Γράφει ο Δημήτρης Βουλγαρίδης
Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, λέει μια κινέζικη παροιμία.
Τι μπορείς να γράψεις παραπάνω όταν έχεις, όχι μία, αλλά τέσσερις εικόνες;
Ωστόσο θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η εικόνα που βλέπουμε περιλαμβάνει τέσσερις φωτογραφίες, από τις οποίες – όπως κάποιοι θα έχετε καταλάβει – η μία δεν έχει ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα.
Όσοι πιστεύετε ότι και οι τέσσερις φωτογραφίες δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, τότε το άρθρο είναι ακατάλληλο για εσάς. Σταματήστε την ανάγνωση στο σημείο αυτό και ανοίξτε την τηλεόρασή σας. Εκεί θα δείτε πλούσιους και ευτυχισμένους ανθρώπους στις πολύ καλές εκπομπές lifestyle και επίσης θα έχετε μία σωστή ενημέρωση, από έγκυρους και αξιόπιστους δημοσιογράφους.
Προχωράμε λοιπόν με όσους συνεχίζουν την ανάγνωση και έχουν διακρίνει τη φανταστική φωτογραφία. Αν δεν έχετε ακόμα καταλάβει ότι όσο η φωτογραφία παραμένει φανταστική, οι υπόλοιπες φωτογραφίες δεν θα πάψουν να είναι επίκαιρες, σταματήστε και εσείς την ανάγνωση. Μπορείτε να συνεχίζεται να πιστεύεται ότι υπάρχουν καλά μνημόνια, ότι οι δανειστές είναι φίλοι μας και ότι η ανάπτυξη έρχεται.
Όσοι διακρίνετε τις αληθινές φωτογραφίες, αλλά πιστεύετε ότι δεν σας αφορούν, σταματήσετε και εσείς εδώ την ανάγνωση. Μπορείτε να περιμένετε αμέριμνοι, μέχρι να γίνετε εσείς οι πρωταγωνιστές αντίστοιχων φωτογραφιών.
Αφού συμπατριώτη έχεις φτάσει να διαβάζεις ακόμα, δεν έχω να σου πω πολλά.
- Έχουμε περπατήσει δίπλα – δίπλα, πέντε χρόνια τώρα, σε πορείες, συλλαλητήρια και αγώνες, τότε που παρέα μας έλουζαν με χημικά, γιατί δεν θέλαμε να παραδώσουμε την πατρίδα μας.
- Έχουμε νιώσει παρέα, ότι η πατρίδα μας είναι υπό την κατοχή της ευρωπαϊκής τραπεζοχούντας, που κάποιοι έχουν το θράσος να την αποκαλούν «θεσμούς».
- Έχουμε συναντηθεί στο νοσοκομείο, τότε που ψάχναμε γάζες και ορούς, για τους ανθρώπους μας.
- Έχουμε συναντηθεί τότε που ψάχναμε βιβλία για τα παιδιά μας, γιατί αντί για βιβλία τους έδωσαν φωτοτυπίες.
- Έχουμε συναντηθεί στις ατέλειωτες ουρές ανεργίας του ΟΑΕΔ.
- Έχουμε συναντηθεί στις κάλπες, όταν βροντοφωνάξαμε ΟΧΙ στην υποδούλωση και το βλέμμα μας έλαμπε από ελπίδα.
- Έχουμε ζήσει παρέα το πραξικόπημα που μετέτρεψε το ΟΧΙ ΜΑΣ σε ΝΑΙ.
- Έχουμε μαζί σιγουρευτεί ότι αν δεν τους ξεσπιτώσουμε θα μας ξεσπιτώσουν.
- Έχουμε πια καταλάβει ότι η πρώτη φωτογραφία δεν είναι ούτε χιουμοριστική ούτε όνειρο, είναι προαπαιτούμενο – για να χρησιμοποιήσουμε μια δική τους λέξη – για να υπάρξει ελπίδα στη χώρα μας.Θα συναντηθούμε πάλι την Κυριακή στις κάλπες, επίμονοι, ξεροκέφαλοι, απροσάρμοστοι, ανυπότακτοι, ελεύθεροι ΕΛΛΗΝΕΣ.
Ξέρουμε ότι αν δεν παλέψουμε για τα όνειρα μας, θα μας πάρουν ακόμα και τα όνειρα.
