Δεν πέρασαν μερικοί μήνες και για μια ακόμη φορά το site δικαιώνεται από τις έγκυρες πληροφορίες που πρώτο μετάδωσε από τις 11 Ιουλίου 2014. Οπως γράψαμε τότε
«Ολοι περίμεναν το περασμένο Φεβρουάριο τον Πούτιν να επέμβει ανοικτά στην Ουκρανία όπως είχε κάνει στην Γεωργία. Αλλά ετσι θα έχανε και την νομιμοποιήση της αυτοδιάθεσης που απολαμβάνει σήμερα η Ταυρίδα αλλά και τους Ουκρανούς δημοκρατικούς πολίτες που στενάζουν κάτω από τους Νεοναζί της Ουκρανικής Κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η Ρωσία και η Ουκρανία έχουν βαθείς ιστορικούς δεσμούς που χρονολογούνται από τους Ρως του Κιέβου γιατι να τους σπάσει τώρα ανεπιστρεπτι λόγω μονον των Νεοναζί;»
Ο Πούτιν δεν έπεσε τότε στην παγίδα γιατί γνώριζε ότι ο πραγματικός εχθρός θα έρθει από τον Νότο, όπως και έγινε με τον ISIS σε Συρία, Κουρδιστάν και Ιρακ.
Οι τελευταίες κινήσεις του με την επίσκεψη του στην σύμμαχο Ινδία στις 12 Δεκεμβρίου, όπου επισφραγίστηκαν από την υπογραφή μιας σειράς σχετικών συμφωνιών, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, στις οποίες, μεταξύ άλλων προβλέπεται, η κατασκευή από τη Ρωσία, για λογαριασμό της Ινδίας, 12 πυρηνικών αντιδραστήρων, από τη ρωσική Rosatom.
Ο Πούτιν σιγούρεψε τον πιο δυνατό μη-μουσουλμάνο κι άρα εγγυητή της σταθερότητας στην περιοχή σύμμαχο για να καλύψει την επικίνδυνη Ισλαμική περιοχή από το Ιραν, Αφγανιστάν και το Πακιστάν που μετά βιας κρατούν οι ΗΠΑ από το να μην πέσει κι αυτό στα χέρια ακραίων Ισλαμιστών.
Την ίδια ώρα που ο Πούτιν συμφωνούσε με την Ινδία σχέσεις φιλίας, ανακοίνωνε την ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων στην Κριμαία και 14 μαχητικων τύπου Sukhoi Su-27 και Su-30 μεταφέρθηκαν και αναπτύχθηκαν στην αεροπορική βάση του Μπέλμπεκ, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των αεροσκαφών του τύπου, μαχητικών και εκπαιδευτικών, που σταθμεύουν στη βάση, σε 30 μονάδες.
Στην ίδια βάση έχουν αναπτυχθεί βομβαρδιστικά τύπου Su-24, αναγνωριστικά Su-24MR και μαχητικά Su-25SM.
Με κλειστά τα νώτα του πριν από μερικές ώρες ο Λαβρόφ, έκανε την βαρυσήμαντη δήλωση προς την διεθνή κοινότητα ότι «Η Μόσχα έχει το δικαίωμα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων στην Κριμαία».
Τελικά η Γερμανοκρατούμενη ΕΕ αποπειράθηκε να παρασύρει τον Πούτιν σε ανοιχτή σύρραξη και παγιδεύτηκε η ίδια μέσα στο σχέδιο της. Στήριξε την νεο-Ναζιστική Κυβέρνηση του Κιέβου, ώστε να αναγκάσει την Ρωσσία να εμπλακεί και να φανεί ως επιθετική ενέργεια κατά της Ουκρανίας, αλλά τώρα η Ρωσία έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων, είναι η εγγυήτρια της σταθερότητας στην περιοχή και η ΕΕ ως η αιτία της αποσταθεροποίησης και υπαίτια των δεινών του Ουκρανικού λαού που πλεον είναι υπο την κατοχή του ΔΝΤ.
