Σε μία συγκλονιστική αποκάλυψη προχωρά η ισπανική εφημερίδα αναφορικά με το χρέος της Γερμανίας στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα που βασίζεται σε έρευνα διακεκριμένων επιστημόνων το χρέος της Γερμανίας στη χώρα μας υπολογίζεται πως είναι διπλάσιο από το συνολικό χρέος της Ελλάδας.
Στο δημοσίευμα της ισπανικής ηλεκτρονικής εφημερίδας El Publico, φέρει τον τίτλο «Το χρέος της ναζιστικής Γερμανίας ξεπερνά όσα ζητούν οι Μέρκελ και ΕΕ από την Αθήνα».
Σε αυτό αποκαλύπτονται στοιχεία που «καίνε» την Γερμανική κυβέρνηση και τα όσα υποστηρίζει για τις γερμανικές αποζημιώσεις, ενώ γίνεται εκτενής αναφορά στη συνδιάσκεψη του 1953 για τη διαγραφή του 63% του συνολικού εξωτερικού χρέους της Γερμανίας αλλά και τη συμφωνία των «Δύο συν Τέσσερις» του 1990 για τη μη πληρωμή των επανορθωτικών υποχρεώσεων του Βερολίνου, ενόψει της ενοποίησης της Δυτικής και της Ανατολικής Γερμανίας.
Όπως αναφέρει ο καθηγητής Ιστορίας Εδμούνδο Φαγιάνας Εσκουέρ, εάν για το κατοχικό δάνειο «ισοδύναμο με 3 δισ. ευρώ», «εφαρμοσθεί ως σημείο αναφοράς το μέσο επιτόκιο των αμερικανικών ομολόγων, το ποσόν που θα έπρεπε σήμερα να καταβάλει η Γερμανία θα ήταν 163,800 δισ. ευρώ».
Ποσόν που ουδέποτε καταβλήθηκε, υπενθυμίζει ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης Κάρλος Σάνθ Ντίαθ, «μολονότι η Κατοχή στην Ελλάδα ήταν μία από τις ωμότερες στην Ευρώπη».
«Ο υπολογισμός της καταστροφής» δηλώνει ο Φαγιάνας Εσκουέρ, «ποικίλει ανάλογα με τις διάφορες εκτιμήσεις, που την ανάγουν σε έως και 300 δισ. ευρώ».
«Ποσό που ο Γάλλος οικονομολόγος και πρώην σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί, Ζακ Ντεπλά, ανεβάζει ακόμη και στα 575 δισεκ. ευρώ. Είναι σαφές πως με αυτά τα ποσά, η Ελλάδα όχι απλώς θα είχε λύσει το πρόβλημα του χρέους, αλλά θα της περίσσευαν και χρήματα» προσθέτει ο Φαγιάνας Εσκουέρ.
Ακόμα το δημοσίευμα αναφέρει πως οι αποζημιώσεις, που αξιώνουν οι Έλληνες, δεν φθάνουν ούτε καν στα πραγματικά χρηματικά ύψη που πρέπει να τους δοθούν. «162 δισ. ευρώ, χωρίς να υπολογισθούν τα επιτόκια από την εποχή της Κατοχής τα 108 δισεκ. αντιστοιχούν στις καταστροφές των υποδομών, ενώ τα υπόλοιπα στο καταναγκαστικό δάνειο της δοσίλογης κυβέρνησης».
Το άρθρο υποστηρίζει πως η Ελλάδα έχει όλους τους καλούς λόγους και τα ιστορικά δεδικασμένα για να αξιώσει μία επίλυση του χρέους της… α λα γερμανικά. Χάρη σ’ αυτές τις χαριστικές συμφωνίες μπόρεσε να επανεκκινήσει το σημερινό γερμανικό οικονομικό θαύμα, να τεθούν οι βάσεις για τη σημερινή ανάπτυξή της.
«Η Γερμανία ήταν η χώρα που επωφελήθηκε όσο καμία άλλη από την Ε.Ε., συνεπώς είναι εκείνη που περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο οφείλει να φροντίσει γι αυτήν» γράφει στην συνέχεια.
Η προσέγγιση Ζακ Ντεπλά: Στα 575 δις. ευρώ το χρέος της Γερμανίας στην Ελλάδα
Το θέμα των Γερμανικών επανορθώσεων είχε φέρει στο προσκήνιο ήδη πριν από σχεδόν μία τετραετία ο Γάλλος οικονομολόγος Ζακ Ντελπλά. Τότε πρώην μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Αναλύσεων της γαλλικής κυβέρνησης και οικονομικός σύμβουλος της τράπεζας ΒΝΡ Paribas, υποστηρίξε ότι η Γερμανία θα έπρεπε να θυμηθεί ότι μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο χρωστούσε 16 φορές το ΑΕΠ της, το οποίο κανείς δεν της ζήτησε έκτοτε. Όμως σε αντάλλαγμα η υπόλοιπη Ευρώπη της ζητά πολιτική και οικονομική αλληλεγγύη.
«Η Γερμανία είναι αυτή που οφείλει στην Ελλάδα και όχι το αντίστροφο» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ζακ Ντελπλά, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Les Echos, το 2011.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του δε, η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα τουλάχιστον 575 δισ ευρώ από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι αυτό, για ιστορικούς λόγους, αλλά και για την αποφυγή της εξάπλωσης της κρίσης ο ίδιος προτάσσει την έννοια της οικονομικής αλληλεγγύης.
Μάλιστα ο Ζακ Ντελπλά επεσήμανε ότι η στάση της Γερμανίας έναντι του προβλήματος χρέους της ευρωζώνης, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση της Ελλάδας. «Όμως αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα, αυτό θα σημάνει ένα καρδιακό επεισόδιο για το τραπεζικό της σύστημα. Η Ελλάδα θα είναι στην ευρωζώνη χωρίς όμως να μπορεί να χρησιμοποιεί το ευρώ. Η έξοδός της από την ευρωζώνη θα προκαλούσε γιγαντιαία ύφεση στη χώρα και τρομερούς κινδύνους στην υπόλοιπη Ευρώπη» δηλώνει ο Ντελπλά.
