Αυτοί οι τέσσερις μήνες θα είναι δημοσιονομική κόλαση και το πολιτικό κόστος θα είναι μεγάλο. Μέσα σ’ αυτό το τετράμηνο και πάνω στον δικαιολογημένο πολιτικό πανικό, τα καθεστωτικά ΜΜΕ θα τους χαϊδεύουν και θα τους προβάλουν για να τους καταστήσουν υποχείριά τους.
Μετά το τέλος των τεσσάρων μηνών όμως,
τα πράγματα θα αλλάξουν δραματικά. Αν η συγκυβέρνηση δεν καταφέρει να καλύψει τα τεράστια χρηματοδοτικά κενά (πως άραγε;), τότε οι δανειστές θα επιβάλλουν ένα τέτοιο σκληρό μνημόνιο που όμοιό του δεν θα έχουμε δει. Τότε τα καθεστωτικά ΜΜΕ, θα «δαγκώσουν» την κυβέρνηση, για να την θέσουν στην απόλυτη υποταγή των συμφερόντων της ολιγαρχίας.
Μέσα σ’ αυτούς τους τέσσερις μήνες, από αύριο κιόλας, θα πρέπει να έρθει στη Βουλή επειγόντως νομοθέτημα που θα βάζει τάξη στα ελληνικά ΜΜΕ. Θα πρέπει να υπάρξουν νόμιμες αδειοδοτήσεις με οικονομικό αντάλλαγμα για το κράτος, θα πρέπει οι άδειες αυτές να εξαρτώνται από την εξόφληση των φόρων, των αμοιβών των εργαζομένων, των ασφαλιστικών εισφορών, την καταβολή του μνημονιακού φόρου 20% επί των διαφημίσεων και φυσικά την πλήρη εξυπηρέτηση των τραπεζικών δανείων που έχουν λάβει πολλά ΜΜΕ. Εννοείται ότι θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί η δυνατότητα ισηγορίας για όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, πολλές από τις οποίες είναι μονίμως στην αφάνεια.
Ναι, πρέπει να υπάρχει ελευθεροτυπία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ασυδοσία. Μπορεί ο καθένας να εκφράζεται ελεύθερα και να υποστηρίζει με όποιον τρόπο θέλει τα συμφέροντά του, αλλά πρώτα θα πρέπει να είναι εντάξει με τις υποχρεώσεις του. Αυτό το τελευταίο, ούτε οι δανειστές μπορούν να το αρνηθούν, ούτε οι διεθνείς οργανισμοί περί τα ΜΜΕ.
Έχουν όμως ο Αλέξης και ο Πάνος αυτή την τόλμη;;;
