Του Σάββα Καλεντερίδη
Ο Μεσούτ Γιλμάζ (1947), καταγόμενος από το Μεσοχώρι (Καπτάνπασα), του νομού Ριζαίου, ήταν ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους πολιτικούς της Τουρκίας, αφού μόλις σε ηλικία 36 ετών ήταν αντιπρόεδρος του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας, του Τουργκούτ Οζάλ και σε ηλικία 40 ετών έγινε ο νεώτερος υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας, γνωστός στην Ελλάδα από το περίφημο Πρωτόκολλο Παπούλια-Γιλμάζ, που υπογράφηκε το 1998.
Γερμανοσπουδαγμένος, θα μπορούσε μέχρι και σήμερα να δεσπόζει στο πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας, αν δεν επέμενε να υπογράψει ως πρωθυπουργός με τη Ρωσία τη συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «Γαλάζιο Ρεύμα» (Blue Stream), το 1997. Μετά την υπογραφή, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τον Μεσούτ Γιλμάζ, ο οποίος αποκαθηλώθηκε από το πολιτικό σύστημα όταν είδε το φως της δημοσιότητας το σκάνδαλο της τράπεζας Türkbank, στο οποίο φερόταν ως εμπλεκόμενος.
Σε συνέντευξη που έδωσε ο ίδιος στην εφημερίδα Ραντικάλ, τις 5 Μαρτίου 2010, αναφέρει επί λέξει τα εξής: «Ο πρέσβης των ΗΠΑ ήλθε στο γραφείο μου δυο φορές. Μου είπε «Ακύρωσε την συμφωνία για τον Blue Stream, θα προκαλέσει άσχημες εξελίξεις, για σας προσωπικά». Δεν το δέχτηκα και πλήρωσα πολιτικό τίμημα γι’ αυτό».
Συνεχίζοντας ο Μεσούτ Γιλμάζ είπε ότι «οι ΗΠΑ και το Κατάρ, δεν ήθελαν να κατασκευαστεί αυτός ο αγωγός, γιατί σκόπευαν να διαθέσουν στην τουρκική αγορά ως LPG το φυσικό αέριο που είχαν στη διάθεσή τους. Γι’ αυτό ήθελαν να κάνουν εγκαταστάσεις στην Αλεξανδρέτα και τη Σμύρνη». Γιατί αναφερθήκαμε στον Μεσούτ Γιλμάζ και το τίμημα που πλήρωσε ο φέρελπις εκείνος πολιτικός, για την συγκεκριμένη επιλογή;
Ο Ερντογάν, για να δελεάσει τον Πούτιν και να τον πείσει να επιτρέψει στην Τουρκία να εισβάλει στη Συρία, παρεμποδίζοντας με τον τρόπο αυτό τη δημιουργία του «Κουρδικού Διαδρόμου», πέρα από την συμφωνία που φέρεται να έκανε για τον έλεγχο του Χαλεπίου από τις δυνάμεις του Άσαντ, έκανε και ένα άλλο τολμηρό βήμα.
Συμφώνησε με τον Πούτιν να προχωρήσουν με ταχείς ρυθμούς οι διαδικασίες κατασκευής του αγωγού «Turkish Stream», ο οποίος θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί παραλλαγή του South Stream, εκείνου του αγωγού που προκάλεσε την ανατροπή του Κώστα Καραμανλή και αποτελεί μια από τις αιτίες της σημερινής βαθιάς πολιτικής και οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα.
Μη χάνοντας καθόλου χρόνο, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Γκάζπρομ, Αλεξέι Μίλλερ και ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, γαμπρός του Ερντογάν, συναντήθηκαν την προηγούμενη Τετάρτη και συζήτησαν: για την επανεκκίνηση του έργου του αγωγού, για τη διαδικασία διαιτησίας αναφορικά με τις εκπτώσεις στις τιμές του αερίου, καθώς και για την περιφερειακή ενεργειακή συνεργασία.
Και ερχόμαστε τώρα στο «ψητό», που αφορά την Ελλάδα. Ο Μίλλερ δήλωσε ότι ο αγωγός αυτός θα φτάσει στα ελληνικά σύνορα. Και είναι φυσικό να αναρωτιέται κανείς, λαμβανομένης υπ’ όψιν της τραγικής κατάστασης που επικρατεί στο πολιτικό προσωπικό της χώρας.
Από τη στιγμή που η κυβέρνηση, όπως απέδειξε με το χειρισμό της υπόθεσης των τηλεοπτικών αδειών, “πνίγεται κυριολεκτικά σε μια κουταλιά νερό” ή για την ακρίβεια “δεν μπορεί να χωρίσει δυο γαϊδάρων άχυρα”, που λέει ο λαός μας, υπάρχει πολιτικό προσωπικό και πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα για να διαχειριστεί μια τέτοια εξέλιξη; Ο αγωγός Turkish Stream 
