Με τα μελανότερα χρώματα περιγράφει σε επιστολή της προς τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας γυναίκα αξιωματικού την τραγική οικονομική κατάσταση που βιώνουν τα τρία τελευταία χρόνια τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.
Τραγική οικονομική κατάσταση που έχει φτάσει στο σημείο τα εν ενεργεία, αλλά και τα εν αποστρατεία, στελέχη να μην μπορούν να διαθέσουν ούτε 50 ευρώ τον μήνα για να πάει το παιδί τους σε κολυμβητήριο έπειτα από ατύχημα! Να μην μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο ή το δάνειό τους, να μην μπορούν να αγοράσουν βασικά καταναλωτικά αγαθά!
Στην επιστολή της γυναίκας του αξιωματικού, που αποκαλύπτει σήμερα η «κυριακάτικη δημοκρατία», αναδεικνύεται το μέγεθος του προβλήματος, στο οποίο κλείνουν τα μάτια πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Ενός προβλήματος που, πέραν του ηθικού ζητήματος που εγείρει για τα στελέχη, έχει αρχίσει και δημιουργεί πλέον σοβαρά θέματα και στο επιχειρησιακό κομμάτι των Ενόπλων Δυνάμεων.
Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν μέσα σε τρία χρόνια τα στελέχη έχουν χάσει πάνω από το 50% του μισθού τους, χωρίς η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας να έχει προσπαθήσει καν να αποκαταστήσει τις οικονομικές απώλειες με ισοδύναμα διοικητικά μέτρα, που θα απάλυναν σε μεγάλο βαθμό τις απώλειες.
Ειδικότερα, η επιστολή που αποκαλύπτουμε σήμερα, και η οποία είναι μόνο μία από τις εκατοντάδες που φτάνουν στα Επιτελικά Γραφεία και των τεσσάρων αρχηγών των Γενικών Επιτελείων, συγκλονίζει, καθώς είναι κατάθεση ψυχής από μια γυναίκα που βλέπει καθημερινά την οικογένειά της να αντιμετωπίζει ζήτημα επιβίωσης, χωρίς την ίδια στιγμή να υπάρχει σοβαρή προοπτική εξόδου από την οικονομική κρίση.
Η επιστολή της συζύγου, που αναδύει πόνο, αγανάκτηση και εγκατάλειψη από την Πολιτεία, έχει ως εξής:
«Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποια κομμάτια που συνθέτουν το παζλ της δικής μου ζωής, ως συζύγου στρατιωτικού, ελπίζοντας να με καταλάβετε, καθώς και εσείς στρατιωτικοί είστε… Ο σύζυγός μου έχει 20 χρόνια υπηρεσίας, τον Ιούλιο θα μπει στα 21, τα 16 εκ των οποίων είμαστε μαζί και τα τελευταία 13 χρόνια έχουμε την ευλογία να είμαστε γονείς. Είμαστε και εμείς, όπως εκατομμύρια Ελληνες, της πρώην μεσαίας τάξης.
Αγοράσαμε ένα διαμέρισμα το 2005 (80 τ.μ.), όταν ήμουν και εγώ εργαζόμενη, και έχουμε ένα αυτοκίνητο 1.400 κ.ε.! Μοντέλο του 2001… Το αυτοκίνητο το ξεχρεώσαμε, το σπίτι ανήκει στην τράπεζα και λέω ανήκει διότι είναι αδύνατο να πληρώσουμε δόση 700 ευρώ όταν ο μισθός του συζύγου μου, που είναι και το μοναδικό μας εισόδημα, δεν ξεπερνάει τα 1.100 ευρώ…
Το παιδί μας, μαθητής γυμνασίου, έχει ανάγκη μορφωτικών εφοδίων και πέραν της μιας ξένης γλώσσας αδυνατούμε να του προσφέρουμε κάτι επιπλέον. Επειτα από ένα σοβαρό ατύχημα, σε εκπαιδευτική εκδρομή με το σχολείο του, οι γιατροί μάς συνέστησαν την κολύμβηση ως το πλέον ενδεδειγμένο βοήθημα και ακόμη δεν μπορούμε να το παρέχουμε αυτό στο παιδί μας, γιατί ΔΕΝ περισσεύουν 50 ευρώ! Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα ερχόταν ποτέ η μέρα που θα ένιωθα τόσο ανεπαρκής.
Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι ο άντρας μου θα έφτανε στο σημείο να μας ζητάει συγγνώμη, γιατί δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να μας προσφέρει κάτι περισσότερο…
Δεν είναι λίγα τα βράδια που κοιμάμαι αγκαλιά με το παιδί μου, γιατί ο σύζυγός μου έχει βάρδια, αλλά και αυτό δεν με πειράζει γιατί οι συνάδελφοί του και η ΠΑΤΡΙΔΑ του τον χρειάζονται περισσότερο από εμάς…
Δεν με πειράζει που δεν θυμάμαι πώς είναι να πίνεις έναν καφέ, να τρως σε μια ταβέρνα, να κάνεις μια εκδρομή, μου αρκεί το σ’ αγαπώ που μου λέει καθημερινά και με φιλάει για να φύγει και να πάει στην υπηρεσία του…
Αλλά με πειράζει που άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν δώσει τίποτα στη χώρα μου έχουν φτάσει…
Να τον υβρίζουν…
Να τον υποτιμούν…
Να διαμελίζουν τα όνειρά του…
Να τον κάνουν να αισθάνεται ντροπή απέναντι στην οικογένειά του…
Να εξευτελίζουν το εθνόσημο που εκείνος με περηφάνια φέρει…
Να του στερούν το χαμόγελο που τόσο του πάει…
Ποιοι είναι αυτοί; Επιτρέψτε μου να σας πω εγώ ποιοι είναι…
Είναι αυτοί που είπαν ότι η σημαία στα Ιμια παρασύρθηκε από τον άνεμο!
Είναι αυτοί που παρέδωσαν τον Οτσαλάν!
Είναι αυτοί που παρέδωσαν τη χώρα στην τρόικα…
Είναι αυτοί που οδήγησαν χιλιάδες Ελληνες στην αυτοκτονία…
Είναι αυτοί που μας πετάνε ψίχουλα, που τα αποκαλούν μισθούς, για να ζήσουμε…
Είναι αυτοί που υποθήκευσαν τις ζωές μας και δεν υπάρχει ανάκληση αυτής της επαίσχυντης πράξης…
Είναι ατέλειωτη η λίστα και ξέρω ότι σας έχω ήδη κουράσει. Θα ήθελα να κλείσω αυτή την κατάθεση ψυχής, ευχόμενη σε εσάς και τις οικογένειές σας υγεία και ψηλά τα κεφάλια. Με εκτίμηση, Ε.Π.»!
Περικοπές έως και 50% σε τρία χρόνια
Είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι πλέον μεταξύ των στελεχών ξεχειλίζουν η οργή και η αγανάκτηση, καθώς βλέπουν ότι κανείς δεν ασχολείται με τα πραγματικά τους προβλήματα. Αλλωστε, οι περικοπές που έχουν υποστεί από το 2009 τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ξεπερνούν κάθε λογική και θα έχουν συνέπειες σύντομα και στο επιχειρησιακό κομμάτι του Στρατεύματος. Οι στρατιωτικοί έχουν υποστεί μέσα σε τρία χρόνια περικοπές στις αποδοχές τους που ξεκινούν από το 31,88% και φθάνουν το 50% και πλέον, ανάλογα με τον βαθμό και την οικογενειακή κατάσταση! Πρόκειται για ασύλληπτα ποσοστά, που έχουν κυριολεκτικά «διαλύσει» την ψυχολογία των στελεχών του Στρατεύματος.
