Ο κόσμος γέμισε τον κινηματογράφο Καλυψώ στην Καλλιθέα, στις 22 Ιανουαρίου 2014, με καθιστούς και όρθιους, στην πλατεία και τον εξώστη, ενώ δεκάδες πολίτες, όλων των ηλικιών, παρέμεναν στο πεζοδρόμιο καθ΄όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης. Από την άλλη δεν μπορούν να
μετρηθούν αυτοί που ήρθαν και δεν μπόρεσαν καν να μπουν μέσα στην αίθουσα, λόγω του κόσμου και αναγκάστηκαν να φύγουν.
Σε όλους αυτούς όμως το ΕΠΑΜ δίνει μια υπόσχεση: να βρεθεί σε κάθε συνοικία της Αθήνας και να συζητήσει το πρόγραμμα του για μια κυβέρνηση παλλαϊκού Μετώπου και τη μετάβαση σε εθνικό νόμισμα.
Η επιτυχία αυτής της εκδήλωσης αποτελεί για το ΕΠΑΜ εναρκτήριο λάκτισμα σε μια πορεία ενημέρωσης του λαού για τη διέξοδο από την κρίση και ανατροπή αυτού του καθεστώτος με συγκεκριμένα βήματα και προτάσεις.
Δ.Καζάκης: «Δεν μπορεί να είναι φιλολαϊκή δύναμη όποιος αναγνωρίζει το χρέος»
«Η Ελλάδα βρίσκεται στην κοιλιά ενός θηρίου. Έχει αρχίσει η διαδικασία της πέψης και το θηρίο ετοιμάζεται να μας αφοδεύσει. Κάποιοι αυτό το θεωρούν επιτυχία γιατί θα βγεις αλλά φαντάσου σε τι κατάσταση θα βρίσκεσαι”. Έτσι άρχισε την ομιλία ο γ.γ. του ΕΠΑΜ, Δημήτρης Καζάκης και συνέχισε: «προσπαθούν να μας πείσουν ότι επειδή χρωστάμε δεν έχουμε δικαιώματα. Ότι δε μας αξίζει αυτός ο τόπος άρα δεν οφείλουμε να τον υπερασπιστούμε».
«Λένε στον ελληνικό λαό πως επειδή χρωστά δεν έχει δικαιώματα και πολύ περισσότερο πως δεν μας αξίζει αυτό ο τόπος και άρα ορθώς δεν τον υπερασπιζόμαστε…. Μας κατατάσσουν στα αποτυχημένα κράτη, γιατί θέλουν τα μη βιώσιμα στοιχεία να τα δώσουν στους δανειστές. Δεν έχουν όμως υπολογίσει τον αστάθμητο παράγοντα που δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον λαό ο οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να κάνει την ανατροπή» τόνισε για να συνεχίσει «Μπορούμε να απαλλαγούμε από το χρέος; Ναι μέσα από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Δεν πρέπει να σώσεις μόνο την “πολυκατοικία” πρέπει να έχει και την κυριαρχία του οικοπέδου. Οικειοθελώς οι προδότες απεμπόλησαν την εθνική κυριαρχία γιατί χωρίς τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν έχουμε λόγο να συζητούμε το οτιδήποτε. Όσοι το πράττουν έχουν περάσει στην αντίπερα όχθη του εχθρού.
Αναγνώριση το χρέους σημαίνει αναγνώριση μεθοδεύσεων και μερική αθώωση όλων όσοι έβαλαν τη χώρα στο χρέος. Δε μπορεί λοιπόν σήμερα να υπάρχει φιλολαϊκή δύναμη που να αναγνωρίζει το χρέος, έστω και μερικά!»
