Για να καταλάβουμε ότι η προστασία της Ελλάδας είναι το ιερότερο καθήκον. Να τελειώνουμε με τα κομματικά ή ιδεοληπτικά καραγκιοζιλίκια τύπου “Είμαι δεξιός, πρέπει να υμνήσω τον Πάχτα”. Μπράβο στον Γιάννη Φιλιππάκη:
Εχει κανείς από όλους όσοι με μεγάλη ευκολία αποδοκιμάζουν τη διαμαρτυρία των κατοίκων της περιοχής της Ιερισσού αλλά και όλης της Χαλκιδικής αναλογιστεί τι μπορεί πραγματικά να συμβαίνει σε έναν από τους ομορφότερους νομούς της πατρίδας μας; Εχει κανείς αναλογιστεί ποια είναι η γενεσιουργός αιτία της αναταραχής, της κοινωνικής έκρηξης που βιώνει ο -όπως φαίνεται-
ευλογημένος αυτός τόπος; Προς Θεού! Μην πιστέψετε ούτε για μια στιγμή ότι έχουμε πρόθεση να δικαιολογήσουμε πράξεις βίας ή αυτοδικίας! Καλό θα είναι όμως, αντί να τασσόμεθα επιπόλαια με τη μια ή την άλλη πλευρά, να σκεφτούμε την Υβρι που συνετελέσθη λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Περιβόλι της Παναγίας. Λίγα χιλιόμετρα από την καρδιά της Ορθοδοξίας. Λίγα χιλιόμετρα από το Αγιον Ορος! Εχει κάνεις αναλογιστεί τι συνέβη στα χώματα όπου γεννήθηκε ο Αριστοτέλης, ένας πνευματικός φάρος της Ελλάδος; Καλό θα είναι να πάμε λίγα χρόνια πίσω και να θυμηθούμε ότι εκεί συνετελέσθη ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της σύγχρονης Ιστορίας. Τα πρόσωπα της τραγωδίας, γνωστά. Ενας ανεκδιήγητος υπουργός, τον οποίο αργότερα διέγραψε ακόμα κι αυτός ο «ασύλληπτος» Γιώργος Παπανδρέου ή Τζέφρυ ή ΓΑΠ ή όπως αλλιώς θέλετε. Μια κυβέρνηση που μάλλον έμοιαζε με συμμορία. Και ένας εκ των πλέον κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, που «άνδρωσε» την επιχειρηματική του οντότητα λανσάροντας τη «Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια» -εκπροσωπώντας τα «πιστεύω» της Κομμουνιστικής Σοβιετικής Ενωσης-, ενώ παράλληλα «έχτιζε» κάθε γεφύρι και δρόμο της χώρας. Σχεδόν σε αποκλειστικότητα!
Ο ανεκδιήγητος λοιπόν υπουργός, που τώρα παριστάνει τον τοπικό άρχοντα της περιοχής, υπό την ανοχή και με την έγκριση της κυβέρνησής του, «χάρισε» στον επιχειρηματία τη δυνατότητα πραγματικά να θησαυρίσει. Πούλησε αντί πινακίου φακής χιλιάδες στρέμματα, λες και τα είχε κληρονομήσει από τους παππούδες του. Επειτα από λίγα χρόνια ο κληρονόμος -επιχειρηματίας αγοραστής εννοούσα- πούλησε αντί μυθικού ποσού τη σκανδαλωδώς αποκτηθείσα έκταση. Χωρίς να έχει κάνει τίποτα! Απλώς τη μεταπώλησε. Και για να σας εξηγήσουμε το μέγεθος του σκανδάλου, είναι σαν να σας παραχωρούσε κάποιος το Ελληνικό αντί 1.000 ευρώ. Και εσείς σήμερα να διαπραγματεύεστε με Καταριανούς, Αγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους την πώλησή του αντί εκατοντάδων εκατομμυρίων!!! Και δεν θα μπούμε, σε αυτή τη φάση, σε όλα όσα λέγονται για τις μεθόδους εξόρυξης που, για λόγους κόστους, θέλει να εφαρμόσει ο σημερινός επενδυτής·μεθόδους που, κατά μία άποψη, θα καταστρέψουν για πάντα την περιοχή. Θα μείνουμε απλώς στην τελεσθείσα Υβρι.
Και γνωρίζουμε όλοι καλά ότι την Υβρι ακολουθεί η Κάθαρση! Αυτό θα πρέπει όλοι να το αναλογιστούμε και να αποφύγουμε να καταδικάζουμε ή να επευφημούμε με ευκολία τις αντιδράσεις των κατοίκων. Μακάρι η χώρα μας να μη βιώσει περαιτέρω την Κάθαρση που ήδη βιώνει για όλα όσα συνέβησαν τα τελευταία τριάντα χρόνια. Μακάρι οι Σκουριές να είναι η τελευταία σκηνή του δράματος. Πολύ φοβόμαστε όμως ότι είναι μόνο η αρχή…
Του εκδότη της «δημοκρατίας»
Ι. Ν. ΦΙΛΙΠΠΑΚΗ
olympia.gr
