Βρήκα φέτος την ευκαιρία να ανταποκριθώ σε καλοκαιρινές προσκλήσεις αγωνιζόμενων αδελφών, επισκεπτόμενους αυτούς στα εξοχικά τους και με την ευκαιρία να τα πούμε ενόψει επερχόμενων. Τελευταίο άφησα τον πιο εκλεκτό, που τον επισκέφθηκα παραμονές της Παναγιάς. Πήγαμε μαζί στην τελευταία παράκληση (13 Αυγ), με το τέλος της οποίας είθισται να γίνεται ο επιτάφιος της Παναγιάς.
Είμαστε λοιπόν σε νησί του Αργοσαρωνικού, ο ναός πλάι στις καφετέριες και τα μεζεδοπωλεία, ακριβώς πλάι στο λιμάνι. Ένα έθνος, δυο κόσμοι. Περασμένες 20.30, οι πολλοί απολαμβάνουν, τα μεζεκλίκια τα ποτά και τα γλυκά, αδιαφορώντας για νηστεία Δεκαπενταύγουστου. Οι λίγοι στην παράκληση της Παναγιάς, τιμώντες και σεβόμενοι την Φοβερά Προστασία, που παρέχει στο έθνος ανά τους αιώνες. Τελειώνει η Παράκληση, ψέλνονται τα εγκώμια της Παναγιάς και ο Επιτάφιος ετοιμάζεται για περιφορά γύρω από τον ναό. Όπως είπα τα τραπέζια στα 5-6 μέτρα από τα κοντινά τραπέζια, ανάμεσα από τα οποία θα περάσει ο Επιτάφιος.
Και ξαφνικά με την έξοδο του Επιταφίου και την τιμητική κωδωνοκρουσία … ΤΡΟΜΕΡΟ… Πετάγονται με τρόμο από τα τραπέζια, φύγανε στον αέρα κουταλοπίρουνα, πιάτα, καρεκλοτράπεζα στα δάπεδα… Λες και τους την έπεσαν οι οθωμανοί… παπαπα… Δεν ήταν καν οι οθωμανοί αλλά ο στρατός του Χριστού, σκέψου νάταν οι οθωμανοί.
Δεν ήξερες τι να κάνεις. Να γελάσεις από το θέαμα (γιατί πραγματικά ήταν και για γέλια) ή να κλάψεις για τα χάλια των νεοελλήνων. Αν βρισκόταν κανένας Καραϊσκάκης (1) ή Μπουμπουλίνα θα είχαν πάρει κεφάλια για την έλλειψη σεβασμού προς την Παναγιά. Άπειρα τα θαύματά της, αμέτρητες οι ευεργεσίες της προς τους Έλληνες και μεις ούτε που εκτιμούμε την ακαταίσχυντη προστασία μας και την αμετάθετη μεσιτεία της προς τον Ποιητή (θυμίζω : Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε, μεσιτεία πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετε. Μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς, ἀλλὰ πρόφθασον, ὡς ἀγαθή, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν, τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι· Τάχυνον εἰς πρεσβείαν, καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν, ἡ προστατεύουσα ἀεί, Θεοτόκε, τῶν τιμώντων σε).
Έλληνες, όταν αύριο οι ορδές των φανερά “παρκαρισμένων” ήδη στην Ελλάδα βαρβαρικών ταγμάτων ξεσηκωθούν, θα φεύγουν όχι κουταλοπήρουνα, πιάτα και καρεκλοτράπεζα αλλά κεφάλια, χέρια και πόδια … ΦΡΙΚΗ … ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΕΤΕ;
Απορώ πώς αντέχετε να βλέπετε καθημερινά να “φεύγουν” νέοι από τα μπόλια. Βέβαια αίματα δεν βλέπετε.. Όταν όμως αύριο φρίξετε από τα αίματα, τί θα κάνετε; Θα ψέλνετε, όπως το πάνω Κοντάκιο της Κυριακής : «… πρόφθασον, ὡς ἀγαθή, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν, τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι· Τάχυνον εἰς πρεσβείαν, καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν, ἡ προστατεύουσα ἀεί, Θεοτόκε, τῶν τιμώντων σε»;
Είσασταν οι «πιστῶς κραυγαζόντων την» ή οι «τιμώντες την»;
Απλά σκεφθείτε το καλά; Τιμήσατε την εορτή της, το Πάσχα του καλοκαιριού;
Νηστέψατε όπως αρμόζει ή την βγάλατε με παϊδάκια και οινοποσίες;
Με ποιό θάρρος θα την επικαλεστείτε;
Οι προφήτες του σήμερα είπαν :
γ.Αμβρόσιος Λάζαρης : «Από τα 10 εκατομμύρια Έλληνες τα 2 εκατομμύρια θα σωθούν, γιατί κρατάνε. Γιατί, είδες τι μου λες; Δεν αλλάζεις πορεία όπως είσαι, μα να σου κόψουν το κεφάλι. Έτσι είναι τα 2 εκατομμύρια των Ελλήνων.
