Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες όλων αυτών των ελληνόφωνων μιντιακών παπαγάλων, που από εδώ και πολλά χρόνια με προεξάρχοντα το γνωστό και μη εξαιρετέο ΕΛΙΑΜΕΠ, να καλλιεργούν με την ευκαιρία της επίσκεψης Ερντογάν το τουρκικό φόβητρο.
Δηλαδή ότι η Τουρκία είναι μια μεγάλη δύναμη, μια μεγάλη χώρα με 79 εκατομμύρια κατοίκους, μια ανερχόμενη οικονομική δύναμη, μια στρατοκρατική δύναμη και για όλα αυτά εμείς θα πρέπει να σκύβουμε μόνιμα το κεφάλι και να ανεχόμαστε συνεχώς τις τουρκικές προκλήσεις, παρά του ότι τελευταία η χώρα αυτή έχει απομονωθεί και με την υπερφίαλη πολιτική του ηγέτη της έχει προκαλέσει μεγάλες καχυποψίες και πολλαπλά προβλήματα στον περίγυρο της.
Αλλά το επίμαχο δεν είναι αυτό. Το επίμαχο είναι ότι όλοι αυτοί ψεύδονται καθώς δεν αναγνωρίζουν την θλιβερή πραγματικότητα για την χώρα αυτή.
Και πρώτα και καλύτερα αν πάρουμε τον πληθυσμό της Τουρκίας που προβάλλεται σαν το μεγαλύτερο όπλο της που δεν είναι παρά μια μεγάλη άπατη. Από τα 78 εκατομμύρια παραλείπουν σκόπιμα τα 20-25 εκατομμύρια Κούρδων, μια μειονότητα που την χωρίζει άβυσσος μίσους με το τουρκικό καθεστώς και είναι γνωστό πως ο άγριος εσωτερικός πόλεμος συνεχίζεται με καθημερινά θύματα και από τις δυο πλευρές. Συνεχίζουμε με τους Αλεβίτες, που πολλοί τους υπολογίζουν σε 20 εκατομμύρια και που εχθρεύονται ανοιχτά τον Ερντογάν ο οποίος τους καταπιέζει και τους θεώρει άτιμους αιρετικούς. Να μην πάμε παραπέρα με άλλες μειονότητες που διεκδικούν την αναγνώριση τους, ενώ το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα είναι ο εσωτερικός διχασμός που φάνηκε ξεκάθαρα στο δημοψήφισμα για την συνταγματική μεταρρύθμιση.
Σκόπιμα παραλείπουν να αναφέρουν ότι μετά το αποτυχόν, για πολλούς κατευθυνόμενο πραξικόπημα, καθημερινά συλλαμβάνονται αξιωματικοί, δικαστές, δημοσιογράφοι, δημόσιοι υπάλληλοι, καθηγητές και γιατροί, δημιουργώντας ένα φουντωμένο όλο και πιο πολύ εσωτερικό κλίμα αγανάκτησης και μίσους για τον Ερντογάν.
Όσον αφορά την μεγάλη οικονομική δύναμη, δεν είναι παρά μια φούσκα που τελευταία άρχισε να ξεφουσκώνει επικίνδυνα, όπως αναφέρουν τα ίδια τα τουρκικά στοιχεία.
Ένα φαντασμαγορικό καθεστώς που εκφράζει ο σουλτάνος και τρίζει από τα θεμέλια του δεν μπορεί να προβάλλεται σαν η υπερδύναμη της περιοχής. Ακόμα και μέσα στο στράτευμα δεν είναι μόνο τα τεράστια κενά που δημιούργησε η αλαζονεία του Ερντογάν με τις απανωτές συλλήψεις και φυλακίσεις, αλλά ένα κλίμα έντονης δυσαρέσκειας ακόμα και οργής για τον Τούρκο πρόεδρο.
Το άγχος της διάσπασης δεν έχει εκλείψει ποτέ και τώρα διαγράφεται όλο και πιο έντονο.
Όλα αυτά δεν τα αντιλαμβάνονται τα παπαγαλάκια της Αθήνας.
Μα φυσικά όχι, καθώς έχουν το… δικό τους «έργο» να εκτελέσουν.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
