Το θέμα είναι σοβαρότατο. Στους πολλούς είναι για γέλια, για νεύρα, για να τον σφαλιαρίσουν (στη καλύτερη περίπτωση). Όμως τελικά είναι τραγικό, τραγικότατο!
Με την συγκεκριμένη περίπτωση υποψίας ιεράρχη είχα ασχοληθεί πριν 25 μήνες, όταν διοργάνωνε βραδυά πούρου (ναι πούρου!!!) στον ναό του χώρου των δίδυμων πύργων, παρουσιάζοντας τότε μία αποκλειστικότητα (www.triklopodia.gr/bas_4-μοναδικη-παγκοσμια-προσφορα-απο-μεν/ ). Ομολογώ ότι το είχα δει από την κωμική πλευρά το θέμα. Αλλά όταν βλέπεις να χειροτερεύει και να φτάνει στα πιο κάτω-κάτω-κάτω επίπεδα, τρυπώντας ακόμα και το πάτωμα της κόλασης, αρχίζεις και αναρωτιέσαι γιατί.
Ο σεβασμιώτατος (άραγε από πού απορρέει ο σεβασμός;;; από τα καμώματά του;) Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος, αποφάσισε να επιτρέπει την είσοδο σκύλων υπηρεσίας στους ναούς (https://tasthyras.wordpress.com/2025/09/16/η-αρχιεπισκοπή-αμερικής-αποφάσισε-να/ ). Πάντα με πρόσχημα την εξυπηρέτηση των πιστών προωθούν την αποϊεροποίηση των ναών. Επί κορωνοϊού βέβαια δεν είχαν πρόβλημα να μας λένε “μείνετε σπίτια σας, το ίδιο κάνει”. Τώρα τους έπιασε ο πόνος για όσους χρειάζονται σκύλους υπηρεσίας για να κυκλοφορήσουν…
Αργότερα θα επιτρέψουν και όλα τα σκυλόγατα. Εμ, όταν μπαίνουν τα σκυρόψαρα…
Θα θυμίσω τον υπουργίσκο Λιβάνιο, που από το βήμα του κοπροβουλίου είπε για το τσιπ : “τώρα θα υποχρεώσουμε όλα τα ζώα, αργότερα τους ανθρώπους”… Πού νάξερες ρε μπούλη τί σε περιμένει… από τους πρώτους στα κατάστιχα σε έχει ο Αρχάγγελος.
Η “αστεία” πλευρά :
α) Όταν στην Θεία Λειτουργία ο ιερέας θα λέει : “τας θύρας, τα θύρας”, οι σκύλοι θα εξέρχονται με τους κατηχουμένους ή θα παραμένουν ως κατηχημένα;
β) Θα τρώνε οι σκύλοι τα ψίχουλα των αντιδώρων από κάτω (“μη δότε τα άγια τοις κυσίν”) ή μήπως θα προβλέπεται και αντίδωρο για τα ζωντανά;
γ) Αν αρχίζουν τα γαβγίσματα εν ώρα Θείας Λειτουργίας, τί θα γίνεται; χάβρα; εβραϊκή συναγωγή;
δ) όταν έβαλαν τα ζώα και τους εμπόρους στον Ναό του Σολομώντα, δεν άρπαξε ο Χριστός το φραγκέλιο;
Ο αναγκεμένος άνθρωπος, που χρειάζεται ζώο συνοδείας, μπορεί να βασιστεί στη βοήθεια του αδελφού του, που θα συλλειτουργηθεί μαζί του, όπως συμβαίνει σε υπερήλικες ή άτομα με κινητικές δυσκολίες. Δεν χρειάζεται την βοήθεια του αλλουτεριασμένου Ελπιδοφόρου. Αφήστε τον με τα πούρα του.
Διότι με αφορμή αυτό ο οποιοσδήποτε θα φορά μαύρα γυαλιά, θα το παίζει αόμματος και θα τον οδηγεί ο μη συνοδείας σκύλος του μέσα στον ναό.
Κάποιος αγαπητός αδελφός μου είπε μην τυχόν χρησιμοποιήσουν για επιχείρημα το δημοτικό άσμα για τους Κολοκοτρωναίους “καβάλα παν’ στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε”. Βέβαια άλλο Κολοκοτρωναίοι και άλλο κολομ@λακούληδες ροζουλίτες.
Η πικρότατη αλήθεια και φόβος για όλους μας :
Από αιώνων έχει προφητευτεί (δεν θυμάμαι καλά, νομίζω ο Μέγας Αντώνιος) ότι τα έσχατα χρόνια θα κυκλώνουν το ιερό Θυσιαστήριο μουλάρια. Πνευματικά μουλάρια εννούσε ο Μ.Αντώνιος, όχι σωματικά, μουλάρια στείρα Θείου Λόγου, όπως τα ζώα μουλάρια είναι στείρα.
Οι κάθε λογής ελπιδοφόροι δεν το κάνουν από μόνοι τους, τους το βάζει ο διάολος στο μυαλό. Το λάθος τους ότι με την έπαρση που τους διακατέχει, επέτρεψαν στον διάβολο να τους ελέγχει. Όταν οι μαθητές του Χριστούς πήγαν περιχαρείς να του πουν ότι εξέβαλαν τα δαιμόνια, ο Χριστός τους είπε να μην χαίρονται γι αυτό αλλά ότι τα ονόματά τους γράφτηκαν στον Ουρανό. Με απλά λόγια ο Χριστός δίνει την δύναμη για τα πάντα και μόνοι μας δεν μπορούμε τίποτα. Το είπε πάλι ο Χριστός : «χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».
Βλέπω προχθές τον Οικουμενικό, να μιλάει στον ναό των διδύμων πύργων, να το παίζει δακρυσμένος (ούτε η Μάρθα Βούρτση τέτοιο κλάμα) ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ.
Ο γεροντάδες, που εκβάλουν δαιμόνια τα έχουν πει, ότι το καταφέρνουν μόνον με την επίκληση του ονόματος του Χριστού. Οι αλλουτεριασμένοι επίσκοποι, που έχουν επιτρέψει να εισέλθει μέσα τους ο αλλούτερος, πώς να εκφέρουν απλά και μόνον το όνομα ΧΡΙΣΤΟΣ;
Πραγματικά είναι για λύπηση και θα το πω, άσχετα αν οι άσχετοι από Ορθοδοξία θα βγουν να “γαβγίσουν” :
Προσευχηθείτε γι αυτούς, γιατί ο Χριστός «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» [Α’Τιμ.β’4]. Για όποιον επιμένει να “γαβγίσει” θα απαντήσω με ένα ερώτημα :
“Είναι δυνατόν να παριστάνεις τον ορθόδοξο και να έχεις θέλημα αντίθετο του Χριστού; Τελικά μήπως είσαι και συ αλλουτεριασμένος;”