Αλλά τα 8, πού τα πήρε ο λύκος και τα έπνιξε, που είναι; Και δεν ξέρεις τι διαφθορά υπάρχει μέσα στην Ελλάδα. Μέχρι αφάνταστου βαθμού καταστροφή ψυχική και σωματική».
γ.Γαλακτία : «2-2,5 εκατομμύρια Έλληνες θα μείνουν … έγινε η ανθρωπότητα όμοια με το σατανά! Αίματα θα τα καθαρίσουν αυτά…».
γ.Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης : «Θέλουν ἔρθει ἄνδρες τινὲς φαῦλοι, ἀσεβεῖς. Οὗτοι διὰ νόμων θέλουν πάρει ἀπὸ τὰς ἀγκάλας τῶν γυναικῶν βρέφη (πιθανὸν ἀναφέρεται σὲ υἱοθεσίες ὁμοφυλοφίλων). Μὴ φοβοῦ, ὅταν ὁ ἥλιος ἐξαλείψει (ἀποκρύψει) τὰς ἀκτίνας αὐτοῦ. Τότε θέλει διεξαχθεῖ ἐμφύλιος πόλεμος ἐπὶ ὀλίγον, οὐχὶ ἐπ’ ἀρκετὸν ἀλλὰ μὲ πολλὰ θύματα. Θέλει γίνει σεισμὸς μέγας. Φοβεροὶ ἄνεμοι θέλουν ἀνοίξωσιν τὴν θάλασσα ἕως τὰ ἔξωθεν οἰκίας. Ναὶ μέγα πλοῖο θέλει βυθιστεῖ αὔτανδρο μὲ πολλὰ θύματα. Ποίησον προσευχάς ὡς δύνασαι. Τὸ 1/3 τῶν ἀνθρώπων θέλει ἀφανισθεῖ ἀπὸ πολέμους, τὸ 1/3 θέλει ἀφανιστεῖ ἐκ θανατηφόρων ἀσθενειῶν καὶ τὸ 1/3 θέλει διαμεριστεῖ εἰς ἅπασαν τὴν οἰκουμένην, ὅν ἐν ἀσθενείαν κείμενον, νοητικήν, πνευματικὴν ἀσθένειαν ὅτι πλέον ἀρχίζει καὶ τοῦτο. Τότε θὰ τρώγει ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ὡς τρώγει ὁ ὄφις τὸ φίδι αὐτῆς ἔτηκε, ὅτι ἔρχεται ἡ δικαία κρίσις. Θέλει γίνει ἡ μέρα νύχτα, ἡ δὲ νύχτα θέλει γίνει ἡμέρα. Προσκυνοῦν τά φαῦλα. Πάντες ἐξέκλιναν ἐκ τοῦ νόμου τοῦ Πατρός, τοῦ ἐν τοῖς Οὐρανοῖς. Οἱ προσευχόμενοι μὲ καθαρὰν τὴν καρδίαν, οἱ πιστεύοντες εἰς τὴν Ἁγίαν Τριάδαν καθαρῶς, αὐτοὶ θέλουν ἀπολαύσει τὴν ζωήν. Ναί, οὕτως δίδαξε, ἡ μετάνοια θέλει σώσει τὸν λαὸν καὶ μόνον οἱ πιστεύσαντες ἐν καθαρὰ τὴ καρδία σωθήσονται».
ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ;
ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΜΕΛΟΥΧΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΧΑΤΖΑΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΑΣΝΙΚΩΦ;
ΤΑ ΜΠΟΛΙΑ ΤΑ ΞΕΧΝΑΤΕ; ΔΕ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΑ ΚΗΔΕΙΟΧΑΡΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ;
Πᾶς ὁ ἐρχόμενος εἰς τὴν ἀγκάλην τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εὐσεβῶς σωθήσεται!
Ευσεβώς όμως προσερχόμενος, με μετάνοια, όχι για να τη βγάλει καθαρή και να συνεχίσει εν ανωμαλία.
