Τρία χρόνια μετά το δραματικό εκείνο «διάγγελμα» και την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, από τον τότε πρωθυπουργό και σήμερα περιοδεύοντα «καθηγητή» Γιώργο Παπανδρέου, η χώρα εξακολουθεί σήμερα να βυθίζεται όλο και πιο βαθειά στην ύφεση και την ανεργία. Η πτωχοποίηση της ελληνικής
κοινωνίας συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς. Και οι λιγοστές ελπίδες για ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας μας έχουν εστιασθεί χρονικά από την κυβέρνηση στην περίοδο που θα ακολουθήσει τις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, χωρίς βέβαια να είναι απολύτως σαφές ποιο ακριβώς είναι το… θαύμα που αναμένεται να συμβεί τότε. Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από ένα μήνα, σε μία από τις συναντήσεις του με βουλευτές του κόμματός του, που τον ρωτούσαν με αγωνία για την επόμενη μέρα, ο Αντώνης Σαμαράς απάντησε: «Από τον Σεπτέμβριο θα απογειωθούμε. Αρκεί να αντέξουμε μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού»!
ΠΡΑΓΜΑΤΙ, όσα συνέβησαν από τότε μέχρι σήμερα επιβεβαιώνουν ότι η ανησυχία του πρωθυπουργού για την πορεία της χώρας και της κυβέρνησης μέχρι τον Ιούνιο είναι δικαιολογημένη. Η τρόικα έχει αποθρασυνθεί εντελώς. Ο επιθετικός -συχνά προκλητικός- τρόπος με τον οποίο κινείται και οι παράλογες απαιτήσεις που διατυπώνει δείχνουν ξεκάθαρα έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα και αποκαλύπτουν κυνισμό και αδιαφορία για την εξέλιξη των πραγμάτων στην Ελλάδα. Ο Τόμσεν και η παρέα του υπονομεύουν πλέον απροκάλυπτα την κοινωνική μας ειρήνη και συνοχή! Βάζουν «φωτιά» στην ελληνική κοινωνία! Απορρίπτουν αβασάνιστα και άνευ λόγου κάθε αναπτυξιακή πρόταση ή σκέψη. Και προωθούν, για άλλη μια φορά, την ίδια αποδεδειγμένα πλέον λανθασμένη συνταγή λιτότητας, που οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, σε ακόμη μεγαλύτερη ανεργία.
ΓΙΑΤΙ, για παράδειγμα, οι υπάλληλοι των δανειστών επιμένουν σε χιλιάδες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, όταν το ίδιο ακριβώς δημοσιονομικό αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί και με τον τρόπο που προτείνει η ελληνική πλευρά; Γιατί αρνούνται τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, όταν είναι βέβαιο ότι στα σημερινά του επίπεδα αποτελεί σοβαρό ανταγωνιστικό μειονέκτημα για τον τουρισμό μας και «παράγει» μόνο λουκέτα και ανεργία και όχι έσοδα; Γιατί «εκβιάζουν» μιλώντας και πάλι για καθυστέρηση ή και για μπλοκάρισμα της εκταμίευσης της αναμενόμενης δόσης, την ίδια στιγμή που ηγετικές προσωπικότητες της Ευρώπης, όπως ο Μπαρόζο, εκθειάζουν την Ελλάδα για τις αιματηρές προσπάθειές της; Δεν γνωρίζουν ότι έτσι δημιουργούν πρόσθετη αβεβαιότητα και τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια της οικονομίας μας; Και ακόμη: Είναι δυνατόν οι τροϊκανοί να επικαλούνται τη ρήτρα απόκλισης που με το τελευταίο μνημόνιο επέβαλαν στη χώρα μας και δυστυχώς αποδέχθηκαν οι εγχώριοι… φωστήρες της πολιτικής μας σκηνής, ενώ είναι ηλίου φαεινότερο ότι αυτή -η απόκλιση- οφείλεται στην ύφεση, που όλο και βαθαίνει εξαιτίας της δικής τους άστοχης πολιτικής; Δεν έχουν αντιληφθεί ότι σήμερα και η υποψία ακόμη νέων μέτρων θα φέρει κοινωνική έκρηξη;
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Η διαπραγμάτευση με τους υπαλλήλους που απαρτίζουν την τρόικα δεν έχει πλέον κανένα νόημα. Είναι ανώφελη και αδιέξοδη. Αυτός ο «λογαριασμός» δεν βγαίνει. Απαιτείται, λοιπόν, εδώ και τώρα πολιτική διαπραγμάτευση στο ανώτερο δυνατό επίπεδο. Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πρέπει να ζητήσει τη σύγκληση έκτακτης συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το ελληνικό θέμα. Και να απαιτήσει οριστικό, γενναίο κούρεμα του χρέους μας και ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης, που θα συνοδεύεται από εύκολη πρόσβαση των ελληνικών τραπεζών σε φθηνό ευρωπαϊκό χρήμα, ώστε να αναχρηματοδοτηθούν με πολύ χαμηλά επιτόκια οι υπάρχουσες υγιείς επιχειρήσεις και τα ελπιδοφόρα νέα επενδυτικά σχέδια. Και πάντως ο Τόμσεν και η παρέα του πρέπει επιτέλους να φύγουν από τη χώρα. Έχει άλλωστε αποδειχθεί περίτρανα ότι όχι μόνο απέτυχαν, αλλά και εξακολουθούν να κάνουν μεγάλη ζημιά. Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί πρέπει πλέον να συνομιλούν μόνο με πολιτικά πρόσωπα, εγνωσμένου κύρους. Οι αποτυχημένοι υπάλληλοι δεύτερης διαλογής μάς προσέβαλαν αρκετά. Καιρός να περάσουν οριστικά στην… εφεδρεία!
