Το σκίτσο του Guardian, από μόνο του, είναι δηλωτικό για να εξηγήσει τι ακριβώς προτίθεται να κάνει η Άνγκελα Μέρκελ με την Ελλάδα. Παίζει ρώσικη ρουλέτα, αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι αβέβαιο: ετοιμάζεται να δεχθεί μια σφαίρα που έχει τη μορφή του Αλέξη Τσίπρα.
Κατά τον Νιλς Πράτλεϊ, δημοσιογράφο της εφημερίδας, χρειάζονται πολλά περισσότερα για να καταστήσουν την όποια συμφωνία κάνει η Ελλάδα με τους εταίρους της, καλή. Πόσο μάλλον πολύ καλή. Αντίθετα, εκείνος σημειώνει πως μια συμφωνία δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε μια καλή συμφωνία ή, πολλώ μάλλον, σε σωτηρία. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που τον αναγκάζουν να κρατάει μικρό καλάθι. Πρώτον, το χρέος της Ελλάδας και δεύτερον, το ότι η ευφορία των αγορών για την Ελλάδα κρατάει συνήθως 48 ώρες.
«Όλα εξαρτώνται από το τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες, καθώς η δράση έχει μεταφερθεί στις Βρυξέλλες με μια αίσθηση οπτιμισμού. Η Πέμπτη φαίνεται πως θα είναι η ημέρα που θα συγκεφαλαιώσει όλες τις σκληρές διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν τους τελευταίους έξι μήνες. Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα έχει αποφασίσει να προσπεράσει κάποιες «κόκκινες» γραμμές και οι δανειστές να δεχθούν μια μείωση του χρέους για το μέλλον, αρκεί βέβαια η Ελλάδα να παραμείνει σταθερή στις δεσμεύσεις της», αναφέρει ο Πράτλεϊ.
Θεωρεί, δε, πως υπήρξε σαφής πρόοδος στον τρόπο που συνδιαλέγονται οι δύο πλευρές, καθώς αποχώρησαν από τις πολεμικές θέσεις τους, αλλά η τρύπα του χρέους και της έλλειψης λεπτομερειών ως προς τα μέτρα, παραμένει. Όπως γράφει χαρακτηριστικά, «μια συμφωνία επί της αρχής για να επανεξετάσουν τα θέματα, θα είναι για τους πιστωτές μια ακόμη άσκηση πόνου και αναβολής».
Κάπως έτσι καταλήγει πάλι στο θέμα του χρέους που είναι το μεγάλο αγκάθι για την ελληνική πλευρά. Αυτή τη στιγμή οδεύει προς το 180% του ΑΕΠ, τη στιγμή που στα πρώτα δύο μνημόνια οι δανειστές ευελπιστούσαν πως θα πέσει στο 120% έως το 2020. Κατά τον Τζόναθαν Λόινς της Capital Economics, το μοναδικό που χρειάζεται το ελληνικό χρέος για να πέσει είναι μια διαγραφή του κατά 50%.
Κάτι τέτοιο, βέβαια, δεν πρόκειται να πέσει στο τραπέζι των συζητήσεων από την πλευρά των δανειστών για προφανείς λόγους: δεν είναι έτοιμη να αποδεχθούν μια τέτοια λύση. Δεν μπορούσαν να ξεκινήσουν τώρα μια συζήτηση για το πώς θα μοιραστούν μεταξύ τους τις ζημίες του ελληνικού χρέους. Για να καταλήξει ο Πράτλεϊ: «Οι αγορές το γνωρίζουν, γι’ αυτό και η ανακούφισή τους θα είναι βραχυχρόνια. Ο πειρασμός είναι να σκεφτεί κανείς ότι μια διαπραγμάτευση που θα είχε τέτοια θυελλώδη συζήτηση θα παράγει ένα οριστικό αποτέλεσμα. Μόνο που στην περίπτωση της Ελλάδας, η ζωή δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο».
