Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος
Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια κατάσταση ανθρωπιστικής κρίσης, που αφορά τους χιλιάδες πρόσφυγες στο έδαφος της, που δεν έχουν δυνατότητα εξόδου χάρη στην απόφαση που έχουν λάβει ορισμένοι ‘’εταίροι ‘’ στην ΕΕ με ηγέτη την Αυστρία να κλείσουν τα σύνορα τους και να οδηγήσουν την Ελλάδα σε μια άνευ προηγουμένου κατάσταση κρίσης, που μπορεί να λάβει διαστάσεις συνθηκών πολέμου στο εσωτερικό της. Η Αυστρία και τα τσιράκια της που οραματίζονται να ασκήσουν εξωθεσμική επιρροή στα Βαλκάνια φαίνεται ότι έχουν βάλλει πρώτη προτεραιότητα να καταστρέψουν την Ελλάδα. Το προσπαθούν εδώ και αρκετό καιρό, αρχικά θέλησαν να τη στραγγαλίσουν οικονομικά και τώρα να την διαλύσουν χρησιμοποιώντας τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
Έτσι η Αυστρία βρίσκοντας τη Γερμανία σε δύσκολη θέση, άρχισε να βρίσκει χώρο ώστε να ασκήσει επιρροή στα Βαλκάνια, που μέχρι τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας το 1918 ήταν στο επίκεντρο των στρατηγικών της βλέψεων. Σήμερα, όπως και πριν από το 1914, οι βαλκανικές φιλοδοξίες της Βιέννης αποτελούσαν πρόκληση πρώτου μεγέθους. Τότε σε μια προσπάθεια να αντεπιτεθεί στους αλυτρωτισμούς της Σερβίας και της Ρουμανίας που την απειλούσαν, η Αυστροουγγαρία και πιο συγκεκριμένα ο διάδοχος του θρόνου Αρχιδούκας Φραγκίσκος – Φερδινάνδος προωθούσε την ιδέα μετατροπής της Διπλής Μοναρχίας σε Τριπλή, με την ίδρυση με μέλη τη Σλοβενία, Κροατία και Βοσνία – Ερζεγοβίνη ενός Σλαβικού πόλου εντός της Αυτοκρατορίας Βασιλείου. Η επίσκεψη του στο Σεράγεβο όπου δολοφονήθηκε τον Ιούλιο του 1914 ήταν σχεδιασμένη στο πλαίσιο διερεύνησης της παραπάνω πολιτικής για τα Βαλκάνια. Σήμερα, για διαφορετικούς λόγους, σε κάθε βαλκανική χώρα η Βιέννη μπορεί να διεκδικεί μια πιο εκτεταμένη περιφερειακή ζώνη επιρροής, εκμεταλλευόμενη τόσο την απουσία πραγματικής σύγκλισης των χωρών της περιοχής που έχουν ήδη ενταχθεί στην Ε.Ε. όσο και την απουσία αξιόπιστης ενταξιακής προοπτικής για τις υπόλοιπες χώρες. Η Βιέννη επιχειρεί με αφορμή την πρόκληση του Προσφυγικού να εγκαθιδρύσει περιφερειακή επιρροή και πρωτοκαθεδρία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, το μοναδικό βέβαια εμπόδιο στα σχέδια της αυτή τη στιγμή είναι η Ελλάδα που δεν ανήκει σε αυτές τις σφαίρες επιρροής και είναι προφανώς αντίθετη στην πολιτική της των κλειστών συνόρων στον ‘’Βαλκανικό Διάδρομο’’, οπότε πρέπει να την βγάλει από τη μέση.
Θεωρούμε ότι καταρχήν η Αυστρία αλλά και δευτερευόντως όλοι όσοι συνεργάζονται μαζί της αποτελούν εχθρούς της Ελλάδας και έχουν κηρύξει έναν άτυπο πλην όμως υπαρκτό πόλεμο εναντίον της, για διαφορετικούς ο καθένας λόγους. Η ανάκληση της Πρέσβειρας από την Βιέννη θα πρέπει να συνεχισθεί και με άλλες ενέργειες. Η Ελλάδα που βρίσκεται πλέον σε μια προδιαγραφόμενη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, μέσα από όποιες διαδικασίες θα πρέπει να αναζητήσει συμμαχίες, μέσα στους οργανισμούς που ανήκει αλλά και έξω από αυτούς, αν χρειάζεται, ώστε να αντιδράσει στην επίθεση που δέχεται και να ανατρέψει την όλη κατάσταση. Πολιτική και Στρατιωτική Ηγεσία πρέπει να είναι έτοιμες για όλα. Η ευθύνη είναι τεράστια για όλους, ο εχθρός είναι προ των Πυλών …
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
pentapostagma.gr
