τον πολιτικό ορίζοντα του τόπου, με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και την τρόικα των εκπροσώπων των δανειστών της χώρας, να διαδραματίζουν εκ των πραγμάτων κεντρικό ρόλο.
Για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις με ψυχραιμία, και κυρίως όσους κατανοούν τις ιδιαίτερες πτυχές όσων συμβαίνουν σε διεθνές επίπεδο, ήταν προφανές από την πρώτη στιγμή ότι, μετά τις γερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2013, η Άνγκελα Μέρκελ άλλαξε στάση απέναντι στην κυβέρνηση Σαμαρά.
Δεν την εγκατέλειψε φυσικά ποτέ, ενώ τόσο η ίδια όσο και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προσέφεραν στην Αθήνα… δόσεις πολιτικής ανάσας, ακόμη και με απευθείας τετ-α-τετ, είτε της Καγκελαρίου με τον Αντώνη Σαμαρά, είτε του ισχυρότερου Υπουργού Οικονομικών του πλανήτη, με τον Γκίκα Χαρδούβελη.
Πέραν των παραπάνω ωστόσο, ουδέν σοβαρό. Η Γερμανία δεν βοήθησε ουσιαστικά την κυβέρνηση Σαμαρά σε καμία δύσκολη στιγμή αυτών των 14 μηνών.
Δεν άνοιξε τη συζήτηση για “κούρεμα”-αναδιάρθρωση χρέους, παρόλο που ο πιο στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά Χρύσανθος Λαζαρίδης είχε διατυπώσει την εκτίμηση ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε ως τα τέλη του 2013.
Δεν διευκόλυνε την κυβέρνηση στην προεκλογική περίοδο για τη μάχη των ευρωεκλογών και την αναμέτρηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Δεν… λύγισε όταν η Κριστίν Λαγκάρντ άνοιξε τη μεγάλη κουβέντα για το ελληνικό χρέος, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε λύση του δράματος.
Δεν στήριξε την κυβέρνηση ούτε μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, όταν η διαφορά του 4% υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ξεκάθαρο ότι ανοίγει το δρόμο για πολιτική αλλαγή στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.
Φάνηκε να τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια της κυβέρνησης μετά το καλοκαίρι, σε μια σειρά από ζητήματα, από το πότε θα επιστρέψει η τρόικα μέχρι ρυθμίσεις σαν τις 100 δόσεις.
Και όλα τα παραπάνω τα έκανε με άτσαλο και πολιτικά άγαρμπο τρόπο, που αποδεικνύει ότι το Βερολίνο έχει πάρει τις αποφάσεις του.
Πλέον, ο τόπος οδηγείται με ταχείς ρυθμούς σε πρόωρες εκλογές, πιθανότατα πριν ακόμη και από τις 22 Μαρτίου 2015, ημερομηνία που αποκάλυψαν τα “Υστερόγραφα” από τον Σεπτέμβριο κιόλας.
Και δεν θα ήταν υπερβολή να συμπεράνει κανείς ότι η γερμανική κυβέρνηση κάνει ήδη το… κουμάντο της, για το πώς θα διαχειριστεί μια πιθανή έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, κρατώντας όλα τα διαπραγματευτικά χαρτιά που θα μπορούσε να χαρίσει στην κυβέρνηση Σαμαρά για… τα χειρότερα.
