Το ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο της Ιταλίας με μία απόφαση-κόλαφο για την εκτελεστική εξουσία της χώρας έκανε δεκτή την προσφυγή νομικών και θυμάτων της περιόδου της ναζιστικής κατοχής στη χώρα, κρίνοντας πως, όταν πρόκειται για εγκλήματα πολέμου κατά της ανθρωπότητας, η ετεροδικία και για τη Γερμανία – με βάση το παρελθόν της – δεν έχει καμία ισχύ.
Πρακτικά το συνταγματικό δικαστήριο της Ιταλίας αποφάνθηκε ότι ο εθνικός δικαστής για εγκλήματα πολέμου κατά της ανθρωπότητας είναι ανώτερος στο να κρίνει, παρά το ότι η Γερμανία, προσφεύγοντας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την αντιδικία της με την Ιταλία, είχε κερδίσει την υπόθεση.
Μάλιστα, σε περαιτέρω διευκρινίσεις του προς το Συμβούλιο των Θυμάτων της Φλωρεντίας, τονίζει ότι ο ιταλικός νόμος που εναρμονίστηκε με την απόφαση της Χάγης παύει να έχει ισχύ, άρα δυνητικά μπορεί να “ξεπαγώσει” ανά πάσα στιγμή και τη διαδικασία των και τη αποζημιώσεων για τα θύματα του Διστόμου, εφόσον υπάρξει επικαιροποίηση νομικά της προσφυγής των θυμάτων του Διστόμου. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, η οποία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είχε ρόλο παρατηρητή, αφού τα θύματα του Διστόμου με τον αείμνηστο νομικό Γιάννη Σταμούλη, έχοντας κερδίσει τη δίκη στην Ελλάδα, είχαν προσφύγει στην Ιταλία για να παγώσουν εκεί περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας, αφού η ελληνική Δικαιοσύνη και η ελληνική κυβέρνηση, επί ημερών Κώστα Σημίτη, αρνούνταν να ενεργοποιήσει τις αποφάσεις τόσο το δικαστήριο Λιβαδιάς, όσο και του Αρείου Πάγου, χρησιμοποιώντας απόφαση “εμπλοκής” από το ΣΤΕ.
Το δημοσίευμα στην online έκδοση του Spiegel όπου αναφέρεται η απόφαση. Διακρίνεται το συνταγματικό δικαστήριο της Ιταλίας
Ουσιαστικά το συνταγματικό δικαστήριο της Ιταλίας αποφαίνεται ότι οι κατασχέσεις υπέρ των θυμάτων των ναζιστικών καταστροφών (μεταξύ των οποίων και του Διστόμου) στην Ιταλία, με την άρση του νόμου, γίνονται απαιτητές, εφόσον ο νόμος της ιταλικής κυβέρνησης που ήθελε να εναρμονίσει το ιταλικό δίκαιο με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, που αναγνώριζε στη Γερμανία, το δικαίωμα της ετεροδικίας, κρίθηκε άκυρος.
Επιπλέον, η απόφαση του ιταλικού συνταγματικού δικαστηρίου “κλείνει το μάτι” ουσιαστικά και στην ανώτατη δικαστική εξουσία στην Ελλάδα, ότι από τη στιγμή που πρόκειται για εγκλήματα πολέμου κατά της ανθρωπότητας η ετεροδικία και η επίκληση της Χάγης από τη Γερμανία δεν έχουν καμία ισχύ στο εθνικό δίκαιο.
Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μία πρώτη μεγάλη νίκη! Εκδόθηκε η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ιταλίας ουσιαστικά και υπέρ των θυμάτων του Διστόμου! Το δικαστήριο απαντώντας σε ερώτημα του Εφετείου της Φλωρεντίας αποφάνθηκε ότι δεν πρέπει να εφαρμοστεί ως αντισυνταγματικός ο νόμος που κυρώνει την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης! Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας θεωρεί ότι η ετεροδικία (κρατική ασυλία) δεν ισχύει όταν πρόκειται περί εγκλημάτων πολέμου, συντασσόμενο με την ελληνική επιχειρηματολογία στη Χάγη.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι δεν υπάρχουν ένδικα μέσα για τη Γερμανία. Αναμένεται να επικρατήσει πανικός στη Γερμανία, η οποία ελπίζουμε ότι θα υποχρεωθεί τώρα να καθίσει στο τραπέζι των διμερών διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα.
Τι δηλώνει ο “εκπρόσωπος” της Ελλάδας στη Χάγη για το θέμα
Ο καθηγητής Διεθνών και Ευρωπαϊκών Θεσμών στο Πάντειο, κ. Στέλιος Περράκης.
