Ο David Rockefeller νομίζει ότι είναι ο Θεός επί της γης και θεωρεί τον υπερπληθυσμό του πλανήτη μεγάλο πρόβλημα και σαφώς κάνει οτιδήποτε για να τον μειώσει.Ιδρυτικό μέλος της Τριμερούς επιτροπής που αποφασίζει για τις τύχες του κόσμου.
Δηλώσεις του David Rockefeller, Απομνημονεύματα, σελ. 405: «Είμαστε ευγνώμονες στην Washington Post, The New York Times, το περιοδικό Time, και άλλες μεγάλες εκδόσεις των οποίων οι διευθυντές έχουν παρακολουθήσει τις συναντήσεις μας και σεβαστή την υπόσχεσή τους για διακριτικότητα για περίπου σαράντα χρόνια. Θα ήταν αδύνατο για εμάς να αναπτύξουμε το σχέδιο μας για τον κόσμο, αν είχε υπαχθεί στα φωτεινά φώτα της δημοσιότητας κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, όμως, ο κόσμος είναι τώρα πιο εξελιγμένα και έτοιμη να βαδίσει προς μια παγκόσμια κυβέρνηση Η υπέρ-εθνική κυριαρχία μιας πνευματικής ελίτ και τον κόσμο τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από την εθνική αυτοδιάθεσης ασκείται σε περασμένους αιώνες «…
David Rockefeller, σε μια συνεδρίαση του 1991 Μπίλντερμπεργκ: «Είμαστε στα πρόθυρα ενός παγκόσμιου μετασχηματισμού Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η σωστή μεγάλη κρίση και τα έθνη θα δεχθεί την Νέα Παγκόσμια Τάξη.»
David Rockefeller «Αλλά αυτή η κρίση παράθυρο των ευκαιριών, κατά την οποία ένα πραγματικά ήσυχο και αλληλεξαρτώμενο παγκόσμια τάξη θα μπορούσε να κατασκευαστεί, δεν θα είναι ανοικτή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ήδη υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις που απειλούν να καταστρέψουν όλες τις ελπίδες μας και τις προσπάθειες να στήσουν μια διαρκή δομή της παγκόσμιας αλληλεξάρτησης.»
David Rockefeller, μιλώντας στο Επιχειρηματικό Συμβούλιο για τα Ηνωμένα Έθνη, 14 του Σεπτεμβρίου 1994
«Όποια και αν είναι η τιμή της Κινέζικης Επανάστασης, προφανώς έχει καταφέρει όχι μόνο στην παραγωγή πιο αποτελεσματικών και αφοσιωμένο διοίκησης, αλλά και στην προώθηση υψηλού ηθικού και κοινότητα του σκοπού. Η κοινωνική πείραμα στην Κίνα, υπό την ηγεσία του προέδρου Μάο είναι μια από τις πιο σημαντικές και επιτυχημένες στην ιστορία της ανθρωπότητας.»
David Rockefeller, δήλωση σχετικά με το Μάο Τσε Τουνγκ στο The New York Times, 10 Αυγούστου 1973
