Αυτό που έχει συμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις προεδρικές εκλογές, τη διαδικασία της ορκωμοσίας και τη μεταβίβαση της εξουσίας, αποδεικνύει ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ταχεία διαδικασία συντηρητικής επανάστασης στις ΗΠΑ. Το σύστημα αξιών αλλάζει προς μια κατεύθυνση σχεδόν διαμετρικά αντίθετη από την προηγούμενη πορεία του. Οι αρχές που διακηρύσσουν ο Τραμπ και η ομάδα του, μαζί με τα αρχικά τους βήματα, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την αριστερή-φιλελεύθερη ιδεολογία που υποστηρίζει τις κατευθύνσεις, τις στρατηγικές και τις δράσεις των παγκοσμιοποιητών.
Ουσιαστικά, αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι μια βαθιά μεταμόρφωση και ακόμη και ένας διχασμός στη Δύση σε δύο πόλους. Ο ένας από αυτούς τους πόλους παραμένει αριστερός-φιλελεύθερος και παγκοσμιοποιητικός. Εκπροσωπείται από τον Μπάιντεν και σχεδόν όλους τους προκατόχους του, συμπεριλαμβανομένου του Ρεπουμπλικανού Τζορτζ Μπους Τζούνιορ, ο οποίος δεν παρουσίασε καμία εναλλακτική λύση στην αριστερή-φιλελεύθερη ατζέντα.
Ο δεύτερος πόλος, ωστόσο, είναι ο Τραμπ και ο ίδιος ο Τραμπισμός. Πρόκειται για τη συντηρητική Αμερική, η οποία ουσιαστικά έχει απορρίψει εντελώς την αριστερή-φιλελεύθερη ιδεολογία, υποστηρίζοντας αντ’ αυτού αρχές δεξιού-συντηρητισμού. Αξιοσημείωτο είναι ότι πλέον αυτό δεν είναι καν δεξιό-φιλελεύθερο, αλλά ξεκάθαρα δεξιό-συντηρητικό, καθώς πολλοί εκπρόσωποι του στρατοπέδου των Τραμπιστών μιλούν για μεταφιλελεύθερες αξίες και πλήρη απόρριψη του φιλελευθερισμού ως τέτοιου.
Η ίδια η λέξη «φιλελεύθερος» γίνεται πλέον βρισιά στην Αμερική. Αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν τόσο δυναμικά και γρήγορα, που πολλοί δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει πόσο ουσιαστικές είναι αυτές οι μεταμορφώσεις, τόσο για τη Δύση συνολικά όσο και για την αμερικανική κοινωνία ειδικότερα.
Οι παγκοσμιοποιητικές αριστερές-φιλελεύθερες αξίες αντικαθίστανται από παραδοσιακές. Υπάρχει μια μετάβαση από τον φιλελεύθερο προοδευτισμό στον συντηρητισμό και ακόμη και στον παραδοσιακισμό. Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ και οι Τραμπιστές προωθούν ένα σύστημα αξιών που ευθυγραμμίζεται στενά με αυτό που διακηρύσσει η Ρωσία. Υπό αυτή την έννοια, το Διάταγμα Νο. 809 του Πούτιν για τις παραδοσιακές αξίες, η απαγόρευση της Ρωσίας για την προώθηση των διαστροφών και της πολιτικής των φύλων, η έμφαση στον πατριωτισμό, η προτεραιότητα στο πνευματικό έναντι του υλικού και πολλές άλλες θεμελιώδεις αρχές υλοποιούνται τώρα από τον Τραμπ.
Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι το πόσο γρήγορα υλοποιεί αυτές τις αλλαγές. Μέχρι πρόσφατα, όσοι είχαν τέτοιες απόψεις ήταν πλήρως απομονωμένοι, στιγματισμένοι και «ακυρωμένοι» υπό την αποκαλούμενη κουλτούρα ακύρωσης, με χαρακτηρισμούς όπως «ακροδεξιοί», «φασίστες» κ.ο.κ. Όμως, μετά την άνοδο του Τραμπ στην εξουσία, βρέθηκαν ξαφνικά στο επίκεντρο του πολιτικού και κοινωνικού λόγου. Η υποστήριξη προς τους δεξιούς συντηρητικούς και τους παραδοσιακιστές στην αμερικανική κοινωνία είναι τεράστια. Σε αντίθεση με την πρώτη θητεία του Τραμπ, αυτό έχει πλέον εξελιχθεί σε μια σημαντική κοινωνικοπολιτική τάση.
