Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσικας
http://nikosklitsikas.gr/
Ποιος το περίμενε, πως μια πολιτική δολοφονία, ένα φράγμα τρομοκρατίας των ΜΜΕ, δημοσιογράφων, “αναλυτών”, πανεπιστημιακών, οι δηλώσεις όλων των πρωθυπουργών της Ε.Ε. υπέρ της παραμονής της Μ. Βρετανίας στην Ε.Ε. –χωρίς καν να σημειωθεί ως χυδαία κι ανεπίτρεπτη παρέμβαση στο εκλογικό σώμα μια τρίτης χώρας– δεν στάθηκαν ικανοί “παράγοντες” να ανατρέψουν τη λαϊκή βούληση.
Οι πολίτες της Βρετανίας παρέδωσαν μάθημα υπερηφάνειας, αξιοπρέπειας και δημοκρατίας σ’ όλους των Ευρωπαίους πολίτες, αδιαφορώντας για την κυβέρνησή τους και το συμπαγές πολιτικό σύστημα που πολέμησε να νομιμοποιήσει την παραμονή της χώρας σ’ αυτό τον αυταρχικό, αντιδημοκρατικό μηχανισμό των τραπεζιτών, το 4ο Ράιχ.
Όποιος αγαπάει πραγματικά την Ευρώπη, όφειλε χθες, σήμερα, αύριο να έχει σηκωμένη τη σημαία της εξέγερσης απέναντι σ’ αυτό τον δολοφονικό μηχανισμό.
Όποιος αγαπάει πραγματικά την Ευρώπη, θα έπρεπε να έχει εξαγριωθεί από καιρό, με την ισοπέδωση του ευρωπαϊκού πολιτισμού και τους πολιτισμούς των ευρωπαϊκών εθνών.
Η τραπεζική δικτατορία, η θρησκεία των “ελεύθερων αγορών” έχει επιβάλει κυβερνήσεις υπάκουες στη νέα τάξη. Κυβερνήσεις με υπαλληλικό καθήκον την καταστολή των λαών, της δημοκρατίας.
Το Brexit του βρετανικού λαού έγινε δεκτό με αγαλλίαση από τους Ευρωπαίους πολίτες και σηματοδότησε πως υπάρχει ακόμη λαϊκή αξιοπρέπεια, ένας άλλος δρόμος από τον μονόδρομο που συνεχώς κι αδιάκοπα προπαγανδίζουν υπάκουοι κυβερνήτες και ΜΜΕ.
Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά:
Η Ευρώπη μπορεί να είναι των λαών μόνον αν υπάρχει σεβασμός στη θέληση των λαών, των εθνών που την απαρτίζουν. Διαφορετικά, θα μιλάμε μόνο για συνονθύλευμα των ολιγαρχιών.
Ολιγαρχίες, όπου λίγοι κυβερνούν πολλούς κι εξυπηρετούν τις οικονομικές ολιγαρχίες.
Ένας ηγεμόνας, εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι δημοκρατικός. Μια ολιγαρχία, εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι δημοκρατική.
Απλά, δεν είναι δύσκολες έννοιες…
