Η 14η Αυγούστου μένει από σήμερα στην ιστορία του ελληνικού έθνους ως μια ακόμη ημέρα υποταγής της πατρίδας μας στις οικονομικές και μνημονιακές δυνάμεις “κατοχής”…
Το τρίτο μνημόνιο φέρει την υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος μπορεί να υπερηφανεύεται για το ότι δεν χόρεψε το… χορό του Ζαλόγγου, ωστόσο δεν έχει τίποτα να υπερηφανευτεί, αλλά ούτε και να απαντήσει σε αυτούς που ευθέως και δημόσια τον κατηγορούν πως… τελικά δεν χρησιμοποίησε μέχρι τέλους όλα τα όπλα που του προσέφερε ο ελληνικός λαός, αλλά και το ελληνικό κοινοβούλιο.
Γι’ αυτό και στην ιστορία μένει ως ένας ακόμη πρωθυπουργός των μνημονίων ο Αλέξης Τσίπρας, μετά την υπερψήφιση της νέας συμφωνίας από τη Βουλή. Όπως ακριβώς, τον χαρακτήρισε η πρόεδρος του Σώματος, Ζωή Κωνσταντοπούλου.
«Είμαστε όχι αυτά που λέμε, αλλά αυτά που πράττουμε» είπε η κ. Κωνσταντοπούλου κατά την έναρξη της ομιλίας της, η οποία αποκατέστησε σε πολλά επίπεδα την αλήθεια για τη διαπραγμάτευση, τον εκβιασμό που δέχτηκε η χώρα, αλλά και τις εναλλακτικές λύσεις που υπήρχαν, προκειμένου να μην δεθεί το μέλλον του ελληνικού λαού με ένα ακόμα μνημόνιο.
Εναλλακτικές στις οποίες ο πρωθυπουργός έκλεισε τα μάτια και τ’ αυτιά του, προσπαθώντας να μειώσει και να απαξιώσει τον αγώνα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, κάνοντας τελικά τα… κέφια του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, μα κυρίως της Μέρκελ που τίποτα δεν θέλει να ακούει για καταγγελία του χρέους στους διεθνείς οργανισμούς, με ταυτόχρονη διεκδίκηση, στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, των γερμανικών αποζημιώσεων.
Ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του υποστήριξε ότι ζήτησε να του προταθούν εναλλακτικές λύσεις, δεν υπήρξε όμως καμία πραγματικά υλοποιήσιμη. «Προφανώς αυτή (η εναλλακτική) δεν είναι να καταγγέλλουμε το χρέος και όσο περισσότερο το καταγγέλλουμε να σημαίνει ότι αυτομάτως θα μειωθεί» είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Στόχευσή του ήταν προφανώς, να δικαιολογήσει το γεγονός ότι κατέθεσε τα όπλα που είχε η Ελλάδα για να διαπραγματευτεί, όπως το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους της Βουλής.
«Φορτώνετε τη χώρα ένα νέο δάνειο, αποδεχόμενοι την αποπληρωμή ενός παράνομου χρέους. Ο πρωθυπουργός της χώρας την επομένη του εκβιασμού ζήτησε να του προτείνουμε εναλλακτικές όσοι πιστεύαμε ότι υπάρχουν. Είπα από τότε ότι πιστεύω ότι υπάρχουν. Το κοινοβούλιο δημιούργησε εναλλακτικές, με τη Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, η οποία επιτελεί λογιστικό έλεγχο του χρέους, μία υποχρέωση των κρατών υπό μνημόνιο και δεν έχω απάντηση γιατί το πόρισμα της επιτροπής αυτής που καταλήγει σε συμπέρασμα περί παράνομου, επονείδιστου, απεχθούς και μη βιώσιμου χρέους, δεν έχει γίνει σημαία της διεκδίκησης της κυβέρνησης» τόνισε η Ζωή Κωνσταντοπούλου στην ομιλία της.
Επιπλέον, υπήρχε το πόρισμα της επιτροπής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για αξίωση της χώρας μας η οποία φτάνει μέχρι και τα 340 δισ. ευρώ.
Με αυτά τα όπλα στα χέρια του, ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να προσφύγει «στα αρμόδια φόρα και του Συμβουλίου της Ευρώπης, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και του ΟΗΕ». ΔΥΣΤΥΧΩΣ, για την πατρίδα και τον ελληνικό λαό, δεν τόλμησε. Δεν το έκανε και φυσικά θα κριθεί σύντομα γι’ αυτή του την παράβλεψη…
Αυτά «αποτέλεσαν προτάσεις εναλλακτικές και δεν έχω απάντηση γιατί αποκρούστηκαν» τόνισε η πρόεδρος της Βουλής, που θα συνεχίσει, όπως υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό, το δικό της πόλεμο, το δικό της αγώνα.
«Δεν θα υπερασπιστώ σήμερα άλλο τον πρωθυπουργό, γιατί με έπεισε ο ίδιος ότι πρέπει να πάψω να το κάνω» είπε σε μία αποστροφή του λόγου της η Ζωή Κωνσταντοπούλου και καθώς η ίδια έχει αποδείξει πως διαθέτει πραγματικό ένστικτο για το πώς κινείται το κοινό αίσθημα, σύντομα οι εξελίξεις θα την δικαιώσουν.
Άλλωστε, την υποταγή οι Έλληνες δεν την σηκώνουν, την τιμωρούν και ξανά προς τη λευτεριά που όλοι επιζητούν, προχωρούν.
Με αυτούς που θα αποδειχθεί στην πράξη πως θα έχουν το ειδικό βάρος, να φέρουν εις πέρας την πιο δύσκολη αποστολή στη σύγχρονη ιστορία μας…
