Συνεχίζεται και διευρύνεται η απάνθρωπη επίθεση της κυβέρνησης και του υπουργείου Υγείας κατά των θεμελιωδών δικαιωμάτων των άπορων ασθενών που έχουν βιβλιάρια Πρόνοιας…
Τα κρατικά νοσοκομεία, όλο και πιο συχνά, με όπλο την ψευδολογία, την δολιότητα και την εξαπάτηση των ασθενών, αρνούνται την χορήγηση φαρμάκων στους άπορους της Πρόνοιας.
Οι ασθενείς της κατηγορίας αυτής, σύμφωνα με τον νόμο, έχουν δικαίωμα να γράφουν τα φάρμακα που συνιστούν οι γιατροί στα κρατικά νοσοκομεία και να τα προμηθεύονται αποκλειστικά από αυτά, χωρίς καμιά πληρωμή.
Στις 27.8 παρουσιάστηκε στο Κοινωνικό Φαρμακείο Βύρωνα (ΚΙΦΒ) ο ασθενής Σαραντόπουλος Ι., κάτοχος βιβλιάριου Πρόνοιας, στον οποίο το Νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ αρνήθηκε να χορηγήσει τα φάρμακα KEPPRA και VIMPAT, τα οποία του είχε γράψει ο διευθυντής του νευροχειρουργικού τμήματος του ΕΛΠΙΣ κ. Τσακίρης. Ο αρμόδιος του νοσοκομειακού φαρμακείου είπε στον άρρωστο ότι αυτά τα φάρμακα «δεν τα φέρνουμε» (!….), σφράγισε το βιβλιάριο του Σαραντόπουλο με την ένδειξη στερείται και τον έδιωξε! Τι την νοιάζει την κυβέρνηση, τον υπουργό Υγείας και τους εκφυλισμένους συνεργάτες τους στο νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ το που θα βρει ο άπορος τα φάρμακα, αφού δεν έχει λεφτά να τα αγοράσει… Ας κόψει το λαιμό του!
Χθες 29.8 επισκέφτηκε επίσης το ΚΙΦΒ, ο Βλαχάκης Γεώργιος, ο οποίος πάσχει από βρογχίτιδα και άσθμα, διαμαρτυρόμενος ότι το φαρμακείο του «ΛΑΪΚΟΥ» νοσοκομείου (στο οποίο έχει καταγραφεί ) αρνήθηκε να του χορηγήσει το φάρμακο singulair 10 mg, με τον ισχυρισμό ότι το νοσοκομείο δεν το έχει! Ο αρμόδιος φαρμακοποιός του «ΛΑΪΚΟΥ» αντί να δεσμευτεί και να ορίσει συγκεκριμένη μέρα χορήγησης του φαρμάκου, διέγραψε αυθαίρετα το φάρμακο από την συνταγή και στην συνέχεια, ως ένδειξη «μεγαθυμίας», του έδωσε το τηλέφωνό του και του είπε να του τηλεφωνήσει για το singulair!.. Όπως βλέπουμε και τα «Άουσβίτς» έχουν τις «ευαίσθητες» στιγμές τους!…
Τα παραδείγματα που παραθέσαμε είναι απλώς ενδεικτικά. Τα θύματα είναι εκατοντάδες. Η επίθεση είναι μεθοδευμένη και καθοδηγείται από την κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας με στόχο τα «κοινωνικά πλεονάσματα», που όπως βλέπουμε θεμελιώνονται πάνω στην καταστροφή της υγείας και της ζωής χιλιάδων άπορων ασθενών, την φτώχεια, τον φόβο, την απελπισία και την δυστυχία των άνεργων και εξαθλιωμένων εργατικών μαζών. Από τις περιπτώσεις που μέχρι σήμερα γνωρίζουμε, κρατικά νοσοκομεία όπως Ευαγγελισμός, Ιπποκράτειο Αθήνας, Γεννηματά, Αιγινήτειο, Ελπίς, Κρατικό Νικαίας κ.α, εφαρμόζουν πολιτική «εξόντωσης» των άπορων ασθενών και αρνούνται να δώσουν είτε μέρος είτε το σύνολο πολλές φορές των φαρμάκων που έχουν συνταγογραφηθεί.