Ο γ.Αμβρόσιος Λάζαρης είπε :
Τώρα όλα τα στρατεύματα του σατανά έχουν ξεχυθεί στον κόσμο και παρασύρουν τους ανθρώπους στην απώλεια με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Εσύ ή με τον Θεό θα είσαι ή με τον σατανά;
Αυτή η επιλογή, με ποιόν θα είσαι είναι η μετάνοια.
ΜΕΤΑΝΟΗΣΤΕ ΣΥΝΤΟΜΑ … ΔΕΝ ΕΧΟΜΕΝ ΗΜΕΡΕΣ!
Για να μη δείτε τα δικά σας κεφάλια και χέρια στον αέρα.
Ειδικά οι μπολιασμένοι, που έχουν βεβαρυμένο παρελθόν, έχουν μία μοναδική ευκαιρία να ιαθούν πνευματικά και σωματικά > www.triklopodia.gr/bas_4-σοβαροτατο-δωρεάν-αμεση-αποτοξίνωσ/
Θυμηθείτε : ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΜΠΟΛΙ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ…
Κάτι τελευταίο : η νηστεία στις μέρες μας πέρα από το διαρκές πνευματικό περιεχόμενο, έχει και ένα πρακτικό στοιχείο : την προετοιμασία για την επερχόμενη πείνα!
(Εν αναμονή της τουρκικής απόβασης στα νότια της Κρήτης … γ.Γεννάδιος)
(1) καθώς ήταν χειμώνα στα βουνά με τους άντρες, έστειλε (ο Καραϊσκάκης) ένα γράμμα σε κοντινό μοναστήρι να τους προμηθεύσουν με λάδι, όσπρια, ελιές, ψωμιά. Όχι κρέας και γάλατα, αν και ήτανε κρυωμένοι, πεινασμένοι, ταλαιπωρημένοι. Γιατί; Γιατί νήστευαν Μεγάλη Τεσσαρακοστή (ήταν Μάρτιος μήνας). Τέτοιοι αγωνίστηκαν για την Ελλάδα!
Ωραίο άρθρο στην νόημα αλλά δεν κατάλαβα τι συνέβη με τους μπεκροκανάτες!
Πολυσήμαντη και καυστική μαρτυρία. Ἔνας λόγος ὄχι “για να γίνει ντόρος”, ἀλλὰ για νὰ ελεγχθούμε μέσα μας, ὅπως ἔλεγαν οἱ Πατέρες: ὄχι νὰ κοιτάμε “τί κάνει ὁ κόσμος”, ἀλλὰ πῶς στεκόμαστε ἐμεῖς στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἡ σκηνὴ στὸ λιμάνι, θλιβερή καὶ ἀποκαλυπτική· μιὰ στιγμιαία ἐκδήλωση πνευματικῆς ἀποχαύνωσης, ποὺ φανερώνει τὸ χάσμα μεταξὺ τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς καθημερινῆς ζωῆς τῶν Νεοελλήνων.
Οὐδεμία τιμὴ στὴν Παναγία. Οὐδεμὶα συνείδηση τοῦ Ἱεροῦ. Ἐκεί ποὺ περνοῦσε ὁ Ἐπιτάφιος, ἐκεί ποὺ εἰκονίζεται ἡ Κοίμησις τῆς Μητρὸς τοῦ Θεοῦ, ἡ ὀποία πρεσβεύει ὑπὲρ παντὸς Ἐλληνορθοδόξου ἀπὸ αἰῶνας, ἀντί εὐλαβείας βλέπει κανείς πανικό, τρόμο καὶ ἀποστροφή, λες καὶ πλησίασε ὄχλος ἀταίριαστος στὴν “ἀπόλαυση” τους.
Καὶ ὁρθῶς τίθεται τὸ ἐρώτημα: Ὅταν ἔλθῃ ἡ θλίψις, ὅταν ἐπιτραποῦν οἱ πειρασμοὶ, ὅταν τὰ τρέμουσα χέρια τοῦ θανάτου φτάσουν στὴν πόρτα τοῦ καθενός, ποῦ θὰ ἀναζητήσουν τὴ μεσιτεία τῆς Παναγίας οἱ σημερινοὶ ἀδιάφοροι;
Ὅμως, ἀς προσέξουμε καὶ ἐμεῖς οἱ τολμῶντες νὰ θλιβοῦμε μὲ νόμιμο τρόπο:
ἡ ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση δὲν εἶναι θέατρο ἠθικῆς ὑπεροχῆς, ἀλλὰ μνήμη προσωπικῆς ἀναξιότητας.
