
Ὁ ἂλλος μεγάλος ἣρωας, ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος, μειλίχιος πάντα, προσπαθοῦσε νά κατασιγάσει τίς ἒριδες καί τίς διχόνιες διά τῆς ἠπιότητος καί τῆς πειθοῦς, ἐνῶ ὁ Μωάμεθ Β´τίς κατεύναζε μέ τό χρυσό ρόπαλο πού κρατοῦσε καί πού τοῦ χρησίμευε ἂλλοτε γιά νά παίζει καί ἂλλοτε γιά νά τιμωρεῖ. Καί φυσικά γιά ψύλλου πήδημα ἀποκεφάλιζε μέ τό γιαταγάνι του, γιατί ἦταν ἱκανός στίς πολεμικές τέχνες. Δύο διαφορετικές νοοτροπίες, δύο διαφορετικοί κόσμοι.
Καί ὃταν πιά ὁ Κωνσταντῖνος ἀντελήφθη ὃτι περικυκλώθηκε λόγω Κερκόπορτας, ἀπελπίστηκε καί ὣρμησε κεντίζοντας τόν ἳππο του στό πυκνότερο στίφος τῶν ἀντιπάλων, ἀγωνιζόμενος ὡς ὁ ἒσχατος τῶν στρατιωτῶν, καί ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε μεταλάβει τῶν ἀχράντων μυστηρίων, ἀνέκραξε:
<ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ;>
Μόλις πρόφερε τίς λέξεις αὐτές, ἓνας Τοῦρκος τόν πλήγωσε στό πρόσωπο, ἐνῶ ἓνας ἂλλος ἀπό πίσω τόν τραυμάτισε καίρια. Καί ὁ βασιλεύς ἒπεσε ὃπως καί ἡ πόλις, γιά ν᾽ ἀρχίσουν ἒκτοτε τά δεινά τῶν νεωτέρων χρόνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ, πού δυστυχῶς συνεχίζονται μέχρι σήμερα ἀπό τόν νέο σουλτάνο, πού αὐτοαποκαλεῖται καί δημοκράτης, προσβάλλοντας καί αὐτός τό ἱερό θρησκευτικό σύμβολο τῆς Χριστιανωσύνης. Ἒπεσε ὁ Παλαιολόγος καί ἒκειτο μεταξύ τῶν νεκρῶν, καί κανείς ἀπό τόν τουρκικό ὂχλο δέν ἐνδιαφέρθηκε γι᾽ αὐτόν, ἂν καί φοροῦσε τά κόκκινα σανδάλια.
Ὃλοι ἒτρεχαν στά ἐνδότερα τῆς πόλεως γιά νά τήν λεηλατήσουν ἐπί τριήμερον, καθώς τούς τό εἶχε ἐπιτρέψει ὁ σουλτάνος. Ὁ Μωάμεθ μπαίνοντας μαγάρισε τήν Ἁγία Σοφία καί ἐπί τοῦ ἱεροῦ της ἱεροπράκτησε. Ἒτσι ὁ μεγάλος ναός τῆς Χριστιανοσύνης ἀφοσιώθηκε ἒκτοτε στήν λατρεία τοῦ Ἰσλάμ. Ἡ κεφαλή τοῦ Κωνσταντίνου προσκομίσθηκε στόν σουλτάνο καί προσηλώθηκε μέχρι τό ἀπόγευμα στόν κίονα τοῦ Αὐγουστείου (ἒτσι παραδειγματίζουν οἱ σουλτάνοι) καί, κατά διαταγή του πάντα, τό ὑπόλοιπο σῶμα ἐτάφη σέ τάφο ἀπέριττο, ἀνεπίγραφο, ὁ ὓπατος ἐκεῖνος πρόμαχος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὑπό τήν σκιά ἰτιᾶς, συμπλεγμένης μέ ἂγρια κλήματα καί ροδιές.
Μόλις καί μετά βίας θυμοῦνται οἱ σύγχρονοι Ἓλληνες τήν μεγάλη αὐτή θυσία. Ὂχι ὁ λαός βέβαια, ἀλλά οἱ ἡγέτες του, καλυπτόμενοι ἀπό τό ἐπαίσχυντο δόγμα ὃτι <ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ>. Καί ὂχι μόνον αὐτό, ἀλλά ὁ Ἓλληνικός λαός πιέζεται κατάφωρα ἀπό τίς πολιτικές του ἡγεσίες νά δεχθεῖ ἀπαράδεκτες καί αἰσχρές ὑποχωρήσεις σέ ὃλα τά ἐθνικά καί ἠθικά πεδία, ἐπιλήσμονες τῶν μεγαλουργημάτων καί τῶν θυσιῶν τῶν προπατόρων τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
