Δημήτρης Μηλάκας
Η τρικοµµατική κυβέρνηση υπό τον Αντώνη Σαμαρά έκαψε το λάδι της, παρά τη συνεχή γερμανική πολιτική – επικοινωνιακή αιμοδοσία. Οι λόγοι για την τάχιστη φθορά είναι πολλοί. Ο σημαντικότερος
απ’ αυτούς είναι η… πραγματικότητα. Πριν μιλήσουμε γι’ αυτήν (την πραγματικότητα), θα πρέπει να επισημάνουμε επιγραμματικά και τους υπόλοιπους, μικρότερης σημασίας, αλλά οπωσδήποτε σημαντικούς λόγους, οι οποίοι εύκολα εξάρθρωσαν το πολιτικό σοσιαλ-αριστερο-νεοφιλελεύθερο συνονθύλευμα, το οποίο με προεκλογικά χοντρά ψέματα έναν χρόνο πριν κατάφερε να μαζέψει τα απαραίτητα ποσοστά ψήφων για να σχηματιστεί η κυβέρνηση.
Η ανικανότητα, η υπεροψία και η βαθιά – στα όρια της ακροδεξιάς – νοοτροπία που μεταγγίζει στην κυβέρνηση η Ν.Δ., η μεγαλύτερη από τις τρεις πολιτικές δυνάμεις Ι που την απαρτίζουν, είναι οι λόγοι που έχουν πυροδοτήσει ανεπίστρεπτα τη διαδικασία διάλυσης.
Η υπόθεση της ΕΡΤ – που αποτέλεσε την αφορμή των διαλυτικών διαδικασιών – αποτελεί ένα καλό παράδειγμα που συγκεντρώνει ταυτόχρονα και τους τρεις λόγους οι οποίοι επιταχύνουν το τέλος της τρικομματικής. Εδώ είναι προφανές ότι βλέπουμε και την ανικανότητα και την υπεροψία και την ακραία δεξιά αντίληψη του σαμαρικού επιτελείου.
Παρ’ όλα αυτά, υπό το βάρος της οδυνηρής πραγματικότητας είναι καταδικασμένο να υποκύψει τελικά το εν λόγω πολικό συνονθύλευμα. Και η πραγματικότητα, όπως κατ’ επανάληψη έχουμε σημειώσει, διαμορφώνεται παραστατικά από την αποτυχία του προγράμματος διάσωσης. Με απλά λόγια, δεν βγαίνουν τα νούμερα, που ήδη μιλάνε για μια τρύπα η οποία αγγίζει τα 4 δισ. ευρώ!
Μέσα σε αυτήν την τρύπα είναι καταδικασμένη να πέσει η κυβέρνηση, καθώς πρέπει να απολύσει εργαζομένους, να κόψει δημόσιες δαπάνες, να διαλύσει το κοινωνικό κράτος.
Οι Γερµανοί θα ήθελαν να ασχοληθούν με το ελληνικό πρόβλημα από θέση ισχύος αμέσως μετά την επανεκλογή της κυρίας Μέρκελ. Θα ήταν λοιπόν διατεθειμένη η καγκελάριος να φερθεί… μαλακά στην κυβέρνηση Σαμαρά, να τη στηρίξει με νύχια και με δόντια, ώστε να την έχει του χεριού της μετά την επανεκλογή της.
Ωστόσο, οι Γερμανοί δεν παίζουν μόνοι εδώ και η (δεξιά) ανικανότητα της κυβέρνησης δεν είναι ο μόνος τους αντίπαλος.