Διότι ὁ ἄσωτος μπορεῖ νὰ γίνει ἅγιος, καὶ ἐμεῖς, οἱ “Ἐντός”, ἂν δὲν προσέξουμε, μποροῦμε νὰ καταλήξουμε ἔξω, ὡς ὁ πρεσβύτερος υἱός τῆς παραβολῆς, ποὺ ἔμεινε σκληρός ἐπειδὴ θεωροῦσε ὅτι ἀρκεῖ τὸ ὅτι “ποτὲ δὲν παρέβη ἐντολήν”.
Μετάνοια ἄνευ ταπεινώσεως δὲν σώζει. Καὶ σωτηρία μὲ ἀίσθημα “ἐκλεκτότητας” εἶναι ψευδαίσθηση.
Ἀς θεωροῦμε ἑαυτοὺς χειρότερους καὶ ἀπὸ τοὺς θαμώνες, ὅχι ἐπειδὴ “τοῦς θαυμάζουμε”, ἀλλὰ διότι ἡ ταπείνωση εἶναι ὁ μόνος δρόμος ποὺ ἀρέσει στὸν Θεό.
Καὶ μὴν ξεγελιώμεθα: οὐχ ὁ ἀρξάμενος, ἀλλὰ ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος σωθήσεται.
Καλή Παναγία σε όλους. Καὶ ὁ Κύριος ἔλεος ποιήσαι.
BAS 4 για άλλη μία φορά θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Χρειάζεται πραγματική μετάνοια και ταπείνωση! Αλλά δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία αυτών πού πήραν μέσα τους σκοτωμενα παιδιά με κίνητρο να σώσουν το τομάρι τους, το πολύ πολύ να πουν ” την πατήσαμε “, και ελπίζουν να πέσει το λαχείο στον διπλανό τους. Και θα δείξουν την πνευματική τους κατάσταση, παίρνοντας και ταυτότητα και προσωπικό αριθμό του θηρίου! Γιαυτό πιστεύω ότι και τα 2 εκατομμύρια, πολλά είναι! Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός να μάς Ελεήσει!
Αγαπητέ Βας τρομάξα στην αρχή γιατί νόμισα ότι μπλέξατε σε κανέναν καβγα..αν και στην πορεία , διαβάζοντας το άρθρο ,με την σημερινή εικόνα του νεοέλληνα ανετα μπορεί να δικαιολογηθεί από κάποιους η αγανάκτηση μας για το χαλί μας και να αρχίσουμε εμείς να εκσφενδονίζουμε ότι βρούμε μπας και βγουν από το λήθαργο…ευελπιστώ η έκκληση σας για μετάνοια να βρει αποδέκτες και οι αναφορές σας για τα μελλοντικά “χαμπερια” να αφυπνίσουν κοσμο! Πού θα πάει…!πες πες,κάποιος λόγος θα σπαρθεί..
δυστυχῶς τό μετανοησόμετρον δείχνει τιμές πλησίον τοῦ μηδενός
παιδιά δεν ξέρουμε πόσοι μέσα στη πατρίδα μας ζουν εν μετανοία. Μη τρελαίνεστε. Εξαιτίας αυτών θα διασωθούν και οι υπόλοιποι. Οι Άγιοι Γέροντες και Γερόντισες έλεγαν ότι εκείνη τη στιγμή τους υπεδείκνυε το Άγιο Πνεύμα..που εκείνη τη στιγμή όντως έτσι θα γινόταν αύριο… έλα μου ντε όμως που το βράδυ δεν ξέρουμε η ασθένεια, η θλίψη, το δυστύχημα σε κάποια οικογένεια πόσους μετέστρεφε εις μετάνοιαν. Ούτε ο Προφήτης Ηλίας δεν ήξερε πόσοι μέσα στο λαό δεν προσκυνούσαν τον Βααλ. Οπότε μη προτρέχουμε και μη προφητεύουμε λέγοντας για πότε είναι το τάδε λεχθέν υπο γέροντος τάδε….. ήρεμα, ταπεινά και αθόρυβα…., ας προσπαθεί ο καθένας σωστά και αν ο άγιος αγιασθήτω έτι… αυτός ο άγιος είναι αρκετός να κρατά ολόκληρο έθνος στο οποίο οι περισσότεροι “άδικοι αδικησάτωσαν έτι”… ας κοιτάμε τη ψυχή μας. Κι αυτοί που πίνουν την ώρα της Παρακλήσεως, δεν ξέρουμε πώς σκανδαλίσθηκαν και έφυγαν τρέχοντας. Μπορει ο Θεός να τους σώσει διότι αν δεν σκανδαλιζόταν από κάποιον απρόσεκτο Χριστιανό ή παπούλη μπορεί να γινόταν άγιοι. Είναι άπειροι οι συνδυασμοί που δεν γνωρίζουμε.. .βλέπετε περιμένουμε πάνω από 50 έτη τα γεγονότα.. ακόμη έρχονται… δεν ξέρουμε τίποτα…περνάνε τα χρόνια ασχολούμαστε μονίμως με αυτά και το ταγκαλάκι ανοιγει σαμπάνιες και πανηγυρίζει που έστρεψε τη προσοχή μας σε θέματα που δεν άπτονται της σωτηρίας μας. Οι προφητείες είναι για τους απίστους… τι δουλειά έχουν οι πιστοί να ασχολούντα καν με αυτές;; καλόν αγώνα…
Μπράβο Φινεέ, τα είπες σταράτα και νηφάλια.
