Η στραταρχική κυνικότητα και αυθάδεια διατυπώθηκε καθαρά στους φασιστικούς αφορισμούς περί ηλιθίων Ελλήνων και ανεύθυνης ελληνικής κυβέρνησης…
Μιλάει για εξυπνάδα και ευθύνη ο γερμανικός ιμπεριαλισμός που γέννησε το τέρας του ΦΑΣΑΙΣΜΟΥ και σήμερα, με άλλο φασιστικό πρόσωπο, σκορπάει τη ΦΡΙΚΗ στους λαούς της Ευρώπης: Τι μακάβριος ιστορικός μορφασμός…
Ο αρχιλήσταρχος και ο αρχιδήμιος της Ευρώπης, ο γερμανικός ιμπεριαλισμός, δεν μπορεί να ανεχτεί σήμερα από την Ελλάδα (που τα κυβερνητικά ανδρείκελα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ την κατέστησαν αποικία), ούτε ψήγματα εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής βούλησης.
Και αυτό όχι από τις ψυχολογικές ιδιοτροπίες και διαστροφές της Μέρκελ και του Σόιμπλε, αλλά από τις αναγκαιότητες της γερμανικής ιμπεριαλιστικής ηγεμονίας και από τα οδυνηρά αδιέξοδα της αθεράπευτης καπιταλιστικής κρίσης, κρίσης κατάρρευσης του καπιταλισμού…
Μπορεί η νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να …ξέχασε το χρέος (τη διαγραφή του χρέους που μας έλεγε), μπορεί να εγκατέλειψε πάρα πολλά (ηχηρά ή μη) από όσα έλεγε, μπορεί να ήθελε να διαπραγματευτεί απλώς τους όρους της διατύπωσης για να μην εξευτελιστεί εντελώς και να εμφανίσει την υποταγή της σαν νίκη (η συνήθης πρακτική), αλλά ούτε αυτά η γερμανική μπότα μπορούσε να τα αποδεχτεί…
Ζητούσε όχι απλώς ΠΛΗΡΗ και άνευ όρων ΥΠΟΤΑΓΗ, αλλά και ΔΗΛΩΣΗ υποταγής: τα γνωστά φασιστικά πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης…
Σε αυτά τα έσχατα όρια του εξευτελισμού δεν μπορούσε να πέσει η νέα κυβέρνηση και μάλιστα τόσο γρήγορα.
Αυτή τη δυναμική της ΡΗΞΗΣ την επισημάναμε από την αρχή, στο άρθρο:
«Το στρατηγικά ουσιώδες στην πρωθυπουργική ομιλία»
Γράφαμε μεταξύ των άλλων:
«Η διαλεκτική της ρήξης καθορίζεται όχι από τις καλές ή κακές προθέσεις της νέας κυβέρνησης, αλλά από τα αντικειμενικά γεγονότα, από αυτά που η κυβέρνηση πρακτικά θέλει να προωθήσει.
Και η πρακτική υλοποίηση των εξαγγελιών του Τσίπρα είναι, εξ αντικειμένου, ΡΗΞΗ με τις δυνάμεις της κατοχής μας.
Μπορεί οι προγραμματικές εξαγγελίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να μην ανατρέπουν καταστάσεις, μπορεί, σε σχέση με αυτά που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός, να είναι ασπιρίνες ή ακόμα και συμβολικά πυροτεχνήματα, ωστόσο, λόγω του κατοχικού πλαισίου που έχει διαμορφωθεί, αποτελούν ένα μίνιμουμ μεταβατικό πρόγραμμα ΡΗΞΗΣ με τις δυνάμεις της ευρω-κακουργίας.
Αυτά τα μικρά και κουτσά, έστω, μέτρα αντί-λιτότητας, έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις δυνάμεις και τους μηχανισμούς των ευρω-αποικιοκρατών, οι οποίοι καμία αντί-λιτότητα δεν μπορεί να ανεχτούν, όχι μόνο λόγω της καπιταλιστικής κρίσης κατάρρευσης, αλλά και διότι πάνω στη λιτότητα έχουν στηρίξει την ΥΠΟΤΑΓΗ των εθνών και λαών.
Επίσης και είναι αυτό πολύ σημαντικό: Εάν πετύχει αυτή η «ανταρσία» της Ελλάδας, ανοίγει τον Ασκό του Αιόλου στο ετοιμόρροπο οικοδόμημα της ΕΕ…»
Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2015/02/blog-post_9.html
Όταν εξετάζουμε στατικά και σχηματικά τα γεγονότα (όπως π.χ. η ηγεσία του ΚΚΕ) δεν μπορούμε να διακρίνουμε ΠΟΤΕ την κοινωνική δυναμική και τη διαλεκτική της κίνησης και των ρήξεων…
Σήμερα είναι τέτοια η κατάσταση που ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να ΘΕΛΕΙ, αλλά δεν μπορεί να ξεπεράσει (ακόμα) κάποια όρια ΥΠΟΤΑΓΗΣ και ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ…
