«Δημοκράτες κυβερνήτες», γι ακόμη μια φορά ψάχνετε να βρείτε τα κατάλληλα λόγια που θα αγγίξουν το θυμικό των δεξιών καταβολών ,ή των αριστερών καταβολών του Έλληνα , ή θα του ξυπνήσουν τον φόβο για το αύριο, ή θα του καλλιεργήσετε ενοχές για την κατάσταση της πατρίδας…ό,τι πιάσει, φτάνει να τον χειραγωγήσετε , να του αχρηστέψετε την συνείδηση που ουρλιάζει μέσα του και του λέει: ΣΗΚΩ ΕΛΛΗΝΑ! ΣΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!!!
Σωτήρες εσείς του έθνους! Ιδού τα έργα σας: Άνεργοι πατεράδες κάθονται έξω από το σούπερ μάρκετ και ζητούν ελεημοσύνη…Άνδρες απελπισμένοι που κουράστηκαν να παίρνουν τους δρόμους κάθε μέρα ρωτώντας για δουλειά…μια δουλίτσα, ό,τι να ‘ναι…
Μάνες…που αποχαιρετούν ένα ένα τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους που φεύγουν για ξένο τόπο
Οικογένειες που τη θέρμανση, το ρεύμα, το ζεστό νερό τα θεωρούν πολυτέλεια και περιμένουν κάθε μέρα με υπομονή στην ουρά για το συσσίτιο της εκκλησίας.
Ένας λαός που δεν μπορεί πια να καμαρώσει για τίποτα και φαίνεται παραδομένος στις ορέξεις των κατακτητών και των τυράννων του που βιάζονται να περάσουν στην τελευταία πράξη του ελληνικού δράματος ακρωτηριάζοντας κάθε σκέψη του Έλληνα για αντίσταση και ελευθερία. Πιόνια στα χέρια τους οι λαοί και οι ίδιοι παντοδύναμοι δραματουργοί που σκηνοθετούν, ελέγχουν και καθορίζουν την μοίρα.
Είναι όμως έτσι; Οι άφρονες…οι απαίδευτοι…οι τιποτένιοι…Προφανώς δεν γνωρίζουν ότι το τελευταίο στάδιο της θεατρικής πράξης στο ελληνικό δράμα, ήταν πάντα η ΚΑΘΑΡΣΗ. Κάθαρση είναι ο καθαρισμός, η εξουδετέρωση μιας μόλυνσης, ο ψυχικός εξαγνισμός, η εξιλέωση, κάθε πράξη με την οποία η ψυχή αποκτά αγνότητα. Εν τέλει, έρχεται μέσω αυτής, η τελική λύση.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να ευχαριστήσουμε από καρδιάς τους τυράννους μας λέγοντάς τους: Ω πάνσοφοι εσείς, ευχαριστούμε για το κακό που προξενήσατε γιατί μέσω αυτού… θα αναγεννηθούμε. Μας σύρατε μπροστά στον φόβο μα χωρίς να το θέλετε βιώνουμε συγκινήσεις που υψώνουν την ψυχή σε μια ανώτερη ηθική. Μας κλείσατε όλες τις πόρτες για να μη βλέπουμε φως και ελπίδα πουθενά. Βάλατε σε όλα τα πόστα δικούς σας που προωθούν τα διεστραμμένα σχέδιά σας, ελέγχοντας κάθε αντίδρασή μας, δείχνοντας την σκλαβιά, την υποταγή και τον φόβο ως μοναδικό δρόμο προς την επιβίωση.
Μας θέλετε, σαν τα μούτρα σας, πλήρως αλλοιωμένους, διεφθαρμένους και χειραγωγούμενους. Όμως εμείς …δεν υπολογίζουμε πια στην «κομματική δημοκρατία σας». Τα όπλα με τα οποία μας έχετε μάθει να «βρίσκουμε το δίκιο μας», είναι δικά σας όπλα. Είναι αυτά που μας χωρίζουν από τον διπλανό μας και αυτά με τα οποία μας προτρέπουν να κοιτάμε μόνο το συμφέρον μας και το βόλεμά μας.
Όσο όμως κι αν υπολογίσατε τον ψυχισμό μας, σας διέφυγε ότι μπροστά στο απόλυτο σκοτάδι η ψυχή αναζητά το ΦΩΣ. Βαδίζει προς τον Θεό γιατί Εκείνος είναι η καταφυγή , η πραγματική ελπίδα, ο φυσικός της «χώρος». Ψεύτες, αργυρώνητοι , ξεπουλημένοι, δουλάκια αδίστακτων συμμοριών, μας φέρατε μπροστά σε τέτοιο ψυχικό και πνευματικό αδιέξοδο, που χωρίς να το θέλετε, κάνατε την οργή , την απόγνωση, τον πόνο…ΠΡΟΣΕΥΧΗ ! Πνευματικό όπλο του οποίου την δύναμη, αγνοείτε κακόμοιροι. Μας πήγατε εκεί, όπου με κάθε τρόπο προσπαθήσατε να μας απομακρύνετε.
Οι φωτισμένοι γέροντες της Ορθοδοξίας μας προειδοποίησαν για όσα ζούμε και γι αυτά που θα έρθουν; Μια πράξη αγάπης, για να μας προφυλάξουν από την απόγνωση και να στεριώσουν την ελπίδα και την πίστη μας στον Θεό. Αν δεν μας είχαν μιλήσει για τα μελλούμενα, οι τωρινές στιγμές θα ήταν κάτι παραπάνω από κόλαση. Η πλάνη, το ψέμα και ο δόλος μοιάζουν με τον κακό καιρό που δεν λέει να τελειώσει.
Όπως και να ‘χει όμως είναι μια προσωρινή κατάσταση , γιατί πίσω από τα σύννεφα, πιο ψηλά από την καταιγίδα και τους κεραυνούς…υπάρχει πάντα ο ήλιος που λάμπει. Ένας ζεστός , αληθινός, ελληνικός ήλιος…που θα βγει θα φωτίσει και θα ζεστάνει τα πάντα! Αναμένουμε με ελπίδα και κρυφή χαρά ετούτη την μέρα, όπως προόρισε ο π. Παϊσιος: «Μετά την μπόρα την δαιμονική θά’ρθει η λιακάδα η θεϊκή»
Χρόνια πολλά και ευτυχή με καθαρά κι αγνή ψυχή με χαρά και με υγεία και με θεία ευλογία.
Αδέρφια μου, Καλή χρονιά και Καλή Λευτεριά!
