Μια τοποθέτηση εκ μέρους μου στο θέμα της γειτονικής χώρας μέσα σε λίγες γραμμές.
Η Τουρκία ως χώρα βρίσκεται σε μια ανοδική πορεία ανάπτυξης αριθμού του πληθυσμού της. Αυτό από μόνο του δημιουργεί μια τάση πεπερασμένου όσον αφορά την ικανότητα στήριξης του σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο (σ.σ. πόλωση). Η μόνη διέξοδος εκτόνωσης εκεί, θα είναι η δημιουργία τάσης επεκτατισμού έτσι ώστε να δημιουργήσει όραμα ισχύος και δυναμικής πλουτισμού. Είναι δεδομένο πώς μια χώρα 75 εκατομμυρίων σε λίγες δεκαετίες θα ξεπεράσει εύκολα τα 100.000.000, όπου σε αντίθεση με την Ινδία ή την Κίνα, η έκταση της αλλά και η εγγύτητα της χώρας με τις πλούσιες χώρες της Ανατολής και της Δύσης, θα προκαλέσει ακόμα περισσότερο την εκτόνωση της , εδαφικά, για να κατακτήσει “ζωτικό χώρο” αλλά και “ειρηνικό διάλειμμα” όσον αφορά πολώσεις εσωτερικές.
Σε αντίθεση, τώρα, θα πρέπει να δει κάποιος πώς η Τουρκία συνορεύει με κάποιες χώρες.
Η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν δεν έχουν κάποια τρομερή ισχύ (αν και προστατεύονται από την Ρωσία και τις ΗΠΑ λόγω ενέργειας), το Ιράκ είναι απαγορευμένη περιοχή λόγω ΗΠΑ και Κούρδων, όπως και το Ιράν είναι πολύ ισχυρό για όποια αντιπαλότητα, η Βουλγαρία είναι μάλλον αδιάφορη και σε σημεία ίσως και συνεργάτης. Οι μόνες χώρες που έχουν μάλλον ενδιαφέρον επεκτατικό σε έλεγχο και ίσως και εδαφικό είναι η Συρία και η Ελλάδα/Αιγαίο. Στην πρώτη προσπαθεί η Τουρκία να τοποθετηθεί καίρια και να αναπτύξει κάποιες επιρροές που δεν φαίνεται να της βγαίνουν κυρίως λόγω ΗΠΑ και Ρωσίας. Οπότε το επόμενο σημείο εκτόνωσης είναι το Αιγαίο.
Παράλληλα κάποιος πρέπει να δει, ότι παρά το γεγονός πως η οικονομία της καταρρέει, ακόμα και τώρα απολαμβάνει στήριξης λόγω γεωστρατηγικής θέσης και ικανής διπλωματίας. Παράλληλα έχει μια συνεχόμενη ανοδική τάση ενίσχυσης στρατιωτικού δυναμικού και μια μετατροπή πολιτεύματος στην “Αρχή του Ενός” που είναι το Α και το Ω για αποφάσεις επιθετικής φύσης δίχως εσωτερικούς ελέγχους
Συνοπτικά, λοιπόν, είναι μια χώρα που έχει πολύ μεγάλο πληθυσμό, έχει ενισχυμένο αριθμητικά και εξοπλιστικά στράτευμα , έχει υπερσυγκέντρωση εξουσιών, ενώ απολαμβάνει και προστασίας από ισχυρούς σε τερτίπια της. Παράλληλα, έχει μεγάλη ανάγκη από ενέργεια, προσβάσεις σε ναυτικές οδούς, ανάγκη απόδειξης προβολής ισχύος και όλα αυτά κλιμακώνονται εκθετικά.
Προσωπικά, θεωρώ πώς δεδομένων των συγκυριών η Τουρκία δεν θα τολμήσει να κάνει γενική σύγκρουση ή επιθετική κίνηση μεγάλης κλίμακας για πολλούς λόγους. Όμως, περιμένω σίγουρα θερμό επεισόδιο, όπου με τα σημερινά δεδομένα, αν η Ελληνική πολιτική δεν αντιδράσει δυναμικά και με ικανή στρατηγική θα θέσει βάσεις για πολύ μεγαλύτερα προβλήματα που θα τα ζήσουμε , γρήγορα και προοδευτικά μετά τις 16.4 και το Τουρκικό δημοψήφισμα.
Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας
geopolitics.com.gr