Για εμάς τους Ρώσους, είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε πώς να δράσουμε σε αυτή τη νέα κατάσταση…
Για εμάς τους Ρώσους, είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε πώς να δράσουμε σε αυτή τη νέα κατάσταση. Ένα από τα βασικά στοιχεία της πολιτισμικής μας ταυτότητας —η πρόκλησή μας προς την παγκοσμιοποίηση— συνυιοθετείται, κατά κάποιο τρόπο, από τους Τραμπιστές. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με τη δυναμική, την αποφασιστικότητα, την υπερβολή και το θάρρος των αλλαγών που συντελούνται στις ΗΠΑ, δεν φαινόμαστε πλέον πρωτοπόροι ή καθοδηγητές.
Όχι, δεν εγκαταλείπουμε την ηγετική μας θέση σε αυτόν τον τομέα, που παραμένει ένα από τα ισχυρότερα μας χαρακτηριστικά: την διακήρυξη παραδοσιακών αξιών, την απόρριψη της πολιτικής των φύλων και πολλές άλλες καλές και σημαντικές πρωτοβουλίες που έχει υιοθετήσει η Ρωσία τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, έχουμε αποτύχει να δώσουμε ζωντάνια και δυναμισμό στην προσέγγισή μας για την ταυτότητα, τις παραδοσιακές αξίες και τα συντηρητικά ιδανικά.
Η διαδικασία μας είναι παρατεταμένη, διστακτική και γεμάτη με συνεχείς υποχωρήσεις, συμβιβασμούς και παραχωρήσεις στον φιλελευθερισμό. Επιπλέον, είναι προφανές ότι ένα σημαντικό μέρος των ελίτ μας έχει αναγκαστεί να αποδεχθεί την αλλαγή πολιτικής προς τις παραδοσιακές αξίες, αντιλαμβανόμενοι αυτήν την αλλαγή ως προσωρινή και τυπική, με την ελπίδα ότι σύντομα θα τελειώσει.
Έτσι, η βαθιά μας συντηρητική στροφή σήμερα φαίνεται υποτονική και αβέβαιη, σαν να συμβαίνει με μισόλογα και δισταγμό. Στην πραγματικότητα, χρειάζεται να προωθήσουμε αυτές τις ιδέες με τόλμη, παρουσιάζοντάς τες με έναν ελκυστικό και ζωντανό τρόπο. Αυτό περιλαμβάνει δημιουργικά μέσα ενημέρωσης, νέες τηλεοπτικές εκπομπές, συζητήσεις, καλλιτεχνικά έργα και άλλα.
Είναι απαραίτητο να μη φοβόμαστε τίποτα, να διακηρύττουμε τις αξίες, τα συμφέροντα και τα ιδανικά μας, και να υπερασπιζόμαστε την ταυτότητά μας. Είναι σίγουρα αξιέπαινο ότι το Διάταγμα Νο. 809 δίνεται έμφαση και εφαρμόζεται σε όλο το εύρος. Ωστόσο, φαίνεται ότι δεν έχουμε ακόμη εμπνεύσει την άρχουσα τάξη με αυτές τις παραδοσιακές αξίες. Πολύ συχνά αυτό γίνεται με καθήκον. Όσοι έχουν αναλάβει αυτή την ευθύνη είτε εν μέρει πιστεύουν στην ανάγκη αυτής της αλλαγής αξιών είτε δεν πιστεύουν καθόλου, προσποιούμενοι ότι συμφωνούν. Αυτό είναι εμφανές και αναπόφευκτο — ειδικά όταν συγκρίνεται με τις δυναμικές, τολμηρές συντηρητικές μεταμορφώσεις του Τραμπισμού.
Για αυτόν τον λόγο, δεν πρέπει να χάσουμε τον δυναμισμό μας υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Αντιθέτως, πρέπει να ανυψώσουμε τη συντηρητική-ιδεολογική μας στρατηγική σε ένα θεμελιωδώς νέο επίπεδο. Πρέπει να διακηρύττουμε τις αξίες, τα συμφέροντα και τα ιδανικά μας με τόλμη, να υπερασπιζόμαστε την ταυτότητά μας και να μιλάμε περισσότερο για το μεγαλείο του ρωσικού λαού, της αυτοκρατορίας μας και τη σημασία της Ορθοδοξίας. Παράλληλα, πρέπει να τονίσουμε ότι, μαζί με τον κρατικό ρωσικό λαό, η αυτοκρατορία μας διατηρεί έναν τιμητικό ρόλο για τα άλλα λαμπρά ευρασιατικά έθνη μας. Και μαζί με την Ορθοδοξία, την κύρια και θεμελιώδη θρησκεία μας, υπάρχουν και άλλες παραδοσιακές θρησκείες.
katehon.com