Μετά την αποκάλυψη του neakriti.gr ο καθηγητής Διεθνών και Ευρωπαϊκών Θεσμών στο Πάντειο, κ. Στέλιος Περράκης, που ήταν και ο άνθρωπος που ανέλαβε τη νομική εκπροσώπηση της Ελλάδας κατά την εκδίκαση στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης της μεταξύ της Ιταλίας και της Γερμανίας αντιδικίας, για το θέμα, ως παρεμβένων και παρατηρητής για λογαριασμό της χώρας μας, με αφορμή τις εξελίξεις μας έκανε την εξής δήλωση:
«Η απόφαση του Ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από προδικαστικό ερώτημα του Εφετείου της Φλωρεντίας σχετικά με ζητήματα εκτέλεσης της απόφασης της “Σφαγής του Διστόμου”, ύστερα από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης του 2012 και την μεταβολή της ιταλικής νομοθεσίας προκειμένου να ληφθεί υπόψη και να προσαρμοστεί η Ιταλία προς το περιεχόμενο της απόφασης της Χάγης (δηλαδή αναγνώριση νέου ενδίκου μέσου) είναι πολυσήμαντη.
Πρωταρχικά για λόγους συμβολικούς, αφού αναδεικνύει τη σημασία της θέσης και του ρόλου του εθνικού δικαστή σε θέματα ερμηνείας του Δικαίου εδώ του Διεθνούς Δικαίου, όσον αφορά ζητήματα ετεροδικίας και εγκλημάτων πολέμου και κατά της ανθρωπότητας, δεύτερον γιατί αποτελεί μία ευθεία βολή στην συντηρητική θέση του Διεθνούς Δικαστηρίου όσον αφορά την ασυλία κράτους που έχει τελέσει τέτοιας έκτασης και φύσης εγκλήματα.
Τρίτον γιατί ουσιαστικά δηλώνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει στην ιταλική έννομη τάξη τέτοιου είδους νομοθετική παρέμβαση εφόσον απέναντι υπάρχουν σοβαρές παραβιάσεις εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Περαιτέρω είναι μία ουσιαστική εξέλιξη όσον αφορά τον χρόνιο αγώνα για την προβολή αξιώσεων για τις γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις, οι οποίες χάρις στον Γιάννη Σταμούλη, βρήκαν έναν δρόμο εκτέλεσης στην Ιταλία. Η απόφαση αυτή αναδεικνύει επίσης ότι το δίκαιο μπορεί να παραμερίζει την πολιτική, αφού οι Ιταλοί δικαστές θεώρησαν ότι το Διεθνές Δίκαιο υπερέχει της πολιτικής κίνησης που έκανε η Εκτελεστική εξουσία της Ιταλίας για να “συμμορφωθεί” προς την Χάγη. Απόφαση καμπή είναι απόφαση του Ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, δείκτης σε μία μακρόχρονη πορεία δικαιοδοτικών αγώνων των θυμάτων της “σφαγής” του Διστόμου και γενικότερα των θυμάτων διεκδίκησης αποζημιώσεων, για τα εγκλήματα που τελέστηκαν στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και παραμένουν χωρίς δικαίωση. Ενισχύει τέλος των αγώνων των “ολίγων” στην Ελλάδα, που εξακολουθούν να πιστεύουν στις αξίες και να κυνηγούν οράματα, το δίκαιο, την ηθική και τη δικαιοσύνη, που στο τέλος θα υπερισχύσουντης αλαζονείας της Γερμανίας».
Σχόλιο Αριστομένη Συγγελάκη
Ο κ. Αριστομένης Συγγελάκης
Το μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα έκανε το ακόλουθο σχόλιο:
«Πρόκειται για μία συγκλονιστική εξέλιξη, που αλλάζει άρδην τα δεδομένα, υπέρ των θυμάτων του Διστόμου και, ευρύτερα, όλων των ελληνικών Ολοκαυτωμάτων. Έχει σημασία και η σημειολογία: το Ανώτατο Ιταλικό Δικαστήριο, όχι τυχαία, συνεδρίασε στις 10 Ιουνίου 2014, δηλαδή την επέτειο των 70 ετών από το Ολοκαύτωμα του Διστόμου, ενώ λίγες μέρες πριν την επέτειο του “ΟΧΙ”, με την ιστορική του αυτή απόφαση αποκαθιστά το Δίκαιο και την Ιστορία!
Η αδιάλλακτη και αλαζονική μέχρι σήμερα Γερμανία θα υποχρεωθεί να προσέλθει στην τράπεζα του διαλόγου, αντιλαμβανόμενη ότι οι διμερείς διαπραγματεύσεις είναι προτιμότερες από τις μη καθοριζόμενες απ’ αυτήν δικαστικές αποφάσεις. Ο αγώνας του Μανώλη Γλέζου, του αείμνηστου Γιάννη Σταμούλη και των οικογενειών των θυμάτων του Διστόμου, της Βιάννου, των Καλαβρύτων, και των 90 Ολοκαυτωμάτων της χώρας βαίνει προς δικαίωση! Όσοι είχαν το θράσος να λοιδορήσουν τον αγώνα μας, αποκαλώντας μας “γραφικούς”, λαμβάνουν τώρα αποστομωτική απάντηση. Η ελληνική κυβέρνηση καλείται, τώρα που τα δεδομένα είναι πιο ευνοϊκά παρά ποτέ, να πράξει επιτέλους το χρέος της και να θέσει επισήμως το ΣΥΝΟΛΙΚΟ ζήτημα των γερμανικών οφειλών!
Ο αγώνας για δικαιοσύνη και ανεξαρτησία συνεχίζεται μέχρι την τελική νίκη!».
Του Γιώργου Σαχίνη