Για να κατανοηθεί το απάνθρωπο πρόσωπο αυτής της πολιτικής θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι το βιβλιάριο Πρόνοιας αποτελεί τεκμήριο απόλυτης φτώχειας καθώς χορηγείται μόνο σε αυτούς που δεν έχουν κανένα άλλον πόρο διαβίωσης. Ακόμα και για εκείνον τον άπορο που έχει δικό του σπίτι στο οποίο διαμένει ο ίδιος, ο νόμος απαγορεύει την χορήγηση βιβλιάριου Πρόνοιας. Το ίδιο ισχύει και αν έχει κάποιο σπίτι στο χωριό, ας είναι και μισογκρεμισμένο, που αποτελεί κληρονομιά των γονιών του. Για την συγκυβέρνηση που «παλεύει να σώσει την Ελλάδα», ακόμα και η ιδιοκατοίκηση απόρου συνιστά τεκμήριο «προκλητικού πλούτου». Αυτός ο άπορος πρέπει να τιμωρηθεί με τις σκληρότερες των ποινών από τους προστάτες της φοροδιαφυγής, των “off shore”, των εφοπλιστών, της μαύρης εργασίας και των «Μανωλάδων»
Θα πρέπει επίσης να υπογραμμισθεί ότι οι συνταγές εκδίδονται από τους γιατρούς του νοσοκομείου, το οποίο υποχρεούται να δώσει τα φάρμακα. Κατά τεκμήριο, ο ασθενής δεν μπορεί να αναζητήσει σε άλλο νοσοκομείο τα φάρμακά του…. Το νοσοκομείο στο οποίο εκδόθηκε η συνταγή πρέπει το ίδιο να χορηγήσει και τα φάρμακα. Αυτό σημαίνει ότι τα φάρμακα ό ασθενής δεν μπορεί να τα προμηθευτεί δωρεάν από οποιαδήποτε άλλη πηγή και συνεπώς εάν το υπόχρεο νοσοκομείο αρνείται να δώσει τα φάρμακα, τότε μπορεί να απειληθεί άμεσα η υγεία του ακόμα και η ίδια η ζωή του. Το παλιό σύστημα, που πριν λειτουργούσε κάτω από έναν άγραφο κανόνα, σύμφωνα με το οποίο αν ένα νοσοκομείο δεν διέθετε τα συνταγογραφούμενα φάρμακα ο ασθενής της Πρόνοιας μπορούσε τότε να αναζητήσει σε ένα άλλο νοσοκομείο τα ίδια φάρμακα, έχει πια καταρρεύσει.
Σήμερα, οι διοικήσεις των κρατικών νοσοκομείων έχουν επιδοθεί σε μια πολιτική ανταγωνισμού και αναμέτρησης, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η υποκατάσταση της ιατρικής επιστήμης από την εξοικονόμηση πόρων, αφού η πολιτική της περικοπής των προϋπολογισμών και της μείωσης των δαπανών σε όλα τα κρατικά νοσοκομεία αποτελεί έναν από τους ευγενέστερους στόχους του συστήματος και των «υψηλών ιδεωδών» της Ε.Ε, πεδίο ανταγωνισμού και δουλοφροσύνης προς την πολιτική εξουσία, όχι μόνο των θλιβερών διοικητών των νοσοκομείων αλλά και εκφυλισμένων τμημάτων της ιατρικής, φαρμακευτικής και υπαλληλικής διευθυντοκρατίας.
Κάνει ιδιαίτερη εντύπωση ότι ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ο οποίος εμφανίζεται ως πρωταγωνιστής της κοινωνικής αλληλεγγύης…. εδώ, μπροστά σε αυτή την καθολική παραβίαση στοιχειωδών δικαιωμάτων των άπορων της Πρόνοιας και την εξαχρείωση θεσμών, κλείνει τα μάτια και σιωπά, γιατί στην ουσία βρίσκεται στην υπηρεσία της κυβερνητικής πολιτικής και του συστήματος.