Σήμερα έχει γίνει μόδα να ξεδιπλώνει ο καθένας την “προφητεία” του και μαζί μ’ αυτήν και την αυτοδικαίωσή του. Πότε θα πέσουν τα κεφάλια, πότε θα ‘ρθει η πείνα, πότε θα μας πάρουν τα λιμάνια, αλλά για να ταπεινωθούμε — κουβέντα.
Έχει διαφορά να θρηνείς για την αμαρτία σου, κι άλλη να τρέμεις για την αμαρτία του διπλανού.
Το πρώτο σώζει.
Το δεύτερο είναι απλώς θέαμα, καμουφλαρισμένο με ψευτοζηλωτισμό.
Καταντήσαμε να μετράμε πόσοι θα σωθούν — κι ούτε ξέρουμε αν θα ‘μαστε εμείς μέσα.
Απ’ το πολύ «να δεις τί έρχεται», χάσαμε Αυτόν που ήδη ήρθε.
Καλά θα κάνουμε να κοιτάξει ο καθένας πώς περνάει από τη θεωρία στη συγχώρεση, απ’ την προφητεία στο πετραχήλι και απ’ την καταγγελία στο “ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ”.
Όποιος έχει νου, κατάλαβε.
Καλή Παναγία σε όλους.
Καὶ λίγη σιωπή, ὄχι γιὰ φόβο, ἀλλὰ γιὰ χάρη
Εκτός των ζηλωτικών αποτειχισμένων έχουμε και τους ζηλωτικούς υπερορθοδόξους, που μπερδεύουν τα πατζάρια με τα πατζούρια. Μιλώ για τους Φινεες και Παρατηρητή, που από την μία υπεραμύνονται ου τρόπου της σωτηρίας από την άλλη κατακρίνουν αβέρτα-κουβέρτα. Ο αρθρογράφος έθεσε ένα θέμα, ότι οι περισσότεροι είναι εκτός Πίστεως και απλά παρέθεσε τις προειδοποιήσεις των πνευματοφόρων γερόντων και τίποτα δικό του, παρά μόνον υπενθύμηση στους πολλούς να συνέλθουν. Αυτό που προειδοποίησαν για τους άλλους το έπαθαν οι ίδιοι. Μάλλον θα είναι ικανοποιημένοι από το επίπεδο μετανοίας του κόσμου. Τί κρίμα
Να σου πω Κυριάκο την αλήθεια, δεν ενοχλεί τόσο το ότι γράφει για προφητείες ή κινδύνους.
Ενοχλεί το ποιος τα λέει και πώς τα λέει.
Όταν έχεις δώσει, επανειλημμένα, δημόσιο στίγμα κοσμικής συμπεριφοράς, όταν δεν έχει ακουστεί ποτέ ένα “ήμαρτον” για όσα εσύ έκανες ή είπες, τότε το να βγαίνεις και να μιλάς για το «χαμηλό επίπεδο μετανοίας των άλλων», ακούγεται πιο πολύ σαν αυτοδικαίωση παρά σαν φωνή Θεού.
Η μετάνοια δεν διδάσκεται με στόμφο. Φαίνεται πρώτα στο ύφος σου και κυρίως στο “συγγνώμη” που δεν είπες ποτέ.